Posted by: மீராபாரதி | March 12, 2017

கோச்சின் பீனாலே: மக்கள் கலை

கோச்சின் பீனாலே ( Kochi-Muziris Biennale): மக்கள் கலை

IMG_5444பீனாலே (Biennale) என்பது இத்தாலிய மொழியில் இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை என்ற அர்த்தத்தை தரும். ஆகவே இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை கோச்சின் பீனாலே கலை நிகழ்வு நடைபெறுவதால் இதற்கும் அந்தப் பெயரையே பயன்படுத்துகின்றார்கள். ஆரம்பத்தில் கேரளா கலாசார நிகழ்வாக நடாத்த தீர்மானித்தவர்கள் பின் பரவலான ஆதரவு கிடைத்தபோது இந்திய கலாசார நிகழ்வாக மாற்றினார்கள். இப்பொழுது அதையும் கடந்து இது ஒரு மக்கள் கலாசார நிகழ்வாக நடைபெறுவதாக கூறப்பட்டது. ஒருவகையில் இது ஒரு சர்வதேச கலாசார நிகழ்வுமாகும். ஏனெனில் பல நாடுகளிலிருந்து கலைஞர்கள் பங்கு பற்றுவதுடன் அவர்களின் படைப்புகளும் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை 108 நாட்கள் நடைபெறும் இந்த நிகழ்வு இம் முறை 2016ம் ஆண்டு மார்கழி மாதம் ஆரம்பமாகி 2017ம் ஆண்டு பங்குனி மாதம் நிறைவடைகின்றது. நாம் இந்த நிகழ்விற்கு செல்வதற்காக கேரளாவிற்கு வரவில்லை. ஆனால் நாம் கேரளாவிற்கு செல்கின்றோம் எனக் கூறியபோது நண்பர்கள் தீபாவும் கார்மேகமும் இந்த நிகழ்விற்கும் செல்லுங்கள் என ஊக்கமளித்தார்கள். அவர்களுக்கு நன்றி கூற வேண்டும். அந்தளவிற்கு பயனுள்ள தாக்கமான நிகழ்வு. ஒரு கலைப் படைப்பு எவ்வாறு மக்களின் வலிகளைப் பேச வேண்டும் என்பதற்கு உதாரணமாக விளங்குகின்றது இந்த நிகழ்வு. இதனை மக்கள் கலைசார்ந்த ஒரு அரசியல் செயற்பாடு என்று கூறினால் மிகையாகாது.

IMG_5448கடல் சூழ்ந்திருக்க காற்று வீசும், மரங்கள் பல வளர்ந்திருக்க நிழல் தரும் கோச்சின் கோட்டை அருகில் இந்த நிகழ்வு நடைபெறுவது மேலும் அழகையும் அமைதியையும் சேர்த்தது.  நாம் அனுமதிச் சீட்டுகளைப் பெற்றுக் கொண்டு அறிமுக நிகழ்விற்குச் சென்றோம். இந் நிகழ்வில் தொண்டராக செயற்படுகின்ற நித்தி அவர்கள் சட்டத் தொழில் செய்பவராக இருந்தமையினால் கலைத்துவ செயற்பாட்டு பின்னணி அற்றவராக இருந்தபோதும் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த ஒவ்வொரு கலைத்துவப் படைப்புகள் தொடர்பாகவும் விரிவான விளக்கங்களைஅழகாகத் தந்தார். இதற்காக படைப்பாளர்களுடன் விரிவான உரையாடலை செய்ததாக கூறினார். இந்த விளக்கங்கள் எங்களுக்கு ஊக்கியாக இருந்தன. ஆகவே நாம் பார்த்த குறிப்பிட்ட ஒவ்வொரு படைப்புகள் தொடர்பாகவும் நாம் அறிந்ததை புரிந்ததை உங்களுடன் பகிர்வது பயனுள்ளது எனக் கருதுகின்றேன்.

IMG_5397முதலாவது கேரளத்தின் தொன்மைக் கதை ஒன்றை ஒரு சுவர் நீளத்திற்கு வரைந்திருக்கின்றார்கள். அரசவைப் புலவர் ஒருவருக்கு ஒடுக்கப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த பெண் ஒருவரையே திருமணம் செய்வார் எனக் கூறப்படுகின்றது. இதையறிந்த அவர் அரசரின் உதவியுடன் அன்று பிறந்த ஒடுக்கப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த அனைத்துக் குழந்தைகளையும் கொல்கின்றார். ஆனால் ஒரு குழந்தையை காவலர் கொல்லாமல் ஆற்றில் விட்டுவிடுகின்றார். அக் குழந்தையை ஒரு ஐயர் குடும்பம் எடுத்து வளர்கின்றது. இருபது வருடங்களின் பின்பு இக் குடும்பத்திடம் புலவர் செல்கின்ற போது இளம் பெண்ணைப் பார்த்து மயங்கி திருமணம் செய்கின்றார். அதன்பின்பே இப் பெண் ஒடுக்கப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவர் என்பதை அறிகின்றார். ஆனாலும் பெண்ணின் மீதான காதலினால் அவருடன் வாழ்ந்து பன்னிரெண்டு குழந்தைகள் பெறுகின்றார். முதல் பதினொரு குழந்தைகளையும் பிறந்தவுடனையே கைவிட்டு விடுகின்றார். இவர்கள் வேறு வேறு சாதிகளைச் சேர்ந்த குடும்பங்களில் வளர்கின்றார்கள். இவர்களின் ஒவ்வொருவரின் கதைகளே சுவரில் தொடர் ஓவியமாக இருக்கின்றன. IMG_5399அதில் மூவரின் பெயர்கள் வள்ளுவன், காரைக்கால் அம்மணி, மற்றும் பாணர். முதல் இருவரும் தமிழகத்தில் திரிந்ததாக கூறுகின்றார்கள். இவர்கள் வள்ளுவராகவும் காரைக்கால் அம்மையாரகவும் இருக்க முடியுமா? இந்தப் பாணருக்கும் ஈழப் பாணருக்கும் தொடர்புகள் இருக்குமா? இது தொடர்பாக அறிந்தவர்கள் மேலும் தகவல்களை தரலாம். இக் கதையை அழகான ஓவியமாக இந்த நிகழ்வு ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து ஓவியர் பி.கே.சதானந்தனின் வரைய பலர் நிறம் தீட்டுகின்றார்கள். அநேகமாக நிகழ்வு முடியும் பொழுது ஓவியம் நிறைவு பெறலாம். இவ் ஓவியத்தை மாலை பார்க்கச் சென்றபோது இது தொடர்பாக விளங்கப்படுத்தவா என ஒருவர் வந்தார். இவர் பொறியியலாளராக இருந்தவர். இளம் வயது. அந்த வேலையை விட்டுவிட்டு துணிக்கடை ஒன்றில் பணிபுரிந்தாராம். இப்பொழுது அதையும் விட்டுவிட்டு இங்கு தொண்டராகப் பணியாற்றுகின்றார். எத்தனை விதமான மனிதர்கள்.

IMG_5396இரண்டாவது இரசிய ஒளி ஓவியப் படைப்பாளரின் ஆடை அலங்காரம். இதன் தகவல்களை அறிந்தபோது அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. இந்த ஆடைகளை அணிந்திருப்பவர்கள் அனைவரும் உரிமை கோரப்படாத அடையாளம் காணப்படாத மனித உடல்கள். இவர்கள் இறந்து சற்று நேரத்தின் பின் எடுக்கப்பட்ட படங்கள் இவை. இவற்றைப் பார்த்தபோது ஆடை அலங்காரம் தொடர்பாகவும் மனித உடல்கள் தொடர்பாகவும் பல கேள்விகள் உணர்வுகள் எழுந்தன.

IMG_5404மூன்றாவது தண்ணீரின் அரசியல் தொடர்பானது. இதனை அரங்க அளிக்கையாக இந்த நிகழ்வு ஆரம்பித்தபோது படைப்பாளர் அளித்திருந்தார். இதன்பின் அந்த அரங்க அமைப்பையே ஒரு படைப்பாக்கி காட்சிக்கு வைத்திருக்கின்றார்கள். எவ்வாறு இயற்கையாக வரும் நீரை ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளுக்கு மறுப்பதுடன் கட்டுப்படுத்தி வழங்குகின்றார்கள் போன்ற விடயங்களை இப் படைப்பு உரையாடுகின்றது.

IMG_5407நான்காவது ஒரு சமாதியின் வரலாறு தொடர்பானது. ஒரு சமாதி பத்து வருடங்களில் எவ்வாறு மாறுகின்றது என்பதை ஒளி ஓவியத்தினுடாக முன்வைக்கின்றார் படைப்பாளர். குறிப்பிட்ட காலம் மட்டுமே அடையாளங்கள் நிலைத்து நிற்கின்றன. அதன் பின் அவை மெல்ல மெல்ல அழிந்து அல்லது கரைந்து செல்கின்றன.

IMG_5409ஐந்தாவது மரணத்தின் நடனம். இப் படைப்பும் தனித்துவமானது. இவர் தனது பிறந்த நாளை மின்சார விளக்குகள் கொண்டு படைத்திருக்கின்றார். இதை நேரடியாகப் பார்த்தபோது தெரியவில்லை. ஆனால் ஒளி ஓவியத்தில் குறித்த ஆண்டு நன்றாக தெரிகின்றது. இந்த மின் விளக்குகள் ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமானவை. நிகழ்வு ஆரம்பித்தபோது எரிந்த அனைத்து மின் விளக்குகளும் அன்றிலிருந்து ஒவ்வொன்றாக அனைகின்றன. நிகழ்வு முடியும் பொழுது அனைத்து விளக்குகள் அனைந்துவிடும். இதனுடாக வாழ்வில் நாள் தோறும் நடைபெறும் மரணத்தின் நடனத்தை நமக்கு உணர்த்துகின்றார்.

IMG_5410ஆறாவது வித்தியாசமான ஆனால் மிகுந்த உழைப்பை வேண்டி நிற்கின்ற படைப்பு. பல விதமான சஞ்சிகைகளை சுருட்டி பொது கழிப்பறை ஒன்றை உருவாக்கியிருக்கின்றார். இப் படைப்பை இவர் ஒளி ஓவியமாகவும் பயன்படுத்துகின்றார். இரண்டுவிதமான படைப்புகளும் வேறு வேறு விதமான பார்வைகளைத் தருகின்றன. இப்படி பல படைப்புகளை உருவாக்கியுள்ளார். தூரயிருந்து பார்ப்பதற்கு யதார்த்தமாக இருந்தபோதும் அருகில் சென்று பார்த்தால் அது நிஜமல்ல என்பது புரியும்.

IMG_5415ஏழாவது இந்திய பாக்கிஸ்தான பிரிவினையின் போதான லாகுர் நகரத்தினை மென்மையான பலகைகளினால் வடிவமைத்திருக்கின்றார். இதற்கு இவரது பாட்டி கூறிய அனுபவங்களும் கதைகளும் மூலமாக இருக்கின்றன. மேலும் இப் படைப்பில் உருது எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தி கவிதை ஒன்றையும் உருவாக்கியிருக்கின்றார். இந்த எழுத்துகள் கட்டங்களாகவும் மலைகளாகவும் ஆறுகளாகவும் வீடுகளாகவும் விளங்குகின்றன.

IMG_5489எட்டாவது இசை எவ்வாறு மனித உடல்களில் அதிர்வுகளை மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகின்றது என்பதை அடிப்படையாக கொண்டது. இதன் காட்சியமைப்பே ஒரு கவிதை போல அழகாக இருந்தது. உள்ளே இசை. வெளியே கடல். இவற்றை இசையுடன் உள்ளே இருந்து பார்க்கும் பொழுதும் நமது உடல்களில் அதிர்வு ஏற்படுகின்றன. இவை ஏற்படுத்தும் உணர்வுகள் நம்மை வேறு எங்கோ அழைத்துச் செல்கின்றன.

IMG_5430பத்தாவது கேரளாவில் போர்த்துக்கேயர்களுக்கும் ஒல்லாந்தார்களுக்கும் இடையிலான அதிகாரப் போட்டியின் போது நடுவில் அகப்பட்ட கறுப்பின அடிமைகளின் வாழ்வை பின்னணியாக கொண்ட படைப்பு. தமது சொத்துக்களைப் பாதுகாக்க அடிமைகளை என்ன செய்தார்கள் என்பதை வெளிப்படுத்தும் படைப்பு இது.

பதினொராவது மனிதர்களுக்குள் இருக்கின்ற பல்வேறு தன்மைகள் தொடர்பான கோட்டு ஓவியங்கள். இவை கீறப்பட்டு ஒன்றின் மீது ஒன்று வைக்கப்பட்டுள்ளன. இதனுடாக மனிதர்களி்ன் சிக்கலான பன்முகத் தன்மைகள் வெளிப்படுத்துபவையாக இருக்கி்ன்றன.IMG_5455

பதின்ரெண்டாவது ஒரு வீடு எவ்வாறு இருக்கும் என்பதை வீட்டின் நினைவாக ஓவியமாக மட்டுமல்ல வீடாகவும் உருவாக்கிய படைப்பு. நிழலுக்கும் நிஜத்திற்குமிடையிலான இடைவெளி இது.

பதின்மூன்றாவது சித்திரவதைக்கு IMG_5439.JPGஉள்ளாக்கப்படுகின்ற ஒரிவரின் மெழுகினால் செய்யப்பட்ட உருவம் ஒரு அறைக்குள் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த இருண்ட அறையில் இடைக்கிடை சிகப்பு வெளிச்சம் உருவத்தின் மீது பாச்சப்படும். அப்பொழுது அவை நம்மில் ஏற்படுத்தும் உணர்வுகள் வித்தியாசமானவை. சித்திரவதைகளின் வலியை உணர்த்துபவை.

IMG_5441பதினாங்காவது வாழ்வையும் இறப்பையும் குறிக்கின்ற முட்டையும் முட்டை மீது பூசப்பட்ட சாம்பல் அல்லது வீபூதி கொண்ட படைப்பு. வெளிச்சம் குறைந்த அறை ஒன்றினுள் பெரிய முட்டை ஒன்று. அதன் மீது சாம்பல் முழுமையாகப் பூசப்பட்டுள்ளது.

பதினைந்தாவது ஜப்பானிய தொன்மைக் கதையை அடிப்படையாக கொண்ட படைப்பு. தங்க நாணயங்களுக்காக கொல்லப்பட்ட மகனின் கதையைப் பின்னணியாக கொண்டதாக இருப்பினும் இது படைப்பாளர்களின் வாழ்வை வெளிப்படுத்துகின்றது எனக் கூறினர்.IMG_5426.JPG

பதினாறாவது இயற்கையினால் உலகம் அழிந்தாலும் படைப்புகள் அழியாது என்பதைக் கூறுகின்றது. இது சுற்றுச் சூழல் வெப்படைவதை மறுக்கின்ற அரசியலையும் ரம்பின் அரசியலையும் விமர்சிப்பதை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு படைப்பு எனலாம்.

IMG_5530பதினேழாவது ஈழத்துப் படைப்பாளி கலாநிதி சனாதனனின் படைப்பும் இங்கு பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது. நூலக விபரக் கோவைகளின் அடிப்படையில் ஈழத்து விடுதலைப் போராட்ட அரசியல் வரலாற்றை தொகுத்து ஒரு படைப்பாக தந்திருக்கின்றார்.  பல்வேறு தலைப்புகளில் விபரங்களைச் சேகரித்து அவற்றை தனித் தனியாகத் தொகுத்துள்ளார். இவற்றை வாசிக்கும் பொழுது ஒருவர் போராட்ட அல்லது இனத்துவ ஒடுக்குமுறை காலத்திற்கு மீள செல்வதுபோல உணரலாம். மிகவும் முக்கியமான படைப்பு. ஆனால் இதனைப் பிரதான இடத்தில் வைக்கலாம் ஒதுக்குப் புறமான வேறு ஒரு இடத்தில் வைத்திருந்தார்கள். இந்த இடத்தில் பல படைப்பாளர்களின் படைப்புகள் இருந்தன.  படைப்பாளர்களே இந்த இடத்தை தெரிவு செய்ததாக கூறினார்கள்.

IMG_5465மிகவும் பாதித்த படைப்புகள் இரண்டு. பதின்னெட்டாவது 2015ம் ஆண்டு துருக்கியிலிருந்து கடல் வழியாக தப்பித்தபோது கடலில் தாண்டு இறந்த சீரிய சிறுவனினதும் அவனது உறவினர்கள் தொடர்பான கவிதையைப் பின்புலமாக கொண்ட படைப்பு. இக் கவிதையை வாசிக்க நீரினுடாக நடந்து செல்ல வேண்டும். அவ்வாறு செல்லும் பொழுது நீருடன் பேசும் பல வாசகங்கள் ஒரு பக்கத்தில் தொங்கவிடப்பட்டிருப்பதை வாசிக்கலாம். இது வெறுமனே கவிதையை மட்டும் வாசிப்பதல்ல அக் கவிதையை வாசிப்பதற்கு செல்கின்றமையும் ஒரு அனுபவத்தை உணர்வை வலியைத் தரக்கூடியன. அழகிய ஆழமான வித்தியாசமான படைப்பு. கவிதை எழுத்துக்களால் மட்டும் ஆனது அல்ல. அது இயற்கையாக அதுவாகவே இருக்கின்றது. நமக்கு பார்வைப் புலனும் உணரும் திறனும் இருந்து கொண்டால் புரிந்து கொள்ளலாம் என்பதை உணர்த்திய படைப்பு இது.

IMG_5457இறுதியாக நாம் பார்த்த பத்தொன்பதாவது படைப்பு. இது எகிப்தின் பிரமிட்டுகள் போல மண்ணினால் கட்டப்பட்ட கூம்பு போன்ற ஒரு கட்டிடம். இதனுள் பாய்களினால் அடைத்து பாதை அமைத்துள்ளார்கள். உள்ளே முழுமையான இருட்டு. ஒரு வழிப் பாதை. இதனுடாக நடந்து செல்லும் பொழுது நாட்டை விட்டு வெளியேறி தலைமறைவாக இருக்கின்ற பல கவிஞர்களின் கவிதைகளை அவர்களது குரலில் பல மொழிகளில் ஒலிக்கவிட்டிருக்கின்றார்கள். முதன் முறை சென்றபோது முன்னால் சென்றவர்கள் சத்தம் போட்டதாலும் பின்னால் வந்தவர்கள் வெளிச்சத்தைப் பாச்சி நடந்து வந்தாலும் அதன் அனுபவத்தை முழுமையாக உள்வாங்க முடியவில்லை. ஆகவே மீண்டும் ஒரு தரம் இதனுடாகப் பயணித்தோம். பிரமிட்டுகளில் புதைப்பது அவர்கள் உடல்கள் பழுதுபடாமல் இருப்பதற்கு எனக் கூறுவார்கள். அதேபோல் இக் கவிஞர்களை எந்த அதிகாரத்தினாலும் அடக்க முடியாது. இவர்களது குரல்கள் அழியாது இருக்கும் எனக் கூறுவது போல இருந்தது இப் படைப்பு. படைப்புகளின் முக்கியத்துவதை வெளிப்படுத்திய ஒரு படைப்பு இது எனலாம்.IMG_5425

மேலும் பல படைப்புகள் பார்ப்பதற்கும் கேட்பதற்கும் உணர்வதற்கும் இருக்கின்றன. நேரமின்மையால் பார்க்க முடியவில்லை. மனித வாழ்க்கையில் கலைத்துவ செயற்பாட்டின் பங்களிப்பு எவ்வாறு இருக்க முடியும் என்பதற்கான சிறந்த உதாரணமாக இந்த நிகழ்வைக் கொள்ளலாம். மக்கள் கலை என்பது இதுதானோ…..

மீராபாரதி

தென்னிந்திய நாடக விழா – பாலைவனத்தில் ஒரு ரோஜா –சில குறிப்புகள்

img_5296நாம் தஞ்சைப் பெரும் கோவிலை இதுவரை பார்க்காவிட்டாலும் தஞ்சாவூர் போகும் நோக்கம் இருக்கவில்லை. ஆனால் நண்பி தீபா தாம் தஞ்சையில் நடைபெறும் நாடக விழாவில் ஒரு நாடகம் போடுவதாகவும் முடிந்தால் வரவும் என அழைத்திருந்தார். இவ்வாறன ஒரு சந்தர்ப்பத்தை ஏன் தவறவிடுவான் என முடிவெடுத்து குறிப்பிட்ட நாடகத்தை மட்டும் பார்ப்பதற்காக செல்ல முடிவெடுத்தோம். பின்பு மங்கையை சந்தித்தபோது தனது நாடகம் ஒன்று இருப்பதாகவும் கூறினார். இதேபோல சுதர்சியை சந்தித்தபோது தான் இரண்டு நாடகங்களில் பங்கேற்பதாக கூறினார். இறுதியாக ஒரு நாள் மட்டும் தங்காமல் நான்கு நாட்கள் நடைபெற்ற நாடக விழாவில் மூன்று நாட்களும் பார்க்கக் கூடிய நாடகங்களைப் பார்த்தோம். இனிமையான பொழுதுகள்.

img_5299நாடகம் ஒரு கூட்டு நிகழ்வு. அதிலும் தென்னிந்திய மாநிலங்களிலுள்ள நாடகக் குழுக்களை இணைந்து நான்கு நாட்கள் ஒரு நிகழ்வாக நடாத்துவது என்பதுபெரும் கூட்டு முயற்சி. இதற்குப் பல மனிதர்களின் உழைப்பும் பங்களிப்பும் இன்றியமையாதது. மேலும் இந்த நான்கு நாட்களும் காலை பத்து மணியிலிருந்து இரவு பத்து மணிவரை நிகழ்வுகள் நடைபெற்றதுடன் அனைவருக்கும் உணவும் தங்குமிட வசதிகளும் வழங்கப்பட்டன. இந் நிகழ்வில் நடைபெற்ற ஒரு உரையாடலின் போது அ.மங்கை அவர்கள் இந்த நாடக விழாவை, “பாலைவனத்தில் பூத்த ஒரு ரோஜா” எனக் கூறியிருந்தார். ஏனெனில் 90களின் பின்பு தமிழக அரங்க சூழல் கீழ் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்ததே இதற்கு காரணம் என்றனர். பல்வேறு அரங்க முயற்சிகள் நடைபெற்றபோதும் நீண்ட காலமாக இவ்வாறான ஒரு நாடக விழாவை தமிழகம் காணவில்லை என்றனர். img_5255ஆகவே இவ்வாறான முயற்சிகளை வரவேற்பதும் பாராட்டுவதும் அவசியமானது. அந்தவகையில் தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கத்தைப் (தமுஎகச) பாராட்டாமல் இருக்க முடியாது. கடந்த இரண்டு வருடங்களாக முயற்சி செய்து வழமையைப் போல பல்வேறு பிரச்சனைகளுக்கும் தடங்கள்களுக்கும் மத்தியில் நான்கு மாநிலங்களிலுமுள்ள இருபத்தைந்துக்கும் மேற்பட்ட நாடக குழுக்களை வரவழைத்து வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றியுள்ளனர். இதில் பெரும்பாலான நாடகக் குழுக்கள் தமுஎகச யின் அங்கத்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந் நிகழ்வில் பங்குபற்றிய அனைத்துக் கலைஞர்களையும் அவர்களது ஆற்றல்களையும் ஒழுங்கமைத்தவர்களையும் பாராட்டி வாழ்த்த வேண்டும்.

img_5254மூன்றாம் நாள் காலை பிரளயன் தலைமையில் அரங்க விவாதம் நடைபெற்றது. தமிழக நாடக குழுக்களின் வரலாறுகள் தொடர்பாகவும் அதன் அரசியல் அழகியல் தொடர்பாகவும் உரையாடல்கள் நடைபெற்றன. இந்த நிகழ்வில் அ.மங்கையும் பிரவிணும் இவர்களுடன் பார்வையாளர்களும் கலந்து கொண்டனர். இக் கலந்துரையாடலில் அ.மங்கை அவர்கள் “அரசியல் அரங்கவியல், அழகியல்” ஆகிய மூன்றின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தியதுடன் அதன் கலவையே ஒரு அரங்க அளிக்கையாகும் என்ற தொனிப்பட கூறியிருந்தார். சமூகத்திலிருக்கும் எல்லாப் பிரச்சனைகளுக்கும் முரண்பாடுகளுக்கும் பின்னால் ஒரு அரசியல் இருக்கின்றது. இந்த அரசியலையை பொது வெளிக்கு கொண்டுவர உணர்வுள்ளவர்கள் ஊந்தித் தள்ளப்படுகின்றார்கள். இவர்களின் ஒரு களமாக செயற்பாடாக அரங்க செயற்பாடுகள் அமைகின்றன. இந்த அரங்க செயற்பாடுகளுடன் அழகியல் இணையும் பொழுது சிறந்த படைப்புகள் வெளிவருகின்றன. அழகியல் இல்லாமல் போகும் பொழுது வெறுமனே அரசியல் பிரச்சாரங்களாக மட்டுப்பட்டுவிடுகின்றன. இவ்வாறான நாடகக் குழுக்களில் செயற்பாடுகள் பதினைந்து வருடங்கள் மட்டுமே நிலைத்து நிற்கின்றன என்ற கருத்து முன்வைக்கப்பட்டது. அதேநேரம் இதனை மறுத்து பல குழுக்கள் இக் கால எல்லை்யைக் கடந்து செயற்படுவதாக சிலர் வாதிட்டனர்.

img_5259தமிழகத்தில் நான் பார்க்கும் முதல் அரங்க நிகழ்வு இது. இவ்வாறன முயற்சிகளை ஒரு புறம் மதித்து, வரவேற்று, பாராட்டினாலும் மறுபுறம் அரங்க கலை மீதான ஆர்வத்தினாலும் அக்கறையினாலும் நமது விமர்சனக் கருத்துகளை முன்வைப்பது அவசியம். ஏனெனில் இவ்வாறன விமர்சனங்களே உரையாடல்களை உருவாக்கி நமது சிந்தனையையும் செயற்பாட்டையும் அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்தும். அதாவது பிரளயன் அவர்கள் குறிப்பிட்டதுபோல, “சிந்தனையிலிருந்து செயலுக்கும் செயலிலிருந்து சிந்தனைக்கும் மாறி மாறி ஒன்றை ஒன்று உரசி உரமேற்றி” செல்கின்றோம். இங்கு நடைபெற்ற நாடகங்களை ஐந்து வகையாக பிரிக்கலாம். முதலாவது அரசியல் பிரச்சார நாடகம். இரண்டாது சமூக பிரச்சனைகளை வெளிப்படுத்திய நாடகங்கள். மூன்றாவது நாடகப் பட்டறையினுடாக பயிற்சி பெற்று அரங்கேற்றபட்டவை. நான்காவது தனிநபர் அரங்கு. ஐந்தாவது சிறுவர் நாடகங்கள்.

நாம் பார்த்தவற்றில் பிரச்சார நாடகங்கள் என்றால் “உறிகள்”, “ஆதலினால்”, “மனுசி”, “நாட்டிலொரு நாடகம் நடக்குது” என்பவற்றைக் குறிப்பிடலாம். இந்த நாடகங்களில் எல்லாம் பொதுவாக, காப்பரேட் நிறுவனங்கள், பிராமணியம், அரசியல்வாதிகள், மற்றும் காவற்துறை என்பன இணைந்து செய்யும் கொள்ளைகள், அழிவுகள், மக்கள் விரோத செயற்பாடுகள், சுரண்டல்கள் மற்றும் சாதிய ஒடுக்குமுறைகள் என்பனவே பிரதான கருத்துக்களாகவும் அவற்றுக்கான களமாகவும் இருந்தன. மனிசி நாடகத்தில் நடித்தவர்கள் அனைவரும் தொழில் செய்கின்ற நடுவயது பெண்கள் என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும்.

img_5256மேற்குறிப்பிட்ட அனைத்து நாடகங்களும் நல்ல கருத்துக்களை கொண்டிருந்தாலும் சிறந்த அரங்க செயற்பாடா என்றால் அது கேள்விக்குறிதான். சில பாத்திரங்களின் நடிப்பும் நன்றாக இருக்கவில்லை. முழுமைாக இடதுசாரி அரசியல் பிரச்சாரமாகவும் செயற்கையான நடிப்பாகவும் இருந்தமை சோர்வை ஏற்படுத்தின. குறிப்பாக மார்கிஸிய லெனினிய இடதுசாரி கட்சிகளையும் இவர்களின் பிரதிநிதிகளாக வருபவர்களை மக்களின் பிரதிநிதிகளாகவும் அவர்களே மக்களின் பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பவர்களாகவும் வெளிப்படுத்தியமை அப்பட்டமான ஒரு பக்கச் சார்பு பிரச்சாரமே. ஏனெனில் இந்திய, தமிழக இடதுசாரி கட்சிகள் இதுவரை எவ்வாறான அரசியலை முன்னெடுக்கின்றன என்பது வெள்ளிடைமலை. உண்மையிலையே மக்கள் மீது அக்கறையுள்ள கலைஞர்கள் செய்ய வேண்டியது என்னவெனில் மக்களின் எதிரிகளை மட்டும் விமர்சிக்காமல் தாம் சார்ந்த கட்சிகளையும் அதன் செயற்பாடுகளையும் சுயவிமர்சனம் செய்கின்ற (பிரச்சாரப்) படைப்புகளை (யாவது) உருவாக்க வேண்டும். அதுவே ஆரோக்கியமான மக்கள் நலன் சார்ந்த செயற்பாடுகளுக்கு வழிவகுக்கும்.

17005983_10154217401426135_1570378170_nந.முத்துசாமி எழுதிய பிரசன்னா ராமசாமியின் “காண்டவ வன தகனம்” நாடகம் ஒரு கூத்துப் பட்டறை உருவாக்கம்.. கிருஸ்ணனும் அர்ச்சுணனும் எவ்வாறு இந்திரபிரசித் என்ற நகரை உருவாக்குவதற்காக காடுகளை அழித்தார்கள் என்பது கதை. இதில் பங்கு பற்றியவர்களின் பங்களிப்புகள் மதிக்கப்பட வேண்டும். குறிப்பாக பாட்டுப் பாடி நடித்தவர் சிறப்பாக செய்தார். பெரும்பான்மையானவர்கள் தமக்குரிய பாத்திரத்தை நன்றாகவே செய்தனர். நிகழ்காலத்துடன் தொடர்புபட்டது எனக் கூறி ஒவ்வொருவரும் தமது கிராமத்தில் வாழ முடியாமல் நகரங்களுக்கு இடம் பெயர்ந்து கூலித் தொழில் செய்பவர்கள் என அறிமுகப்படுத்தினார்கள். பின்பு காண்ட வனத்திற்கு களம் மாறியது. இதையும் சில நேரம் மட்டுமே நாடகமாக செய்தார்கள். பெரும்பாலான நேரங்களில் குறிப்பிட்ட பாத்திரங்களாக நடிப்பினுடாக கதையை சொல்லாமல் வெறுமனே வாயால் கதை சொன்னார்கள். அதாவது பாத்திரங்களாக நடிக்காமல் என்ன நடக்கின்றது என்பதை விபரித்தார்கள். இது எமக்கு அலுப்பை உருவாக்கியது. எமக்கு மட்டுமல்ல பார்வையாளர்கள் பலருக்கும் அலுப்பை உருவாக்கியிருக்க வேண்டும். ஏனெனில் நாடகம் ஆரம்பித்த போது இருந்த பார்வையாளர்களில் அரைவாசி பேர் ஒரு மணித்தியாலத்தின்பின் இருக்கைகளில் இருக்கவில்லை. இரண்டு மணி நேர நாடகம் நம்மைக் கட்டிப் போடவில்லை. எப்படா முடியும் என்ற ஏக்கத்தையே தந்தது. நாற்பது வருட கூத்துப்பட்டறை அனுபவம் இந்த அரங்க செயற்பாட்டில் வெளிப்படவில்லை. இதற்கான காரணத்தை பொறுப்பானவர்கள் தேடி அறிந்து கொள்ளவது பயனுள்ளது.

மேற்குறிப்பிட்ட அரங்க அளிக்கைகளில் ஆன்மா இருக்கவில்லை. நடிகர்களின் உடல் மட்டுமே இருந்தது எனலாம்.

img_5305பிரளயனின் நெறியாள்கையில் ஓசூர் டிவிஎஸ் அக்கதெமி மாணவர்கள் பங்கேற்க அரங்கேறிய “பதனம்” சிறுவர்களின் நாடகம் முக்கியமானது. ஆரம்பத்தில் 9ம் 10ம் வகுப்பு மாணவர்களின் பங்களிப்புடன் பயிற்றப்பட்ட இந் நாடகம் பரிட்சையின் காரணமாக பின் 8ம் 9ம் வகுப்பு மாணவர்களின் பங்களிப்புடன் அரங்கேற்றப்பட்டதாக குறிப்பிட்டார்கள். இதனால் ஏற்பட்ட பயிற்சியின்மையைக் காணக் கூடியதாக இருந்தது. இருப்பினும் பல மாணவர்கள் சிறப்பாக நடித்திருந்தார்கள். மாணவர்கள் தமது குழந்தைப் பருவங்களில் எவ்வாறு காலம் காலமாக பதனம் செய்யப்படுகின்றார்கள் என்பதை வெளிப்படுத்திய ஒரு படைப்பு இது. மாணவர்களின் தெரிவின்மை, வர்க்கப் பாகுபாடுகள் மற்றும் சாதிய ஒடுக்குதலும் இகழ்தலும் என்பவற்றுக்கு எவ்வாறு முகம் கொடுக்கின்றார்கள் என்பதைக் கூறியது.

img_5304 மாணவர்களுக்காக படைப்புகளை உருவாக்குவதும் அவர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றுவதும் மிகவும் சவாலானதும் அதேநேரம் வரவேற்க கூடிய ஒரு செயற்பாடுமாகும். அந்தடிப்படையில் பிரளயனின் இம் முயற்சியை வரவேற்கலாம். ஆனால் இந்த நாடகத்தின் கரு இந்த மாணவர்களுக்கு சற்று அதிகமோ என சிந்திக்கத் தோன்றுகின்றது. ஏற்கனவே பெற்றோர்களின் கனவுகளாலும் சமூகத்தின் ஒடுக்குமுறைகளாலும் தெரிவுகளற்றுப் பதனப்பட்ட இவர்களை நமது சமூக மாற்ற கனவுகளால் பதனப்படுத்துகின்றோமா என்ற கேள்வி எழுந்தது. இவ்வாறான நாடகக் கருக்கள் உயர்தர அதாவது 11ம் 12ம் வகுப்பு மாணவர்களுக்குப் பொருத்தமானதாக இருக்கலாம். அல்லது பல்கலைக்கழ மாணவர்களுக்குப் பொருத்தமானதாக இருக்கலாம். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இந்த நாடகத்தில் கூறப்பட்ட விடயங்கள் பெற்றோருக்குத் தேவையானவை. ஆகவே பெற்றோர்கள் இவ்வாறான நாடகத்தில் பங்கேற்கும் பொழுது அவர்களுக்குள் இது மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வழிவகுக்கலாம். ஆனால் 14 வயது வரையான குழந்தைகளுக்கு எங்களுடைய (வளர்ந்தவர்களின்) சிந்தனைகளின் அடிப்படையில் நாடகங்களை உருவாக்காமல் அவர்களுடைய கனவுகளுக்கும் கற்பனைகளுக்கு ஏற்ப அரங்க செயற்பாடுகளை மேற்கொள்வது ஆரோக்கியமானது என்றே எண்ணுகின்றேன். அதாவது இந்த நாடகத்தில் கூறப்பட்ட நோக்கத்திற்கு ஏற்ப குழந்தைகளும் மாணவர்களும் என்ன தெரிவை மேற்கொள்கின்றார்களோ அதை உள்வாங்கி ஒரு அரங்க அளிக்கையாக வழிநாடத்துவதே சிறப்பானதாக அமைந்திருக்கும்.img_5285

அரசியல், அரங்கியல், அழகியல் என அனைத்தும் இணைந்து பார்க்க கூடியதாக இருந்தவை, சுடலையம்மா, அகமெனான், மாயக் கோமாளியின் ஜாலக் கண்ணாடிகள், சாந்தியடையட்டும், நெல்லு விளையாட்டு, உபகதை, ஜனம் கோசம் ஆகிய அரங்க அளிக்கைகள் எனலாம். தனிநடிப்பு இந்த நாடக விழாவில் முக்கியமான ஒரு இடத்தைப் பிடித்திருந்தது. சிலவற்றைப் பார்க்க சந்தர்ப்பம் கிடைக்கவில்லை. நாம் பார்த்த இரண்டு தனி நடிப்புகள் தொடர்பான குறிப்புகள் இவை.

img_5258முதலாவது தனிநடிப்பு வ.கீதா எழுதி அ.மங்கையின் நெறியாள்கை செய்ய ரேவதி நடித்த “சுடலையம்மா” நன்றாக இருந்தது. தனி நடிப்பு என்பது சவாலானது ஆனாலும் உணர்ந்து சிறப்பாக நடித்திருந்தார். தமிழக காவல் துறையின் அத்துமீறல்களையும் என்கவூண்டர் படுகொலைகளையும் வெளிப்படுத்திய முக்கியமான அரங்க அளிக்கை. ஆனால் அரங்க அமைப்பினால் கனதி குறைவாக இருந்தது. இவர்களும் சில அரங்க குழுவினரைப்போல அரங்கத்தின் நடுவில் நடாத்தியிருந்தால் மேலும் நன்றாகவும் செறிவாகவும் இருந்திருக்கலாம். மேலும் சுடலையம்மாவின் ஆடையில் கவனம் செலுத்தியிருக்கலாம். ஏனெனில் சுடலையம்மா போன்ற தொழிலாளிகள் மிகவும் ஏழ்மையில் வாழ்பவர்கள். ஆனால் பயன்படுத்திய ஆடை மத்தியதர வயது பெண்கள் உடுத்தும் தரத்தில் இருந்தமை குறைபாடாக இருந்தது. இது தொடர்பாக மங்கையுடன் உரையாடியபோது இவர்களது வாழ்வு ஏழ்மையாக இருந்தாலும் வெளியில் செல்லும் பொழுது ஒரளவு நன்றாகவே ஆடை அணிந்து செல்வார்கள் எனக் குறிப்பிட்டார்.

img_5292இரண்டாவது தனி நடிப்பு பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழகத்தில் கலாநிதிப் பட்ட ஆய்வை அரங்க துறையில் மேற்கொள்கின்ற ஹரியானாவைச் சேர்ந்த சவிதா ராணி நடித்த “சாந்தியடையட்டும்” தனி நடிப்பு நாடகம் முக்கியமானதாகும். இவர் இதனை சிறப்பாகவும் அரங்கேற்றினார். இவர் ஆங்கிலத்தில் உரையாடியபோதும் தனது நடிப்பாற்றலாலும் அதை அரங்கேற்றிய முறையாலும் அனைவராலும் கவரப்பட்டார் என்பதைக் காணக்கூடியதாக இருந்தது. ஒரு பெண்ணின் மீது கட்டுப்பாடுகள் எவ்வாறு திணிக்கப்படுகின்றன அதை அவர் எவ்வாறு எதிர் கொள்கின்றார் என்பதையும் ஆண்களின் மனநிலையையும் பெண்களின் உணர்வுகளையும் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தி அரங்கேற்றினார். மேலும் தான் மட்டும் நடிக்காமல் அரங்கத்தில் இருந்தவர்களின் பங்களிப்புகளையும் பெற்று அவர்களையும் ஒரு பாத்திரமாக்கினார். சின்ன சின்ன விடயங்களை எடுத்து அதனுடாக தான் சொல்ல வேண்டியதை மிக அழகாக கூறினார். அதிர்ச்சி வைத்தியமும் செய்தார்.

இதேபோல புதுகை பூபாளம் அளித்த நாகரீக கோமாளிகள் என்ற அரசியல் நையாண்டியை சிறப்பாக பாடல்களினுடாக செய்தார்கள். அதற்காக கா.பிரகதீஸ்வரன் மற்றும் செந்தில் ஆகியோர் பாரட்டுக்குரியவர்கள்.

img_5263கிரேக்க நாடக ஆசிரியர் அஷ்கிலஸ் எழுதிய அகமெனான் நாடகப் பிரதியை ஜம்புநாதன் மொழியாக்கம் செய்ய ரெஜின்ரோஸின் நெறியாள்கையில் மேடை அரங்க குழுவினரின் வழங்கினர். இவர்களின் நடிப்பு, ஆடை வடிவமைப்பு, அரங்க அமைப்பு அனைத்தும் நன்றாக இருந்தது. நல்ல முயற்சி. இந்த நாடகம் தாய் வழி சமூக்திலிருந்து தந்தை வழி சமூகத்திற்கு மாறும் காலகட்டத்திற்குரியதாக இருந்தாலும் இன்றைய தமிழக நிலமைக்குப்  பொருத்தமானது என ஜம்புநாதனுடன் உரையாடியபோது குறிப்பிட்டார். ஆட்சி அதிகாரத்திற்காக தந்தையைக் கொன்ற தாயை மகன் கொலை செய்வதே மூன்று பகுதிகளைக் கொண்ட இந்த நாடகப் பிரதியின் முழுக் கதை. இந்த அரங்க அளிக்கையில் ஒரு பகுதி மட்டுமே அரங்கேற்றப்பட்டது.

img_5282முருக பூபதியின் நெறியாள்கையில் மணல்மகுடி வழங்கிய நாடகம் மாயக்கோமாளியின் ஜாலக்கண்ணாடிகள். இந்த அரங்கம் அரை வட்டத்தில் பார்வையாளர்கள் இருக்க அரங்க அளிக்கையானது வெறும் நிலத்தில் மண் மீது நடைபெற்றது. நடிகர்கள் தம் மீது அரிதாரங்களை மட்டும் பூசவில்லை. நிலத்தில் புரண்டு மண்ணுடனும் கட்டித் தவழ்ந்தார்கள். ஒவ்வொருவரது உடல் மொழிகளும் நன்றாக இருந்தன. தமிழக மண்ணின் மணம் இசையுடன் கலந்து வீசியது. ஆனால் இவர்களது நடிப்புகள் செயற்பாடுகள் இது நாடகம் என்பதை விட நாடகப் பயிற்சிப் பட்டறை நடைபெறுவது போன்ற உணர்வையே தந்தன. குறியீடுகளால் நிறைந்திருந்தது இந் நாடகம். இக் குறியீடுகளையும் கவித்துவ வரிகளையும் என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. மேலும் பலவீனமான ஒரே ஒரு பெண் பாத்திரத்தை தவிர அனைத்துப் பாத்திரங்களும் பலமான ஆண் உடல்களாக காணப்பட்டன. எனக்குப் பின்னால் இருந்த பார்வையாளர் ஒருவர் “இருட்டுக்குள் நடப்பதை கண் தெரியாத ஒருவர் எப்படி பார்க்க முடியும்” எனக் கூறுமளவிற்கு ஒளியமைப்பு இருந்தது. இந்த அரங்க காட்சிகளை ஒளி ஓவியமாக எடுப்பதற்கு அழகாக இருக்கும். ஆனால் இவ்வாறான அரங்க அளிக்கைகள் பார்வையாளர்களுக்கு என்ன சொல்கின்றது என்பதைப் புரிவதற்கு தொடர்ச்சியான உரையாடல் அவசியம்.

img_5309பிரளயனின் பிரதியாக்கத்திலும் நெறியாள்கையிலும் சென்னை கலைக்குழு வழங்கிய நாடகம் உபகதை. இராமாயண மற்றும் மகாபாரத உபகதைகளை மீள்பார்வைக்கு உட்படுத்தியது மட்டுமல்ல ஒடுக்கப்பட்ட மக்களினதும் தோற்றதாக கூறப்பட்டவர்களினதும் பார்வையில் கூறினார்கள். நல்ல உத்திகள். நடிகர்கள் சிறப்பாகவே நடித்தார்கள். பார்வையாளர்களின் மனங்களில் புதிய பார்வைகளை கேள்விகளை நிச்சயமாக இந்த அரங்கு தோற்றுவித்திருக்கும் என நம்பலாம்.

img_5268தேனி செவக்காட்டு கலைக்குழு வழங்கிய “நெல்லு விளையாட்டு” முக்கியமானதொரு அரங்க அளிக்கை. சிறிய கரு. குழப்பமில்லாத அழகியப் படைப்பு. ஒரு விவசாயி எவ்வாறு ஏமாற்றப்பட்டு கடனாளியாகின்றார் என்பதையும் அதனால் அவரது வாழ்வு எவ்வாறு பாதிக்கப்படுகின்றது என்பதையும் வெளிப்படுத்தினார்கள். விவசாயிகளின் வாழ்வை மிகவும் யதார்த்தமாகவும் எளிமையான இயல்பான நடிப்போடும் அழகியலோடும் தந்தார்கள். அனைவரும் மிகவும் நன்றாகவே நடித்திருந்தனர். இந்த அரங்க அளிக்கையைப் பார்த்த பெரும்பான்மையானவர்கள் ஆரம்பத்தில் சிரி சிரி யென சிரித்து ஆனால் இறுதியில் கண்ணீர் விட்டு அழும் அளவிற்கு தாக்கம் நிறைந்த அரங்க அளிக்கையாக இருந்தது.

17012609_10154217379236135_806744689_nஆந்திரா மக்கள் நாடகக் குழுவின் (ஆந்திரப்பிரஜா நாட்ய மண்டலி) “ஜனகோசம் (மக்களுக்காக)” அரங்க அளிக்கை மிக நன்றாக இருந்தது எனலாம். இது ஒரு பிரச்சார நாடகமாக இருந்தபோதும் என்னை மிகவும் கவர்ந்த இசை நடன நாடகம். இவர்களது உடல் அசைவுகள், உணர்வுகள், குரல்கள், கண்கள், பார்வைகள் என அனைத்தும் சிறப்பாக இருந்தன. கோவம் வீரம் கவலை அழுகை என்பன ஒவ்வொரு பாத்திரங்களிலும் முழுமையாக வெளிப்பட இவை அரங்கையும் முழுமையாக ஆட்கொண்டமை முக்கியமானது. ஒரு அரங்கத்திற்கு என்ன தேவையோ அந்தளவு இருந்தன. ஒரு அரங்க அளிக்கை பிரச்சாரமாக இருக்கலாம். ஆனால் அது அழகியலோடு கலைத்துவமாகவும் இருக்க வேண்டும். அதற்கு இந்த அரங்க அளிக்கை நல்லதொரு உதாரணம் எனலாம். நாமறிந்த மார்க்சிய, இந்திய, ஆந்திர, தெலுங்கான வரலாறுதான் இவர்களின் அரங்க அளிக்கை. ஆனால் அவர்கள் அதை அரங்க அளிக்கையாக வெளிப்படுத்தியவிதம் பார்வையாளர்கள் அனைவரையும் கட்டிப்போட்டது. மிக அழகாக தொகுத்திருந்தார்கள். இசையும் பாடல்களும் அதன் குரல்களும் மிகப் பெரிய பலமாக இருந்தன. ஒரு மணித்தியாலம் போனதே தெரியவில்லை. இறுதியில் அவர்கள் களைத்துப் போனபோதும் பார்வையாளர்களின் விருப்பத்திற்காக மேலும் ஒரு நடனத்தை தந்திருந்தார்கள். இதில் நடித்தவர்கள் அனைவரும் விவசாயிகளும் அவர்களின் பிள்ளைகளும் என்பதை அறிந்த போது மதிப்பு கூடியது. இவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் கட்டித் தழுவி நன்றி கூறவேண்டும் போல இருந்தது.img_5300

இறுதியாக பெரும்பாலான நாடகங்களில் நடிகர்கள் அவசியமற்று தொண்டை கிழிய கத்தியே தமது உணர்வுகளை உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தினர். இது நடிகர்களின் குரல்களை வீணாக்குவதுடன் அவசியமற்ற சத்தத்தையும் ஏற்படுத்தும். இவ்வாறு கத்துவதற்குப் பதிலாக சில வசனங்களையாவது உணர்ந்து நிதானமாக ஆனால் சத்தமாக பேசும் பொழுது அவை உறுதியானதாகவும் தெளிவானதாகவும் வெளிவரும் அல்லவா?

தஞ்சாவூரில் அரண்மனை வளாகத்தில் சங்கீத மகால் மண்டபத்தில் தமுஎகச ஒழுங்குபடுத்திய தென்னிந்திய நாடக விழாவிற்கு இரண்டாம் நாள் மாலையே பார்க்க சென்றோம். வாசலில் “உள்ளே செல்லலாமா” எனக் கேட்டபோது போகலாம் என்றனர். நாம் உள்ளே சென்றபோது நாடகம் ஒன்று நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. ஓரளவு மண்டபம் நிறைந்த கூட்டம். நாடகத்திற்குரிய மண்டபமில்லை. பாடசாலைகளில் மேடையேற்றப்படும் நாடக மேடைக்குரிய மண்டபம். தமிழகத்தில் அதுவும் தஞ்சையில் இவ்வாறான விழாவை நடாத்தா சிறந்த நாடக அரங்கம் ஒன்றில்லையா என்ற கேள்வியை எழுப்பியது. தமிழகத்தின் நிலையை நினைத்து கவலை கொண்டோம். தமிழக அரசு என்ன செய்கின்றது?

img_5273விமர்சனங்களுக்கு அப்பால் மூன்று நாட்களும் நாம் சங்கீத மகாலையே சுற்றிச் சுற்றி வந்தோம். மறக்காமல் இதையும் கூற வேண்டும். அரண்மனைக்கு அருகில் வீதியோரத்தில் கம்பு, கேழ்வரகு புட்டுகள் விற்பனைக்கு இருந்தன. இவை நமது இரவுணவை திருப்பதி செய்து மேலும் மகிழ்ச்சியைத் தந்தன.

மீராபாரதி

தமிழகத்தின் எழுச்சி: அதிகாரத்திற்கு எதிரான குரல்

16114977_10208421874610765_6042609719111608127_nஇந்திய அரசின் பல்வேறு ஒடுக்குமுறைகளையும் புறக்கணிப்புகளையும் எதிர்கொண்ட தமிழகம் இதுவரை கங்கு போல இருந்தது. ஆனால் எப்பொழுதும் அது எரிவதற்கு தயாராக இருந்துள்ளது. அந்த நெருப்பை மூட்டியது ஏறு தழுவல் (ஜல்லிக்கட்டு) மீதான தடை. இத் தடைக்கு எதிரான ஒரு சிறு நெருப்பு மட்டுமே மூட்டப்பட்டது. இன்று அது மக்களின் தன்னெழுச்சியான பெரும் போராட்டமாக கொழுந்து விட்டு எரிவதைக் காண்கின்றோம். ஏறு தழுவல் (ஜல்லிக்கட்டு) இன்று ஒரு குறியீடு. தமிழகத் தமிழர்களின் அடையாளத்தின் குறியீடு. அவர்களின் விடுதலைக்கான குறியீடு.

15977281_10208421819449386_805849504895841250_nஏறு தழுவல் (ஜல்லிக்கட்டு) தடைக்கு எதிரான போராட்டம் என்பது இந்திய இந்தி இந்து மத அரச ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான போராட்டம். இந்திய அரசின் தமிழின அடையாள அழிப்புக்கு எதிரான போராட்டம். மேலும் தமிழ் மொழியையும் அதன் அடையாளத்தையும் மற்றும் தமிழக மக்களின் நலன்களையும் இந்திய அரசு  புறக்கணிக்கப்பதற்கு எதிரான போராட்டம். இது தமிழகத் தமிழர்களின் அடையாளத்திற்கான எழுச்சி. இன அடையாள உரிமைக்கான குரல். ொறுப்பற்ற தமிழக அரசுக்கு எதிரான ோராட்டம். தமிழக மக்கள் தமக்குள் இருக்கும் வேறுபாடுகளையும் முரண்பாடுகளையும் கடந்து ஒன்றுபட்டு போராடுவதைக் காணும் பொழுது மகிழ்ச்சியாக இருக்கின்றது. ஒடுக்கப்பட்ட ஈழத் தமிழராக புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழராக அலைந்து திரியும் மனிதராக இதனை மகிழ்வுடன் வாழ்த்தி வரவேற்று ஆதரிப்போம்.

16194942_10208435123061968_7586500864340229669_nஇப் போராட்டத்தில் இன்னுமொரு மகிழ்வான விடயம் பொதுப்போக்குவரத்து வாகனங்களை எரிக்காது, அவற்றைத் தடைசெய்யாது, பொது இடங்களை தாமே சுத்தம் செய்து பொது மக்களுக்கும் பங்குபற்றாதவர்களுக்கும் அல்லது பங்குபற்ற முடியாத மக்களுக்கும் இடைஞ்சல்கள் ஏற்படாதவாறு அனைத்து ஒழுங்குகளையும் செய்துகொண்டு போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதாகும். இதனைப் பார்க்கும் பொழுது மேலும் மதிப்பு கூடுகின்றது. மேலும் ஆடலும் பாடலும் பாராம்பரிய கலை நிகழ்வுகளுமாக போராட்டமானது ஆரோக்கியமான வழிகளில்  நடைபெறுவது முன்னேற்றகரமானது. இதுவே இனிவரும் காலத்தின் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்ட வழிமுறையாகும். இதற்கான முன்னுதாரணமாக தமிழக மக்கள் இருப்பது மகிழ்ச்சியளிக்கின்றது. இறுதி முடிவுரை தொடருங்கள். உங்களுடன் ஈழத் தமிழர்கள் புலம் பெயர்ந்த தமிழர்கள் மட்டுமல்ல உலகத் தமிழர்கள் அனைவரும் அல்லது பெரும்பான்மையானவர்கள் இருக்கின்றார்கள்.

எல்லாப் போராட்டங்களுக்கும் விமர்சனங்கள் எழுவதுபோல இதற்கும் விமர்சனங்கள் எழுவது தவிர்க்க முடியாதது. குறிப்பாக ஈழப் போராட்டமானது ஆரம்பத்தில் ஒழுங்கான தலைமைகள் இன்றி தன்னெழுச்சியான போராட்டமாக ஆரம்பித்து இறுதியில் தவறான கைகளுக்கு போராட்டம் சென்று தோற்றுப் போனது. இது நாம் கற்க வேண்டிய முக்கியமான ஒரு பாடம். இன்று தமிழகத்தில் போராட்டத்தில் ஈடுபடுகின்றவர்கள் இவற்றை உள்வாங்கிக் கொண்டு தம் சிந்தனைகளையும் செயற்பாடுகளையும் அகம் நோக்கிப் பார்த்துக் கொண்டு சுயவிமர்சனங்கள் மூலமாக மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி முன்னேறுவார்கள் என நம்புகின்றேன். இப் போராட்டத்தில் இவர்கள் பெறும் வெற்றி தமிழகத் தமிழ் சமூகத்தில் காணப்படும் அக அடக்குமுறைகளான சாதிய பெண்ணிய பால் அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராகப் போராட வித்திடும் என எதிர்பார்க்கின்றேன்.

16114523_10208415146082556_1770520165597846136_nகாலம் காலமாக மக்கள் தன்னெழுச்சியாகவே தம் மீதான அடக்குமுறைகளுக்கு எதிராகப் போராட ஆரம்பித்திருக்கின்றார்கள் என்பதை வரலாற்றை அறிந்தவர்கள் எவரும் புரிந்து கொள்வார்கள். இப் போராட்ட உணர்வையும் அவை உருவாகும் சந்தர்ப்பங்களையும் மக்கள் நலனில் அக்கறை கொண்ட இயக்கங்கள் கட்சிகள் கவனித்து தலைமை தாங்கி முன்னெடுத்து வெற்றியை மட்டும் அல்ல சமூக மாற்றத்தையும் நோக்கி வழிநடாத்தி உள்ளார்கள். ஆனால் தூரதிர்ஸ்டவசமாக அவ்வாறான இயக்கமோ கட்சியோ தமிழகத்தில் இல்லை. ஆகவே பலர் குறிப்பிடுவதுபோல தலைமயின்றி கட்சியின்றி இயக்கமின்றி மக்கள் தன்னார்வத்துடன் தன்னெழுச்சியாக போராட்டத்தில் இணைகின்றனர். உறுதியாகவும் நிற்கின்றார்கள். இது இவர்கள் தவறல்ல.

இப் போராட்டம் தவறான  சிந்தனைகளின் கோட்பாடுகளின் அடிப்படைகளிலும் வழிகளிலும் செல்கின்றது என விமர்சிப்பவர்கள் முதலில் தம்மை சுயவிமர்சனம் செய்து கொள்ளவேண்டும். ஏனெனில் இவ்வாறு விமர்சிப்பவர்களின் ொடர்ச்சியான செயற்பாடின்மையே இவ்வாறான தன்னெழுச்சியான மக்கள் போராட்டங்கள் வெடிக்கும் பொழுது தலைமை கொடுக்க முடியாத நிலைமையை உருவாக்குகின்றது. தவறான சக்திகளின் கைகளுக்கு போராட்டத்தின் தலைமையும் அதனால் கிடைக்கும் வெற்றிகளும் நலன்களும் சென்றடைகின்றன. மேலும் குறிப்பிட்ட இலக்கை அடைந்தவுடன் உருவான எழுச்சியானது அடங்கிவிடுகின்றது. இவற்றுக்கு போராடுகின்ற மக்களை குறை சொல்லக் கூடாது. மாறாக தம்மை சுயவிமர்சனம் செய்து கொண்டு தமது தவறை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். தமது செயற்பாடின்மைகளே இவ்வாறு நடைபெறுவதற்கான காரணம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதுவே ஒரு புரட்சிகர செயற்பாட்டாளரின் பார்வையாக இருக்க முடியும்.

ஏறு தழுவல் (ஜல்லிக்கட்டு) சாதிய விளையாட்டு என்கின்றார்கள் சிலர். இன்னும் சிலர் இது தமிழகத்தின் பொதுவான விளையாட்டு இல்லை என்கின்றார்கள். இதற்கு மாறாக சிலர் எல்லா சாதிகளும் விளையாடும் விளையாட்டு என்கின்றார்கள். தமிழகத்தின் பொதுவான விளையாட்டு என்கின்றார்கள். ஒரு விளையாட்டு தொடர்பாக இவ்வாறான முரண்பட்ட கருத்துகள் வருவதற்கு காரணம் என்ன? இந்த விளையாட்டு தொடர்பான விரிவான ஆழமான ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. அல்லது அவ்வாறு மேற்கொள்ளப்பட்டிருந்தாலும் அக் கருத்துகள் பொதுஜன கருத்தியலாக மாற்றம் பெறவில்லை. இத் தவறு போராடுகின்றவர்களின் தவறல்ல. மாறாக இத் துறை சார்ந்து செயற்படுகின்ற கற்றவர்களினதும் புரட்சிகர செயற்பாட்டாளர்களினதும் தவறே இது என்றால் மிகையல்ல. இவர்கள் தமது பொறுப்பை செவ்வனே செய்யாது போராடுகின்ற மக்கள் மீது விமர்சனங்களை முன்வைத்து குறை கூறுவது தவறான செயற்பாடு மட்டுமல்ல தமது செயற்பாடின்மையை மறைக்கு செயற்பாடுமாகும். ஆனால் இப் ோராட்டம் ஒரு உண்மையைப் புலப்படுத்துகின்றது. அது ஏறு தழுவல் (ஜல்லிக்கட்டு) தமிழகத்தின் அடையாளம்.

தமிழகத்தில் மிகக் கொடூரமான சாதிய ஒடுக்குமுறைகள் நிலவுகின்றன. பெண்களின் உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டு சுரண்டப்படுகின்றன. குழந்தைகளின் நலன்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு சுரண்டப்படுகின்றார்கள் விவசாயிகள் தற்ொலை செய்கின்றார்கள். இவற்றை ஜல்லிக் கட்டு தடைக்கு எதிரான போராட்டம் போல வெகுஜன கருத்தியலாக மாற்ற முடியாமைக்கான காரணங்களை கட்டுபிடித்து களையவேண்டும். இதனை செய்யாமல் குறை கூறுவது அர்த்தமற்றதாகும். அதேவேளை இன்றைய போராட்டமானது மேற்குறிப்பிட்ட பிரச்சனைகளின் தமிழக மக்களின் பொதுவான உணர்வின் வெளிப்பாடு என்பதைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். அதாவது இந்திய அரசின் ஏதேச்சதிகாரத்திற்கு எதிரான உணர்வு. அதுவே வெகுஜன உணர்வாக வெளிப்பட்டு போராட்டமாக வெடித்துள்ளது. இதில் தமிழக சமூகத்தில் அடக்குபவர்களும் அடக்குமுறைக்கு உள்ளாகின்றவர்களும் ஒன்றாக ஒடுக்கப்படுவதாக உணர்கின்ற புள்ளி இது. போராட்டம் என்பது இவ்வாற பல முரண்பட்ட புள்ளிகளைக் கொண்டது. வெறுமனே வெள்ளை கருப்பு என்ற இருமை பார்வைக்கு அப்பால் நாம் பார்க்க வேண்டி தேவை உள்ளது என்பதை ஒவ்வொரு போராட்டமும் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

16003303_10208438556547803_8092641002427498152_nசரியான பார்வையுள்ள தலைமைகள் மக்களின் இந்த எழுச்சிக்கு தலைமை கொடுக்குமாயின் இந்திய தேசிய இனங்களின் ஒன்றிய அரசு அமைவது வெகுதுரத்தில் இல்லை. அந்த நாளை எதிர்பார்த்து நம்பிக்கையுடன். ஏனெனில் அவ்வாறான இந்திய அரசு ஒன்றின் உதயம்தான் இந்திய தேசிய இனங்களுக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கும் மட்டுமல்ல ஈழத் தமிழ் தேசத்திற்கும் ஏன் சிங்கள தேசத்திற்கும் கூட நன்மையளிப்பதாகும்.

தமிழக மாணவர்களுக்கும் இளைஞர்களும் முன்பு ஈழத் தமிழர்களுக்காக போராடிய பொழுது ஒரு விமர்சனக் கடிதம் எழுதியிருந்தேன். இன்று இவர்கள் தன்னெழுச்சியாக தம் உரிமைக்காக ஒன்றுபட்டு போராடுவதை பார்க்கும் பொழுது மகிழ்ச்சியுடன் ஆதரவு தெரிவித்து ஒரு பதிவை எழுதுவது அவசியம் எனக் கருதுதினேன். இது எனது பொறுப்பும் கூட. அதன் விளைவே இப் பதிவு.

போராட்டத்தை வரவேற்றும் ஆதரித்தும்

மீராபாரதி

படங்கள் காட்டுனீஸ்ட் பாலா

வாசிக்க வேண்டிய கட்டுரைகள்
கீற்று இணையத் தளக் கட்டுரை

சாதியால் ஒடுக்கப்பட்டரின் குரல்

விமர்சனக் கடிதம்

father 026அப்பாவுடன் தான் என் பயணங்கள் சின்ன வயதிலிருந்து ஆரம்பமாகின. நினைவில் இருப்பவை சில. அவர் அப்பொழுது சண்முகதாசனின் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் முழுநேரமாக  வேலை செய்து (பங்களித்துக்) கொண்டிருந்தார். ஆகவே ஒவ்வொரு வருடமும் மேதினம் அன்று அந்த நிகழ்வுகள் நடைபெறும் இடங்களுக்கு எங்களை அழைத்துச் செல்வார். ஒரு மேதினத்திற்காக அதிக தூரம் நாம் சென்றது அட்டனிலிருந்து கொழும்பிற்கு என நினைக்கின்றேன். 1975 அல்லது 1976 ஆண்டுகளில் நடந்த மேதினமாக இருக்க வேண்டும். அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு கட்சி தோழர்கள் மற்றும் அங்கத்தவர்களுடன் பஸ்சில் சென்றோம். ஆனால் ஏதோ காரணங்களால் அந்த மேதினம் நடைபெறவில்லை. போன வாகனங்கள் எல்லாம் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக முன்னேற முடியாது அடைபட்டுக்கிடந்தன. ஆனால் சாப்பிடுவதற்கு சாப்பாட்டுப் பார்சல்கள் வந்தன. வாங்கிச் சாப்பிட்டோம். இந்த முறை மேதின ஊர்வலம்  செல்லாமலும் அதில் ஆற்றும் உரைகளைக் கேட்காமலும் அனைவரும் மாலையளவில் திரும்பி நடு இரவில் வீட்டுக்கு வந்தோம். மேதின ஊர்வலங்களையும் கூட்டங்களையும் அரசு இந்த வருடம் தடைசெய்தது என்பதை பின்னர் அறிந்தோம். இதன்பின் வந்த வருடங்களில் அட்டன், நூவரெலியா போன்ற நகரங்களில் நடைபெறும் மேதின நிகழ்வுகளுக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

Hatton 010பிற்காலங்களில் அப்பா கட்சியில் இல்லாதபோது ஏதாவதொரு சிவப்புக் கொடி கட்சியின் மேதினத்திற்கு அவர் செல்வார். அப்பொழுது எம்மையும் கூட்டிச் செல்வார். இக் கூட்டங்களில் எல்லாம் ஒரே சிவப்பு மயமாக இருக்கும். தொங்கும் கொடிகள் சிவப்பு. தூக்கிப்பிடித்திருக்கும் கொடிகள் சிவப்பு. மேசையில் விரித்திருக்கும் துணி சிவப்பு. தோழர்கள் தொண்டர்கள் அணிந்திருக்கும் மேல்சட்டைகளும் சிவப்பு. (அண்மையில் நண்பர் ஒருவர் சொன்னார் தனது படுக்கையறை விரிப்புகளும் உறைகளும் கூட சிகப்பு என… ம்…) இவர்கள் மேடைகளிலிருந்து கைகளை விசுக்கி விசுக்கி உயர்த்திக் காட்டி முஸ்டிபோட்டு ஆற்றும் உரைகள் எங்களுக்கு விளங்காது. கத்தும் கோசங்களும் புரியாது. ஆனால் இந்த நிகழ்வுகளில் பங்குபற்றுவதற்காக செல்கின்ற பயணம் மற்றும் ஊர்வலத்துடன் சேர்ந்து நடப்பது என்பவை எங்களுக்குப் பிடித்தமானவை. இவை ஆனந்தமாக இருக்கும். சில நேரங்களில் நாம் நடக்க முடியாவிட்டால் அப்பா ஒரு தங்கையை தனது தோல் மீது தூக்கி வைத்துவிடுவார். அம்மா கடைசித் தங்கையை தூக்கிக் கொள்வார். இந்த நேரங்களில்தான் கடைகளில் இனிப்பு பண்டங்களை அவர்களாக வாங்கித் தருவார்கள். இதற்காகவும் இப் பயணங்கள் செய்வதில் ஆர்வமாக இருப்போம். இதைத் தவிர அப்பாவின் கட்சித் தோழர்களின் வீடுகளுக்கும் சென்று தங்கி வருவோம். இதுவே என் நினைவிலிருக்கின்ற நம் சிறு வயதுப்  பயணங்கள்.

ஒரு முறை அப்பொழுது மன்னார் எம்பியாக இருந்த சூசைதாசன் அவர்கள் கொட்டக்கலையிலுள்ள பெரிய மண்வெட்டித் தோட்டத்தில் கூத்து நிகழ்வு ஒன்றை ஒழுங்கு செய்திருந்தார். இதற்காக கூத்துக் கலைஞர்கள் மன்னாரிலிருந்து வந்திருந்தனர். நாம் அட்டனிலிருந்து புகையிரதப் பாதையூடாக நிகழ்வு நடக்கும் இடத்திற்கு நடந்து சென்றோம். இவ்வாறு நடந்து செல்லும் பொழுது சுரங்கம் ஒன்றைக் கடக்க வேண்டும். பெரியவர்கள் சதாரணமாக வீதியால் நடப்பதைப் போல நடந்து செல்வார்கள். ஆனால் குழந்தைகளான எங்களுக்கு இதைக் கடப்பது மிகவும் பயம் நிறைந்த ஒரு பயணமாக இருக்கும். அதிக மனித நடமாட்டம் இல்லாத பகுதி இது.

index-3சுரங்கம் நெருங்கும் பொழுது இரு பக்கமும் உயரந்த மலைகள் காணப்படும். இவை உண்மையில் ஒரு மலையாக முன்பு இருந்தது. ஆனால் அதை சிறு தூரத்திற்கு நடுவில் வெட்டியும், நடுவால் வெட்ட முடியாத இடத்திலிருந்து மலையைக் குடைந்து சுரங்கம் அமைத்துப் பாதையமைத்திருப்பார்கள். புகையிரத பாதையின் இரு பக்கமும் இருக்கின்ற இந்த மலை மேடுகளிலிருந்து எப்பொழுதும் தண்ணீர் வடிந்து கொண்டும் சொட்டுச் சொட்டாக கொட்டிக் கொண்டுமிருக்கும். அதன் ஒலியே அந்த இடத்தை ஆக்கிரமித்திருக்கும். சுரங்கத்தை அண்மிக்கும் பொழுது சுற்றிவரவுள்ள நிலம் மற்றும் பாறைகள் எல்லாம் நீர்த் தன்மையை அதிகம் கொண்டவையாக இருக்கும். அதன் முகப்பை சிமேந்தினால் கட்டியிருப்பார்கள். சுரங்கத்தின் உள்ளே கடும் இருட்டாக இருக்கும்.

பெரியவர்கள் ஏற்கனவே வாங்கி வைத்திருந்த கைப்பந்தங்களை பற்றவைத்துக் கொண்டு குழந்தைகளின் கைகளைப் பிடித்தபடி நடப்பார்கள். சுரங்கத்திற்குள் நூழையும் பொழுது உள்ளேயிருந்து ஒருவகையான “ஓ.. ஓ” என்ற ஒரு ஓசை வந்து கொண்டிருக்கும். சிறிது தூரம் உள்ளே வந்தததும் எங்கும் ஒரே இருட்டாக இருக்கும். அதேநேரம் உள் மேடுகளிலிருந்து தண்ணீர் சிந்து சத்தமும் “ஓ” என்ற ஓசையும் மட்டுமே கேட்கும். இந்த சூழ்நிலை நம்மில் ஒரு பயத்தை உருவாக்கும்.

imagesகுழந்தைகளான எங்களுக்கு இரண்டு பயம். ஒன்று இருட்டு மற்றது புகையிரம் வந்தால் என்ன செய்வது எனத் தெரியாத பயம். புகையிரதம் வரும் பொழுது அது ஒலி (ஹோன் சத்தம்) எழுப்பிக் கொண்டு வரும். அப்பொழுது சுரங்கத்தின் சுவர்களுக்கு அருகில் போய் நிற்க வேண்டும். ஓரங்கள் எல்லாம் நீர் ஊற்றுக்களால் நிறைந்திருக்கும். பெரும்பாலும் புகையிரதம் வரும் நேரம் பெரியவர்களுக்குத் தெரியும். ஆகவே அவர்கள் பயமின்றி கதைத்துக் கொண்டு வருவார்கள். சுரங்கம் முடிகின்ற போது அதன் வாசலில் வெளிச்சம் தெரிய ஆரம்பிக்கும். அப்பொழுதுதான் எங்களுக்கு மனதில் பயம் நீங்கி ஆனந்தமும் நம்பிக்கையும் பிறக்கும். மீண்டும் சுரங்கத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்ததுபோல் இரு புறமும் மலைமேடுகளிலிருந்து நீர் சிந்த ஈரலிப்பான புகையிரதப் பாதையைக் கடந்து சென்றோம். இவ்வாறு இதனுடாக நடைபயணம் செய்வது ஒரு புதுமையான அனுபவம்.

புகையிரதப் பாதையை விட்டு விலகித் தேயிலைத் தோட்ட மலைகளினுடாக மண் பாதைகளில் நமது பயணத்தை தொடர்ந்து பெரிய மண்வெட்டி தோட்டத்தை இருட்டியபின் சென்றடைந்தோம். இரவு ஒன்பது மணிபோல் ஆரம்பித்த கூத்து விடிய விடிய நடந்தது. ஆனால் நாம் சிறிது நேரத்திலையே அந்த மண் தரைகளில் படுத்து நித்திரையாகிப் போனோம். விடிய அம்மா எழுப்பியபோது கூத்து முடிந்து எல்லோரும் தம் வீடுகளுக்குச் செல்ல ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருந்தார்கள். தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வீடுகளிலிருந்து சூடான தேநீர் வந்தது. சீனியை உள்ளங் கையில் கொட்டி அதை நக்கிக் கொண்டு தேநீரைக் குடித்தோம். அதிகாலைக் குளிரில் ஆவிப் பறக்கும் சூடான தேநீர் குடிப்பதும் ஒரு சுகமான அனுபவம்.

images1இந்த சுரங்கத்தை பின்பு நண்பர்களுடன் கடந்து சென்றிருக்கின்றேன். குறிப்பாக மார்கழி மாதங்களில் வீட்டு வாசல்களில் கோலம் போடுவோம். ஒரளவு பணமுள்ளவர்கள் அரிசிமாவில்தான் பெரும்பாலும் கோலம் போடுவார்கள். ஆனால் அரிசி மா வாங்குவதற்கு வசதியில்லாதவர்கள் மலைப் பாறைகளில் இருக்கின்ற வெள்ளைக் கல்லுகளை உடைத்து அதை மாவாக்கி கோலம் போடுவார்கள். இந்த வெள்ளை மண்ணை எடுப்பதற்காக சுரங்கம் கடந்து செல்வோம். எல்லா வீடுகளிலும் பெண்கள் அதிகாலை ஐந்தரை மணிக்கு எழும்பி சாணி தெளித்து கோலம் போடுவார்கள். எங்கள் வீட்டில் இதை எல்லாம் செய்து கோலம் போடுவது நான்தான்.

குளிப்பதற்கு ஒரு பயணம்

up country & Batti 2012 146பத்து வயதில் நான் தனியாக மேற்கொண்ட பயணங்களை இப்பொழுது திரும்பிப் பார்க்கும் பொழுது பிரமிப்பாக இருக்கின்றன. இவ்வாறு நான் செய்தேனா என என்னை நானே பார்த்து வியக்கின்றேன். ஆனால் அவ்வாறு நடந்தது உண்மையே. 1977ம் ஆண்டிலிருந்து 1980ம் ஆண்டின் ஆரம்பம்வரை அட்டன் சேர்க்குலரோட்டில் ஒரு வீட்டில் முன்னறையில் வாடகைக்கு இருந்தோம். அந்த வீட்டின் உரிமையாளர் வீட்டில் வரும் தண்ணியில் நாங்கள் குளிப்பதற்கு அனுமதிப்பதில்லை. ஆகவே வார இறுதி நாட்களில் மலையடிவாரங்களில் அல்லது பள்ளத்தாக்குகளில் இருக்கின்ற சிறு கிணறுகள், பீலிகள் (சிறிது உயரத்திலிருந்து விழும் தண்ணீர், நீர் விழ்ச்சிகள்), ஆறுகள் என்பவற்றைத் தேடி காலை வேளைகளில் செல்வோம். ஆரம்பத்தில் அப்பா அம்மாவுடன் சேர்ந்து சென்றோம். பின்பு நான் தனியவும் சில நாட்கள் தங்கைகளுடனும் செல்வேன்.

அட்டன் நகரிலிருந்து கண்டி செல்லும் புகையிரதப்பாதையில் நடந்து சென்றால் நகரின் முடிவில் ஒரு பாலம் வரும். அடுத்து வரும் பாலத்திற்கு அருகில் அழகான நீர் விழ்ச்சி உள்ளது. அதில் குளிப்போம். இதேபோல் அட்டனிலிருக்கும் சிங்கமலைக்கும் நாம் குடியிருந்த சேர்க்குல ரோட்டிற்கும் இடையில் உள்ள மலைகளுக்கு இடையில் பல ஆறுகளும் பீலிகளும் இருந்தன. இப்பொழுதும் இருக்கின்றனவா எனத் தெரியாது. இந்த இடங்களில் எல்லாம் இப்பொழுது குடிமனைகள் வந்துவிட்டன. ஆனால் அப்பொழுது வெறும் மலைகள் மட்டுமே இருந்தன. ஆள் நடமாட்டமற்ற  இந்தப் பகுதிகளில் செருப்பில்லாமல் எனது பிஞ்சுக் கால்களுடன் அதில் சிறு கற்கள் குத்தவும் செம்மண் ஒட்டவும் தனியாக நடந்து செல்வேன். இப்பொழுது நினைக்கும் பொழுது பயமாக இருக்கின்றது. ஆனால் அந்த சிறுவயதில் பயந்த நினைவில்லை. இந்த மலைகளினுடு நடந்து புதிய ஆறுகளையும் பீலிகளையும் கண்டுபிடித்து அதில் குளிப்பேன். சில நேரம் குளித்துவிட்டு அந்த ஆறுகளின் வழியே நடப்பேன். ஒருமுறை நானும் தங்கைகள் இருவரும் இப்படியே மலைப் பாதைகளினுடாக நடந்து மிகத் தூரத்திலிருந்த ஆற்றில் குளித்துவிட்டு அப்படியே அந்த ஆற்றுக்போக்கில் நடந்து சென்றோம். அது எம்மை அட்டன் பஸ் நிலையத்திற்குப் பின்னால் கொண்டு வந்து சேர்த்தது. மதியம் கடந்து பசியுடன் வீட்டுக்கு வந்தோம். அம்மா அப்பாவிற்காக வாசலில் காத்துக் கொண்டிருந்தார். அறைக்குள் வெறும் சட்டியும் காத்துக் கொண்டிருந்தது.

up country & Batti 2012 2131980ம் ஆண்டின் பின் லீபர்ட்டி கட்டிடத்திலுள்ள அறை ஒன்றுக்கு குடி வந்தோம். இங்கும் தண்ணீர் வசதி இல்லை. சமையல் பாத்திரங்களை கழுவுதற்கு மட்டும் பக்கத்து வீடுகளில் அல்லது லீபர்ட்டி சினிமாவின் வாசலில் இருக்கின்ற குழாயில் தண்ணீர் எடுப்போம். மற்றும்படி குளிப்பதற்கும் உடுப்புகளை துவைப்பதற்கும் நீர்விழ்ச்சிகளைத் தேடிச் செல்ல வேண்டும். ஹைலன்ஸ் கல்லுரியின் பின்னால் உள்ள இரண்டு மலைகளினுடாக இரண்டு மைல்கள் நடந்து செல்ல ஒரு சிறு பீலி ஒன்றுள்ளது. இங்குதான் அட்டன் நகரில் கடைகளில் வேலை செய்கின்றவர்கள், பாடசாலைகளில் கற்பிக்கின்ற வெளி மாவட்ட ஆசிரியர்கள் மற்றும் தாம் தங்கியிருக்கும் வீடுகளில் குளிக்க வசதியில்லாதவர்கள் வந்து குளிப்பார்கள். நாமும் சனி ஞாயிறுகளில் குளிப்பதற்காக இங்கு வருவோம். இங்கு குளிக்க வருவதில் உள்ள முக்கியமான பிரச்சனை அப்பாவின் நண்பரும் எனது ஆங்கில ஆசிரியருமான இரட்ணசிங்கம் சேரும் வருவார். காலையிலையே என்னைப் பற்றி புகார் செய்துவிடுவார். பிறகு என்ன இந்தக் குளியல் முடிய வீட்டுக்குப் போனபின் அடிக் குளியல் நடக்கும். சில நேரங்களில் இந்த இடத்திலையே அப்பாவின் கை விரல்கள் எனது காதை ஒரு சுற்றுச் சுற்றி முறுக்கிவிடும். எனது வாயிலிருந்து “அம்மா” என்ற சத்தம் வர கண்களில் கண்ணீர் வரும். அம்மா ஒன்றும் செய்ய முடியாது எமது உடுப்புகளை கழுவிக்கொண்டிருப்பார்.

ஹைலன்ஸ் கல்லுரியின் பின்னாலுள்ள மேற்குறிப்பிட்ட வீதிக்கு எதிர்ப்புறத்திலுள்ள மலைப் பாதைகளினுடாக நீண்ட தூரம் வலைந்து வலைந்து நடந்து செல்ல ஒரு பள்ளத்தாக்குக்கு ஒன்று உள்ளது. இந்த இடத்தில் உயரத்திலிருந்து விழும் நீர் விழுச்சி ஒன்று உள்ளது. சிறிது கீழ் நோக்கி நடந்தால் குளம் போல ஒரு இடமும் உள்ளது. பெரிய கல் ஒன்றின் மீது ஏறி அதற்குள் பாய்வோம். இந்த இடத்திலும் நீந்திப் பழகினேன். சில காலத்தின் பின் எனது நண்பர் ஒருவருடன் சேர்ந்து இங்குதான் குளிப்பதற்காக அடிக்கடி செல்வோம். இந்த ஆறு மாகாவலி கங்கை ஊற்றின் ஒரு கிளை ஆறு. இந்த மலை உச்சியிலிருந்துதான் ஊற்றெடுக்கின்றது. இது அட்டன் பிரின்சஸ் சினிமாவின் (இப்பொழுது கலியாண மண்டபம்) பின்னாலுள்ள பள்ளத்தாக்குகளுக்கு இடையில் ஓடுகின்றது. செனன் சந்தி கடந்தபின் பள்ளத்தாக்கின் ஒரு புறம் கொழும்பு கண்டி செல்கின்ற புகையிரத பாதை மறுபுறம் பேரூந்து செல்லும் பாதை. இந்த ஆறு இதற்கிடையில் ஓடி, நதியாகி பின் மாகாவலி கங்கையாகி இறுதியாக திருகோணமலையில் சமுத்திரத்துடன் கலக்கின்றது.

index-2அட்டனில் நண்பர்களுடன் சென்ற வித்தியாசமான பயணம் என்றால் அது சிங்கமலைக்கு சென்றதுதான். இந்த மலைக்குச் செல்ல ஒழுங்கான ஒரு பாதையில்லை. ஆகவே பெரும்பாலும் ஒருவரும் இந்த மலைக்கு சிவனொளிபாத மலைக்குச் செல்வதுபோல் சுற்றுலா பயணம் செல்வதில்லை. நாம் இளம் வயதானவர்கள் என்றபடியால் ஒரு நாள் இந்த மலையின் உச்சியை நோக்கிப் பயணம் செய்ய தீர்மானித்தோம். அட்டனிலிருந்து கொட்டக்கலை நோக்கி செல்லும் புகையிரத பாதையினுடாக நடந்து சென்றோம். இடையில் அறுபதடி உயரமான புகையிரத பாலம் ஒன்று உள்ளது. பொதுவாக இவ்வாறான பாலங்களில் நடப்பதற்கு ஏற்ப இரு புறமும் சிறு கற்களை குவித்து வைத்திருப்பார்கள். இது கீழே இருக்கும் ஆழத்தை நமது பார்வைக்கு மறைத்துவிடும். ஆகவே நடப்பது இலகுவாக இருக்கும். ஆனால் இந்தப் பாலத்தில் அவ்வாறு இல்லை. இரண்டு இரும்பு சட்டங்கள் மட்டுமே நீளமாக இடை வெளிகள் விட்டு உள்ளன. இதில் இரண்டிலும் கால்களைப் பதித்து நடக்க வேண்டும். பிடித்து நடப்பதற்கும் பக்கவாட்டில் ஒன்றும் இருக்காது. இவை பெரிய இரும்புகளால் குறுக்காக அடைக்கப்பட்டிருந்தாலும் திறந்திருக்கும். கீழே அறுபதடிகளில் இருக்கின்ற பள்ளத்தாக்கு தெரியும். சின்ன வயதில் இதற்கு மேல் நடக்கும் பொழுது தலைசுற்றுவதுபோல் இருக்கும். ஆனால் நண்பர்கள் சதாரணமாக கடந்து சென்று விட்டார்கள். எனக்குப் பயம். நான் பாலத்துக்கு அருகிலுள்ள மண்பாதையில் இறங்கி பள்ளதாக்குக்கு வழியாக சென்று மீண்டும் மலையேறி வரும் வரை நண்பர்கள் காத்திருந்தார்கள். அவர்களுக்கு என் மீது நல்ல கோவம். அவர்களின் கோவம் தீர்ந்தபின் சிங்கமலையின் முக்கால் வாசி உச்சிக்கு பாதையில்லாத கரடு முரடான பாதையில் பாதையமைத்துச் சென்றோம்.

2016-10-021983ம் ஜுலை வரை அதாவது எனது பதினைந்து வயது வரை அட்டன் நகரில் வாழ்ந்தேன். அதுவரை அட்டன் நகரிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள வீதிகளிலும் என் கால்கள் பதியாத இடமே இல்லை எனலாம். ஒரு புறம் கொழும்பு வீதியிலிருக்கும் செனன் சந்தி வரையும், நூவரேலியா வீதியில் கொட்டக்கலைவரையும், டிக்கோயா வீதியில் நோட்டன் வைத்தியசாலைவரையும் அக் காலங்களில் நடந்து பயணித்திருக்கின்றேன். இந்த வீதிகளில் எல்லாம் மரதன் ஒட்டத்திற்காகவும் பதினைந்து வயதில் 15 மைல்கள் ஓடியிருக்கின்றேன். வீட்டில் பிரயாணங்களுக்காகக் கிடைக்கும் சில்லறைகளைச் சேமிப்பதற்காகவும் நடந்திருக்கின்றேன். சில காலங்களில் பஸ் டிக்கட் வாங்க முடியாமையினாலும் நடந்திருக்கின்றேன். இப்பொழுதும் என் நினைவுகளில் ஒவ்வொரு காட்சியும் ஆழமாகப் பதிந்திருக்கின்றன. அட்டன் அழகான நகர். ஆறுகளும் நீர் விழ்ச்சிகளும் நீர் தேக்கங்களும் சுற்றிவர இருக்கின்ற சிறிய நகர். பல்லின மக்களும் மதத்தினரும் வாழும் நகரம். ஆனாலும் 1983ம் ஆண்டு வன்முறைகளினால் பயத்தில் இடம் பெயர்ந்து யாழ் சென்றோம்.2016-10-02-1

மீராபாரதி

நன்றி தீ சஞ்சிகை (மலையகத்திலிருந்து)

தொடர்புகளுக்குBabiyan Sutha

 

Posted by: மீராபாரதி | September 12, 2016

நிர்வாணம்

14045531_10157224205490577_3746568043690989401_nவானம் நிர்வாணம்

சூரியன் நிர்வாணம்

சந்திரன் நிர்வாணம்

பூமி நிர்வாணம்
சமுத்திரம் நிர்வாணம்

கடல் நிர்வாணம்

மழை நிர்வாணம்

மலைகள் நிர்வாணம்

காடுகள் நிர்வாணம்

மரங்கள் நிர்வாணம்

இலைகள் நிர்வாணம்

பூக்கள் நிர்வாணம்

நிர்வாணம் சுந்திரமானது

சுதந்திரம் அழகானது

*****

மனிதர்களைத் தவிர அனைத்தும் நிர்வாணமானவை

நிர்வாணமான அனைத்தையும் மனிதர்கள் இரசிக்கின்றார்கள்.

தமது நிர்வாணத்தை மறைத்துக் கொண்டு…

****

எனது நிர்வாணத்தை மற்றவர்கள் பார்க்கும் பொழுது

நான் கஸ்டப்பட்டால் அது என் பிரச்சனை.
மற்றவர்கள் நிர்வாணத்தை நான் பார்க்கும் பொழுது

அவர்கள் கஸ்டப்பட்டால் அது அவர்கள் பிரச்சனை.
இது மனித மனதின் பிரச்சனை.

இம் மனதைக் கடந்தால் மனிதர்கள் அனைவரும் நிர்வாணமானவர்கள்.
முழுமையான நிர்வாணமே புத்தர் நிலை.

ஆகவேதான் புத்தர் அழகாக இருக்கின்றார்.

(இலங்கையில் உள்ள புத்தர் அல்ல)

Posted by: மீராபாரதி | August 23, 2016

போரை நிறுத்த வேண்டுகொள் !

2008ம் மீண்டும் கற்பதற்கு முதல் ஒரு முயற்சி…..!
ம்…!

இலங்கையில் நடைபெறும் போரை நிறுத்தவும் அதிலிருந்து அமைதியையும் சமாதானத்தையும் ஏற்படுத்தி பிரச்சனைகளுக்கும் முரண்பாடுகளுக்கும் தீர்வு ஒன்றை முன்வைப்பதற்கான ஆரோக்கியமான உரையாடல் களத்தை உருவாக்கவும் அதற்கான சுழலை ஏற்படுத்துவதையும் நோக்கமாக கொண்ட அமைதிக்கான ஒரு பயணம் இது.

இன்றைய போர்ச்சூழல், இலங்கையின் இனப் பிரச்சனைகளையும் முரண்பாடுகளையும் தீர்க்கும் என்பதற்கான ;எந்தவிதமான நம்பிக்கையையும் தருவதாக இல்லை. மாறாக அழிவையும் ஆரோக்கியமற்ற சூழலையும் பகைமை உணர்வையும் ஆழமான வடுக்களையும் வன்மத்தையுமே விளைவாகத் தருகின்றது. மேலும் நிகழ்கால, எதிர்கால சந்ததியினரை வன்முறையாளர்களாக ஆயுதபாணிகளாக உருவாக்குவதுடன் அவர்களை உடல், ஊளவியல் அடிப்படையில் நோயாளிகளாகவும் மாற்றுகின்றது.

இந்தப் போக்கானது இம்மனிதர்களிடமிருந்து இவற்றை அகற்றமுடியாதவாறு ஆழமான உடல் உள பாதிப்பை நீண்டகாலத்திற்கு ஏற்படுத்தக் கூடியது. மேலும் இயற்கை வளங்களும் பயன்படுத்த முடியாதவாறு மாசடைவதுடன் அழிவுக்கும் உள்ளாகின்றது. இது மனித வாழ்க்கைக்கு ஆரோக்கியமானதல்ல. மேலும் எதிர்காலம் தொடர்பான எந்தவிதமான நம்பிக்கையையும் இந்த அழிவுகள் தரவில்லை. ஆகவே தற்பொழுது நடைபெறும் போரும் ஆயுத வழிப் போரட்டமும் வன்முறை நடைவடிக்கைகளும் உடனடியாக நிறுத்தப்பட்டு பேச்சுவார்த்தை நடைபெறுவதற்கான ஆரோக்கியமான சுழலை உருவாக்கவேண்டும்.

அமைதியான ஒரு சுழலிலையே பிரச்சனைகளுக்கும் முரண்பாடுகளுக்கும் ஆரோக்கியமான முடிவுகளையும் தீர்வுகளையும் இனங்காணவோ முன்வைக்கவோ முடியும். ஆகவே, அமைதியான சமாதான சூழலை இலங்கையில் உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டு நான்கு முனைகளிலும் தளங்களிலும் கோரிக்கைகளை முன்வைத்து நமது செயற்பாடுகளையும் பயணத்தையும் ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதாவது, இலங்கை ஐனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஸவுக்கும் மற்றும் சிங்கள கட்சிகளுக்கும், விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனுக்கும் மற்றும் தமிழ் ஆயுதக்குழுக்களுக்கும், இலங்கையுடன் தொடர்புடைய பிற நாடுகளின் தலைவர்களுக்கும் சர்வதேச சமூகத்திற்கும். மற்றும் கஸ்டப்பட்டு ஆனால் பாதுகாப்பாக புலம் பெயர்ந்து வாழும் இலங்கை மக்களையும் நோக்கி பின்வரும் கோரிக்கைகளை முன்வைத்து இந்த அமைதிக்கான பயணம் நடைபெறுகின்றது.

இலங்கை அரசிடம் மற்றும் சிறிலங்காவின் அனைத்து கட்சிகளிடமும் போரை நிறுத்த வேண்டும் என்ற வேண்டுகோளை முன்வைப்பது. மேலும் இலங்கை அரசிடம் இனப்பிரச்சனைக்கான தீர்வை முன்வைக்கும் படியும் வேண்டுகோள் விடுவது.

விடுதலைப் புலிகளிடமும் மற்றும் அனைத்து தமிழ் ஆயுதக் குழுக்களிடமும் வன்முறை பாதையை கைவிட்டு தமது உரிமைகளுக்காக வன்முறையற்ற வழிமுறைகளில் ஆரோக்கியமான போராட்ட நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்துச் செயற்படுமாறு வேண்டுகோள் விடுவது.

அமெரிக்க ஆசிய ஐரோப்பிய நாட்டு தலைவர்களிடமும் சர்வதே சமூகத்திடம் ஆரோக்கியமான பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் இலங்கை இன முரண்பாடுகளை தீர்ப்பதற்கான ஆதரவை அளிக்கும்படி கோருவது. மேலும் இலங்கை அரசு போரை நிறுத்துவதற்கும் விடுதலைப் புலிகளையும் பிற தமிழ் ஆயுதக் குழுக்களையும் வன்முறையற்ற பாதைக்கு கொண்டு வருவதற்கும் நிர்ப்பந்திக்கக் கோருவது.

புலம் பெயர்ந்து வெளிநாடுகளில் வாழும் இலங்கை (தமிழ் சிங்கள மொழி பேசும்) மக்களை வன்முறை பாதைக்கு ஆதரவளிக்காது அமைதிக்கும் சமாதானத்திற்கும் ஆதரவளிக்கக் கோருவதுடன் தாம் வாழும் நாடுகளிலுள்ள அரசிடம் இலங்கை இனப் பிரச்சனையை முரண்பாடுகளை தீர்ப்பதற்கு நடவடிக்கை எடுக்க தொடர்ச்சியான அழுத்தங் கொடுக்க வேண்டுகோள் விடுவது. மேலும் இந்நாடுகளிலுள்ள இலங்கை துர்துவராலயங்களின் முன்னால் அமைதியான முறையில் தொடர்ச்சியாக செயற்பாடுகளை போர் நிறுத்தக் கோரிக்கையை முன்வைத்தும் சமாதானத்தையும் அமைதியையும் உருவாக்குவதற்கும் தீர்வு ஒன்றினை முன்வைக்கவும் வலியுறுத்துவது.

இந்த நோக்கங்களுடன் உடன்பாடு உள்ளவர்களும் இலங்கையில் அமைதியை உருவாக்கி சமாதானத்தையும் ஏற்படுத்துவதன் மூலம் இன பிரச்சனைக்கான முரண்பாடுகளுக்கு தீர்வைக் காண ஆரோக்கியமான சுழலை உருவாக்கலாம் என நம்பிக்கை உள்ளவர்களும் இணைந்து செயற்படுவதற்கான அழைப்புபிதழ் இது.

நண்பர்களே! இப்பயணம் எதிர்வரும் 20ம் திகதி மே மாதம் டொரோன்டோவிலுள்ள இலங்கை தூதுவராலயத்திற்கு முன் ஆரம்பமாகி பின் 22ம் திகதி குயின்ஸ் பாக்கிலுள்ள ஒன்டாறியோ பாராளுமன்றத்திற்கு முன்பும் 25ம் திகதி ஞாயிற்றுக்கிழமை ஸ்காபுரோவிலுள்ள உலகத் தமிழர் இயக்க காரியாலயத்திற்கு முன்பாகவும் மற்றும் ஒட்டோவாவிலுள்ள இலங்கை தூதுவராலயத்திற்கு முன்பாகவும், கனடிய பாராளுமன்றத்திற்கு முன்பாகவும் அடுத்த நிகழ்வுகளும் நடைபெற உள்ளது. இதில் மேற்குறிப்பிட்ட கோரிக்கைகளை முன்வைத்து அமைதியான முறையில் தியானம் மற்றும் உண்ணாவிரதம் என்பன அனுஷ்ட்டிக்கப்படும். ஆர்வமுள்ளவர்கள் அனைவரும் கலந்து கொள்ளலாம்.

மேலும் இச்செயற்பாட்டிற்கு அனைவரினதும் ஆதரவு கிடைக்குமாயின் இப்பயணத்தை கனடாவிலிருந்து அமெரிக்காவிற்கும் பின்பு ஐரோப்பிய நாடுகளான இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், ஐர்மனி, சுவிஸ், நோர்வே மற்றும் ஆசிய நாடுகளான யப்பான் சீனா போன்ற நாடுகளின் தலைநகரங்களிலுள்ள இலங்கை தூதுவராலயங்களிற்கு முன்பாகவும் அந் நாடுகளின் பாராளுமன்றங்களுக்கு முன்பாகவும் மற்றும் இந்திய நாட்டில் டெல்லியிலும் சென்னையிலும் இறுதியாக இலங்கையின் பிரதான நகரங்களிலும், போரை நிறுத்தி பேச்சுவார்த்தை மூலம் பிரச்சனைக்கான தீர்வைக் காணுமாறு கோரி அமைதிக்கான சமாதானத்தற்கான செயற்பாட்டை நோக்கமாகக் கொண்டு இப் பயணத்தை முன்னெடுக்கலாம் .

இச் சந்தர்ப்பங்களில் பின்வரும் கடிதங்களை இலங்கை துர்தவர்களிடமும் அந்நாடுகளின் தலைவர்களிடமும் ஒப்படைக்கப்படும். இக்கடிதங்களில் உங்களது கருத்துக்களும் இடம் பெறவேண்டுமாயின் தொடர்பு கொள்க.

நன்றி

மதிப்புக்குரிய இலங்கை ஐனாதிபதி அவர்களுக்கு,

இலங்கை ஒரு அழகான நாடு. புல்வேறு வளங்களையும் தன்னகத்தே கொண்ட சிறந்த நாடு. ஆனால் கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களுக்கு மேலாக நடைபெறும் போரும் வன்முறையும் இந்த அழகான நாட்டையும் அதன் வளங்களையும் அழிக்கின்றது என்பது நீங்கள் அறிந்ததே. இந்த அழிவை நிறுத்தவும் இதன் வளங்களை பாதுகாக்கவும் மக்களின் ஆதரவுடன் தங்களால் நடைமுறைப்படுத்த முடியும். ஆனால் அவ்வாறு செய்யாது நீங்களும் இந்த போரை முன்னெடுப்பது கவலைக்கிடமானது.

கடந்த கால இலங்கை தலைவர்களும் உங்களைப்போல இனப் பிரச்சனைக்கான தீர்வாகப் போரையே முன்மொழிந்து வழி நடாத்தி தோல்வியையே தழுவினர் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்த யதார்த்தமான ஒரு உண்மை. இதுவரை நடந்த போரில் வெற்றி தோல்வி என்பது மாறி மாறி நடைபெற்ற அல்லது நடைபெறுகின்ற ஒன்று. ஆனால் பிரச்சனைக்கான தீர்வு மட்டும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை. மாறாக மக்களுக்கு துன்பமும் துயரமுமே கிடைத்தன. உயிர்கள் எந்தவிதமான மதிப்புமின்றி அழிக்கப்பட்டன. இந்த அழிவுகளிலிருந்தும் எந்தவிதமான முடிவுகளும் இனப் பிரச்சனைக்கு கிடைக்கவில்லை. ஆனால் அழிவு மட்டும் இரு பகுதிகளிலும் தொடர்கின்றது.

நீங்கள் பிற இலங்கை தலைவர்களிலிருந்து வேறுபட்டவர். காரணம் மக்களின் பிரச்சனைகளுக்காக வீதிகளில் இறங்கி போராடியவர். மக்களுடன் மக்களாக இருந்து செயற்பட்டு நாட்டின் தலைவரானவர். ஆகவே மக்களின் பிரச்சனைகளை வேதனைகளை உங்களுக்கு விபரிக்கத் தேவையில்லை. உங்களால் அவற்றை உணர முடியும். புரிந்து கொள்ள முடியும். இலங்கையின் தெற்குப்பகுதி மக்கள் எதிர்நோக்கும் அதே பிரச்சனைகளையே வடக்கு கிழக்கு மக்களும் எதிர் கொள்கின்றனர். மேலும் தெற்குப் பகுதி மக்களைவிட வடக்கு கிழக்கு மக்கள் இன அடிப்படையில் இதுவரை காலமும் ஒதுக்கப்பட்டு ஒடுக்கப்பட்டு வந்திருக்கின்றனர் என்பது கடந்தகால நிகழ்கால வரலாறு. இந்த வரலாறு தொடராது நிறுத்தப்படவேண்டிய பொறுப்பு நாட்டின் தலைவர் என்ற அடிப்படையில் உங்களுடையது என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். இருப்பினும் நீங்களும் தொடர்ந்தும் போரை முன்னெடுத்துச் செல்வதால் இங்கு மீண்டும் வலியுறுத்த வேண்டிய தேவை இருக்கின்றது.

இன்று இரு பகுதி மக்களும் ஒருவர் மீது மற்றவர்கள் நம்பிக்கை அற்று சந்தேகப் பார்வை கொண்டு வாழ்கின்றனர். இந்த சந்தேக பார்வையை அகற்றி மக்களுக்கு இடையில் மீண்டும் நம்பிக்கையை வளரச்செய்ய வேண்டியது நாட்டின் தலைவர் என்றடிப்டையில் உங்களின் பொறுப்பு. இதுவே இலங்கையில் அமைதியும் சமாதானமும் நிலவுவதற்கு வழிவகுக்கும்.

புல்வேறு நாடுகளின் நடைபெற்ற உள்நாட்டு போராக இருந்தால் என்ன நாடுகளுக்கு இடையிலான போராக இருந்தால் என்ன அனைத்தும் இறுதியாக பேச்சுவார்த்தைகள் மூலமும் பரஸ்பர நம்பிக்கையை வளர்ப்பதன் மூலமுமே தீர்க்கப்பட்டன. போரினாலும் வன்முறையினாலும் தீர்வு காணப்பட்ட நாடுகளில் தொடர்ந்தும் அமைதிக்கும் சமாதானத்திற்கும் பதிலாக பதட்டமும் அமைதியின்மையுமே காணப்படுகின்றன. ஆகவே, நீங்களும் இந்த இனப் பிரச்சனைக்கும் முரண்பாடுகளுக்கும் தீர்வைக் காண, போரை நிறுத்தி சமாதானத்தை உருவாக்கி ஆரோக்கியமான திறந்த பேச்சு வார்த்தைகளில் ஈடுபட்டு நியாயமான தீர்வை முன்வைத்து சிறந்த இலங்கை தலைவர் என்ற பெயரை பெற்றுக் கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்கின்றோம்.

நீங்கள் போரை வன்முறை பாதையை முன்னெடுப்பதானது நீங்கள் பின்பற்றும் புத்தரின் போதனைகளுக்கு எதிரானது என்பது நீங்கள் அறிந்ததே. புத்தரின் போதனைகளை இலங்கையில் நிலைநாட்டுவதற்கு போரை நிறுத்தி அமைதியையும் சமாதானத்தையும் உருவாக்குவதே புத்தருக்கு செய்யும் மரியாதை மட்டுமல்ல அவரை புரிந்து கொண்டதற்கும் அடையாளமாகும். முhறாக போரை முன்னெடுப்பது புத்தருக்கு செய்யும் துரோகம் என்றால் மிகையல்ல. மனித வளர்ச்சிக்கு பயன்படக்கூடிய புத்தரின் போதனைகளை பரப்புவதற்கு அவரது வழிகாட்டலின் படி வாழ்வதும் செயற்படுவதுமே சிறந்த வழி.

இவ்வாறு செய்வதன் மூலம் தமிழ் பேசும் மக்கள் மட்டுமல்ல சிங்கள மக்களும் தங்களுடைய கடந்த கால தவறுகளை மன்னித்து உங்கைள சிறந்த தலைவராக போற்றுவார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. போரை நிறுத்துக்கள்! புpரச்சனைக்கு நியாயமான தீர்வை முன்வையுங்கள்! அமைதியை உருவாக்கி சமாதானத்தை கட்டி எழுப்புங்கள்.

நம்பிக்கையுடன்
அமைதியையும் சமாதானத்தையும் நேசிப்பவர்கள் சார்பாக,

மதிப்புக்குரிய விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனுக்கு,

தமிழ்பேசும் மக்களின் உரிமைகளுக்காக விடுதலைக்காக கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக ஆயுத வழி போரட்டத்தை தலைமை தாங்கி வழி நடத்தி செல்கின்றீர்கள். உங்களது உறுதியில் திறமையில் தமிழ் மக்கள் மிகவும் நம்பிக்கை வைத்திருக்கின்றனர். பெருமையும் கொள்கி;றனர். மேலும் சர்வதேசமும் உங்களைப் பார்த்து வியக்கின்றது.

இது காலவரையான ஆயுத வழி வன்முறை போரட்ட வழி முறைகளால் சர்வதேச சமூகத்திற்கும் சிங்கள மக்களுக்கும் தமிழ் மக்களின் மீதான சிறிலங்கா அரசின் அடக்கு முறைகளையும் உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டதையும் தெள்ளத் தெளிவாக வெளிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. இன்று சர்வதேச சமூகம் தமிழ் மக்களின் பிரச்சனைகள் தொடர்பாக கவனம் கொள்கின்றது. இந்த நிலை உருவாகுவதற்கு உங்களின் முக்கியமான பங்கு உண்டு என்பது மறுக்கப்பட முடியாதது.

தமிழ் மக்களின் உரிமைகளைப் பெறுவதிலும் இன முரண்பாட்டை தீர்ப்பதிலும் ஆயுதப் போரட்ட வழி ஊடாக எதுவரை வந்துள்ளீர்கள் எவற்றை பெற்றுள்ளீர்கள் என திரும்பிப் பாhக்கும் பொழுது நம்பிக்கையின்மையே தெரிகின்றது என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொள்வீர்கள். மேலும் கடந்த கால வன்முறை போரட்ட வழி முறைகளில் ஏற்பட்ட தவறுகளான ஐனநாயகமின்மையும், முக்கியமான அரசியல் தலைவர்களைக் கொலை செய்ததும் மற்றும் சகோதரப் படுகொலைகளும் விடுதலைப் போராட்டத்தை சிதையடையவே செய்துள்ளமை அனைவரும் அறிந்த ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒரு உண்மை. இதனால் தவறுகளே செய்யாது செயற்பட முடியும் என யாரும் நம்பவில்லை. ஆனால் ஒரு தவறை மீள மீள செய்வது தவறானதே. இது முன்னேற்றகரமானதல்ல.

இனப் பிரச்சனைக்கான தீர்வு கிடைக்காது போகுமாயின், ஆயுதப்போராட்டத்திற்காக இதுவரை அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அர்ப்பணிக்கப்படும் மனித வளங்களும் செலவு செய்யப்படும் பொருட்களும் பணமும் இறுதியில் அர்த்தமின்றி சென்றுவிடலாம். ஏனெனில் இந்த வன்முறை பாதையால் பெரும் பயன் அடைபவர்கள் ஆயுத வியாபாரிகளும் இடைத் தரகர்களுமே. இவர்களுக்கு இலங்கையின் இன பிரச்சனை மட்டுமல்ல பிற நாடுகளில் நடைபெறும் வன்முறை செயற்பாடுகளும் ஆயுத போராட்ட வழிமுறைகளும் ஒரு முடிவுக்கு வருவதில் அல்லது தீர்வு ஒன்றை நோக்கிச் செல்வதில் ஆர்வமோ அக்கறையோ இல்லாதவர்கள். அவர்களது ஒதே நோக்கம் இந்த சுழலைப் பயன்படுத்தி பணம் உழைப்பதே. இது நீங்கள் உட்பட நாம் அனைவரும் அறிந்த ஒரு உண்மை.

இதனால் தொடர்ந்தும் விடுதலைக்காக உரிமைகளுக்காக ஆயுத வழி போராட்டத்தை முன்னெடுப்பது தொடர்பாக சிந்திக்க வேண்டிய ஒரு காலகட்டத்தில் இருக்கின்றோம் என்றால் மிகையல்ல. ஏனெனில் ஆயுத வழி போரட்ட முறைமைகள் புதிய மிலேனியத்தில் தடம் மாறி செல்கின்ற ஒன்றாகவே இருக்கின்றது. ஆகவே உரிமைகளுக்கான விடுதலைக்கான போராட்ட பாதைகள் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டிய காலகட்டத்தில் தமிழ் விடுதலைப் போராட்டம் மட்டுமல்ல சர்வதேசமும் நிற்கின்றது. இதுவரை நீங்கள் பார்க்கத் தவறிய ஒரு பாதை உண்டு. அதாவது, தமிழ் விடுதலைப் போராட்டத்தில் மிகப்பெரிய பலவீனம் மக்களின் பங்களிப்பின்மையும் அரசியல் மயப்படுத்தப்படாமையுமே என்றால் மிகையல்ல. வன்முறையற்ற ஒரு புதிய பாதையில், மக்கள் சக்தியில் நம்பிக்கை கொண்டு, தமிழ் மக்களுக்கு தலைமை தாங்கி செல்வதே தமிழ் மக்கள் தமது உரிமைகளைப் பெறுவதற்கும் விடுதலையடைவதற்கும் வழிவகுக்கும். இதேவேளை, சிங்கள மக்களின் ஆதரவு இன்றி பிரச்சனை நியாயமான வழியில் தீர்க்க முடியாது. ஆகவே சிங்க மக்களின் நம்பிக்யைப் பெறுவதிலும் கவனம் செலுத்தவேண்டி உள்ளது.

வுன்முறை பாதைக்கு முற்றிப்புள்ளி வைத்து மக்களின் மீது நம்பிக்கை வைத்து வன்முறையற்ற பாதையில் போராட்டத்தை முன்னெடுப்பீர்களாயின் கடந்த கால தவறுகள் எவ்வளவு பெரிதாயினும் தமிழ் மக்களும் சர்வதேசமும் உங்களைப் புரிந்து மன்னிப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கை அனைவருக்கும் உண்டு என்ற நம்பிக்கை அனைவருக்குமு; உண்டு. தமிழ் மக்களினது மட்டுமல்ல ஒடுக்கப்பட்ட அடக்கப்பட்ட சர்வதேச மக்களினதும் மதிப்பை பெற்ற ஒரு முன்மாதிரியான தலைவராக உங்களை ஏற்றுக்கொள்வார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

ஆயுதப் போராட்ட வழிமுறையை நிறுத்துங்கள். திறந்த பேச்சு வார்த்தையை முன்னெடுங்கள். பேச்சு வார்ததைகள் தோற்றுப் போனாலும் மீண்டும் பேச்சு வார்த்தையே வன்முறையல்ல என்பதை அனைவருக்கும் உணர்த்துங்கள். அமைதியை சமாதானத்தை கட்டி எழுப்பவதன் மூலம் பிரச்சனைக்கான முரண்பாடுகளுக்கான தீர்வுகாளைக் காண தங்களது ஆற்றல்களைப் பயன்படுத்த முன்வராருங்கள். மக்களை ஒன்றினைத்து ஐனநாயக வழியில் தலைமை தாங்கிச் செல்லுங்கள். இதனால் அனைத்து மக்களும் உரிமைகள் பெற்று சுதந்திரமாக வாழும் அதேவேளை தமிழ் மக்களுக்கும் இலங்கைக்கும் சிறந்த காலம் ஒன்று நிச்சயமாக உருவாகும். இதற்கான புதிய விதையை விதைக்க வேண்டிய பாரிய பொறுப்பு உங்களிடம் இருக்கின்ற ஒரு காலகட்டத்தில் நாங்கள் வாழ்கின்றோம்.

நம்பிக்கையுடன்

அமைதியையும் சமாதானத்தையும் விரும்பும் மனிதர்கள் சார்பாக

புலம் பெயர்ந்து பல்வேறு நாடுகளில் வாழும் தமிழ் சிங்கள மொழி பேசும் மனிதர்களே!

இலங்கையில் நடைபெறும் போரிலிருந்து தப்பி வந்து போரைப் பயன்படுத்தி அகதி அந்தஸ்து பெற்று புலம் பெயர்ந்த நாடுகளில் கடந்த கால வடுக்களுடனும் ரணங்களுடனும் ஆனால் அமைதியாகவும் பாதுகாப்பாகவும் ஆனந்தமாகவும் வாழ்கின்றோம் என்றால் யாரும் மறுப்பதற்கில்லை. நமது குழந்தைகள் தொடர்பான கவலையின்றி வாழ்கின்றோம். ஏனெனில் அவர்களுக்கு சிறந்த பாதுகாப்பும் கல்வியையும் வாழ்க்கையையும் புலம் பெயர்ந்ததன் மூலம் வழங்கியிருக்கின்றோம் என்ற பெருமையும் நம்பிக்கையும் நமக்கு உண்டு.

இந்த நிலைமை இலங்கையில் வாழும் மனிதர்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் இல்லை என்பது அனைவரும் அறிந்த ஒரு உண்மை. இவர்களது வாழ்க்கையை அதன் தரத்தை மாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு புலம் பெயர்ந்து வாழும் மனிதர்களுடையது என்றால் மிகையல்ல. ஆனால் இந்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்த புலம் பெயர் நாடுகளிலிருந்து கொண்டு வன்முறை அல்லது போருக்கு அதரவு அளிப்பது மனசாட்சி இல்லாத ஒரு செயற்பாடு. ஏனெனில் இந்த வன்முறை பாதையும் போரும் இந்த மனிதர்களின் உரிமைகளையும் சுநத்திரத்தையும் மேலும் மேலும் மறுக்கின்றமையும் மற்றும் குழந்தைகள் உடல் உள நோய்க்கு உள்ளாவதையுமே விளைவாக கிடைக்கின்ற யாதார்த்தமான ஒரு உண்மை. ஆகவே புலம் பெயர்ந்து வாழும் மனிதர்கள் வன்முறைக்கோ போருக்கோ ஆதரவளிக்காது இலங்கையில் அமைதியையும் சமாதானத்தையும் உருவாக்குவதன் மூலம் இன பிரச்சனைக்கு தீர்வு ஒன்றினைக் காண உறுதியாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் புலம் பெயர்ந்த நாடுகளில் செயற்பமுடியும்.

புலம் பெயர்ந்த நாடுகளில் நாம் அடிப்படை உரிமைகளான பேச்சுரிமை எழுத்துரிமை அதற்காக போராடும் உரிமைகளை குறைந்தளவிலாவது ;அனுபவிக்கின்றோம். நாம் அனுபவிக்கும் உரிமைகளைப் பயன்படுத்தி அதன் வரையறைகளுக்குள் இருந்து நமது சமாதானத்தை அமைதியை தீர்வை நோக்கிய செயற்பாடுகளை முன்னேடுக்கலாம். இலங்கையிலிருந்து புலம் பெயர்ந்து இங்கு வாழும் மனிதர்கள் இவ்வாறு செயற்படுவதன் மூலம் தமது வாழ்வின் மீதான பொறுப்புக்களை குறைந்த அளவிலாவது நிறைவேற்றலாம். இதற்கு மாறாக வன்முறை பாதைக்கும் போருக்கும் ஆதரவு அளிப்பது நமது குற்ற உணர்வுகளும் பழி தீர்க்கும் செயற்பாடுளுமே. இது ஆரோக்கியமான வாழ்வல்ல. இவ்வாறன வாழ்வுக்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்து சுய பிரக்ஞையில் சுயமாக செயற்படுவதன் மூலம் நமக்கும் இலங்கை வாழ் மனிதர்களுக்கும் வாழ்வின் மீது புதிய நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தி வழி காட்டலாம்.

நமது இன சாதிய மொழி மற்றும் இயக்க சார்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டு மனிதர்களாக ஒன்றினைந்து இலங்கையில் போரையும் வன்முறையையும் நிறுத்துவதற்கும் அங்கு வாழும் மனிதர்களின் விடுதலைக்கும் சுதந்திரத்திற்கும் உரிமைகளுக்கும் அமைதியான ஆனந்தமான வாழ்வுக்கும் நாம் புலம் பெயர்ந்து வாழும் நாடுகளில் செயற்படுவற்கான அழைப்பிதழ் இது.

நன்றி

இலங்கை மற்றும் புலம் பெயர்ந்து வாழும் சமாதானத்தை அமைதியை விரும்பும் மனிதர்கள் சார்பாக

. – மீராபாரதி

https://www.causes.com/causes/85549-a-journey-towards-peace-in-sri-lanka/about

நன்றி கீற்று

http://keetru.com/literature/essays/meerabharathy_3.php

பல்கலைக்கழக இன முரண்பாடு: ஒரு அரசியல் முரண்பாடு

images41991ம் ஆண்டு ஆரம்பத்தில் ஒரு நாள். காலை பத்து மணி இருக்கும். நாம் கொழும்பு பல்கலைக்கழக இரசாயண பரிசோதனைக் கூடத்தில் இருக்கின்றோம். தீடிரென ஒரு குண்டுச் சத்தம் கேட்கின்றது. பரிசோதனைக் கூடங்களிலிருந்த சமான்கள் விழுகின்றன. நாம் வெளியில் ஒடுவதா உள்ளே விழுந்து படுப்பதா எனத் தெரியாமல் திண்டாடி வெளியில் ஓடிவந்தோம்.

images1என்னுடன் வந்த நண்பர்கள் ஜாதிக்க சிந்தனையை சேர்ந்தவர்கள். பல்கலைக்கழகத்திற்கு நான் வந்தபோது அவர்கள் என்னை வரவேற்று உறவானார்கள். அவர்களின் அரசியல் நிலைப்பாட்டுடன் உடன்பாடு இல்லாதபோதும் அவர்களின் சமூகத்தின் மீதான அக்கறையை மதித்து அவர்களுடன் நட்பாக இருந்தேன். ஜாதிக்க சிந்தனைக்கு எதிரானவர்கள் அன்றைய பிரேமதாசா அரசாங்கத்திற்கு சார்பான “அல” மாணவர்கள். சமூக அக்கறையற்ற அரசியலைக் கொண்டவர்கள். அவர்களுடன் இருப்பது முற்றிலும் உடன்பாடானதல்ல. இருப்பினும் அவர்களிலும் எனக்கு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். எந்தப் பகுதியானாலும் பெரும்பாலானவர்கள் இன முரண்பாட்டு அரசியலில் இனவாத நிலைப்பாடு உடையவர்கள் என்பதை அறிந்து கொண்டேன்.

indexகுண்டுச் சத்தம் றோயல் கல்லூரி சிறுவர் பாடசாலை பக்கம் இருந்து கேட்டது. அனைவரும் சிறுவர் பாடசாலைக்குத்தான் புலிகள் குண்டு வைத்துவிட்டார்கள் என நினைத்தார்கள். நாம் சத்தம் கேட்ட திசையை நோக்கி நடக்கின்றோம். என்னுடன் வந்த ஒரு நண்பன்(?) சொன்னார், “குழந்தைகள் இறந்திருந்தால் உன்னை இப்பொழுதே கொல்வேன்” என்றார். அவன் சொன்னதைக் கேட்டு நான் பயப்பிடவோ கோவப்படவோ இல்லை. பக்கத்தில் வந்த நண்பர்களும் அவன் சொன்னதை எதிர்க்கவில்லை. அனைவரும் அமைதியாக ஆனால் உணர்ச்சியுடன் நடந்த இடத்தை நோக்கி செல்கின்றோம். இராணுவ கூட்டுத் தலைமையகத்தில் குண்டு வெடித்திருந்தது. புலித் தலைமைகளின் களையெடுப்புக்கு பயந்து யாழ். பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து இடம் பெயர்ந்த ஒரே ஒரு (சுடச் சுட) யாழ் தமிழ் மாணவனாக 1991ம் ஆண்டு கொழும்பு பல்கலைக்கழத்தில் நான் எதிர்கொண்ட சூழ்நிலை இதுவாகும்.

பல மாணவர்களின் போராட்டங்களின் நான் கலந்து கொள்வதுண்டு. ஒரு முறை மாணவர்களும் எதிர்கட்சிகளை இணைத்து அன்றைய பிரமேதாசாவின் ஐ.தேக அரசாங்கத்திற்கு எதிராக மாபெரும் கூட்டம் ஒன்றை ஒழுங்கு செய்தார்கள். சந்திரிகா பிரபல்யமாக வந்து கொண்டிருந்த நேரமது. யாழ் பல்கலைக்கழகத்திலிருந்து இடம் பெயர்ந்த மாணவராக எனக்கும் உரையாற்ற ஒரு இடம் தந்தார்கள். அனைத்து தலைவர்களும் பேசி முடிய இறுதியாக எனது பேச்சிருந்தது. தலைவர்கள் அனைவரும் பேசிவிட்டு சென்றுவிட்டனர். என்னைப் பேச அழைத்தபோது வெளியில் நின்று கொண்டிருந்த மாணவர்கள் அனைவரும் மண்டபத்திற்குள்ளே ஓடிவந்ததைக் கண்டேன். நான் புலிகளின் தலைமைகளுக்கு எதிராக இருந்தபோதும் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக இருந்தவன். எனது பேச்சும் அவ்வாறே இருந்தது. மேலும் அனைத்து சிங்கள கட்சிகள் மீதும் விமர்சனங்களை முன்வைத்தே எனது உரையை ஆற்றினேன். பலருக்கு அவர்களது மேடையில் அவர்களையே விமர்சனம் செய்தமை பிடிக்கவில்லை. இருப்பினும் ஜேவிபி லக்திவ என்ற பத்திரிகையை இரகசியமாக ஜனரஞ்சமாக ஆனால் அரசியல் நோக்கத்துடன் வெளியீட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அப் பத்திரிகையின் ஆசிரியர் குழுவில் விமல் வீரவன்ச ஆசிரியராக இருந்தார். அடுத்த நாள் அவர் என்னை சந்தித்து எனது நேர்காணல் ஒன்றையும் அதன்பின் ஒரு கட்டுரை ஒன்றையும் தனது பத்திரிகையில் பிரசுரித்தார். அவ்வாறான விமல்வீரவன்ச இந்த நிலைக்கு மாறுவார் என நினைத்ததில்லை. அரசியலில் எப்பொழுதும் மனிதர்களுடன் அல்ல நமது நிலைப்பாட்டுகளுடன் உறுதியாக இருப்பதுதான் சரியானது.

இதே நேரம் எனக்கும் இன்னுமோரு தமிழ் மாணவனுக்கும் மிகவும் கஸ்டமான ராக்கிங் தந்தார்கள். அந்த மாணவன் அதன்பின் பல்கலைக்கழகம் வரவில்லை. பல மாணவர்களின் இதன் பின் வந்த ஆண்டுகளில் கொழும்பு, யாழ் மற்றும் கிழக்கு தமிழ் முஸ்லிம் மாணவர்கள் பலர் வந்தார்கள். இரண்டு வருடங்களின் பின்பு சில சிங்கள மாணவர்களுடன் சேர்ந்து ஜாதிக்க சிந்தனையின் ஆதிக்கமாக பல காலம் இருந்த விஞ்ஞான பீட மாணர் அமைப்பை கைப்பற்றி மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது வேறு கதை. ராக்கிங்கும் சில காலம் இல்லாதும் போனது.

17994jaffna-university-6000கொழும்பு பல்லைக்கழகத்தில் மாணவர்களுக்கு இடையில் மோதல் ஏற்படுவது வழமை. இது பார்ப்பதற்கு வெறுமனே மாணவர் குழு மோதலாகத் தென்படும். ஆனால் இதன் பின் ஒரு அரசியல் இருக்கின்றது. பெரும்பாலும் சகல பீடங்களிலும் ஜாதிக்க சிந்தனையின் மாணவர் அணியின் ஆதிக்கமே அதிகம் இருந்தது. இப்பொழுது மந்திரியாக இருக்கின்ற பரணவித்தான அப்பொழுது கலைப் பீட மாணவர் தலைவராகவும் கொழும்பு பல்கலைக்கழக மாணவர் தலைவராகவும் இருந்தவர். இவரும் யாழ் பல்கலைக்கழ மாணவர் முரண்பாடுகளை விசாரிக்க சென்ற குழுவில் இருந்தமை கவனிக்கதக்கது. ஜாதிக்க சிந்தனைக்கு எதிரானவர்கள் “அல” எனக் கூறப்படுவார்கள். இவர்கள் பெரும்பாலும் அரச சார்பானவர்கள். இவர்களை ஜாதிக சிந்தனையைக் சேர்ந்தவர்கள் சில நேரங்களில் கருத்து முரண்பாடுகளை பேசித் தீர்க்காமல் தூரத்தித் தூரத்தி அடிப்பார்கள். இன்னுமோரு மாணவர் குழு இருந்தது. இது பெரும்பாலும் சட்ட பீடத்தில் ஆதிக்கத்திலிருந்தது. இவர்கள் பழைய சுதந்திர மாணவர் அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் (ஐஎஸ்யு). 1990களுக்கு முதல் இன முரண்பாட்டிற்கு தீர்வாக சுயநிர்ணைய உரிமையை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள். இந்திய இராணுவம் ஈழத்தில் நிலை கொண்டிருந்த காலத்தில் இயக்கங்களின் மாணவர் குழுக்களை சந்திக்க யாழ் வந்தவர்கள். ஆனால் பிற்காலங்களில் இவர்களது அரசியல் நிலைப்பாடுகள் காரணமாக ஜேவிபி இவர்களது தலைவர்கள் மற்றும் உறுப்பினர்கள் பலரை கொலை செய்தது. இதன விளைவாக இவர்கள் தூரதிர்ஸ்டவசமாக தம்மைப் பாதுகாக்க பிரேமதாசாவிடம் சரணடைந்தார்கள். அவரோ ஜேவிவியை அழிக்க இவர்களையும் பயன்படுத்திக் கொண்டார். விளைவு இவர்கள் அழிந்தார்கள். ஆனால் அதன்பின் இவர்கள் உதிரிகளாகவும் சின்னஞ்சிறு குழுவாகவும் திரிந்தார்கள். இவர்கள் அரசாங்க சார்பானவர்கள் என ஜாதிக்க சிந்தனை மாணவர்கள் இவர்கள் மீதும் தாக்குதல் நிகழ்த்துவதுமுண்டு. கொழும்புப் பல்கலைக்கழத்தில் நாமிருக்கும் வரை இந்த நிகழ்வுகள் தொடர்ந்த வண்ணமே இருந்தன. இப்படி சகல தென் மற்றும் கிழக்குப் பல்கலைக்கழங்களிலும் இன்றுவரை நடைபெறுகின்றன. இவை வெறுமனே மாணவர்களின் குழுச் சண்டைகளல்ல. இதன் பின் ஆழமான அரசியல் செயற்படுகின்றது.

images5இந்தப் பின்னணியில்தான். யாழ் பல்கலைக்கழத்தில் நடைபெற்ற மாணர்வகளுக்கு இடையிலான குழுச் சண்டைகளைப் பார்க்க வேண்டி உள்ளது. இந்த முரண்பாடுகள் தொடர்பாக சரியான பார்வையை தூரதிர்ஸ்டவசமாக தமிழ் தரப்பிலிருந்து யாரும் முன்வைக்கவில்லை. தேர்தல் காலங்களில் தமிழர்களின் பிரதிநிதிகள் எனக் கூறுவோரும் முன்வைக்கவில்லை. ஆனால் ஒரளவு அல்லது மிகச் சரியான பார்வையை களனி பல்கலைக்கழக வரலாற்றுத்துறை விரிவுரையாளர் கல்கந்தே தம்னந்த தேரர் அவர்கள் முன்வைத்தமை ஆச்சரியமாகவும் வரவேற்க கூடியதாகவும் இருந்தது. இவ்வாறான சில சிங்கள தலைவர்கள் தென்பகுதியில் உருவானால் இலங்கையில் இன ஒடுக்குமுறை இல்லாதுபோய் சமத்துவ வாழ்வு மலரலாம். ஆனால் நடந்த நிகழ்வுகளை அதை ஒரு கனவாகவே உறுதி செய்கின்றன. நாம் கொழும்பில் கற்ற காலத்தில் மாணவர் தலைவராக பேராதெனியவில் இருந்தவரும் இன்று அமைச்சரவையில் முக்கியமானவருமான சம்பிக்க ரணவக்கவின் இம்முரண்பாடுகள் தொடர்பாக முன்வைத்த இனவாதக் கருத்துக்கள் குறிப்பிடத்தக்கன.

images3இலங்கையின் ஒவ்வொரு பாகத்திலும் ஒவ்வொரு கலாசாரம் பண்பாடு உள்ளன. யாழ் குடாநாட்டில், வன்னியில், அனுராதபுரம் பொலநறுவையில், புத்தளம் சிலாபத்தில், திருகோணமலையில், அதனை அண்டிய பிரதேசங்களில், மட்டக்களப்பில், கல்முனையில், கண்டியில், கம்பளையில், காலியில், மாத்தறையில், மலையகத்தில், என ஒவ்வொரு பிரதேசத்திற்கும் வேறுபாடுகள் உண்டு. இந்த மண்களுக்கு வேவேறு விதமான மண் வாசனைகளும் மனித பழக்க வழக்கங்களும் உள்ளன. இதுவே இலங்கையின் அழகு. இதை நாம் பாதுகாக்க வேண்டும். ஆனால் இந்தப் பன்முகத்தன்மையை இல்லாது செய்து முழு இலங்கையிலும் ஒரேவிதமான சி்ங்கள பௌத்த (பேரினவாத) பண்பாடுகளை கலசாரத்தை உருவாக்கும் ஒரு முனைப்பின் விளைவுகள்தான் யாழ் பல்கலைக்கழக மாணவர் முரண்பாடுகள். இது யாழ் பல்கலைக்கழத்தில் மட்டுமல்ல மட்டு பல்கலைக்கழத்திலும் கடந்த காலங்களில் நடைபெற்றுள்ளது.

index4கொழும்பில் நாம் படித்த காலத்தில் பொது நிகழ்வுகளில் சிங்கள பௌத்த கலாசாரதன்மைகளே பிரதானமாக இருந்தன. இவை மிக கலைத்தன்மையுடன் அழகியலாக காணப்படும் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. இந்த நிகழ்வுகளில் தமிழ் கூறுகள் சில சிங்கள மாணவர்களின் முயற்சியினால் மேடைகளில் மட்டும் காணப்படும். தென்பகுதி பல்கலைக்கழங்களில் முற்றுமுழுதாக சிங்கள பௌத்த தன்மைகளே காணப்பட்டன. இன்றும் காணப்படுகின்றன. இது தவறல்ல. ஆனால் ஒருபோதும் புதிய மாணவர்களை வரவேற்பதற்கு கண்டிய நடனத்தைப் பயன்படுத்தியதாக நினைவில்லை. அப்படி இருக்கும் பொழுது யாழ் பல்கலைக்கழத்தில் மட்டும் அதை முன்னிறுத்த வேண்டிய தேவை என்ன?

இலங்கை அரசும் அரசாங்கங்களும் நாட்டில் நிலவும் இன ஒடுக்குமுறை அம்சங்களை களைவதற்கான எந்த முயற்சிகளையும் இன்றுவரை எடுக்கவில்லை. அரசியல் சாசனத்தை மாற்ற முடியவில்லை, ஆகக் குறைந்தது சமஸ்டி முறையையாவது தீர்வாக அமுல்படுத்த முடியவில்லை, மாகாண அரசுகளுக்கு அதிகாரங்களைக் கூடப் பகிர முடியவில்லை. ஆனால் பெரிய இராணுவ முகாம்கள் இன்னும் இலங்கையின் வடக்கு கிழக்குப் பகுதிகளை ஆக்கிரமித்திருக்கின்றன. இப் பிரதேசத்து மனிதர்களின் வாழ்வில் நாளாந்தம் இவர்கள் இடையூறு செய்கின்றார்கள், புத்தர் சிலைகளை சந்திகள் சாக்கடைகள் எங்கும் முளைவிடுகின்றன. (இவை புத்தரையே அவமதிக்கும் செயல் என்பது வேறு ஒரு உரையாடல்), இதை எல்லாம் தடுத்து நிறுத்தாமல், இன ஒடுக்குமுறைகளுக்குத் தீர்வுகளை முன்வைக்காமல் அரசியல் கைதிகளை விடுதலை செய்யாமல், சிங்கள மாணவர்களை யாழ் மற்றும் மட்டக்களப்பு பல்கலைக்கழகங்களுக்கு பெருவாரியாக திட்டமிட்டு அனுப்புவது மட்டும் தூரிதகதியில் செயற்படுத்தப்படுகின்றன. இதனூடாக சிங்க மக்களையும் குடியேற்றுகின்றார்கள். இவர்கள் இராணுவத்துடன் இணைந்து வடக்கு கிழக்கில் சிங்கள பௌத்த கலாசார பண்பாட்டு வேர்களை நிலைநாட்டுகின்றனர். இவை சிங்கள பௌத்த பேரினவாத ஆக்கிரமிப்பின் ஒரு வடிவமே என தமிழ் மாணவர்கள் உணர்வதில் தவறில்லை. ஏனெனில் இவர்களில் பலர் 2009ம் ஆண்டு வரை மேற்கொள்ளப்பட்ட தமிழின அழிப்பினால் ஏதோ ஒருவகையில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள். இந்த வடுக்கள் இன்னும் ஆற்றப்படாது இவர்களது ஆழ்மனதில் உள்ளன. தமிழர்களின் மனங்களிலும் உள்ளன என்றால் மிகையல்ல.

imagesஇந்த மாணவர் குழுக்களின் முரண்பாடுகளில் கூட ஒரு பக்க (சிங்கள மாணவர்களின்) முறைப்பாடு மட்டுமே கவனத்தில் எடுக்கப்பட்டு பாதிக்கப்பட்ட (தமிழ்) மாணவர்களுக்கே மீண்டும் தண்டனை வழங்கியமை யார் அதிகாரத்தில் இருக்கின்றார்கள் என்பதை வெளிப்படையாக காட்டுகின்றது. (தகவல் டிபிஎஸ்). சமூகத்தில் எப்பொழுதும் ஒடுக்கப்படுகின்ற சமூகத்தினருக்கே (பெண்கள் மற்றும் சாதிகள்) தண்டனைகளும் கிடைப்பது ஆச்சரியமான முரண்பாடுகளாகும். இதற்கான தீர்வு ஒ்ன்றே ஒன்றுதான். முதலில் அரசாங்கம் இன ஒடுக்குமுறைகளுக்கு தீர்வை முன்வைக்க வேண்டும். இல்லையெனில் இவ்வாறான நிகழ்வுகள் எதிர்காலத்தில் தொடர்வது தவர்க்கமுடியாததும் ஆச்சரியமானதுமல்ல.

யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒன்றை வருடங்கள் கற்றவன் என்ற நிலையிலிருந்து சில சுயவிமர்சனங்களும் செய்யக் கடமைப்பட்டவன். நாங்கள் புதிய மாணவர்களாக பல்கலைக்கழத்திற்குப் புகுந்தபொழுது எம்மை கருத்தடை ஆணுறைகளைத் தொங்கவிட்டே வரவேற்றார்கள். (நான் ஆணுறைகளுக்கு எதிரானவன் அல்ல ஆனால் அதைப் பயன்படுத்த வேண்டிய இடத்தில் பயன்படுத்த வேண்டும். அதற்கான தேவையை வேறு இடங்களில் பொறுப்புடன் வலியுறுத்த வேண்டும்.) தமிழர்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை மிக மோசமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் சூழலில், அதற்கு எதிராகப் போராட்டம் ஒன்று மிகத் தீவிரமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் பொழுது அதுவும் இந்திய இலங்கை இராணுவங்கள் ஆக்கிரமித்திருக்கும் பொழுது இவ்வாறான வரவேற்பானது எனக்கு பல கேள்விகளை உருவாக்கியது. நமது போராட்டத்தின் அரசியலையும் அதில் மாணவர்களின் பங்களிப்பையும் அவர்களின் புரிதலையும் கேள்விக்குட்படுத்தியது. சில வருடங்களின் பின்பு கொழும்பு பல்கலைக்கழத்தில் கற்றபோது அவர்கள் புதிய மாணவர்களை வரவேற்றவிதம் அவர்கள் மீது மதிப்பை உருவாக்கியது.  மிகக் கலைத்தன்மையுடன் அழகியலாக அதை செய்தனர். ஒடுக்குகின்ற இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் இவ்வாறு பண்பட்ட முறையில் செய்யும் பொழுது ஒடுக்கப்படுகின்ற இனத்தைச் சேர்ந்த விடுதலைக்காகப் போராடுகின்ற தமிழ் இனத்தைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் இதைவிட முற்போக்கான கலைத்துவத்துடனும் அழகியலுடனும் இவ்வாறான நிகழ்வுகளை நடாத்தியிருக்க வேண்டும். இவ்வளவு கால கசப்பான அனுபவங்களின் பின்பும் இப்பொழுதும் வரவேற்பதற்கு நாதஸ்வரத்தையும் மேளத்தையும் பயன்படுத்தியதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். ஆணுறைகளைக் கொண்டு வரவேற்பதை விட முன்னேற்றமானதுதான். ஆனாலும் பறை போன்ற இசைக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தாமல் இவற்றைப் பயன்படுத்தியதை கேள்விக்குட்படுத்தி சுயவிமர்சனங்கள் செய்ய வேண்டும்). பல மதங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் கல்வி கற்கும் சூழலில் இவ்வாறு ஒரு இன மத சார்புக் குறியீடுகளை அதுவும் அதைத் தமிழ் கலாசாரக் குறியீடுகளாகப் பயன்படுத்தியமை நாம் இன்னும் அரசியல் வறுமைக்குள் இருக்கின்றோம் என்பதையே வெளிப்படுத்துகின்றது. இது தமிழ் குறுந்தேசிய வாதத்தின் வெளிப்பாடு என்றால் மிகையல்ல. இதிலிருந்து விடுபட்டு முற்போக்கான தமிழ் தேசியவாதத்தை உயர்த்திப் பிடிக்கும் பொழுது நமது விடுதலை தூரத்திலில்லை என நம்பலாம்.

index5கடந்த காலங்களில் நடைபெற்ற தமிழர்களின் மீதான தாக்குதல்களின் போது சிங்களப் பகுதிகளில் கற்ற தமிழ் மாணவர்களை பல சிங்கள மாணவர்கள் தாக்கியபோதும் சில சிங்கள மாணவர்களாவது தம் உயிரைப்  பணயம் வைத்துக் காப்பாற்றியிருக்கின்றார்கள் என்பதை நாம் மறுக்கவோ மறக்கவோ கூடாது. இன்று யாழ் மற்றும் மட்டுவில் கல்வி கற்கின்ற சிங்கள மாணவர்களில் பலர் இனவாதிகளாக இருக்கலாம். சிலர் உண்மையான நட்புறவை நாடி வந்தவர்களாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் இவர்கள் அனைவரும் பேரினவாத அரசின் அம்புகள். இந்த அம்புகள் தமிழ் மாணவர்களைத் தாக்கும் பொழுது அம்புகளை நோவதும் அதை முறிப்பதும் அர்த்தமற்ற செயற்பாடுகள். ஒரு புறம் நாம் சிங்கள மாணவர்கள் மீது எந்தவிதமான தாக்குதல்களும் நடைபெறாமல் பாதுகாக்க வேண்டும். மறுபுறம் சிங்கள அரசின் நோக்கத்தை அவர்களுக்கு முடிந்தளவு தெளிவுபடுத்த வேண்டும். நாம் சிங்கள மக்களின் எதிரிகளல்ல ஆனால் சிறிலங்கா அரசாங்கத்தின் பேரினவாத ஒடுக்குமுறை செயற்பாடுகளுக்கு எதிரானவர்கள் என்பதை மீள மீள உறுதி செய்ய வேண்டும். இதுவே சிங்கள மக்களையும் நமது போராட்டதை நோக்கி வென்றெடுப்பதற்கான பாதையாகும்.

தமிழர்கள் சிங்களவர்கள் எனப் பலர் இந்த முரண்பாடுகள் தொடர்பாக தமது கருத்துக்களை தமது அரசியல் நிலைப்பாடுகள் மற்றும் புரிதல்கள் அடிப்படையில் கூறியிருக்கின்றனர். இதற்கான இணைப்புகள் கீழே உள்ளன. இவை வாசிக்க வேண்டியவை. அதேநேரம் ஒடுக்குமுறை சமூகத்தை சேர்ந்தவர்கள் தமது சமூகத்தை விமர்சிக்காமல் ஒடுக்கப்படுகின்ற சமூகத்தை விமர்சிப்பதையும் அவர்களுக்கு ஆலோசனைகள் கூறுவதையும் ஒடுக்கப்படுகின்ற சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் உயர்த்திப்பிடிப்பது தமிழர்களின் அரசியல் வறுமையையே காட்டுகின்றது .

தமிழ் சிங்கள முஸ்லிம் மாணவர்களுக்கு இடையில் நட்பு சகோதரத்துவமும் இருக்க வேண்டும். அதை வரவேற்கின்றேன். எனக்கு மிக நல்ல சிங்கள நண்பர்கள் இருக்கின்றார்கள். அவர்களில் சிலர் இன ஒடுக்குமுறை தொடர்பான விடயத்தில் எனக்கு எதிரான நிலைப்பாடு உடையவர்கள். அவர்களுடன் நட்பாக இருக்கின்ற ஒரே காரணத்தினால் எனது அரசியல் நிலைப்பாடுகளை விட்டுக் கொடுக்க முடியாது. இரண்டும் வேறு வேறு தளத்தில் சந்திக்க வேண்டியவை. நம் மீதான சிங்கள பௌத்த பேரினவாத அரசியலை ஒதுக்கிவிட்டு மறைத்துவிட்டு சிங்கள மாணவர்களுடன் நாம் ஆழமான நட்பு கொள்ளமுடியாது. இது ஒரு மேலோட்டமான நட்பாகவே இருக்கும். இதற்குமாறாக வெளிப்படையான உரையாடலும் நமது அரசியல் புரிதல்களும் அதன் மீதான உறுதியான நிலைப்பாடுமே உறுதியான நட்புகளை உருவாக்கும். இந்த புரிதல்கள் நம் மத்தியில் எல்லாப் பக்கத்திலும் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன. இது தூர்ப்பாக்கியமானது. எதிர்காலம் தொடர்பான நம்பிக்கையீனத்தையே தருகின்றது. இதை மாற்றுவதும் நமது பொறுப்பே. அதன் விளைவுதான் இப் பதிவும்.

மீராபாரதி

இக் கட்டுரை தீபம் பத்திரிகையில் வந்ததை விட மேலும் திருத்தி எழுதப்பட்டது.
கட்டுரையை வெளியீட்ட தீபம் ஆசிரியர் குழுவினருக்கு நன்றி

 

அன்புள்ள பல்கலைக்கழக தோழர்களுக்கு , | யதார்த்தன்// 3e3;case”diversity”:return g.fillText(h(55356,57221),0,0),c=g.getImageData(16,16,1,1).data,d=c[0]+”,”+c[1]+”,”+c[2]+”,”+c[3],g.fillText(h(55356,57221,55356,57343),0,0),c=g.getImageData(16,16,1,1).data,e=c[0]+”,”+c[1]+”,”+c[2]+”,”+c[3],d!==e;case”simple”:return g.fillText(h(55357,56835),0,0),0!==g.getImageData(16,16,1,1).data[0];case”unicode8″:return g.fillText(h(55356,57135),0,0),0!==g.getImageData(16,16,1,1).data[0]}return!1}function e(a){var c=b.createElement(“script”);c.src=a,c.type=”text/javascript”,b.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(c)}var f,g,h,i;for(i=Array(“simple”,”flag”,”unicode8″,”diversity”),c.supports={everything:!0,everythingExceptFlag:!0},h=0;hhttp://yatharthan.com/wp-includes/js/wp-emoji-release.min.js?ver=4.5.3http://yatharthan.com/wp-includes/js/jquery/jquery.js?ver=1.12.4http://yatharthan.com/wp-includes/js/jquery/jquery-migrate.min.js?ver=1.4.1// http://yatharthan.com/wp-content/plugins/jetpack/modules/related-posts/related-posts.js?ver=20150408

முல்லைத் தீபன்

முல்லைத்தீபன் வே

மீராபாரதியின் ‘பிரக்ஞை’ – ஓர் பார்வை
********************************

மீராபாரதி
°°°°°°°°°°°°°°°°

கடந்த 2014 ல் ஒரு சாயங்காலம்.. யாழ்/ஏ9 சாலையருகில்.. இலக்கியச் சந்திப்பொன்றில்.. ஒரு சாமியாரைப் போலொருவரைச் சந்தித்தேன்.

முகத்தில் நீண்டு தொங்கிக்கொண்டிருந்த தாடியையும், தலையில் ஒரு நூலால் நெய்த தொப்பியையும், ஒரு பக்கத் தோளில் தொங்கிய பயணப்பையையும், அந்த வயதிலும் கள்ளங்கபடமற்ற சின்னப்பிள்ளையின் சங்கடமற்ற சிரிப்பையொத்த.. இரத்தச் சிவப்புடைய உதட்டோரம் வழிந்த அந்த சிரிப்பையும் தனது குறியீடாகக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தார் அமைதியின் உருவமான அவர்.

உண்மையில் ஓசோவின் மறு உருவமாகத் தெரிந்தார். தத்துவஞானிகள் பலரும் தாடி வளர்த்திருப்பார்கள். மீராபாரதியின் முகத்திலும் தாடிதான்.

அவருக்கு அருகிலிருந்து கதை பல பேசும் போது.. தனது இரண்டு புத்தகங்களை தந்திருந்தார். அதிலொன்றே இப் பிரக்ஞை.

பிரக்ஞை
°°°°°°°°°°°°°°

book headingதனிமனித மாற்றத்திலிருந்து சமூக மாற்றத்தை நோக்கி – இது ஓர் அறிவியியல் சார் உளச்சிகிச்சை நூலென்பேன் நான்.

தனிமனித தளத்திலிருக்கும் சிக்மன் பிரைட் சிந்தனையையும்.. சமூகத்தளத்திலிருக்கும் கால் மார்க்ஸ் சிந்தனையையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் மீராபாரதி, பிரக்ஞை யை அறிந்திட இவ் ஒப்பீடு தவிர்க்க முடியாதது என்கிறார்.

பிரக்ஞை என்று ஒன்று இருக்குமானால்.. அது தொடர்பான புரிதலைப் பெறலாம். அல்லது இல்லை என்பதையாவது நிரூபிக்கலாம். ஆனால்.. இவ்வாறு முயற்சிக்காதிருப்பது தவறு எனவும் தனிமனித மாற்றம் என்பது சமூக மாற்றத்திற்கு சமாந்திரமாக நடைபெற வேண்டிய அவசியமானதொரு செயற்பாடு எனவும் கூறுகிறார்.

சரி.. இப் பிரக்ஞை என்றால் என்ன என்பதற்கு இவ்வாறு விளக்கம் தருகிறார்..

பிரக்ஞை எனும் சொல்லை ‘உயிர்ப்பூ’ சஞ்சிகையூடாக அறிந்தபின்பே இது தொடர்பாக ஆராய முற்பட்டிருக்கிறாராம்.

Awareness என்பதனை பலரும் ‘விழிப்புணர்வு’ எனப் பொருள் கொள்வர். ஆனால் இது ஒரு உணர்வு நிலையல்ல எனவும்.. மாறாக உணர்வுகள், சிந்தனைகள், செயற்பாடுகள், பார்த்தல், கேட்டல் என மனிதருக்குள்ளும் அவரைச் சுற்றி நடக்கின்ற அனைத்து விடயங்கள் தொடர்பாகவும் awareness உடன் இருக்கின்ற நிலையாகுமெனவும் கூறும் ஆசிரியர்.. இதனை ஒர் “விழிப்பு நிலை” எனக்கூறலாம் என்கிறார்.

meeraa back cover.....இறுதி வடிவம் சொற்களுடன்Consciousness என்பது மனிதர்களது ஒவ்வொரு செயற்பாடுகளையும் முழு மனப் பங்களிப்புடன் செயற்படப் பயன்படுத்துவதாகும் என்றும் இதனையே நாம் “பிரக்ஞை” எனப் பொருள் கொள்ளலாம் எனவும் கூறுகிறார் மீராபாரதி.

ஆக.. இவரூடாக நான் இப் பிரக்ஞை என்பதை.. தனிமனித அல்லது ஒரு சமூக புறச்செயற்பாட்டை இயக்குகின்ற அகவெழுச்சி எண்ணப்பாங்காக அல்லது சக்தியாக எடுத்துக்கொள்ளலாம் என கருதுகிறேன்.

கடந்த காலத்தில்.. இயக்கம், கட்சி, அரசியல், நாடகம், பத்திரிகை என 2000ம் ஆண்டு வரை ஒருவித புரட்சிகர சிந்தனையில் நம்பிக்கை கொண்ட மீராபாரதி.. கடந்த கால தனிமனித மற்றும் குழு முரண்பாடுகளுக்கு பிரக்ஞையின்மை ( unconsciousness) மற்றும் கூட்டுப் பிரக்ஞையின்மையே (collective unconsciousness) காரணம் என்பதை புரிந்து கொண்டுள்ளார். இதற்கு கடந்த காலத்தின் ஆதாரங்களையும் அவர் முன் வைக்கிறார்.

நாம் நம்புகின்ற ஒன்றுக்காக நம்மை முழுமையாக ஈடுபடுத்துவது.. குறிப்பாக சமூக மாற்றத்திற்கான புரட்சிகர அரசியலின் குறைபாடாகுமெனவும் குறிப்பிடுகிறார்.

அட்டன் ஹன்ட்ஸ் கல்லூரி, யாழ்/ பொண்ட் மற்றும் நியூ மாஸ்டர்ஸ், யாழ்/பல்கலைக் கழகம், கொழும்பு பல்கலைக்கழகம், யோக் பல்கலைக்கழகம் என்பவற்றில் கல்வி கற்றுள்ளார். ஓசோவினதும் சிக்மன்
பிரைட்டினதும் சிந்தனையால் அதீதமாகக் கவரப்பட்ட இவர்.. மற்றும் பல தத்துவஞானிகள் உளவியலாளர்களின் கோட்பாடுகளையும் கோடிட்டுக் காட்டுகிறார். பலவற்றை சமகாலச் சம்பவங்களினூடே நிறுவியும் போகிறார்.

தெளிவான சிந்தனைக்கும், அகப்புறச் செயற்பாடுகளின் இயங்கு நிலைக்கும் இப் பிரக்ஞை அவசியம் எனக் கருதும் ஆசிரியர்.. கட்டுரையின் பல இடங்களில் ‘தியானம்’ எனும் சொல்லை அழுத்திச் செல்வதினூடாக, பிரக்ஞை யின் அடிப்படையில் தியானம் அதிக செல்வாக்கு பெறுவதை உய்த்துணரக்கூடியதாக இருக்கிறது.

இலகுவான மொழி நடையில் எல்லோருக்கும் புரியும் படியாக.. இடையிடையே பொருத்தமான விளக்களுக்காக ஆங்கிலப் பதங்களையும் அடைப்புக்குறிக்குள் அடக்கிச் செல்லுகிறார்.

எனவே, அறிவியலுக்குள் அனைத்து ‘இயல்’ களும் அடங்குவதால்.. மீராபாரதியின் இப் ‘பிரக்ஞை’ முழுமையான ஓர் அறிவியியல் ஆய்வு நூலென்பதுடன்.. சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் அனைவராலும் வாசிக்கப்பட வேண்டிய நூலுமாகும்.

நூல்: பிரக்ஞை
ஆசிரியர்: மீராபாரதி
பதிப்பு: 2012 மே
பக்கங்கள்: 210
விலை: இல்லை
தொடர்பு: வ.க.செ.மீராபாரதி (முகநூல்)

03.05.2016 முல்லைத்தீபன் வே அவர்களால் முகநூலில் பதியப்பட்ட பதிவு இது.
https://www.facebook.com/tholainokki/posts/1730478097208522
பிரக்ஞை தொடர்பான மேலதிக விமர்சனங்களுக்கு பன்முகப் பார்வைகள் பக்கத்தைப் பார்க்கவும்.
https://meerabharathy.wordpress.com/category/%E0%AE%AA%E0%AE%A9%E0%AF%8D%E0%AE%AE%E0%AF%81%E0%AE%95%E0%AE%AA%E0%AF%8D-%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%B0%E0%AF%8D%E0%AE%B5%E0%AF%88%E0%AE%95%E0%AE%B3%E0%AF%8D/

Thamilini-akka-2தமிழினி சிறு வயது முதல் இயக்கத்தில் இணைந்து பங்களித்து, வளர்ந்து, இறுதியாக பல தலைமைப் பொறுப்புகள் வகித்தவர். இவ்வாறு இருபது வருட காலம் (29.07.1991-17.05.2009) தனது வாழ்வை ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைக்காக விடுதலைப் புலிகளின் தலைவரை நம்பி தன்னை அர்ப்பணித்தவர் என்றால் தவறல்ல. இவரைப் போல பங்களித்த போராளிகளுக்கு தமது இயக்கத்தையும் அதன் தலைமையையும் தலைவரையும் விமர்சிக்கும் தார்மீக உரிமை உள்ளது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. ஆனால் நமது போராட்ட வரலாற்றில் விமர்சனங்கள் வரவேற்கப்படாமை விடுதலைப் போராட்டம் தோற்றதற்கு ஒரு காரணம் என்றால் மிகையல்ல. ஆகவே இனியாவது விமர்சனங்களை வரவேற்போம். பரஸ்பரம் ஒருவரை ஒருவர் மதித்து ஆரோக்கியமாகவும் சொற்களைப் பொறுப்புடனும் நிதானத்துடனும் பயன்படுத்தி உரையாடுவோம். இந்தடிப்படையில் விடுதலைப் போராட்டம் தொடர்பாக தமிழினி அவர்கள் முன்வைத்துள்ள விமர்சனங்களுக்குச் செல்வோம்.

Tamilini-death-1விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர், தலைமை மற்றும் அதன் நிறுவன அமைப்புகள் மீதான தமிழினியின் விமர்சனங்கள் முக்கியமானவை. இந்த விமர்சனங்கள் எல்லாம் புதியவையல்ல என்பதை ஈழ விடுதலைப் போராட்டம் தொடர்பான விமர்சனங்களை தொடர்ச்சியாக வாசித்து வருபவர்கள் புரிந்து கொள்வார்கள். விடுதலைப் புலிகளின் விழ்ச்சி, அதன்பின் எதிர்கொள்ளப்படுகின்ற பிளவுகள் முரண்பாடுகள் தொடர்பான எதிர்வு கூறல்கள் 2009ம் ஆண்டுக்கு முன்பே பலரால் கூறப்பட்டவை. இயக்கங்களின் ஆரம்ப காலத்தில் பங்களித்த ஐயர் அவர்கள் விடுதலைப் புலிகள் மற்றும் அதன் தலைவர் பிரபாகரனின் ஆரம்பகால செயற்பாடுகள் தொடர்பான விமர்சனங்களை அனுபவ அடிப்படையில் முதன் முதலாக முன்வைத்தார். இதை வாசித்த புலி ஆதரவாளர்கள் பலர் ஆரம்பத்தில் இவ்வாறான தவறுகள் நடைபெறுவது தவிர்க்க முடியாதது. ஆனால் இதன் பின் புலிகள் இயக்கம் வளர்ச்சி கண்டது  என வாதிட்டனர். அதேநேரம் விடுதலைப் புலிகளின் இயக்கத்தின் தலைமைப் பொறுப்பில் இறுதிவரை இருந்த ஒருவரே இவ்வாறான விமர்சனங்களை மீள முன்வைத்துள்ளார். அந்தவகையில் இந்த நூலும் இதில் எழுப்பட்டுள்ள கேள்விகளும் விமர்சனங்களும் முக்கியத்துவமானவையாகும்.

13083095_10156932644855637_76107795059733847_nதமிழினி பின்வறுமாறு எழுதுகின்றார். “நின்று நிதானிக்காத கட்டாற்று வெள்ளம் போல காலம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. ஒரு இறுக்கமான நிறுவனமாகக் கட்டியெழுப்பப்பட்டிருந்த விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தில் நான் செயற்பட்ட காலம் அதனுடைய உச்ச எழுச்சிக் காலமாகவே இருந்தது. இயக்கத்தின் நடவடிக்கைகளிலும் தீர்மானங்களிலும் இருந்த சரி பிழைகளை இனங்கண்டு கொள்ளவோ அல்லது அவற்றைச் சீர்தூக்கிப் பார்த்து எமது நிலைப்பாடுகளை மாற்றியமைப்பதோ இயக்கத்திற்குள் கற்பனையிலும் நடக்க முடியாத ஒரு காரியமாக இருந்தது.”(53).

indexதமிழ் சமூகத்தில் சாதாரணமாகக் காணக்கிடைக்கின்ற அதிகாரத்துவமான அப்பாவின் அடையாளமே விடுதலைப் புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன் என்றால் மிகையல்ல. குழந்தைகளிடம் (மட்டும் இயந்திரமயமாக) அளவுடன் அன்பைப் பொழியும் அப்பா. ஆனால் ஒழுக்கம் கட்டுப்பாடுகளை வரையறுத்து அவற்றை இறுக்கமாக கடைப்பிடிக்கும் ஒரு தந்தை. தவறினால் கடுமையான வன்முறையான தண்டனைகள் நிச்சயம் உண்டு. அதன் உச்சம் மரண தண்டனையாகவும் இருக்கும். இவ்வாறான ஒரு தந்தையின் வழிகாட்டலின் கீழ் பயத்துடன் வாழ்ந்து கொண்டு அவரின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றுகின்ற குழந்தைகளே விடுதலைப் புலிகளின் போராளிகள் என்றால் மிகையல்ல. இவ்வாறு தந்தையின் நிலையில் இருந்தவரே புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரன். ஆனால் இறுதியாக தனது கையில் ஒன்றுமில்லை அது வெறுங்கை எனக் கூறியதாக கூறுகின்றார் (197).

தலைவர் மீதான நம்பிக்கையும் (107&163), அவரைக் கடவுளாக நினைப்பதுவும் (163) இயக்கத்திற்குள் முக்கியமானவையாக இருந்துள்ளன. ஆகவே அவருக்கு எதிராக கதைப்பதோ பிழை கண்டுபிடிப்பதோ தெய்வக்குற்றம் (164). துரதிர்ஸ்டவசமாக இப் போக்கின் முடிவு இறுதித் தோல்விக்கும் அவரையே காரணமாக்கியது (164) என்கின்றார் தமிழினி. ஏனெனில் தலைவரின் கட்டுப்பாடுகளும் இறுக்கமான தன்மைகளும் தளபதிகளுக்குள் இருந்த முரண்பாடுகளும் தோல்வியை நோக்கிச் செல்வதற்கு முக்கிய காரணங்களாக இருந்திருக்கலாம். இது தொடர்பாக தமிழினி மேலும் கூறுகின்றார். “குறுகிய மனப்பாங்கும், வக்கிர குணங்களும் கொண்டவர்களின் கரங்களில் ஆயுதங்களும், அதிகாரமும் போய்ச் சேரும்போது எத்தகைய மோசமான அத்துமீறல்கள் நடைபெறும் என்பதற்கு அந்தப் பயிற்சி முகாமின் ஒரு சில ஆசிரியர்கள் உதாரணமாக இருந்தார்கள்.” (58). பயிற்சி முகாமிலையே இப்படியெனின் இயக்க செயற்பாடுகள் எப்படி இருந்திருக்கும் என ஊகிக்கலாம். அதற்கான பல உதாரணங்களையும் முன்வைத்துள்ளார்.

index1பொதுவாகப் புலிகளின் தலைமையைப் பொறுத்தவரை மக்களின் நலன்கள் இரண்டாம்பட்சமே என்பதற்கு பல உதாரணங்களை ஆரம்பக் காலத்திலிருந்து இறுதிப் போர்வரை பல சம்பவங்களைக் கூறலாம். உதாரணமாக யாழ் இடப் பெயர்வு தொடர்பாக புலிகளின் தலைமையின் நோக்கம் என்ன என்பதை மிக நேர்மையாக முன்வைத்திருக்கின்றார் (71). இறுதிக் காலகட்டங்களில் ஒரு எல்லைவரை போராட்டத்திற்கான மக்களின் பங்களிப்பு ஆர்வம் ஒரு புறம் இருந்தது உண்மை. ஆனால் மறுபுறம் மக்களையும் அவர்களது குழந்தைகளையும் கட்டாயப் பயிற்சிற்கு நிர்ப்பந்தித்தமையினாலும் பல கட்டுப்பாடுகளை விதித்தமையினாலும் (104-5), ஏழைகளுக்கும் பணக்காரர்களுக்கும் இடையில் பாரபட்சமான தீர்மானங்களை மேற்கொண்டமையினாலும் போராளிகளிடம் மனக் குழப்பமும் அதிகளவிலான அதிதிருப்தியும் முரண்பாடுகளும் தோன்றின என்கின்றார். மேலும் தலைமையை நம்பிப் போராடிய பல்லாயிரக்கணக்கான போராளிகளை குறிப்பாக பெண் போராளிகளை எந்தவிதமான வழிகாட்டலுமின்றி இடைநடுவில் அனாதரவாக விட்டுச் சென்றனர். போரின் உக்கிரத்தால் மக்கள் பட்ட கஸ்டங்களில் போது எல்லாம் சரணடையும் முடிவை எடுக்காது தாம் (தலைமை) அழியப் போகின்றோம் என உறுதியாகத் தெரிந்த பின் மட்டும் சரணடைவும் முடிவை எடுத்தது யாருடைய நலன்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்பது நாம் கேட்க வேண்டிய முக்கியமான ஒரு கேள்வி?

Local Input~  SRI LANKA: 2009 -- Captured  and dead soldiers of  LTTE (Liberation Tigers of Tamil Eelam) . (for Stewart Bell story- sent in by Stew with no real info) /pws

Local Input~ SRI LANKA: 2009 — Captured and dead soldiers of LTTE (Liberation Tigers of Tamil Eelam) .
(for Stewart Bell story- sent in by Stew with no real info) /pws

இறுதியாக இந்தியா மற்றும் சர்வதேசங்களின் துணையுடன் புலிகளும் அதன் தலைமையும் முற்றாக அழிக்கப்பட்டமைக்கும் மீள எழுச்சி பெறமுடியாமைக்கும் காரணம் தனித் தலைமை மீதான விசுவாசமும் உட்கட்சி ஜனநாயகமின்மையும் என்றால் மிகையல்ல. இந்த நூல் அதற்கான நல்லதொரு சாட்சி. தூரதிர்ஸ்டம் என்னவென்றால் இதை எல்லாம் நானறிந்த காலத்திலிருந்தே பலர் எதிர்வு கூறினர். ஆனால் ஒருவரும் கேட்கவில்லை. இறுதியாக உள்ளிருந்தே அந்த உண்மை வெளிப்படுத்தப்படுவது மட்டுமில்லை நிறுபிக்கவும்பட்டுள்ளது. இத் தவறுகளால் நாம் இழந்தது பல உயிர்கள் மட்டுமல்ல மக்களின் வாழ்வும் அவர்களின் விடுதலையுமாகும். இதிலிருந்து நாம் எதைக் கற்கலாம்?

index3ஈழத் தமிழர்கள் சிறிலங்காவின் ஆக்கிரமிப்பிலிருந்தும் அடக்குமுறைகளிலிருந்தும் விடுபட மீண்டும் போராட்டங்களை ஆரம்பிப்பார்களாயின் இந்த நூலிலிருந்து கற்றுக் கொள்ள பல விடயங்கள் உள்ளன. (இடைக்குறிப்பு மீண்டும் ஒரு போராட்டம் என்பது ஆயுத அரசியல் போராட்டமல்ல மக்கள் பங்கெடுக்கின்ற அரசியல் போராட்டமாகவே இருக்கவேண்டும். ஆனால் இதை தீர்மானிக்கப் போவது எதிர்கால சூழல்தான்). உதாரணமாக ஜேவிபி சிகப்பு சாயம் பூசிய இனவாத பிற்போக்கான இயக்கமே. இருப்பினும் 1971ம் ஆண்டும் 1989ம் ஆண்டும் (இந்தியாவின் துணையுடன்) அடக்கப்பட்டன. இறுதியாக அதன் தலைவரும் கொல்லப்பட்டார். ஆனால் தலைமை அழியவில்லை. இவர்கள் தலைமறைவாக வாழ்ந்து உறுப்பினர்களை வழிநடாத்தி இயக்கத்தைக் கட்டி எழுப்பினார்கள். இன்றும் (கொள்கையடிப்படையில் தவறான பாதையில் சென்றபோதும்) உயிர்த்துடிப்புடன் செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர். இதற்கு அடிப்படையான ஒரே ஒரு காரணம் இருக்கின்றது. அது என்னவென்றால் அதற்குள்ளிருந்த மத்தியத்துவ ஜனநாயகமும் தனிமனிதரில் தங்கியிருக்காத தன்மையும் என்பேன். இவ்வாறான பண்பும் தன்மையும் எங்களது ஈழத் தமிழ் இயக்கங்களிலும் கட்சிகளிலும் தொட்டுக் கொள்வதற்கான ஊறுகாயாகக்கூட  இருக்கவில்லை என்பது துர்ப்பாக்கியமானது.

13007357_10156932645035637_8798797280762352843_nதமிழினி அவர்கள் மற்றவர்களை மட்டும் குற்றம் கூறவில்லை. தன்னையும் சுயவிமர்சனத்திற்கு உட்படுத்தியுள்ளார். மேலும் தனது தவறுகளினால் குற்றவுணர்விலும் கஸ்டப்பட்டுள்ளார் என்பதை அறியவும் உணரவும் முடிகின்றது. ஓரிடத்தில் நாம் அனைவரும் “வெற்றி மயக்கத்தில் இருந்தோம்” (13). எனக் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறான வெற்றி மயக்கம் புலிகளின் தலைமையை மட்டும் ஆட்டிப்படைக்கவில்லை. முற்போக்கு என்றும் முன்னேறிய பிரிவினர் எனவும் கூறியவர்களையும் ஆட்டிப்படைத்தது. குறிப்பாக ஆனையிறவு கைப்பற்றியபோது இருந்த வெற்றி மயக்கம் தமிழீழ மக்கள் கட்சி பிளவுண்டு சீரழிந்து போகவும் வழிவகுத்தது என்பதை பலர் அறியமாட்டார்கள்.

தமிழினி விடுதலைப் போராட்டத்தில் நடைபெற்ற தவறுகளுக்கான பொறுப்புகளையும் எடுகின்றார். உதாரணமாக “எந்த சமூகத்தை வாழவைக்க வேண்டுமென்பதற்காகப் நாம் போராடப் போனோமோ அதே சமூகத்தின் சீரழிவு நிலைக்கும் நாமே காரணமாக இருந்தோம். அதில் நானும் ஒரு பங்காளியாக இருந்தேன் என்பதை வேதனையுடனும் மிகுந்த மனத்தாக்கத்துடனுமே இங்கு பதிவு செய்கின்றேன்” (180) எனக் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும், “தீராப் பகையுணர்ச்சியோடு எதிரும் புதிருமாக நின்று போரிட்டவர்கள் நிலத்தில் சடலங்களாக சிதறிக் கிடந்த காட்சி ஒரு தாயின் மடியில் உறக்கத்தில் புரண்டு கிடக்கும் குழந்தைகளையே நினைவுபடுத்தியது. எல்லா வேறுபாடுகளும், முரண்பாடுகளும், பகைமைகளும் அர்த்தமிழந்து போகும் இடமும் போர்க்களம்தான் என்பதை முழுமையாக உணரக்கூடிய அறிவு உண்மையாகவே அப்போது எனக்கிருக்கவில்லை” (60) எனப் போராட்ட காலத்தில் தனது அறியாமையை அல்லது வரையறுக்கப்பட்ட (மட்டுப்படுத்தப்பட்ட) அறிவு மட்டுமே இருந்தது என்பதை சுயவிமர்சனமாக ஒத்துக் கொள்கின்றார்.

thamiliniதமிழினியின் ஒரு கூர்வாளின் நிழலில் நூல் அவரின் ஒரு “சத்திய சோதனை” முயற்சி எனக் கூறலாம். “நான் போராளியா? பயங்கரவாதியா?” என்பதை இறுதியில் உணர்ந்து கொள்ளவோ புரிந்து கொள்ளவோ முடியாதவாறு நிலைமைகள் அவரை சிறைப்படுத்தின. இந்த சிந்தனைப் போராட்டத்தின் வெளிப்பாடாக தனக்குள் குமுறுகின்றார். “எனது உயிரைக் கொடுத்து மக்களது எதிர்காலத்தைக் காப்பாற்ற முடியும் என்ற நம்பிக்கை தானே என்னை போராட்டத்தில் இணையச் செய்தது? ஆனால் விடுதலையின் பேரால் ஏற்பட்ட அழிவுகளுக்கும், உயிரிழப்புகளுக்கும் நானும் ஒரு காரணமாகவே இருந்திருக்கின்றேன். அதனை மறுப்பதோ, மறைப்பதோ எனது மனச்சாட்சிக்கே நான் இழைக்கும் துரோகமாக இருக்கும் என எண்ணிக் கொண்டேன்” (234). இதற்குப் பின்பும் நாம் இவரிடம் எதை எதிர்பார்ப்பது? “பாதுகாப்பான கடந்த காலத்தையும் வளமான எதிர்காலத்தையும் கொண்ட நாம்” இவரைக் குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்தி விசாரிப்பது எந்தவகையில் நியாயமானது?

ஆனால் நாம் என்ன செய்கின்றோம். அவர் மீது அவதூறுகளை அள்ளி வீசுகின்றோம். அவரே கூறுகின்றார், “அரசாங்கமும் அதன் ஆதரவாளர்களும் தனக்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் செய்வதை புரிந்து கொள்ளலாம். ஆனால் தமிழ் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவானவர்கள் பிரச்சாரம் செய்தமைதான் புரியதாத புதிராக உள்ளது“ எனக் குறிப்பிடுகின்றார். ஏன் நாம் இப்படி இருக்கின்றோம்?

கவிஞர் சேரன் அவர்கள் இந்த நூல் தொடர்பாக முகநூலில் குறிப்பிட்டதைப்போல சுய வரலாற்றை காந்தியால் கூட முழுமையாக எழுத முடியாது. அப்படியிருக்கும் பொழுது நாம் தமிழினியிடம் அதை எதிர்பார்ப்பது நியாயமில்லை. இருப்பினும் அவரது பதிவுகளில் காணப்படும் முரண்பாடுகளை நாம் அவதானிப்பதனுடாக ஒரு மனிதரைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கலாம். மேலும் சக மனிதர்களுக்கு, எதிர்காலத்தில் தமது அனுபவங்களை வரலாறுகளை எழுத இருப்பவர்களுக்கு, ஒரு படிப்பினையாகக்கூட இவை இருக்கலாம். அந்தவகையில் இவரின் பதிவில் காணப்படுகின்ற சில முரண்பாடுகளை குறிப்பிடுவது அவசியமானது. முதலாவது தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்த இவர் தானும் அதில் இருந்தவர் என்பதை உணராத நிலை பல இடங்களில் காணப்படுகின்றது. ஆகவேதான் சில இடங்களில் மூன்றாவது நபராக இருந்து புலிகள் இயக்கத்தைப் பற்றியும் அதன் தலைமையைப் பற்றியும் எழுதுகின்றார். உதாரணமாக கட்டாய ஆட்சேர்ப்பு தொடர்பாக குறிப்பிடும் பொழுது இது தவறான ஒரு செயற்பாடு என்பதை, “இயக்கத்தின் தலைமையால் உணரமுடியாமல் போனது” (179), “புலிகள் செய்தார்கள்” “அவர்கள் கருதினர் (13)” என மூன்றவாது நபராக இருந்து குறிப்பிடுகின்றார். உண்மையில் “நாம் உணரவில்லை” “நாம் செய்தோம்” “நாம் கருதினோம்” என தன்னிலைசார்ந்தும் எழுதியிருந்தால் குறிப்பிட்ட தவறுகளுக்கான கூட்டுப் பொறுப்பை தானும் எடுத்திருக்கலாம். அதேநேரம் இவ்வாறு எழுதுவதற்கு காரணம் தன்னை தலைமைத்துவத்துடன் அடையாளம் காண விரும்பாதது ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். இந்த விருப்பமின்மை இயக்கத்தில் இருந்தபோது ஏற்பட்டதா அல்லது இந்த அழிவுகளையும் போராளிகளின் நிர்க்கதி நிலைகளையும் பார்த்த பின் இறுதியாக ஏற்பட்டதா என்பதை அவர் மட்டுமே அறிவார். ஆனால் இன்றும் தப்பி வாழ்கின்ற போராளிகள் அறிவார்கள். இவர்களே இந்த உண்மையைக் கூறக்கூடியவர்கள்.

Thamilini-akka-1தமிழினி தான் இயக்கத்தில் சேர்ந்த ஆரம்பத்தில் “என்னைப் பொறுத்தளவில் இலட்சியத்தால் ஒன்றிணைந்த உணர்வு ரீதியான குடும்பமாகவே இயக்கத்தைக் கருதியிருந்தேன். ஆனால் இப்படியான விடயங்களை (மாத்தையா விவகாரம்) அறிந்தபோது மூச்சுக் கூட விடமுடியாதளவிற்கு முதன் முதலாக இயக்கத்தின் மீது பயமும் கலக்கமும் ஏற்பட்டது” (64). இது “ஆழமான தாக்கங்களை ஏற்படுத்தாது விட்டாலும், …. அதிர்ச்சியாக இருந்தது” (51). என்கின்றார். இதேபோல் கருணா மீதும் பல பழிகள் சுமத்தப்பட்டதாக கூறுகின்றார் (161). இந்த நிகழ்வுகள் எதிர்மறைப் பார்வைகளையும் உணர்வுகளையும் தனக்குள்ளும் போராளிகளுக்கும் தந்ததாக குறிப்பிடுகின்றார். இருந்தபோதும் தொடர்ந்து போராட்டத்தில் பங்களித்திருக்கின்றார். பயணித்திருக்கின்றார். இது எவ்வாறு சாத்தியம் என்பது கேள்விதான்.

இதேபோல முஸ்லிம் மக்கள் வெளியேற்றம் மற்றும் கிழக்குப் புலிகளுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் போன்றவற்றில் என்ன நடந்தது என்பதையும் இவை தனக்குள் ஏற்படுத்திய மாற்றங்களையும் மேலும் விரிவாகவும் வெளிப்படையாகவும் முன்வைத்திருக்கலாம். இவை நூலின் நேர்மைத் தன்மைக்கு மேலும் பங்களித்திருக்கும். உதாரணமாக சமாதான காலத்தில் புலிகள் தொடர்பாக மக்களிடம் நம்பிக்கையீனம் இருந்ததாக குறிப்பிடுகின்றார் (15). அப்படியெனில் இவர் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்தபோதே இவ்வாறான ஒரு பார்வை இருந்திருந்தால் அவரது தொடர்ச்சியான பங்களிப்பு மீண்டும் மீண்டும் கேள்விக்குரியதாகின்றது. ஆனால் இவ்வாறான மாற்றங்களும் புரிதலும் நிலைப்பாடுகளும் போர் முடித்துவைக்கப்பட்ட பின் அல்லது புனர்வாழ்வின் பின் ஏற்பட்டது எனின் அது புரிந்து கொள்ளப்படக்கூடியது. ஆனால் இந்த உணர்வுகளும் எண்ணங்களும் குறிப்பிட்ட காலங்களிலையே ஏற்பட்டதாக இவரது பதிவுகள் கூறுவதுதான் முரண்பாடானாதாகின்றது.

இறுதிக் காலத்தில், “கட்டாய ஆட்சேர்ப்பு தலைவரின் மிகத் தவறான முடிவு. இது வெற்றிக்கான பாதையல்ல என்பதை உணர்ந்தேன்” என்கின்றார் (181). கட்டாய ஆட்சேர்ப்பு தொடர்பாக மக்களிடம் கூறும் பொழுது அவர்களின் மனநிலையை தன்னால் கற்பனை செய்யமுடியாது (179) இருந்தது. இதனால் ஒரு கட்டத்தில் அரசியல் துறைப் போராளியாக இருப்பதை மன உளைச்சலாக மட்டுமல்ல அவமானமாகவும் உணர்ந்தேன். ஆனால் தனக்குத் துரோகிப் பட்டம் கிடைக்கும் என்ற பயம் காரணமாக இவ்வாறான தனது விமர்சனங்களை பொதுவெளியில் முன்வைக்கத் தயங்கியிருக்கின்றார். நம்பிக்கையானவர்கள் என நினைத்தவர்களிடம் முன்வைத்தபோதும் “போராட்டத்தை குழப்பவேண்டாம் எனவும், முடியாவிட்டால் விலகிப் போகும்படியும், தலைவர் தூரநோக்குடன் சிந்தித்தே செயற்படுகின்றார்” எனவும் கூறி பலர் தனது வாயை அடைத்ததாக பதிவு செய்கின்றார். இவ்வாறான பல விமர்சனங்களைப் பலர் போர் முடிவுற்றபின் கூறுகின்றனர். இவர்கள் எல்லோரும் தவறான செயற்பாடுகளுக்கு எதிராக அன்று பேச முடியாவிட்டாலும் அவற்றுக்கு எப்படிப் பங்களித்தார்கள் என்று மட்டும் விளங்கவில்லை. இயக்கத்தைவிட்டு விலகியிருக்கலாமே?

தமிழினி, மேற்குறிப்பிட்டவாறு தன்னை சுயவிமர்சனம் செய்து கொண்டபோதும், விடுதலைப் புலிகளின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்த காரணத்திற்காக, நடந்த தவறுகளுக்கான கூட்டுப் பொறுப்பை தானும் எடுத்திருக்கலாம். ஆனால் இவர் மற்றவர்கள் மட்டுமே இத் தவறுகள் நடைபெறக் காரணம் எனக் கூறியுள்ளமை விமர்சனத்திற்குரியது. ஏனெனில் முக்கியமாக கட்டாய ஆட்சேர்ப்பு மற்றும் செஞ்சோலை படுகொலை (194) தொடர்பாக இவருக்கு பொறுப்பு உள்ளதாக பலர் கூறுகின்றனர். இவற்றுக்காக இவர் வருந்தியபோதும் குற்றவுணர்வு கொண்டபோதும் இவரது பங்கும் இதில் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ உள்ளது என்கின்றனர். ஆகவே இவற்றுக்கான கூட்டுப் பொறுப்பை தானும் எடுத்திருந்தால் இந்த நூலின் மதிப்பு இன்னுமொரு படி மேல் சென்றிருக்கும்.

நாம் நமது நிலைகளிலிருந்து இவ்வாறு விமர்சிக்கலாம். கருத்துக் கூறலாம். ஆனால் விடுதலைப் புலிகள் போன்ற ஒரு இயக்கத்தில் கூட்டுப் பொறுப்பு எடுப்பது சாத்தியமா என்பது கேள்விக்கும் விவாதத்திற்கும் உரிய விடயம். ஏனெனில் “ஒவ்வொரு பிரிவும் தமது வேலைகளுக்கே பிரிவுகளுக்கே முக்கியத்துவமளித்தன. ஆகவே ஒருங்கிணைந்த செயற்பாடும் கூட்டுப் பொறுப்பும் சாத்தியமற்றதாகியது” (165) எனக் குறிப்பிடுகின்றார். இதுவே இன்னுமொருபுறம் நிலாந்தன் அவர்கள் இந்த நூல் தொடர்பாக குறிப்பிட்டபோது, புலிகளின் வரலாற்றை யாராலும் முழுமையாக எழுத முடியாது. மாறாக ஒவ்வொருவரும் தமது அனுபவங்களையும் தாம் சார்ந்த செயற்பாடுகளையும் மட்டுமே பதிவு செய்யலாம் என்கின்றார். இவை எல்லாவற்றினதும் தொகுப்புக்கூட முழுமையானதல்ல. ஒரு முழுமையான வரலாற்றை தலைவர் பிரபாகரன் மட்டுமே செய்திருக்கலாம். ஆனால் அதுவும் முழுமையானதாக இருந்திருக்குமா என்பது கேள்விக்குறியதே. அந்தவகையில் தவறுகளுக்கான கூட்டுப் பொறுப்பை தலைவரைத் தவிர வேறு யாரும் எடுக்க முடியாதோ எனத் தோன்றுகின்றது. ஆனால் வெற்றிகளின் போது எல்லாம் கூடி கொண்டாடியவர்கள் தோல்விகளின் போதும் அதற்கான பொறுப்பை ஏற்பதுவே அறமாகும்.

13043276_10156932644695637_2378680096677163109_nஇந்த நூலில் முக்கியமான பகுதிகள் பெண் போராளிகள் மற்றும் பெண்ணியம் தொடர்பானது. பெண்கள் எதிர்நோக்கும் பிரச்சனைகள் தொடர்பாக தலைவர் பிரபாகரனின் நிலைப்பாட்டை (108) பின்வருமாறு கூறுகின்றார். “பெண்களின் பிரச்சனைகளைப் பெண்களே வெளிக்கொண்டு வரவேண்டும். பெண்களைவிட ஆண்கள் அதிகம் சிறப்பாக பெண் விடுதலை பற்றிப் பேசுவார்கள். ஏன் நான் கூட உங்களை விடவும் நன்றாகப் பெண்ணியம் பேசுவேன். ஆனால் உங்களின் பிரச்சனைகளை என்னால் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. எந்த ஆண்களினாலும் பெண்களின் அனைத்துப் பிரச்சனைகளையும் சரிவரப் புரிந்து கொள்ளமுடியாது. பெண்களின் பிரச்சனைகளை பெண்கள் தான் பேச வேண்டும். எழுத வேண்டும். அப்பொழுதுதான் அது உண்மையானதாக இருக்கும்.” (108) எனக் கூறியதாக குறிப்பிடுகின்றார்.

images1மேற்குறிப்பிட்டவாறு கூறியபோதும் இயக்க செயற்பாடுகள் ஒரு வழிப் பாதையாகவே இருந்துள்ளன. புலி இயக்க உறுப்பினர்களை மட்டுமல்ல மக்களையும் பயத்தில் தான்  வைத்திருந்துள்ளார்கள். தவறுகள் நடைபெறாமைக்கு பயம் மட்டுமே காரணமாக இருந்துள்ளது. உதாரணமாக “இயக்கத்தை சாராத ஆண்களுடன் பாலியலுறவு கொண்டதற்காக அனைத்துப் பெண் போராளிகளின் முன்னிலையும் மூன்று பெண் போராளிகளுக்கு மரண தண்டணை விதித்தார்கள்,” (78). ஆண்களுக்குப் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் மரண தண்டனை வழங்கப்பட்டது.  உடலுறவு கொள்வது அந்தளவு தவறான செயற்பாடா? இவ்வாறு பயமுறுத்தியே தமது கட்டளைகளையும் நோக்கங்களையும் புலிகளின் தலைமை நிறைவேற்றியிருக்கின்றனர். இதைத்தான் புலிகளின் காலத்தில் பெண்களுக்கான சுதந்திரம் என்றும் இரவில் தனிய நடமாடலாம் எனவும் பலர் கூறுகின்றனர். இவ்வாறான சுதந்திரத்திற்கும் சவூதி போன்ற நாடுகளில் இருக்கின்ற சுதந்திரத்திற்கும் பெரிய வேறுபாடுகள் இல்லை என்பதைப் பலரால் இன்றுவரை புரிந்து கொள்ள முடியவேயில்லை.

இவ்வாறான ஒரு சூழ்நிலையிலும் பெண்களுக்கான நன்னடைத்தைப் பண்ணை பொறுப்பாளராக தமிழினி அவர்கள் இருந்தபோது குற்றவாளிகளாகப் பிடித்துவைக்கப்பட்ட பெண்களிடமிருந்து கற்றுள்ளார். “சமூகத்தினால் மூடிமறைக்கப்படும் மனித வக்கிரங்களும் பெண்களை மட்டுமே ;குற்றவாளியாக்கும் எமது சமூக மனப்பாங்கும் என்னை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. சமூகத்தில் பெண்களின் பிரச்சனைகளை நான் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்வதற்கு அந்தப் பெண்களின் கண்ணீர்க் கதைகள் தான் ஆரம்பப் பாடங்களாக இருந்தன.” (46). மேலும், “கசப்பான உண்மை எதுவெனில் பெண்களின் அறிவு மற்றும் சிந்தனையில் மாற்றங்களைள ஏற்படுத்துவதை விடவும், ஆயுதமேந்திப் போராடுவதன் மூலம் சமூகத்தில் எமது நிலையை வலுப்படுத்துவது தொடர்பில் அதிகம் சாதித்துவிட முடியும் எனப் பெண்களாகிய நாங்களே எமக்குள் கற்பிதம் செய்து கொண்டதுதான்” (74-5) என்கின்றார். “எவ்வாறு கட்டுக்கோப்பான குடும்பப் பெண்ணாக வீட்டில் வளர்க்கப்பட்டோமோ, அதேபோலக் கடினமான இராணுவப் பயிற்சிகளைப் பெற்ற, கட்டுக்கோப்பான மகளிர் படையணிப் போராளிகளாகவே இயக்கத்திலும் வளர்க்கப்பட்டோம்” (75-6). பெண்விடுதலை தொடர்பான நம்பிக்கைகள் மற்றும் செயற்பாடுகள் “உணர்வுகள் தற்காலிக அனுபவங்களாக இல்லாமல், ஒரு பண்பு மாற்றமாக உருவெடுப்பதற்குரிய வழிவகைகள் இயக்கத்திற்குள் நடைமுறையில் இல்லாமல் போனதுதான் மிக வேதனைக்குரியது” (76). ஆகவேதான் “பெண்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தில் பங்கெடுப்பதன் மூலமே சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்ற கருத்துக்களை நான் கூறியிருக்கின்றேன். ஆனாலும், ஆயுதப் போராட்டத்தோடு சமாந்தரமான நிலையில் சமூக மாற்றத்திற்கான வேலைத் திட்டங்களும் முன்னெடுக்கப்பட்டன என்று கூறுவதற்கில்லை”. (77) என இறுதியாகப் புரிந்திருக்கின்றார். அப்பொழுது காலம் கடந்து விட்டிருந்தது.

பெண்களின் பங்களிப்புகள் ஆற்றல்கள் தொடர்பாக பல இடங்களில் குறிப்பிடுகின்றார். நல்ல சிறுகதைகள் பலவற்றைக் கூட எழுதியுள்ளார். ஆனால் புலிகளில் இருந்த ஒரே காரணத்திற்காகவும் தலைமையை கேள்வியின்றிப் பின்பற்றியமைக்காவும் பெண் போராளிகளுக்கு இறுதியாகக் கிடைத்தது மரணமும் வசைகளும் வடுக்களுமே. உதாரணமாக கிழக்குப் புலிகளுக்கு எதிராக வன்னிப் பெண் போராளிகள் சண்டைபிடித்தமையானது “ஆயுதமேந்திய பெண்களின் வாழ்க்கையில் இது மோசமான கறை படிந்த நாட்களாயிருந்தது” என்கின்றார். மேலும் இயக்கத்தை நம்பி சரணடைந்த கிழக்கு மாகாணப் பெண் தளபதி சப்தகி (சாளி) உட்பட நான்கு பெண்களும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டு இறுதியாக மரணதண்டனை வழங்கப்பட்டதாக அறிய முடிகின்றது என்கின்றார். அதேவேளை ஒவ்வொரு பெண் தளபதிகள் தொடர்பாகவும் பெருமையாகவும் மதிப்புடனும் பதிவு செய்கின்றார்.   உதாரணமாக தளபதி விதுஷாவை தன்னை வளர்த்த தாய் என விழிக்கின்றார். இதேபோல் துர்க்கா, தணிகைச்செல்வி எனப் பல பெண் போராளிகளின் பங்களிப்புகள் தொடர்பாக பெருமையாக கூறுகின்றார். இறுதியாக பெண் போராளிகள் அநாதரவாக கைவிடப்பட்ட நிலையை எண்ணி கவலை கொள்கின்றார்.

இறுதியாகப் புனர்வாழ்வின் பின்பு தமிழினிக்கு கிடைத்த அனுபவமும் கசப்பானது. “ஒரு பெண் சிறை சென்று மீள்வது என்பது எமது சமூகத்தில் மிகவும் அவமானத்தை ஏற்படுத்தும் விஷயமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. விசாரணைக்காக அழைத்துச் செல்லப்பட்டாலே அந்தப் பெண்களை மானமிழந்து போனவர்களாக் கருதி ஒதுக்கி வைக்கும் மோசமான மனப்பாங்கு கொண்ட மனிதர்கள் சமூகத்தில் இருக்கத்தான் செய்கின்றார்கள். போர்க்களத்திலே பெண்கள் ஆயுதமேந்திப் போராடுவதை ஏற்றுக் கொண்ட சமூகம், அவர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் களமுனைகளில் உயிரிழந்தபோது வீராங்கனைகள் எனப் போற்றிய சமூகம், அதே பெண்கள் சிறைகளுக்கும், புனர்வாழ்வு முகாம்களுக்கும் சென்று வரும்போது மட்டும் அவர்களை தரம் தாழ்ந்து விட்டவர்களாக கருதுவது மிகவும் கொடூரமானது.” (237)

“ஒரு பெண் போராடப் புறப்படுகின்ற போது, தன்னுடைய தன்மானத்தைப் பற்ற வைத்துக் கொள்ளும் வல்லமையையும் தனக்குள்ளே ஒரு நெருப்பாகப் பற்ற வைத்துக் கொள்கிறாள். களமுனையிலே ஒரு பெண் போராளி நிற்கும்போது, தன்னுடைய உயிர் மட்டுமின்றி, தனது தன்மானமும் இழக்கப்படலாம் என்ற ஆபத்து அவளுக்குத் தெரிந்தே உள்ளது. இருந்தும் சமூகத்தின் ஒரு பொது இலட்சியத்திற்காக அவள் துணிந்து களத்தில் நின்றிருக்கிறாள்.” (238). இவ்வாறான பெண்கள் மானமிழந்து வந்திருக்கின்றார்கள் எனக் கருதுவதற்காக வெட்கப்பட வேண்டியவர்கள் இதைச் செய்யும் ஆண்களே தவிர பெண்கள் அல்ல. ஆனால் இவற்றையும் கடந்து வாழ்ந்து நிருபிக்க வேண்டியவர்களாக பெண்களே இருக்கின்றனர் என்பது துர்பாக்கயமான ஒரு உண்மை.

மேற்குறிப்பிட்டவாறு பல முரண்பாடுகளுடனும் குழப்பமாகவும் தமிழினி எழுதுவதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம். முதலாவது போரின் வடுக்களும் இழப்புகளும் துன்பங்களும் இதற்கெல்லாம் தான் பொறுப்பாக இருந்தேன் என்ற குற்றவுணர்வும் இவ்வாறான நிலைப்பாட்டுக்கு வர அவர் தள்ளப்பட்டிருக்கலாம். மேலும் புனர்வாழ்வு என்ற பெயரில் சிறிலங்கா அரசாங்கம் போராளிகளின் உள உடல் நலத்தை கவனிப்பதற்குப் பதிலாக அவர்களது கருத்தியல் தளத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதை மட்டும் கவனித்திருக்கலாம். உண்மையில் புனர்வாழ்வு நடவடிக்கைகளை சிறிலங்கா அரசாங்கம் செய்வதை சர்வதே சமூகம் அனுமதித்திருக்க கூடாது. ஆனால் தமக்கு பயன்படாதவரை ஈழத் தமிழர்கள் மீது யாருக்கு அக்கறை உள்ளது? அல்லது இறுதிப் போரில் கிடைத்த அனுபவங்களும் கண்ட காட்சிகளும் அவரில் மாற்றங்களை உருவாக்கியிருக்கலாம். ஆகவேதான், “யுத்தமொன்றில் பங்குபற்றும் போராளிகளின் இறுதிக் கணங்களில் அவர்களுடைய கண்களில் தேங்கியிருக்கும் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்த எவராலும் மீண்டுமொரு யுத்தத்தைப் பற்றிப் பேசவோ அல்லது நினைத்துப் பார்க்கவோ முடியாது” (57). என்கின்றார். ஆகவேதான் மீண்டும் ஒரு போரை எதிர்கொள்ள முடியாத மனநிலையுடன் மரணத்தின் மூலமாக விடுதலை பெற்றுவிட்டார் என்றே எண்ணத் தோன்றுகின்றது.

index4ஆனால் இறுதிப் போர்க் காலங்களில்  தனது தாய் வெய்யிலுக்கு தலையை சாரியால் மறைத்துக் கொண்டு கையில் பாத்திரத்தை ஏந்திக் கொண்டிருக்கும் நிலைதான் இன்று ஈழத் தமிழிர்களின் நிலையும் என்பதை நாம் மறக்க கூடாது.

அவரையும் இறுதிவரை போராடி மரணித்த, பாலியல் சித்திரவதைகளுக்குட்பட்ட, இன்று வாழ்வதற்காகப் போராடுகின்ற அனைத்து போராளிகளையும் நினைவில் இருத்தி அவர்களுக்காக இக் கட்டுரைகளை சமர்ப்பணம் செய்கின்றேன்.
book_thamiliniஇவ்வாறான ஒரு நூலை எழுதியமைக்காக தமிழினி என்ற சிவகாமிக்கும் நன்றி கூறவேண்டியது அவசியமாகும்.
தமிழினி என்ற சிவகாமி மீது கூர்வாளின் நிழலானது அவரது மரணத்தின் பின்பும்   இருக்கின்றது என்பது கவலையான விடயம். ஆனால் இந்த நிழலானது குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கில் வாழ்கின்றவர்கள் மீதும் அதிலும் அரசியல் அக்கறையுடையவர்கள் மீதும் ஏன் புலம் பெயர்ந்தவர்கள் மீதும் விழுகின்றது. ஆகவே நாம் மிகவும் கவனமாகவும் பொறுப்புணர்வுடனும்தான் செயற்படவேண்டும். அதேவேளை தமிழினியின் நூலின் மீது முன்வைக்கப்படுகின்ற விமர்சனங்களிலிருந்து போரில் ஈடுபட்டவர்கள் ஒன்றைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். தாம் வாழும் பொழுதே தம்மால் முடிந்தளவு தமது அனுபவங்களை பதிவு செய்வதாகும். நிச்சயமாக இப் பதிவுகள் அவர்கள் புலத்திலா புலம் பெயர்ந்த் தேசத்திலா வாழ்கினறார்கள் என்பதைப் பொருத்தும் யாருடைய செல்வாக்குக்கு உட்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்பதைப் பொருத்தும் அப் பதிவுகள் வேறுபடலாம். இதை நாம் புரிந்து கொண்டுதான் இந்த நூல்களை அனுக வேண்டும்.
மீராபாரதி

மேலதிக வாசிப்புகளுக்கு
இரு தேசியங்களுக்கு இடையில் பெண்கள்
ஐயர்
சிவகாமி 1
தமிழினி 2

ltte-220x350விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தின் பெண்கள் பிரிவின் அரசியல் பொறுப்பாளராக இருந்த தமிழினி என்கின்ற சிவகாமி எழுதிய ஒரு கூர்வாளின் நிழலில் நூல் அண்மையில் பலரது கவனத்தையும் பெற்று வாதப் பிரதிவாதங்களுக்கு உள்ளானது. இந்த நூல் பின்வரும் தலைப்புகளை உள்ளடக்கிப் பதினொரு பகுதிகளை கொண்டுள்ளது. “பாதைகள் திறந்தன” என ஆரம்பித்து, “போருக்குள் பிறந்தேன், ஆயுதப் பயிற்சி பெற்ற அரசியல் போராளி, தமிழ் மக்களும் ஆயுதப் போராட்டமும், ஆயுதப் போராளியான பெண்ணும் மாற்றம் காணாத சமூகமும், வரலாற்றைத் திருப்பிய வன்னிப் போர்க்களம், கிழக்கு மண்ணின் நினைவுகள், உண்மையற்ற சமாதானம், நாங்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே போடுகின்றோம், சரணடைவும் சிறைச்சாலையும்”, எனத் தொடர்ந்து இறுதியாக “புனர்வாழ்வு” அனுபவங்களுடன் நிறைவு பெறுகின்றது.

12729351_1024379040969342_2882615215426262599_nஇந்த நூல் வெறுமனே ஆதரவு மற்றும் எதிர்ப்பு என்ற கருத்து நிலைக்குள் மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்றல்ல. ஆனால் தூரதிர்ஸ்டவசமாக அவ்வாறுதான் பார்க்கப்படுகின்றது. இதற்கு மாறாக புலிகளினது மட்டுமல்ல ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் அரசியல், கோட்பாடு, செயல், உளவியல், சாதியம், பெண்ணியம், பால், பாலியல் மற்றும் சமூகப் பார்வை என பல தளங்களில் ஆய்வுக்கு உட்படுத்த வேண்டிய ஒரு நூல் இதுவாகும். இந்த நூலுடன் இணைந்து போர் முடிந்ததாகக் கூறப்பட்டபின் போரில் சிக்குண்டு முள்ளிவாய்க்கால்வரை இறுதிவரை சென்றவர்களிடமிருந்து வெளிவந்த வன்னியுத்தம், உழிக்காலம், கடவுளின் மரணம், கொலம்பசின் வரைபடம், விடமேறிய கனவு, … போன்ற நூல்களையும் நிலாந்தன், கருணாகரன், யோ.கர்ணன், தமிழ்கவி, வெற்றிச்செல்வி, கருணை ரவி, தமிழினி, …. போன்றவர்களின் படைப்புகளையும் மற்றும் இதற்கு முதல் வெளிவந்த ஐயர், செழியன், புஸ்பராணி, புஸ்பராஜா …… எனப் பலரின் நூல்களையும் ஆய்வு செய்து நாம் நிறையக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். குறிப்பாக அரசியல், உளவியல் மற்றும் பெண்ணிய துறைசார் வல்லுனர்கள் அல்லது அரசியல் செயற்பாடுகளில் அக்கறை உள்ளவர்கள் செய்யவேண்டும். இதுவே சமூக அக்கறையுள்ளவர்களின் பொறுப்பான செயற்பாடாகும். அப்பொழுது இந்த நூல்கள் தொடர்பான பன்முக கற்றலுக்கான வழிகளை எமக்கு ஏற்படுத்தித் தரும்.

இவ்வாறான ஒரு கற்றலிலிருந்துதான் நாம் எங்கு தவறிழைத்தோம்? நமது பார்வையில், செயற்பாடுகளில் என்ன தவறுகள் இருக்கின்றன? தொடர்ச்சியான போராட்டத்திற்கு எவ்வாறான பாதையை தெரிவு செய்வது? தேசம் என்பது என்ன? தேசியம் என்பதன் விளக்கம் என்ன? கோட்பாடும் செயலும் என்றால் என்ன? போன்ற பல வினாக்களுக்கு விடை காண முயற்சிக்கலாம். இன்றைய தேவையும் இதுவே. இவ்வாறான விரிவான ஆழமான ஆய்வுகளை செய்வோமாயின் நாம் செல்ல வேண்டிய பாதையை தெளிவாகத் தீர்மானிக்கலாம் என நம்புகின்றேன்.

book_thamiliniஇந்த நூல் வெளிவருவதில் ஜெயக்குமரனின் பங்களிப்பு முக்கியமானது. இருப்பினும் இந்த நூலின் ஆரம்பத்தில் இவரால் எழுதப்பட்ட அறிமுகமும் தமிழினியை நியாப்படுத்தி பாதுகாப்பதும் அவசிமற்ற ஒன்று. இதைத் தவிர்த்திருக்கலாம். இவரது இவ்வாறான செயற்பாடுகள் தமிழினி மீதும் அவரது எழுத்துக்கள் மீதும் மேலும் சந்தேகங்களை உருவாக்குவனவாகவே இருக்கின்றன. இதை ஜெயக்குமரன் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகும். தமிழினியின் முக்கியத்துவத்தையும் ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் அவரது வகிபாகத்தையும் வரலாறு தீர்மானிக்கும். அதை நாம் வலிந்து நிறுவத்தேவையில்லை.

Thamilini-akka-2தமிழினி எனும் சிவகாமி ஒரு சாதாரண மனிதர். போர்ச் சூழலுக்குள் பிறந்த ஒரு பெண். நாம் வாழ்ந்தபோது இருந்த சூழலைப் போல இவர் வாழ்ந்த சூழலும் விடுதலைப் போராட்டத்தை நோக்கி இவரைத் தள்ளியது. ஆனால் ஒரே ஒரு வேறுபாடு உண்டு. 1986ம் ஆண்டுக்கு முன்பு பல இயக்கங்களில் ஒன்றை நாங்கள் தெரிவு செய்ய வேண்டி இருந்தது. ஆனால் சிவகாமி போன்ற பெண்களுக்கு அவ்வாறான தெரிவுகளுக்கான சந்தர்ப்பங்கள் இருக்கவில்லை. இவர்களுக்கு இருந்தது ஒரே ஒரு தெரிவுதான். சிறிலங்கா அரசாங்கத்தின் அடக்குமுறைகளுக்கும் இனவழிப்புகளுக்கும் எதிராகப் போராட வேண்டுமாயின் விடுதலைப் புலிகளில் சேர்வதைத் தவிர வேறு வழியே இவர்களுக்கு இருக்கவில்லை. விடுதலைப் புலிகளின் தலைமையும் அவ்வாறான ஏகப்பிரதிநிதித்துவ சிந்தனைகளையே மக்களிடம் விதைத்தன. ஒரு தலைவர். அவர் வழி நடாத்தும் ஒரு இயக்கம். இதில் இணைந்து பங்களித்தால் விடுதலை நிச்சயம் என்ற நம்பிக்கை. இதைப் பெரும்பாலானவர்கள் நம்பினார்கள்.

Tamilini-death-1சிவகாமி தனது குழந்தைப் பருவ எண்ணங்களை மிக அழகாக இந்த நூலின் இரண்டாவது மூன்றாவது பகுதிகளில் குறிப்பிடுகின்றார். இவை மிகவும் உணர்வும் உணர்ச்சிபூர்வமான பகுதிகள். சின்னக் குழந்தைகளின், மற்றும் புதிதாக இணைந்த போராளிகளின் சின்ன சின்ன ஆசைகளை அழகாக உண்மைத்தன்மையுடன் பதிவு செய்கின்றார். தலைவரை சந்தித்தல் (39) தங்கையுடனான உறவு (43). என ஆரம்பித்து, பாதிக்கப்பட்ட பெண்களிடம் கற்றல் (46). பெண்களை மட்டும் குற்றவாளியாக்கும் சமூக மனப்பாங்கு மற்றும் ஆண் பெண் முரண்பாடுகளும் புரிந்துணர்வும் செயற்பாடும் (50) எனத் தான் உணர்ந்தவற்றையும் கற்றவற்றையும் பதிவுசெய்கின்றார். தானும் தனது தங்கையும் இயக்கத்தில் இணைந்தமையும் பின் தங்கை மாவீரராக (113) மரணித்ததையும் தனது ஏழைக் குடும்பம் எதிர்நோக்கிய கஸ்டங்களையும் விபரிக்கின்றார். இவரது இக் குறிப்புகள் ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஏழைக் குடும்பங்களின் பங்களிப்பைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துகின்றன.

சமாதானக் காலம் எனக் கூறப்பட்ட இன்னுமொரு போருக்கான தயாரிப்புக் காலத்தில் மட்டக்களப்பு மாவட்ட அரசியல் பொறுப்பாளர் கௌசல்யன் கொல்லப்பட்டார். தமிழினியும் அன்று கொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டியவர். ஆனால் தப்பினார். இறுதியுத்தத்திலும் சரணடைந்தமையால் சில காலம் உயிர் வாழ்ந்தார். இந்த இரு சந்தர்ப்பங்களில் மட்டுமல்ல போர்ச் சூழலின் பல சந்தர்ப்பங்களில் இவர் கொல்லப்பட்டிருந்தால் தமிழினியும் மாவீரராக இன்று நினைவு கூறப்பட்டிருப்பார். அவரது படமும் மரணித்த இரண்டாயிரம் போராளிகளுடன் ஒரு படமாக இருந்திருக்கும். ஆனால் அவருக்குள் (ஏற்கனவே) இருந்த இவ்வளவு எண்ணங்களும் அவருடன் அதற்குள் புதைந்துபோயிருக்கும். இப்படி எத்தனை எத்தனை போராளிகளின் எண்ணங்கள் அவர்கள் மனதிற்குள் புதைந்திருக்கின்றனவோ யாருக்குத் தெரியும்? இப்பொழுதுகூட எத்தனை போராளிகளின் எண்ணங்கள் வெளிவரத் துடித்துக் கொண்டிருக்கின்றனவோ? ஆனால் புற அக கூர்வாளின் நிழல்கள் அவர்களைத் தடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. வாழ வேண்டும் என்பதற்காக இதற்குப் பயந்து வாழ்கின்றனர். ஆனால் அவர்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்து இவற்றை வெளிக்கொண்டுவர வேண்டியது நமது பொறுப்பு.

news_26-06-2013_19thamiliniசிவகாமி ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் தன்னைச் சிறு வயதிலையே இணைத்து இருபது வருடங்களாகப் பங்களித்திருக்கின்றார். இவரது ஆற்றலை அல்லது விசுவாசத்தை அல்லது இரண்டையும் புரிந்து கொண்ட தலைவரும் தலைமைகளும் இவருக்குப் பொறுப்புகளை வழங்கியுள்ளனர். உதாரணமாக விடுதலைப் புலிகளின் தலைவரினால் 1998ம் ஆண்டு சுதந்திரப் பறவைகள் பத்திரிகை (108) மற்றும் 1999ம் ஆண்டு அரசியற்துறை மகளிர் பொறுப்பாளர் (116) பதவிகள் இவருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன. இவருக்கு வழங்கியதைப் போன்றே தலைவர் பல தளபதிகளுக்கும் பொறுப்புகளை வழங்கினார். இறுதிப் போர்வரை மரணித்தவர்கள் மற்றும் சரணடைந்தபோதும் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டவர்கள் எல்லாம் இயக்கத் தலைவர்கள் எனின் சரணடைந்து புனர்வாழ்வு(?) பெற்ற தமிழினியும் இயக்கத் தலைமைச் சேர்ந்தவர்தான். ஆகவே இவரது இந்த நூல் முக்கியத்துவமுடையதே. அதேவேளை இவ்வாறு பொறுப்புகளில் இருந்தவர்களையே புறக்கணித்தும் அவர்கள் தலைவர்களே இல்லையென மறுதலித்தும் அவர்கள் மீது பாலியல் வசைகள் பாடும் பொழுது சதாரண (பெண்) போராளிகளின் நிலையை நினைக்கையில் கவலைதான் ஏற்படுகின்றது.

images2மற்றவர்கள் போரில் மரணித்தமையினாலும் தமிழினி சரணடைந்தமையினாலும் அவர்களுக்கிடையில் எந்த வேறுபாடுகளையும் ஏற்படுத்த முடியாது. சரணடைவது கூட இறுதியாக தலைமை தன்னைப் பாதுகாப்பதற்காக எடுத்த முடிவு. இது  சரியெனின் சரணடைந்த போராளிகளின் முடிவும் சரியானதே. நடேசனும் புலிதேவனும் சரணடைந்தபோது கொல்லப்பட்டவர்கள். ஆனால் இவர் கொல்லப்படவில்லை. இவர் கொல்லப்படவில்லை என்பதற்காக கொல்லப்பட்டவர்களுக்கு இருக்கின்ற மரியாதையை எந்தவகையிலும் இழந்தவரல்ல. (சிலநேரம் நடேசனும் புலிதேவனும் சரணடைந்தபோது கொல்லப்பட்டிருக்காவிட்டால் அவர்களுக்கும் இன்று துரோகி பட்டம் கிடைத்திருக்கலாம்.) நாம் வானத்திலிருந்து குண்டுகள் போடும் போதே பயந்து புலம் பெயர்ந்தவர்கள். ஆனால் இவர்கள் இராணுவத்துடன் நேருக்கு நேர் சுடுபட்டு சண்டை செய்தவர்கள். போரில் தோற்கின்றோம் என்பதை உணர்ந்த நிலையில், “இனி என்ன செய்வது?” என்பது களத்திலிருந்த ஒவ்வொருவரினதும் தெரிவு. கைவிடப்பட்ட போராளிகள் இக் கணத்தில் எடுத்த முடிவுகள் தொடர்பாக நாம் தீர்வு கூறமுடியாது. மதிப்பீடும் செய்யமுடியாது. ஏனெனில் வாழ்வா? சாவா? என்ற மனநிலையை ஏற்படுத்தும் சூழலில் நாம் வாழவில்லை. அவர்கள் மட்டுமே அதை எதிர்கொண்டவர்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியமானது.

tamilinia-680x365உண்மையில் தற்கொலை செய்வதைவிட யதார்த்தத்தை எதிர்கொண்டு வாழ்வதே சரியானதும் நான் தனிப்பட விரும்புகின்ற தெரிவுமாகும். ஆனால் மிகவும் கஸ்டமானது. இதனால்தான் குட்டி மணி தங்கதுரை போன்றவர்கள் ஈழ விடுதலைப் போராட்டம் சர்வதேசரீதியில் அறியப்படாத சூழலிலும் நீதி மன்றங்களைப் பிரச்சாரத்திற்கான களமாகப் பயன்படுத்தினர். ஆனால் குமரப்பா, புலேந்திரன் போன்றவர்கள் எமது போராட்டம் சர்வதேசமயப்பட்ட சூழலிலும் தற்கொலை செய்விக்கப்பட்டு இவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களை தவறவிட்டனர். மரணங்கள் மட்டும் தீர்வுகளைப் பெற்றுத் தராது. தீர்க்கமான அரசியல் முடிவுகளே தீர்வுகளைப் பெற்றுத் தரும் என்பதை நாம் ஒருபோதும் (இன்றும் கூட) கற்கவில்லை.

images3விடுதலைப் புலிகள் போன்ற இயக்கத்தில் தம்மை முழுமையாக அர்ப்பணித்தவர்களுக்கு சரணடைவது என்பது மிகவும் கஸ்டமான ஒன்று. அவ்வளவு இலகுவானதல்ல. ஆனால் எல்லோராலும் கைவிடப்பட்ட நிலையில் ஒருவர் தான் வாழ்ந்து பிரச்சனைகளை எதிர்நோக்க முடிவெடுத்து சரணடைவது தவறல்ல. இந்த சூழ்நிலையையும் மனநிலையையும் அறிந்து உணர்ந்து புரிந்து கொள்ள தமிழினியின் எழுத்துக்களில் 211-9ம் பக்கங்கள்வரை வாசிப்பதே பொருத்தமானது. இருப்பினும் உதாரணத்திற்கு அவரின் ஒரிரு வார்த்தைகளில் கூறினால்,” இப்போதிருக்கும் இருண்ட சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ளும் திராணியற்று தற்கொலை செய்து கொள்வதைவிட, உயிரோடிருந்து எதிர்வரப் போகும் சூழ்நிலைகளைக் கடந்து செல்வதற்குத் தான் அதிக மனோபலம் தேவைப்படும் என்பதை அறிவு உணர்த்தியது….. வார்த்தைகளால் விபரிக்க முடியாதபடி இரத்தமும் தசையுமாக இதயத்தை அறுத்துக் கொல்லும் வலிகளோடு, முள்ளிவாய்க்காலிலிருந்து வெளியேறிய அந்தச் சூழ்நிலையை இலகுவில் புரியவைக்க முடியாது”. இதற்கு மேல் நாம் என்ன சொல்வதற்கு உள்ளது?

தமிழினி என்ற சிவகாமி போன்ற போராளிகளுக்கு புனர்வாழ்வு(?) என்ற பெயரில் நடைபெற்றது என்ன என்பது கேள்விக்கும் விமர்சனத்திற்கும் உட்பட்டது… புனர்வாழ்வுக்குப் பொறுப்பாக இருந்தவர்கள், ”கடந்த காலத்தைப் பற்றிக் கதைப்பது தேவையில்லாத விடயம்… ஆகவே மற்றவர்களுடன் கடந்த காலத்தை கதைக்க வேண்டாம்” ஆனால் “ நீங்கள் நல்ல விதமாக புனர்வாழ்வுப் பயிற்சிகளை நிறைவு செய்து சமூகத்துடன் வாழ வேண்டும்” இது எப்படி சாத்தியம் என்பது தெரியவில்லை. போரின் வடுக்களை ஆற்றுவது என்பது அவற்றைக் கதைக்காமல் விடுவதால் நடைபெறுவதல்ல. புனர்வாழ்வு பெறுபவர்களுக்கு பொறுத்தமான பாதுகாப்பான சூழல்களை உருவாக்கி நம்பிக்கைகளை ஏற்படுத்தி கடந்த காலத்தை மீள எதிர்கொள்வதற்கான பயிற்சிகளைச் செய்விக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் தங்களுக்குள் ஆழமாகப் படிந்துள்ள அக புற வடுக்களை ஆற்றுப்படுத்தலாம். இதற்குப் பதிலாக சிறிலங்கா அரசுக்கு சார்பான முளைச்சலவைதான் புனர்வாழ்வு என்ற பெயரில் நடைபெற்றிருக்கின்றது என்பதைப் புரிந்துகொள்வதில் எந்தக் கஸ்டங்களுமில்லை. ஈழத் தமிழ் அரசியல் தலைவர்களுக்கும் கூட இதில் எல்லாம் அக்கறையில்லை. காணாமல் போனவர்கள் எல்லாம் கொல்லப்பட்டிருப்பார்கள் என சிறிலங்காவின் அரசியல் தலைவர்கள் கூறுகின்ற போது கோவப்படாமல் கேட்டுக் கொண்டிருப்பதுதான் இவர்களின் சமரச அரசியல் செயற்பாடு. இவர்களை நம்பிப் பயனில்லை.

images5ஆனால் தமிழினி போன்ற போராளிகள் என்ன செய்வார்கள். அவர்கள் செய்யக்கூடியதெல்லாம் தம்மால் வெளிப்படுத்தக்கூடிய ஒரு பக்கத்தையாவது பதிவு செய்வதுதான். சிறிலங்கா அரசின் இனவழிப்பு மனித உரிமைகள் செயற்பாடுகள் தொடர்பான அதிகளவிலான தகவல்கள் வந்துள்ளன. வந்தவண்ணமுள்ளன. அதை தமிழினி செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை. அதுமட்டுமின்றி இவை அவரைப் போன்ற போராளிகளால் செய்ய முடியாத காரியம் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் தமிழினி போன்ற போராளிகள் புலிகளின் நிழலில் வாழ்ந்தபோதும் கூர்வாளின் நிழலில் தான் இருந்தார்கள். அவர்களும் ஒரு கூர்வாளாகவே இருந்தார்கள். அதேவேளை போரின்போதும் போரின் பின்பும் புனர்வாழ்வின் பின்பும் கூர்வாளின் நிழலில்தான் இருந்தார்கள். இருக்கின்றார்கள். தூரதிர்ஸ்டவசமாக தமிழினி இறந்த பின்பும் கூர்வாளின் நிழலில் தான் இருக்கின்றார். இருப்பினும் தமிழினி தன்னை சுய விமர்சனத்திற்கு உட்படுத்தியும் தான் செயற்பட்ட இயக்கம் மற்றும் தலைமைகள் தொடர்பான விமர்சனங்களையும் முன்வைத்துள்ளார். இது ஒரு முக்கியமான அவசியமான செயற்பாடு. இதைச் செய்வதற்கான முழுத் தகுதியும் ஆற்றலும் அவருக்கு உண்டு என்பது நாம் அறிந்ததே. ஆனால் அதில் போதாமைகள் மற்றும் குறைகள் இருக்கலாம். இதனை அவருடன் இணைந்து செயற்பட்டு புலத்திலும் புலம் பெயர்ந்த தேசங்களிலும் வாழ்பவர்கள் தான் இயக்க நலனை முதன்மைப்படுத்தாது மக்கள் நலனையும் விடுதலையையும் முதன்மைப்படுத்தி பதிவு செய்ய வேண்டும். ஏனெனில் நமது பக்க தவறுகள் என்ன என்பது தொடர்பாக நாம் இன்னும் உரையாட ஆரம்பிக்கவில்லை. இனியாவது அதை ஆரம்பிப்போம்.

அடுத்த பகுதியில் தமிழினி முன்வைத்த சுயவிமர்சனம் மற்றும் விமர்சனங்கள் தொடர்பாக பதிவு செய்கின்றேன்.
அடுத்த தலைப்பு.

விடுதலைப் புலிகள்: கூர்வாளின் நிழலில்! – பகுதி மூன்று

மீராபாரதி

சிவகாமி: மீண்டும் கூர்வாளின் நிழலில்! – பகுதி ஒன்று
ஈழப் போராட்டம் – ஐயர்
அகாலம் முதல் உழிக்காலம் வரை

Older Posts »

Categories