கேதாரியின் சினிமாத்தடம் ஒர் பார்வை
சினிமா அறிமுகம் விமர்சனம் மட்டுமல்ல சமூக ஆய்வாகும்.
“எண்பதுகளின் ஆரம்பத்தில் திரைப்பட அனுபவங்களைப் பெறுவதற்காக நாட்டின் தலைநகரான கொழுப்பில் அலைந்து திரிந்து கொண்டிருந்தேன். இக் காலங்களில் சோவியத் கலாசார நிலையத்திற்கு அடிக்கடி திரைப்படங்கள் பார்க்கச் செல்லுவேன். அப்படியான ஒரு நாளில் தற்செயலாக இரண்டு பேர்களைச் சந்தித்தேன். ஒருவர் அ.யேசுராசா மற்றவர் ஜி.ரி.கேதாரநாதன். இவர்கள் இருவரும் தென்னிந்திய சினிமா தொடர்பாக நான் அறிவதற்கு என்னில் நிறைய தாக்கம் செலுத்தியவர்கள். மூன்று தசாப்தங்களின் பின்பு தென்னிந்தியா எனது இரண்டாவது வீடானது.

ஜி.ரி.கேதாரநாதன் அல்லது நாம் அன்புடன் அழைக்கும் ஜிரிகே யாழ்ப்பாணத்தைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர். இவரது இயல்பான திரைப்பட ஆர்வத்தினாலும் ஆழமான விமர்சன நோக்கினாலும் எந்த ஒரு திரைப்படமும் இவரது பார்வையிலிருந்து தப்பாது. தென்னிந்திய திரைப்படங்களில் மட்டுமல்ல சிங்களத் திரைப்படங்களிலும் குறிப்பாக டாக்டர். லெஸ்டர் ஜேம்ஸ் பீரிஸ், தர்மசிறி பத்திராஜ, வசந்த ஒபயசேகர ஆகியோரின் திரைப்படங்களில் இதேயளவு ஆர்வம் கொண்டவர்.  என்னைப்போல கொழுப்பில் பாதுகாப்பாக வாழாது பல பிரச்சனைகளைக் கடந்த காலங்களில் இவர் எதிர்கொண்டபோதும் சினிமா மீதான இவரது அக்கறை குறையவில்லை. அந்தவகையில் சினிமா தொடர்பான இவரது படைப்புகள் தொகுப்பாக வருவது முக்கியமானதும் சினிமா ஆர்வலர்களுக்குப் பயனுள்ளதுமாகும்” என இலங்கையின் முக்கியமான சிறந்த Image result for prasanna vithanageதிரைப்பட நெறியாளர் பிரசன்ன விதானகே அவர்கள் கேதாரநாதன் பற்றியும் அவரது கட்டுரைகள் தொடர்பாகவும் குறிப்பிடுகின்றார். அ.யேசுராசா அவர்களும் தனது சினிமா தொடர்பான அனுபவங்களைக் குறிப்பிடும் பொழுது தாம் கொழும்பில் வாழ்ந்த என்பதுகளின் ஆரம்ப காலங்களில் கேதாரிநாதனுடன் சோவியத் ஜெர்மனிய பிரன்ஞ் கலாசார நிலையங்களில் பல திரைப்படங்களைப் பார்ததாகவும் அப்பொழுது பிரசன்ன விதானகே போன்ற பலரை சந்திக்கும் வாய்ப்புகள் கிடைத்ததுடன் அவர்களுடன் நெருக்கமான உறவும் ஏற்பட்டதாக குறிப்பிட்டார்.

40342_422085905781_3695443_n(1)நாம் அன்புடன் கேதாரி என அழைக்கும் கேதாரநாதன் தொடர்பாக சரிநிகர் சிவக்குமார் அவர்கள், “ஈழத்திலுள்ள விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய சினிமா விமர்சகர்களில் இவரும் ஒருவர். இரண்டு தசாப்தங்களுக்கு மேலாகப் பத்திரிகையாளராகப் பணியாற்றியவர். சிறந்த மொழிபெயர்ப்பாளர். சினிமாவோடு இலக்கியம், ஓவியம். சிற்பம் என அவருடைய ஆர்வமும் தேடலும் விரிவடைந்து செல்வது. இத்தகைய பல்துறை அறிவும் தேடலும் கொண்ட ஒருவரை பத்திரிகையாளராகக் கொண்டிருந்ததில் வீரகேசரி பெருமையடையலாம்.” எனக் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் சினிமா இரசனையை வளர்க்கும் நோக்கில் 2009களில் கேதாரியுடன் இணைந்து நிகரி திரைப்பட வட்டத்தை கொழும்பில் ஆரம்பித்ததாகவும் பல திரைப்படங்களை திரையிட்டு உரையாடல்களை நடாத்தியதாகவும் குறிப்பிடுகின்றார்.

இந் நூலில் உலகின் பல பாகங்களிலும் வெளியான தரமான பல திரைப்படங்களையும் அதை இயக்கிய நெறியாளர்களையும் அறிமுகம் செய்வதுடன் காத்திரமான விமர்சனப்பார்வையையும் முன்வைத்துள்ளார். இந் நெறியாளர்களின் நேர்காணல்களை மொழிபெயர்த்தும் இணைத்துமுள்ளார். மேலும் குறிப்பாக இந்திய இலங்கை திரைப்படங்கள், நெறியாளர்கள் தொடர்பாக முக்கிய கவனம் செலுத்தியுள்ளார். இதை முழுமையாக வாசிக்கும் பொழுது திரைப்படம், நெறியாள்கை, நடிப்பு, ஒளிப்பதிவு, மற்றும் இத் துறைகளில் சிறப்பாக செயற்படுகின்றவர்கள் தொடர்பான நல்லதொரு பார்வை நமக்கு கிடைக்கின்றது. மேலும் சமூகப் பிரச்சனைகளான பொருளாதாரம், சுரண்டல், காலனித்தவ ஆதிக்கம் மற்றும் இன, மத. சாதிய. பால். பெண்ணிய, சாதிய, பிரதேச அடக்குமுறைகள், புறக்கணிப்புகள் தொடர்பான ஆழமான தெளிவான விமர்சனப் பார்வைகளையும் இத் திரைப்படங்களின் அடிப்படையில் முன்வைக்கின்றார். இவை நம் சமூகத்தினதும் நாட்டினதும் மட்டுமல்ல சர்வதேசம் சார்ந்த ஒரு கண்ணோட்டத்தை நமக்குத் தருவதுடன் நல்ல தரமான சினிமா இரசனை பற்றிய ஆழமான புரிதலையும் தருகின்றது.

Image result for vittorio de sicaகாலாவதியாகாத நவயதார்த்த சினிமாச் சித்தாந்தம் என்ற கட்டுரையில் “யதார்த்த உலகின் மெய்மையினை நேரடியாக வெளிக்கொணரும் திரைப்படங்களையே நவ யதார்த்தவாத சித்தாந்தத்தை தழுவிய  திரைப்படங்கள் எனலாம். இவற்றில் சமூகரீதியாக சினிமாபெறும் பங்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகும். .. இவை தொற்றவைக்கும் அனுபவங்கள் மெய்மையானவை கூர்மையானவை” என்கின்றார். இவ்வாறான திரைப்படங்கள் ஒரு சினிமா இயக்கமாகப் பரிணமித்தது 1942-1952 காலப்பகுதியாகும். இதற்குக் காரணம் இத்தாலியில் முசோலினியின் ஆட்சிக் காலத்தில் “கருத்துச் சுதந்திரம் மீதான கட்டுப்பாடு காரணமாக ஆற்றல்மிக்க திரைப்பட நெறியாளர்கள் சிலருக்கு ஏற்பட்ட அதிருப்தியே” இவ்வாறான சினிமாக்களுக்கான தோற்றுவாய்.  இந்த இயக்கத்தின் “உந்துசக்தி வாய்ந்த Image result for vittorio de sicaமுன்னோடி ஆளுமைகளாக விற்றோரியா டீ சிக்கா, ரோஸலினி, விஸ் கோன்ரி ஆகிய நெறியாளர்களும் சினிமாக் கோட்பாட்டாளரும்  கதாசிரியருமான சவாற்றினி” ஆகியோர் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். இந்த இயக்கத்தின் முழு உதாரணமாகத் திகழும் திரைப்படம் பைசிக்கிள் தீவிஸ் என விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். இத் திரைப்படமே  பதர் பாஞ்சாலியை உருவாக்க காரணமாக இருந்தது என்கின்றார் சத்தியஜித் ரே. இக் காலத் திரைப்படங்களுக்கான உதாரணங்களாக the bicycle thieves, shoeshine, umberto D குறிப்பிடலாம். இவையே “பிரான்ஸின் புதிய அலைத் திரைப்படங்கள் தோன்றுவதற்கான வித்துக்கள்” எனவும் விமர்சகர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

Image result for dariush mehrjuiநவ யதார்த்தம் தழுவிய ஈரானிய சினிமா என்ற தலைப்பில் ஈரானிய சினிமா தொடர்பாக எழுதியுள்ளார். இதில், “இத்தாலிய நவயதார்த்த சினிமாச் சித்தாந்தத்தின் அபரீதமான தொடர்ச்சியினைச் சமகால ஈரானிய திரைப்படங்கள் பலவற்றில் காண முடிகிறது” என்கின்றார். அந்தவகையில். White balloon, the mirror, the cow, where is the friend’s house?, children of heaven சிலவற்றைக் குறிப்பிட முடியும் என்கின்றார். இத் திரைப்படங்கள் மூலம் “புகழீட்டிய ஆளுமைகளாக டாரியுஸ் மெக்ரூஜி, மொஷன் மக்மெல்வ். அபாஸ் கியரொஸ்ரமி, மாஜிட் மாஜிடி, பக்ரம் பெஸாய், யவார் பானகி, ரக்மினா மிலானி” போன்ற சிலரைக் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் ஈரானிய நெறியாளர்கள் டாரியுஸ் மெக்ரூஜி, அபாஸ் கியரொஸ்ரமி, பக்மன் ஹோபாடி அவர்களின் Image result for dariush mehrjuiவிரிவான நேர்காணல்களையும் மொழிபெயர்த்துள்ளார். உண்மையில் பக்மன் ஹோபாடி ஈரானிய குர்திஸ்தானில் பிறந்தவர். இப் பிரதேசத்தில் திரைப்பட அரங்குகளோ நடிகர்களோ இல்லாதது மட்டுமல்ல பார்வையாளர்களும் இல்லை என்கின்றார். இருப்பினும் சர்வதேச கவனத்தைப் பெற்ற life in the fog, the wind will carry us, a time for drunken horses, songs of my mother land, turtles can fly திரைப்படங்களை உருவாக்கியுள்ளார். இதன்பின்னனியில் இலங்கையில் நடைபெற்ற ஈரானிய திரைப்பட விழா ஒன்று தொடர்பாகவும் தனது விரிவான விமர்சனங்களை முன்வைக்கின்றார்.

Image result for raoul peckமக்களால் தெரிவு செய்யப்பட்ட ஒரே ஒரு கொங்கொ நாட்டுப் பிரதமர் பற்றிஸ் லுமும்பா படுகொலை செய்யப்படுவது தொடர்பான கதையே லுமும்பா திரைப்படமாகும். இதனை கெயிட்டியில் பிறந்து தனது இரண்டாவது தாயகமான கொங்கோவில் குடியேறிய ஆபிரிக்க நாட்டின் சுதந்திரம், இறைமை, ஜக்கியம் என்பவற்றில் பற்றுறுதிமிக்க றோல் பெக் திரைக்கதை எழுதி நெறியாள்கை செய்துள்ளார்.   லுமும்பா பாத்திரத்தில் நடித்த எரிக் எபோனியின் பங்களிப்பும் இவர் இப் பாத்திரத்திற்கு மிக நெருக்கமாக ஒத்துவருவதும் மிக முக்கியமானது என்கின்றார். ஐரோப்பிய காலனிய ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக இருந்த இவரை மேலைத்தேய நாடுகள் ஜக்கிய நாடுகளின் சபையின் பாராமுகத்துடன் எவ்வாறு பதிவியிறக்கி கொலை செய்கின்றனர் என்பதை வரலாற்று ஆதாரங்களுடன் கூறுகின்றது. இப் Image result for lumumba filmபடுகொலையின் மூலம் இந்த நாட்டின் கனிமவளங்களை தமது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்து இந்த நாட்டு மக்களை அடிமைப்படுத்தி சுரண்டுகின்றனர். இந்தவகையில் லுமும்பா ஓரு துன்பியல் வரலாற்று நாயகன் என்கின்றார். இத் திரைப்படத்தின் நெறியாளர் றோல் பெக்கின் விரிவான நேர்காணலையும் மொழிபெயர்த்துள்ளார். இதில் இத் திரைப்படம் எடுத்தமைக்கான காரணங்களையும் எடுத்த சூழலையும் தனது அரசியலையும் நோக்கங்களையும் வெளிப்படுத்துகின்றார். இதனுடாக உண்மையை வெளிப்படுத்துவதே எனது பிரதான நோக்கம் என்கின்றார்.

Image result for agnieszka hollandபோலாந்தில் பிறந்த அக்கினிஸ்கா ஹாலண்டின் ஜரோப்பா ஜரோப்பா திரைப்படம் எவ்வாறு யூத இளைஞன் ஒருவன் நாசிகளிடமிருந்து தப்புவதற்காக தான் ஒரு ஜெர்மனியனாகவும் கம்யூனிஸ்டாகவும் மாறி மாறி சாதுரியமாகச் செயற்படுகின்றான் என்பதைக் கூறுவதாகும். மேலும் இவரது சில படங்களினதும் (provincial actors, fever, a lonely woman) யூத படுகொலைகள் தொடர்பான சிறந்த படங்களினதும் (life is Beautiful, broker, Mr.clean, Mephisto, 25 hour) குறிப்புகளையும் Image result for europa europa filmஎழுதியுள்ளார்.  இந் நெறியாளர் “தன்னை ஒரு நாட்டுடன் அடையாளப்படுத்தாது ஒர் உலகத்தின் பிரதிநிதியாகத் தாம் அடையாளம் காணப்பட வேண்டும் என விரும்புகின்றார். இதனாலையே வித்தியாசமான கலாசாரப் பின்னணிகளையும் பாரம்பரியங்களையும் கொண்ட பல நாடுகளிலும் அந்நியப்பட்டுவிடாது கவனத்தை ஈர்க்கும்  கலைத்துவமான திரைப்படங்கள் பலவற்றை அவரால் உருவாக்க முடிந்தது” என்கின்றார் நூலின் ஆசிரியர்.

Image result for lester james periesஇலங்கையைச் சேர்ந்த நெறியாளர்களான லெஸ்டர் ஜேம்ஸ் பீரிஸ், தர்மசேன பத்திராஜ, பிரசன்ன விதானகே, பிரசன்ன ஜெயகொடி ஆகியோரின் திரைப்படங்கள் தொடர்பான கட்டுரைகளையும் நேர்காணல்களையும் அதன் மொழிபெயர்ப்புகளையும் இந் நூலில் தொகுத்துள்ளார்.

லெஸ்டர் ஜேம்ஸ்  பீரிஸின் ரேக்காவ திரைப்பட வருகையுடனேயே சிங்கள திரைப்படங்களின் ஆரோக்கிய வழிபட்ட பரிணாம Rekava.jpgவளர்ச்சி ஆரம்பிக்கின்றது என்கின்றார். “இந்தவகையில் சிங்களத் திரைப்படங்களுக்கு மாற்று வடிவம் கொடுத்த முன்னோடியாக அதற்கு வழிகோலியதுடன் உறுதியான அடித்தளத்தையிட்டவர்” இவர் எனக் கருதப்படுகின்றார். அந்தவகையில் இவரது கம்பெரலிய முக்கியத்தவம் வாய்ந்த திரைப்படம் ஒன்று. இருப்பினும் இவரது பிற்காலத் திரைப்படமான அம்மா வருணே, “விரிந்ததொரு பார்வையினைத் தொலைத்துவிட்டு வெகுஜனத் தளங்களில் கட்டமைக்கப்படுகின்ற கருத்தாக்கங்களுக்கும் படிமங்களுக்கும் அவர் ஆட்பட்டிருப்பது தூரதிர்ஸ்டமானது.” ஆகவேதான் லெஸ்டர் ஒர் காலத்துயர் எனத் தலைப்பிட்டிருக்கின்றார்.

Image result for dharmasena pathirajaஇலங்கையின் சிங்கத் திரைப்பட வரலாற்றில் மட்டுமல்ல தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றிலும் தர்மசேன பத்திராஜாவிற்கு முக்கியமான பங்களிப்பு உள்ளது. இவர், “சினிமா ஊடகத்தை யுத்தத்தைக் கொண்டாடும் நோக்கில் திரைப்படம் எடுத்து ஒருபோதும் கீழிறக்கிவிடக்கூடாது” எனக் கூறுகின்றார். இந்தவகையில் சமூக அக்கறையுடன் கூடிய மாற்று சினிமா ஒன்று எழுச்சி பெறுவதற்கு செய்த பங்களிப்பு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்பது விமர்சகர்களது கருத்து என்கின்றார். இவரது நேர்காணல் ஒன்றையும் மொழிபெயர்ப்பு செய்து இந்த நூலில் இணைத்துள்ளார்.

Image result for prasanna jayakodyபிரசன்ன ஜெயகொடியின் முதல் திரைப்படமான சங்காரா சினிமா மொழியில் ஒர் உள்மன யாத்திரை என்கின்றார். இளம் பௌத்த துறவி ஒருவரின் மனவுலகில் ஆழமான ஒரு பார்வையை இத் திரைப்படம் செலுத்தியிருப்பதால் முக்கியமானது என்கின்றார். குறிப்பாக, இவரது “ஆசைகள், இச்சைகள் எவ்வளவு தூரம் இவரை அலைக்கழித்து இம்சைப்படுத்துகின்றது என்பதை நுண்ணுணர்வுடன் மிகத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்தியமை துணிகரமான முயற்சி” என்கின்றார். அதேநேரம், “துறவியின் மஞ்சள் அங்கியின் புனிதம் கெட்டுவிடாமல் காத்திருப்பதும் சிருஷ்டியின் கூறுகளான கலையாக்கம், கருத்தாக்கம் என்ற இரு தளங்களிலும் நெறியாளர் ஒரேயடியாகச் சரிக்கி விழுந்திருப்பதையே எடுத்துக் காட்டுகிறது.” அதேநேரம் புத்தி கீர்த்தி சேனாவின் மில்ல சொயா “ திரைமொழியின் அர்த்தம் கூடிய நீட்சியாகக் கலையாக்கத்தின் அடிப்படைதன்மை குலையாமல் நாம் வாழும் காலகட்டம் எவ்வாறு உக்கிரமான வன்முறையால் சகல விதங்களிலும் Image result for prasanna jayakodyசூழப்பட்டிருக்கிறது என்பதை மெய்மை குன்றாமல் காலாபூர்வமாக வெளிப்படுகின்றது” என்கின்றார். பிரசன்ன விதானகேயுடன் விரிவான நேர்காணல் ஒன்றை செய்திருக்கின்றார். அதில், ‘காட்சிப்படிமங்களாக உணர்வுகள் வெளிப்படும்போதே தூய சினிமா உருவாகிறது” என்கின்றார். இவரின் பெரும்பாலான திரைப்படங்களுக்கு ஒளிப்பதிவாளராக இருந்தவர் எம்.டி.தர்மபால. இவர் ஒளிப்பதிவாளராக தனக்கெனத் தனித்தடம் பதித்தவர் என்கின்றார் ஆசிரியர். இவரது நேர்காணல் ஒன்றையும் மொழிபெயர்த்து இத் தொகுதியில் இணைத்துள்ளார்.

Image result for Vasanthabalanவசந்தபாலனின் வெயில் தொடர்பாக குறிப்பிடும் பொழுது, “விருது நகர் சேரிப்புற வெயிலின் தணல் தகிப்பும், மூக்கைத் துளைக்கும் கந்தக நெடியும், யதார்த்தப்பாங்காக மெய்மை குன்றாது வாழ்க்கைக்கு மிக நெருக்கமாக அணுகப்பட்டிருக்கிறது. அதேநேரம், ‘இடைவேளைக்குப் பின்னர் தமிழ்த் திரைப்படங்களின் பழகிய தேய்ந்த தடத்திலையே வெயில் பயணிக்க ஆரம்பிக்கின்றது. மிகையுணர்ச்சிகள், அதீதங்கள் போன்றன வந்தவிடுகின்றன…. இந்தவகையில் நெறியாளர் தனது சமநிலையினையும் கட்டுப்பாட்டினையும் இழந்துபோய்விடுவது சினிமாவை Image result for வெயில் திரைப்படம்விழிப்புணர்வுமிக்கதொரு மென்மையான கலைச்சாதனம் என்ற உயர் தளத்திலிருந்து முற்றாகவே கீழிறக்கி விடுகிறது.” என்கிறார். தமிழ் திரைப்படங்கள் தொடர்பாக எதிர்மறையான பார்வையைக் கொண்டிருந்தபோதும் ஈழத்தைச் சேர்ந்த புலம்பெயர் நெறியாளர் லெனின் எம் சிவமும் அவரின் கன் அன் த ரிங் என்ற திரைப்படமும் நம்பிக்கைத் தரக்கூடியதாக இருக்கின்றமையைப் பாராட்டுகின்றார்.

.  தமிழ் குறுந்திரைப்படங்கள் பற்றி குறிப்பிடும் பொழுது, “நாளைய இயக்குனர் நிகழ்ச்சி மூலம் குறும்பட ஊடகத்தை உருத்தெரியாமல் சிதைத்துவிட்டது. கார்ப்பிரேட் மயமாக்கலே தரவீழ்ச்சிக்கான மூலகாரணமாகும்”. இந்த விமர்சனத்தின் அடிப்படையில் வடமாகாண பண்பாட்டு அலுவல்கள் திணைக்களம் இவரது பார்வைக்காக அனுப்பிய இருபது குறுந்திரைப்படங்களில் நான்கை மட்டும் தெரிவு செய்து அவை தொடர்பான அறிமுக விமர்சனங்களை செய்துள்ளார். அதேநேரம் சர்வதேச தரம் வாய்ந்த சில குறுந்திரைப்படங்களான before dawn, the lunch date, a chairy tale போன்றவற்றை அறிமுகம் செய்துள்ளார். குறுந்திரைப்படம் ஒன்று எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதை சண்முகம் சிவலிங்கத்தின், “ஒரு சின்னப்புல்லும் அதன் வடிவில் முழுமை” என்ற கவிதை மூலம் வெளிப்படுத்துகின்றார்.

திரைப்பட நெறியாளர்கள் தொடர்பாக மட்டுமின்றி ஒளிப்பதிவாளர்கள் தொடர்பாகவும் பல தகவல்களை குறிப்பிட்டுள்ளார். அந்தவகையில் திரைப்படமேதை சத்தியஜித்ரேயின் நிரந்தர ஒளிப்பதிவாளராக பங்காற்றிய சுப்ரற்ற மித்ரா இந்தியாவின் முதலாவது தலைமுறை ஒளிப்பதிவாளர் என்கின்றார். இரண்டாவது தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர் புகழ்பெற்ற ஒளிப்பதிவாளர் கே.கே. என அழைக்கப்படும் கே.கே.மகாஜன்.  இவர் மிருணாள் சென், குமார் சகானி, மணி கெளல், சியாம் பெனகல் ஆகியோரின் திரைப்படங்களுக்கு ஒளிப்பதிவு செய்தவராவர். இவற்றினடிப்படையில் “நிலைக்கக்கூடிய படிமங்களின் சிருஷ்டியாளர்” என அழைக்கின்றார்.

2012ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் நடைபெற்ற சார்க் திரைப்பட விழா தொடர்பான விமர்சனத்தையும் முன்வைத்துள்ளார். இவ் விழாவில் அஞ்சன் டுற்றாவின் ‘ரஞ்ஞன அமிஅர் அஸ்போநா’ கேபி.சுவீரனின் “பயாரி’ ஆகிய திரைப்படங்களும் ரேவதியின்  ‘றெட்பில்டிங் வெயார் த சன் செற்’ பிரமோட் புஸ்வாணியின் ‘அன்ட் வீ பிளே ஒன்’ ஆவணத்திரைப்படங்களும் இந்தியளவில் திரையிடப்பட்டன. இலங்கைப்பிரிவில் பிரசன்ன விதானகேயின் ஆகாசகுசும்’ அசோக்கா ஹந்த கமவின் ‘விடு’ திரைப்படங்கள் காண்பிக்கப்பட்டன. பங்களாதேசின் பிரிவில் ‘மைமதர்ரங்’ என்ற வங்க மொழியின் மேப்பாடு குறித்ததும் பங்களாதேசின் தேசசிற்பியான ஷேக் முஜிபுர் ரஹ்மானின் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த உரை தொடர்பான ஆவணப்படங்களும். ஹெலாகார்’ ‘பிரியற்றோமெஸ்’ அகிய திரைப்படங்களும் காண்பிக்கப்பட்டன. பாக்கிஸ்தான் பிரிவில் ‘ஸேவிங் பேஷ்’ என்ற ஆவணப்படமும் ராம் சந்பாகிஸ்தானி’ ‘டுவால்’  ஆகிய திரைப்படங்களும் காண்பிக்கப்பட்டன. இத் திரைப்படங்கள் தொடர்பான விரிவான அறிமுகங்களையும் ஆழமான விமர்சனங்களையும் முன்வைத்துள்ளார். மேலும் பார்ஸானியா பூமியில் ஒரு நரகத்தின் கதை என்ற தலைப்பில் பார்ஸானியா திரைப்படம் தொடர்பாகவும் அதைத் திரைப்படம் முகம் கொடுத்த பிரச்சனைகளையும் அலசி ஆராய்கின்ற மொழிபெயர்ப்பு கட்டுரை ஒன்றுமுள்ளது. இது 2002ஆம் ஆண்டு குஜராத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக நடைபெற்ற வன்முறைகளின்போது காணாமல்போன தமது மகனைத் தேடுவதைப் பின்புலமாகக் கொண்ட திரைப்படமாகும்.

நூலாசிரியர் பல பெண் நெறியாளர்களையும் அவர்களது திரைப்படங்கள் தொடர்பாகவும் விரிவாக குறிப்பிட்டிருக்கின்றார். மேலும் “பெண்களது பிரச்சனைகளை அணுகி அலசிய நல்ல திரைப்படங்களில் சிலவற்றை குறிப்பிட்டுள்ளார். உதாரணமாக sara, colour purple, surviving Picasso, fire, khamosh pani, ஆகியன சர்வதேசங்களைச் சார்ந்தன. dadaiyama, pavaru walalu என்பவை சிங்களத் திரைப்படங்களாகும்.

ஈரானிய நெறியாளர் ரக்மினா மிலானியின் இரு பெண்கள் என்ற திரைப்படம் தொடர்பான கட்டுரை சிறப்பானதொன்று. அதில் “ஆரோக்கியமான சமூகமொன்றினை அவாவித் திரைப்படங்களை உருவாக்கி வருவதாகவும் அதற்காக எந்த விலையினைக் கொடுக்கவும் தயாரெனவும் தம்மைப் பொறுத்தவரையில் சமூக அசைவே அக்கறைக்குரிய இலக்கு எனவும் வலியுறுத்தியிருக்கிறார்.” நெறியாளர். இத் திரைப்படம் பெண்ணிலைவாத நோக்கில் மிக முக்கியமான திரைப்படம் என்கின்றார் நூலாசிரியர்.

பாக்கிஸ்தானைச் சேர்ந்த சபிகா சுமாரின் கமோஸ் பானி என்ற திரைப்படம் இந்திய பிரிவினையின்போது சிக்கியர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்குமான முரண்பாடுகளையும் சியா உல் ஹக்கின் ஆட்சிக் காலத்தில் எவ்வாறு அடிப்படைவாதிகள் அதிகாரம் பெறுகின்றார்கள் என்பதையும் இவ்விரு காலங்களிலம் பெண்கள் குறிப்பாக தாய்மார் எதிர்கொள்ளும் அவலங்களையும் வெளிப்படுத்துவதாக குறிப்பிடுகின்றார். இத் திரைப்படம் தொடர்பான விரிவான அறிமுகத்தை செய்வதுடன் நெறியாளரின் நேர்காணல் ஒன்றையும் மொழிபெயர்த்துள்ளார். இந் நேர்காணலில் நெறியாளர் பல விடயங்களை விரிவாகப் பேசுகின்றார். இவர் விடுதலைப் புலிகளின் பெண் தற்கொலைப் போராளிகள் தொடர்பாக suicide warriors என்ற ஆவணப்படத்தையும் மேலும் don’t ask why, a place under the heaven, where peacocks dance, who will cast the first stone? போன்ற ஆவணப்படங்களையும் எடுத்துள்ளார். இவற்றிக்கான இவரது உழைப்பையும் இவற்றினால் எதிர்கொண்ட பிரச்சனைகளையும் இந்நூலிலுள்ள கட்டுரையும் நேர்காணலும் வெளிப்படுத்துகின்றன. மேலும் சுனிலா அபயசேகரவின் கட்டுரை ஒன்றை மொழிபெயர்த்துள்ளார். இதில் சிங்கத் திரைப்படங்களில் கிராம நகரங்களில் பெண்களும் பால் நிலையும் எவ்வாறு சித்திரிக்கப்படுகின்றன என்பது அலசி ஆராயப்படுகின்றது.

இவ்வாறான ஆற்றலையும் பின்புலங்களையும் கொண்ட கேதாரநாதனின் சினிமாத்தடம் என்ற நூல் ஈழத்தின் சினிமாத்துறைக்கும் விமர்சனதுறைக்கும் முக்கியமான வரவு எனலாம். இந்த நூலிற்கு முன்னுரை எழுதிய வைத்தியர் கொ.றொ.கொண்ஸ்ரன்ரைன் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகின்றார்.

“கேதாரநாதன் தமிழ் வாசகர்களுக்கு குறிப்பாகக் கலை இலக்கிய ஆர்வலர்களுக்கு நன்கு அறிமுகமானவர். இவர் பல ஆண்டு காலமாக கலை இலக்கிய விமர்சனதுறையில் தனக்கென இடத்தைப் பிடித்துக் கொண்டவர். சினிமா விமர்சனத்துறையில்  தமிழிலே முன்னணியில் இருப்பவர்.  சினிமா சம்பந்தமான கட்டுரைகள் அடங்கிய இந்த நூல் காலத்தின் தேவையாகும்.  வீரதீரச் செயல்களைச் செய்யவல்ல கதாநாயகர்களது செயல்களைப் பற்றியதல்ல சாதாரண மக்களது நாளாந்தப் பிரச்சனைகள்தான் தரமான சினிமாவின் இயங்குதளம் என்பதை ஆசிரியர் தெளிவாகக் காட்டியுள்ளார்.”

சினிமாத்தடம் என்ற தனது நூலை கேதாரநாதன் அவர்கள் நால்வருக்கு சமர்ப்பணம் செய்துள்ளார். ஏ.ஜே.கனகரட்ன, கே.எஸ்.சிவகுமாரன், அ.யேசுராசா, பிரசன்ன விதானகே. இந்த நால்வரும் சினிமா தொடர்பான தனது அறிதலில் முக்கியமான பங்காற்றியவர்கள் என்கின்றார். நூலின் இறுதியில் ஏ.ஜே யின் மரணத்தின்போது எழுதிய தனது அஞ்சலிக் குறிப்பை அரிதான உயிர்ராசி என்ற தலைப்பில் வெளியிட்டுள்ளார். இதில் ஏ.ஜே அவர்கள் தனக்கும் சினிமாவுக்கும் மட்டுமல்ல ஈழத் தமிழர்களுக்கும் தமிழ் மொழிக்கும் மொழிபெயர்ப்புக்கும் அரசியலுக்கும் ஆற்றிய பங்களிப்புகள் தொடர்பாக குறிப்பிடுகின்றார்.

சினிமா ஆர்வலர்களுக்கு மட்டுமல்ல திரைப்படத்துறையில் செயற்படுகின்றவர்களுக்கும் அரசியல் சமூகம் சார்ந்த காத்திரமான யதார்த்தபூர்வமான திரைப்படங்களையும் ஆவணப்படங்களையும் எடுக்க விரும்புகின்றவர்களுக்குமான ஒரு பாடவிதானமாக இந்த நூல் அமையும் என்றால் மிகையல்ல. இந்த நூலை வெளிக்கொண்டுவர நீண்ட காலமாக முயற்சிக்கப்பட்ட போதும் கடந்த இரண்டு வருடங்கள் எனது இலங்கைக்கான பயணத்தின்போது குறிப்பிட்ட நாட்களை இதற்காக ஒதுக்கி செயற்பட்டு சரிநிகர் நண்பர்களை ஒருங்கிணைத்து அவர்களின் நிதிப் பங்களிப்புடன் நிகரி வெளியீடாக கொண்டுவந்தமைக்காக பங்களித்தமை எனக்கு மகிழ்ச்சியும் பெருமையுமாகும். இப் பயணத்தில் பங்களித்த அனைத்து நண்பர்களுக்கும் குறிப்பாக கேதாரநாதனின் தம்பி கைலாசநாதன் அவர்களுக்கும் நன்றி பல. நூற்களை வெளியிடுவது என்பது பதிப்புதுறை தொடர்பாக கற்பதுமாகும்.

மீராபாரதி

Gopalapillai Thiruketharanathan

A native of Chavakacheri, Jaffna, Gopalapillai Thiruketharanathan, known to most as ‘Ketharanathan,’ after completing his education at Vaithiswara Vidyalayam, Jaffna started his career in journalism at Virakesari newspaper during the early 1980s.

In Virakesari, at the inception, Ketharanathan worked as a clerk/translator for a short period, and then joined the editorial department as a sub-editor at the foreign news desk. In addition he was entrusted to handle local news as well. Since Ketharanathan was deeply interested in the fields of literature and arts, at the insistence of his superiors he was absorbed into the Sunday Virakesari section under the veteran editor late Pon. Rajagopal. There he made a contribution in writing and selecting inspiring articles in the spheres of politics, literature and arts and criticism. Ketharanathan’s keen interest and commitment in selecting and translating the insightful writings of eminent local and foreign thinkers, observers and analysts for Sunday Virakesari, at that time, was very much appreciated by the Tamil readers. He had a specific place among the Tamil writers and journalists who contributed immensely in making the Tamil newspaper readers familiar with the local and foreign alternative cinema.

Even after retirement in 2006, following a tenure of more than a quarter century, Ketharanathan has been continuously writing to newspapers and magazines on various subjects.

http://www.ft.lk/news/Lifetime-Achievement-Awards/56-691002

Journalist Gopalapillai Thiruketharanathan honoured with Lifetime Achievement Award
📰 🏆
Image may contain: 2 people Thiruketharanathan (G.T. Ketharanathan), a longtime professionally acclaimed journalist in the fields of modern literature, alternative cinema and translation has recently been honoured with Lifetime Achievement Award.

The Lifetime Achievement Award was presented at the 20th Special Media Awards ceremony of the Sri Lanka Press Institute and the Editors Guild of Sri Lanka held on 10th of December, 2019 at the
Mount Lavinia Hotel. The award was in recognition of G.T.Ketharanathan’s work on topics in politics, cinema, literature and arts and criticism.

His brother, renowned artist and educationist Gopalapillai Kailasanathan received the award on Ketharanathan’s behalf at the Mount Lavinia Hotel.

Ketharnathan’s cinema-related articles, reviews and translations are soon to be published as a book, his colleagues in Colombo said.

A brief profile note on G.T. Ketharanathan released to the media by Sri Lanka Press Institute and the Editors Guild of Sri Lanka is follows:

A native of Madduvil-North in Chavakacheri, Jaffna, Gopalapillai Thiruketharanathan, known to most as ‘Ketharanathan,’ after completing his education at Vaithiswara Vidyalayam, Jaffna started his career in journalism at Virakesari, newspaper during the early 1980s.

In Virakesari, at the inception, Ketharanathan worked as a clerk/translator for a short period, and then joined the editorial department as a sub-editor at the foreign news desk. In addition he was entrusted to handle local news as well. Since Ketharanathan was deeply interested in the fields of literature and arts, at the insistence of his superiors he was absorbed into the Sunday Virakesari section under the veteran editor late Pon. Rajagopal. There he made a contribution in writing and selecting inspiring articles in the spheres of politics, literature and arts and criticism.

Ketharanathan’s keen interest and commitment in selecting and translating the insightful writings of eminent local and foreign thinkers, observers and analysts for Sunday Virakesari, during that period, was very much appreciated by the readers.

Ketharanathan had a specific place among the Tamil writers and journalists who contributed immensely in making the readers of Virakesari newspaper familiar with the local and foreign alternative cinema.

After retirement in 2006, following a tenure of more than a quarter century, Ketharanathan has been continuously writing to newspapers and magazines on various subjects.

Lifetime Achievement Award was conferred upon four other professionals as well belonging to the Lake House, Sri Lanka Broadcasting Corporation and other Sri Lanka’s leading media houses
at the Sri Lanka Press Institute and the Editors Guild of Sri Lanka organized 20th annual ceremony.

They are veteran journalists Dudley Jansz, Thilakaratna Kuruvita Bandara, A.L.K.Perera and K.M.L.B. Senaratne.
🌈
(This article appears in the Monsoon Journal, print edition of January 2020)

மீராபாரதி

 

 

Posted by: மீராபாரதி | January 3, 2022

யுபி- உத்தரப் பிரதேசம் (UP)83

யுபி 83 – யுபி பயிற்சி

உதயனின் U P 83, – Noelnadesan's Blog

எனது பதின்மங்களின் இறுதியில் பத்தாம் வகுப்பு பரிட்சை எடுத்தபின் கழத்துடன் இணைந்து வேலை செய்தபோது பிஎல்லோ பயிற்சி, யுபி பயிற்சி, இந்தியப் பயிற்சி, உள்ளூர் பயிற்சி என்பன அதிகம் கேட்ட சொற்கள் எனலாம். இவற்றில் முதல் இரண்டும் பிரபல்யமானவை. எங்களை இந்தியப் பயிற்சிக்கு அனுப்புங்கள் எனப் பொறுப்பாளரை வற்புறுத்தியபோதும் அவர் உடன்டிபடவில்லை. இறுதியாக கொஞ்ச நாள் உள்ளூர் பயிற்சி தந்தார்கள். பில்லோ பயிற்சி பெற்றவர்கள் கொஞ்சப் பேர்தான். அவர்கள் பிரபல்யமாக இருந்தார்கள். அடுத்தது யுபி பயிற்சி பெற்றவர்கள் பலர் இருந்தார்கள். அன்று எங்கள் கனவுகள் கூட இவை தொடர்பாகவே இருந்தன.

பின்பு உயரத் தரம் முடித்தவுடன் அன்றைய நிலையில் ஈரோசுடன் சேர்வது என முடிவெடுத்தேன். அவர்களின் மாணவர் அமைப்புடன் என்னை இணைத்துவிட்டார்கள். எங்களுக்குப் பொறுப்பாக இருந்தவர் யுபி பயிற்சி எடுத்தவர். இந்த இரண்டு அனுபவங்கள் தொடர்பாகவும் ஏற்கனவே எழுதியிருக்கின்றேன். இப்பொழுது இவற்றைப் பற்றிக் குறிப்பிட காரணம் எஸ்.ஏ. உதயன் எழுதிய யுபி 83   உத்தர பிரதேசம் என்ற அனுபவப் பதிவாகும். நாவல் எனக் குறிப்பிடப்படுகின்றது. ஆகவே இதற்குள் புனைவுகளும் இருக்கலாம் என நம்புகின்றேன். அனுபவப் புனைவாக இருக்கலாம்.

இந்தப் படைப்பில் முதலில் எவ்வாறான சூழ்நிலைகளில் எப்படி இயக்கங்களில் சேர்கின்றார்கள் என்பதைக் கூறுகின்றார். இரண்டாவது யுபி பயிற்சி பெறுகின்ற இடத்தில் நடைபெற்ற அனுபவங்களைப் பகிர்கின்றார். அதுவே பிரதானமாக இருக்கின்றது. மூன்றாவது இந்திய இராணுவம் எவ்வாறு பயிற்சிகளை வழங்கியது என்பதையும் அவர்கள் பகிர்ந்து கொண்ட கருத்துகளையும் பதிவு செய்கின்றார். நான்காவது  ஈரோஸ் இயக்கம், அதன் தோழர்கள் தொடர்பான அனுபவங்களை, நினைவுகளை, விமர்சனங்களை முன்வைத்துள்ளார். இவை எனது நேரடியான அனுபவங்களாக இல்லாவிட்டாலும் அன்றை காலத்தின் எமது மனநிலைகளுடனும் செயற்பாடுகளுடனும் தொடர்பு பட்டவை என்பதுடன் இப் படைப்பில் வருகின்ற சிலர் நாம் அறிந்தவர்கள் என்பதாலும் நெருக்கமானதாக உணரக்கூடியதாக இருக்கின்றது. மேலும் யுபி பயிற்சி தொடர்பாக வெளிவந்த அல்லது நான் வாசித்த முதலாவது நூல் இது எனலாம்.  இப்படி பல காரணங்களால் எனக்கு இது முக்கியமான ஒரு படைப்பாக இருக்கின்றது.

போராடுவதற்கு பலதரப்பட்டவர்களும் சென்றார்கள். புரிந்து சென்றவர்கள், உணர்ந்து சென்றவர்கள். உணர்ச்சியில் சென்றவர்கள்,  சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளால் சென்றவர்கள். தமது யதார்த்த வாழ்வை எதிர்கொள்ள முடியாமல் அதிலிருந்து தப்பிக்க சென்றவர்கள், மற்றும் முளைச்சலவை செய்தமையினால் இணைந்தவர்கள். என இயக்கங்களுக்குச் சேர்ந்தவர்களைப் பலவகையாகப் பிரிக்கலாம். இந்தப் படைப்பில் மேற்குறிப்பிட்ட அனைவரும் இருக்கின்றார்கள். ஆனால் அன்று கட்டாயப்படுத்தி சேர்த்தவர்கள் என்ற பிரிவு மட்டும் இருக்கவில்லை.  இவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தனிப்பட ஒரு வாழ்க்கை இருந்தது. அதைப் பற்றிய நினைவுகளுக்கு அப்பால் இவர்கள் பயிற்சிகளின் போது எதிர்கொண்ட கஸ்டங்களும் தண்டனைகளும் துன்புறுத்தல்களும் துஸ்பிரயோகங்களும் மற்றும் எதிர்கால நோக்கங்களும் கனவுகளும் என பயிற்சிக் காலங்கள் கடக்கின்றன. இந்த அர்ப்பணிப்பு விலைமதிக்க முடியாதது. பல்வேறு காரணங்களால் போராட்டம் தோற்றுப் போயிருக்கலாம் ஆனால் போராடப் போனவர்கள் தம்மை அர்ப்பணித்த காலம் ஒன்று இருந்தது என்பதை நாம் மறக்கவோ புறக்கணிக்கவோ முடியாது.

ஆயுதப் பயிற்சி என்பது கஸ்டமானதுதான். ஒரு இராணுவ கட்டமைப்பிற்குள் பயிற்சிகள் நடைபெறும்போது பல்வேறுவிதமான  தண்டனைகள் துஸ்பிரயோகங்கள் இடம்பெறலாம். ஆனால் போராளிகளாகப் பயிற்சி பெறுகின்றவர்களுக்கு இவ்வாறான தண்டனைகளும் துஸ்பிரயோகங்களும் அவசியமா என்ற கேள்வி எழுந்தது. இவற்றை ஏன் பொறுத்துக் கொண்டார்கள்? ஏன் எதிர்க்க முடியவில்லை? இவர்களின் பொறுப்பாளர்களுக்கு இவர்களில் அக்கறை இருக்கவில்லையா? பொறுப்பாளர்களும் பொறுப்பின்றி எப்படி இருந்தார்கள்? வர்க்க குணாம்சமா? இந்தப் படைப்பை வாசிக்கும் போது இப்படிப் பல கேள்விகள் எழுவது தவிர்க்க முடியாதது. அதேநேரம் நல்ல நேரம் நமது பொறுப்பாளர் நம்மை பயிற்சிக்கு அனுப்பவில்லை என மகிழ்ச்சி கொள்ளுமளவிற்கு பிரச்சனைகளையும் கஸ்டங்களையும் அனுபவித்திருக்கின்றார்கள். இவர்களைப் போராளிகளாக உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக சாதாரண இராணுவ சிப்பாய்களாகத்தான் உருவாக்கியுள்ளார்கள் என்பதை போராட்ட காலத்தில் நடைபெற்ற சம்பவங்கள் உறுதி செய்கின்றன. சுய தேடலும் சிந்தனையும் உள்ளவர்கள் மட்டுமே இதிலிருந்து தம்மை முறித்துக் கொண்டு சரியான பாதையை தேடிச் சென்றுள்ளார்கள் என நினைக்கின்றேன்.

ஒவ்வொரு மனிதர்களுக்கு ஒவ்வொரு பண்புகள் வர்க்க சாதிய சமூக குணாம்சங்கள் இருக்கின்றன. இவற்றை எல்லாம் கடந்து ஒருவர் சமூக விடுதலைக்காகப் போராட வருவது என்பது ஆழமான அர்ப்பணிப்பையும் பொறுப்பையும் கொண்டதுடன் நீண்ட பயணத்தையும் வேண்டி நிற்பதாகும். ஆனால் சிலருக்கு இயல்பாகவே இவை ஏற்பட்டுவிடும். சிலர் தம் முயற்சினாலும் தேடலினாலும் உணர்ந்து மாற்றிக் கொள்வார்கள். ஆனால் பலருக்கு அப்படியல்ல. எவ்வளவுதான் அறிவூட்டினாலும் அனுபவப்பட்டாலும் வர்க்க சாதிய ஆணாதிக்க குணாம்சங்கள் அவர்களையும் அறியமால் எட்டிப்பார்க்கும். சிலருக்கு இவை நியாயமானவைகூட. இருப்பினும்  இவர்கள் தேசிய விடுதலைக்காகப் போராடும் ஆர்வத்தையும் அக்கறையையும் கொண்டிருப்பார்கள். இவ்வாறான பல்வேறு பண்புகளும் சிந்தனைகளும் எண்ணங்களும் கொண்ட பல மனிதர்களை இப் படைப்பில் நாம் தரிசிக்கலாம். இதில்  மனிதத்துவத்துடன் கூடிய தலைமைத்துவ பண்புகள் கொண்ட முக்கியமான பாத்திரம் தேவகுமார். இவர் இறுதிப் போரில் காணமல் போனது கவலைக்குரிய விடயம் என்பதையும் படைப்பாளர் பதிவு செய்கின்றார்.

இவருக்கு எதிர்மாறான பாத்திரப்படைப்பாக உண்மையான பெயரிலையே சங்கர் ராஜி அவர்கள் வருகின்றார். இவர் கடுமையான விமர்சனத்திற்கு உட்படுத்தப்படுகின்றார். பயிற்சிக் காலத்திலையே இவர் தொடர்பாக மட்டுமல்ல இந்தியா, இந்திய அரசு, இந்திய இராணுவம் தொடர்பாக தெரிந்து கொண்ட இவர்கள் புரிந்து கொண்ட இவர்கள் 90ம் ஆண்டுவரை என்ன செய்தார்கள் என்பதுதான் பெரும் கேள்வி. எல்லா இயக்கங்களையும் விட ஜனநாயகப் பண்பு அதிகம் கொண்ட இயக்கமாக ஈழப் புரட்சி அமைப்பை சொல்வார்கள். (இது ஒரு மாணவர் அமைப்பல்ல. இவர்களுக்கு கைஸ் என ஒரு மாணவர் அமைப்பு இருந்தாலும் இப்பொழுதும் ஈழப் புரட்சி மாணவர் அமைப்பு என்றே பலரும் அழைப்பது எந்தளவு அறியாமையிலும் அக்கறையீனமாகவும் இருக்கின்றோம் என்பதற்கு நல்ல உதாரணமாகும்.). ஆனால் ஆரம்பத்திலையே தவறான தலைமைத்துவத்தை இவர்கள் கண்டு கொண்டபோதும் இறுதிவரை  தலைமையை மாற்ற முடியாமைக்கு காரணம் என்ன? எந்த இயக்கத்தின் அரசியல் தவறு என்று புரிந்திருந்தார்களோ அவர்களுடன் எப்படி சங்கமாகினார்கள்? விடை தேட வேண்டிய கேள்விகள்.

இறுதியாக இந்த நூல் 2015ம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டதால் எழுதப்பட்டது 2009ம் ஆண்டுக்குப் பின்பாகவே இருக்கலாம். இதில் கூறப்படுகின்ற பல விடயங்கள் தொடர்பான விமர்சனங்கள் புரிந்துணர்வுகள் 83ம் 84ம் ஆண்டுகளிலையே ஏற்பட்டதா? அல்லது பிற்காலங்களில் ஏற்பட்ட அனுபவங்களைக் கொண்டு அக் காலத்திற்கு பொருத்தப்பட்டதா என்ற கேள்வி வாசிக்கும் போது எழுகின்றது. ஏனெனில் இந்த நூலில் குறிப்பிட்டவாறான விமர்சனங்களும் புரிந்துணர்வுகளும் அந்தக் காலத்திலையே இருந்திருந்தால்; பயிற்சி முடிந்து தளத்திற்கு (ஈழத்திற்கு) வந்த பின்பு என்ன நடவடிக்கைகள் எடுத்தார்கள் என்பது கேள்வி. அவ்வாறான நடவடிக்கைகள் ஏதும் எடுக்கவில்லை என்பதை அதன் பின் நடைபெற்றவற்றைக் கொண்டு நாம் புரிந்துகொள்ளலாம். பிற்கால அனுபவங்களை இதில் சேர்த்திருந்தால் அவற்றை சேர்க்காமல் இந்தப் படைப்பை உருவாக்கியிருந்தால் உண்மைத்தன்மையும் அன்றைய யதார்த்தத்தையும் கொண்ட ஒர் படைப்பாக இருந்திருக்கும். இல்லை இவை எல்லாம் அப்பொழுதே எழுந்த எண்ணங்கள் என்றால் அதன் பின் என்ன செய்தீர்கள் என்ற கேள்வி எழும்? மேலும் படைப்பாளரிடம் தனிப்பட கி.பி அரவிந்தன் மீதான மதிப்பு அதிகமாக இருப்பதால் அவரின் அரசியல் பார்வையுடன் ஒத்துப்போகும் தன்மைகளும் இருக்கின்றன என இப் படைப்பே கூறுகின்றது. இந்தப் படைப்பை மேலும் மெருகூட்டியிருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். இருப்பினும் முக்கியமான நல்லதொரு படைப்பு. அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய ஒரு படைப்பு. இந்திய பயிற்சி அனுபவம் தொடர்பாக வந்த அல்லது நான் வாசித்த முதல் படைப்பு இது எனலாம்.

வைதேகி இந்த நூல் தொடர்பாக எழுதிய சிறிய குறிப்பு இப் படைப்பாளரைத் தேடி அவரிடமே இந்த நூலை வாங்க வைத்தது. அந்தவகையில் வைதேகிக்கு நன்றி பல. நூலை அனுப்பிய எஸ். ஏ. உதயன் அவர்களுக்கும் நன்றி. இவரின் இன்னுமொரு படைப்பான லோமியா சிறப்பானது என நண்பர்கள் கூறினார்கள். அதைத் தேடி வாசிக்க வேண்டும்.

மீராபாரதி
2022
புதிய ஆண்டின் முதல் நாளில் ஒரே மூச்சில் வாசித்த முதல் நூல் இது. 

கனேடியப் பழங்குடி சமூகங்கள்: சமூக இயக்கங்களும் தொடரும் போராட்டங்களும்

Depiction of the Indigenous self as a spiritual web of relations Eagle... |  Download Scientific Diagram

சமூக உருவாக்கம் என்பது மக்கள் கூட்டத்தின் தேவைகளுக்கு அமைய அவர்களின் ஒருமைப்பாடான செயற்பாடுகளுடன் இயற்கையாக உருவாவது.  இவ்வாறான கூட்டு முயற்சிகளுக்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். பல சமூகங்கள் பலவகையான செயற்பாடுகளுடன் பல்வேறு தேவைகளுக்காக உருவாகின்றன. பழங்குடி சமூகங்கள் சமூக விழுமியங்களை ஆழமாகக் கடைபிடிப்பவை. சமூக உறவுகளையும் பரஸ்பரம் பங்களிப்பதையும் மதிப்பவை. பாரம்பரிய பழக்கவழக்கங்களையும் விதிகளையும் பின்பற்றுபவை. சமூகத்திலிருந்து பெறுவதைப் போல மீள சமூகத்திற்கு வழங்கவும் வேண்டும் என்ற பொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொள்பவை. ஏற்கனவே பார்த்ததைப் போல பழங்குடி தேசங்கள் சிக்கலான அரசியல், பண்பாடுகள், ஆன்மீகம், சமூக முறைமைகள் என்பவற்றைக் கொண்டவை. இவை காலனியாதிக்கத்திற்கு முற்பட்டவை என்பதுடன் இவ்வாறான உரிமைகளையும் பொறுப்புகளையும் சுதந்திரங்களையும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது.

ஒரு தேசம் ஒரு சமூகமாகவும் இருக்கலாம். பல சமூகங்களை கொண்டதாகவும் இருக்கலாம். சில நேரங்களில் சில சமூகங்களுக்கு தேசங்களே இல்லாமலும் இருக்கலாம். பழங்குடி மக்களின் பாரம்பரியத்தில் பண்பாடு, குலம், மரபு, உறவுகள் போன்றவற்றின் அடிப்படையில் சமூக உருவாக்கங்கள் நடைபெற்றன. ஒரு சமூகம் என்பது கூட்டு நினைவுகளையும் வரலாறுகளையும் தொடர்ச்சியாக கொண்டிருப்பதாகும். இது இவர்களுக்குள் ஒரு ஒற்றுமையையும் உருவாக்குகின்றது. உதாரணமாக பழங்குடி மக்களின் புராணக் கதைகள் கூட இவர்களை சமூகமாக உணரவும் ஒன்றாக இருக்கவும் பங்களித்திருக்கின்றன. இவ்வாறான சமூக உருவாக்கங்கள் எல்லாம் ஒரு வகையான அடையாள உருவாக்கமுமாகும். ஆனால் காலனித்துவம் இவ்வாறான சமூக உறவுகளையும் முறைமைகளையும் அழித்தன.

நான்கு வகையான  பழங்குடி சிறு சமூகங்கள் உள்ளன. mythic, sited, temporary invented, மற்றும்  ongoing invented communities என்பவையாகும். mythic  சமூகம் பல்வேறுவகைப்பட்டவர்களாக இருப்பினும் ஒரேவகையான விழுமியங்களையும் அனுபவங்களையும் கொண்டவர்களாக இருக்கின்றார்கள். குறிப்பாக காலனித்துவத்தின் பின்பு எதிர்கொண்ட அடக்குமுறைகள், நிலங்களின் மீதான உரிமைகளை இழத்தல், மற்றும் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடுதல் என்பன இவர்களின் பொதுவான அனுபவமாக இருக்கின்றன. தாம் ஒரு சமூகமாக இருப்பதற்காக தமக்குள் இருக்கின்ற வேறுபாடுகளையும் தனித்தன்மைகளையும் இழந்து பொதுவான அடையாளத்துடன்  வாழ்கின்றனர். sited சமூகமானது ஒரு மக்கள் கூட்டமாகும். இவர்கள் தாம் வாழ்கின்ற இடத்தினால், ஒரே வகையான செயற்பாடுகளினால், அல்லது ஒரே நோக்கத்திற்காக செயற்படுதல் என்பவற்றால் ஒரு சமூகமாக இருக்கின்றார்கள்..  உதாரணமாக Nehiyawak , Inuit போன்ற சமூகங்களும் பழங்குடி மாணவர் அமைப்புகளும் அரசியல் செயற்பாடுகளினால் ஒன்றினைகின்றவர்களும் இந்த வகைக்குள் வருகின்றன. temporary invented சமூகங்கள் என்பது குறிப்பிட்ட நேரத்தில் மட்டும் கூடி ஒற்றுமை உணர்வை வெளிப்படுத்துவனவாகும். ongoing invented communities என்பது பழங்குடி மக்களின் ;பல்வேறு நினைவுகளை தொடர்ச்சியாக மீள மீள முன்னெடுக்கும் நிகழ்வுகளால் உருவாவதாகும். உதாரணமாக உண்மைக்கும் நல்லிணக்கத்திற்குமான அமைப்பு (TRC) தொடர்ச்சியாக உருவாக்குகின்ற வதிவிட பாடசாலைகளில் கற்ற மாணவர்களை ஒன்றினைப்பது போன்ற நிகழ்வுகளை குறிப்பிடலாம். இவ்வாறான சமூக செயற்பாடுகள் பழங்குடி மக்களுக்கு பல்வேறு வகைகளில் ஆரோக்கியமான பங்களிப்புகளை வழங்குகின்றன.

Missing and Murdered Indigenous Women & Girls (MMIWG)

சமூக நீதிக்கும் அரசியல் செயற்பாடுகளுக்குமான பல இயக்கங்கள் குறிப்பிட்ட நோக்கங்களை அடைவதற்காக இவ்வாறான சமூகங்களை உருவாக்குவதனுடாக பழங்குடி மக்களை ஒன்றினைக்கின்றன. உதாரணமாக கொலை செய்யப்பட்ட காணாமலாக்கப்பட்ட பழங்குடி பெண்கள், சிறுமிகள் மற்றும் இரு ஆன்மா மனிதர்கள் (MMIW) ஆகியோருக்கான நீதி வேண்டிய போராட்டமானது பழங்குடி மக்களை மட்டுமல்ல பல்வேறு மக்களையும் ஒன்றினைத்தது. இதுபோன்று பல வருடக்கணக்காக நடைபெற்ற போராட்டங்களும் சமூக இயக்கங்களை தோற்றுவித்தன. உதாரணமாக நிலத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் சுத்தமான தண்ணீருக்குமான போராட்டங்கள் சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்களை தோற்றுவித்தன. சமூகம், சுற்றுச்சூழல் என்பவற்றின் மீதான அக்கறை மனிதர்களை ஒரு சமூகமாக ஒன்றினைக்கின்றன.

What we fought for in Oka we still fight for today | The Star

1961ம் ஆண்டு ஓகா நகரில் கொல்வ் மைதானம் அமைப்பதற்கு எதிராகப் பழங்குடி மக்கள் போராடினார்கள். ஆனால் தூரதிர்ஸ்டவசமா அதை நிறுத்த முடியவில்லை. ஆனால் மீண்டும் 1989ம் ஆண்டு கியூபெக் மாகாணத்திலுள்ள ஓகா நகர மேயர் கொல்ப் விளையாட்டுத் திடலை அபிவிருத்தி செய்வது தொடர்பான புதிய திட்டங்களை அறிவித்தார். பழங்குடி மக்கள் தம் பழைய நினைவுகளை மீள நினைத்து மீண்டும் எழுந்து போராடினார்கள். மொவாக் பழங்குடி மக்களுடன் கலந்தாலோசிக்காமல் இவர்களின் நிலத்திலையே கொல்ப் விளையாட்டுத் திடலை அபிவிருத்தி செய்வதுடன் குடியிருப்புகளையும் அமைப்பது தொடர்பான முடிவு எடுத்தமையே பழங்குடி மக்களைப் போராட நிர்ப்பந்தித்தது. குறிப்பிட்ட இடம் மொவாக் பழங்குடி மக்களின் மாயானமாகும். நீண்ட காலமாகவே இந்த நிலத்திற்கான உரிமையை கோரிப் போராடிக் கொண்டிருந்தனர். இதுவே இந்த முரண்பாட்டிற்கான ஊக்கியாக இருந்தது.ஆகவே 1990ம் ஆண்டு கியூபெக் நகரில் குறிப்பிட்ட இடத்தில் சிறிய போராட்டம் ஒன்றை ஆரம்பித்தார்கள். இச் சிறு போராட்டம் விரைவாக தேசியளவில் பரவி பிரதான இடத்தைப் பிடித்தது. இது மொவாக் பழங்குடி தேசத்தின் அங்கத்தவர்களுக்கும் கனேடிய இராணுவத்திற்கும் காவற்துறையினர்களும் இடையிலான ஆயுதரீதியான முரண்பாடாக வெளிப்பட்டது. இதனை ஓகா நெருக்கடி (Oka Crisis ) என அழைப்பார்கள். போராட்டம் பெரிதாக வளர்ந்து சென்றபோதும் அவர்கள் தம் திட்டத்தை நிறைவேற்ற முயற்சித்தார்கள். ஆகவே மொவாக் பழங்குடியினர் தம் குரலை மேலும் உயர்த்தியதுடன் குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு செல்லும் பாதைகளை மறித்துப் போராடினார்கள்.

Oka Crisis, 1990 | Warrior Publications

பழங்குடி மக்கள் தம் மண்ணில் கோடு ஒன்றைக் கிறீனார்கள். கோட்டின் ஒரு புறம் பழங்குடி மக்களும் இவர்களின் ஆதரவாளர்களும் மறுபுறம் காவற்துறை, இராணுவம் மற்றும் அவர்களின் ஆதரவாளர்களும் எனப் பிரிந்தனர். முரண்பாடுகளும் பதட்டமும் வளர்ந்தன. மேலும் பல பழங்குடி மக்களின் பிரிவினர்களும் போராட்டத்தில் கலந்து பங்களித்தனர். நீதிமன்றத்தினுடாக வீதித் தடையை நீக்க எடுத்த முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தன. காவற்துறையினர் கண்ணீர்ப்புகை அடித்தும் கைக் குண்டுகளை வீசியும் போராட்டக்காரர்களை களைக்க முயற்சித்தனர். இறுதியாக இருதரப்பும் துப்பாக்கியால் சுடுபட  காவற்துறையைச் சேர்ந்த ஒருவர் கொல்லப்பட்டார். இதனால் காவற்துறை பின்வாங்கியது. இருப்பினும் பதட்டம் அதிகரித்தது. அருகிலிருந்த இன்னுமொரு பழங்குடி மக்கள் பிரிவினர் முக்கியமான பாலத்தை இடைமறித்தனர். இதனால் போக்குவரத்துகள் தடைபட உணவு விநியோகமும் தடைபட்டது. இதன் விளைவாக மக்கள் அரசாங்கத்தையும் காவற்துறையினரையும் இந்த முரண்பாடுகளுக்கு காரணம் என குற்றம் சாட்டினார்கள். இறுதியாக பேச்சுவார்த்தைகளினுடாக இந்தப் பாலமானது மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. பழங்குடி மக்களுக்கு ஆதரவாக நாடு தழுவிய போராட்டம் நடைபெற்றது. இது பழங்குடி மக்களின் நிலத்தையும் இவர்களின் உரிமைகளையும் மதிக்க வேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வை பரவலாக ஏற்படுத்தியது. மேலும் பழங்குடி மக்களின் அவல நிலையையும் வெளிப்படுத்தியது. இறுதியாக கொல்ப் விளையாட்டுத் திடல் அபிவிருத்தி செய்கின்ற திட்டம் கைவிடப்பட்டது. மத்திய அரசாங்கம் குறிப்பிட்ட நிலத்தை வாங்கி பழங்குடி மக்களுக்கு மீளக் கையளிப்பதாக உறுதியளித்தது.

Some 30 years on, what have we learned from the Oka Crisis?

இப் போராட்டத்தை ஒழுங்கு செய்வதும் பரவலாக்குவதும் பழங்குடி மக்களின் தாய் வழி சமூக முறைமையில் தங்கியிருந்தது. ஒவ்வொரு குலத்தின் தாய்மார்களும் முக்கியமான முடிவுகளை எடுப்பதில் பொறுப்பாக நின்று செயற்பட்டமை இப் போராட்டத்தின் வெற்றிக்கு முக்கியமான காரணியாகும். மேலும் வேறு பழங்குடி சமூகங்கள் பங்குபற்றியதுடன் பழங்குடி வீரர்கள் முன்னணியில் இருந்தமையால் காவற்துறையினரால் ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் போனது. இப் போராட்டமானது வெறுமனே கொல்ப் விளையாட்டுத் திடலுடன் சம்பந்தப்பட்டது மட்டுமல்ல. மாறாக பழங்குடி மக்களின் நில உரிமையுடன் தொடர்புபட்டதுடன் கால காலமாக பழங்குடி மக்கள் ஏமாற்றுப்பட்டு புறக்கணிக்கப்பட்டு வந்தவற்றின் விளைவுகளே இந்தப் போராட்டமாகும்.

Socialist Fightback at Concordia and McGill - During the Oka Crisis of  1990, the Canadian government did not hesitate to deploy the army against  Mohawk people to secure the construction of a

இந்தவகையில் அடிமட்டத்திலிருந்து எழுகின்ற இயக்கங்களும் போராட்ட சமூகங்களை உருவாக்குகின்றன. இவ்வாறு உள்ளூரில் ஆரம்பிக்கப்படுகின்றன இயக்கங்கள் வளர்ந்து தேசியளவிலும் சர்வதேசளவிலும் வளர்ந்துள்ளன. சமூக அரசியல் முரண்பாடுகளைத் தீர்ப்பதற்கான உள்ளூர் செயற்பாடுகள் பழங்குடி மக்களின் பண்பாடுகளின் அடிப்படையிலும் சட்ட மரபுகளுக்கும் உட்பட்டே முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. 2012ம் ஆண்டு Apache Corporation நிறுவனம் பழங்குடிகளின் நிலத்தினுடாக எண்ணைக் குழாய்களை Pacific Trails Pipeline கொண்டு செல்ல முற்பட்டன. இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் முகமாக பழங்குடி மக்களின் தலைவர் (Chief Toghestiy of the Wet’suwet’en ) இச் செயற்பாட்டை முன்னெடுத்த நிறுவனத்தின் (Can-Am Geomatics Company) பொறுப்பாளரிடம் கழுகின் இறகு ஒன்றைக் கொடுத்து இந்த நிலத்தை விட்டுச் செல்லும்மாறு கோரினார். இவ்வாறு கழுகின் இறகு வழங்குவது என்பது பழங்குடி மக்களின் சட்டத்திற்கு ஏற்ப அமைதியான முறையில் எச்சரிக்கை செய்கின்ற பழக்கமாகும். மேலும் பழங்குடிகளின் சட்டத்திற்கு ஏற்ப துணைவியாரின் நிலங்களைப் பாதுகாப்பது துணைவர்களின் பொறுப்பாகும். ஏனனில் இந்தப் பிரதேசமானது இறைமையுள்ள நிலமாகும். இவ்வாறுதான் அடிமட்டங்களிலிருந்து தமது எதிர்ப்பு செயற்பாடுகளை ஆரம்பிக்கின்றார்கள். இப் பழங்குடி தேசத்தைச் சேர்ந்த ஐந்து குலங்களாக இருக்கின்ற மக்கள் தமது எதிர்கால தலைமுறையினர் ஆரோக்கியமாகவும் தன்னிறைவாகவும் வாழ்வதற்கு இந்த நிலங்களைப் பாதுகாக்க உறுதிபூண்டனர். நிலத்தைக் கண்காணிப்பதற்கான சமூகம் ஒன்றையும் உருவாக்கினார்கள். இவ்வாறான செயற்பாடுகளினுடாக மேற்குறிப்பிட்ட திட்டம் முன்னெடுக்கப்படுவதை தடுத்து நிறுத்தினார்கள். மேலும் இப் பிரதேசத்தில் இந்த முயற்சி தொடராமல் இருக்க தந்திரோபாய அடிப்படையில் தமது சமூகம் தொடர்ச்சியாக இங்கு இருப்பதற்கு ஏற்றவகையில் உருவாக்கினார்கள். உறுதி செய்தார்கள்.

Pipeline opposition takes on Pacific Trails natural gas project | Vancouver  Observer

பழங்குடி மக்களின் நிலத்தையும் உரிமைகளையும் பாதுகாப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட  Idle No More movement இயக்கமும் நல்லதொரு உதாரணமாகும். 2012ம் ஆண்டு சஸ்கச்சுவானைச் சேர்ந்த Jessica Gordon, Sheelah McLean, Sylvia McAdam, and Nina Wilson நான்கு பெண்களால் Idle No More என்ற போராட்டம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது.  அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சட்ட மசோதா  Bill C-45வில் பல பிரச்சனைக்குரிய கூறுகளை எதிர்ப்பதற்காக இப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தனர். அதாவது அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கட்டமைப்புகளுக்குள்  பழங்குடி மக்களின் இறையாண்மையும் உரிமைகளும் தொடர்ந்தும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன. இது தொடர்பாக தாம் ஒரு நிலைப்பாடு எடுக்க வேண்டும் என இவர்கள் சிந்தித்ததன் விளைவே இந்தப் போராட்டமாகும். இவர்களைப் பொறுத்தவரை பழங்குடி மக்களின் நிலமானது பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். தாம் இப் போராட்டத்தை முன்னெடுக்காவிட்டால் விரைவில் பழங்குடி மக்களுக்கு எந்த நிலமும் இல்லாமல் போகும் நிலைவரலாம் என உணர்ந்ததன் விளைவாக ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுத்தனர். மேலும் இவர்கள் பழங்குடி மக்களுக்கும் பழங்குடி அல்லாத மக்களுக்கும் இடையிலான உறவையும் மறுசீரமைக்க விரும்பினர். தம் போராட்டத்தினுடாக அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தத்தை கொடுக்க முனைந்தனர். நாடுதழுவிய ரீதியில் நிலவுகின்ற சமத்துவமின்மை தொடர்பான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும் முயற்சித்தனர். மிக முக்கியமாக தமது பண்பாட்டு விழுமியங்களை பாதுகாத்து நிலைநிறுத்திப் பலப்படுத்த வேண்டும் என உணர்ந்தார்கள். இந்தப் போராட்டமானது தேசத்தையும் கடந்து சர்வதேசளவில் ஆதரவைப் பெற்று பெரும் சமூக இயக்கமாக செயற்பட்டது. இதற்கு சமூக ஊடகங்கள், வீதித்தடைகள், வட்டவடிவிலான நடனங்கள் என பல வழிகளில்  ஆதரவும் பங்களிப்பும் கிடைத்தன.

மசோதாவை (Bill C-45) மேலோட்டமாகப் பார்க்கும் போது ஒரு பிரச்சனையும் இல்லாததுபோல தோன்றும். ஆனால் குறிப்பான திருத்தங்களை நான்கு பெண்களும் ஆழமாக கவனித்தமையின் விளைவே Idle No More என்ற போராட்டமாகும். முதலாவது இந்தியன் சட்டத்தில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தலாம் என்ற முன்மொழிவு. இவ்வாறு பழங்குடி மக்களை கலந்து ஆலோசிக்காமல் மேற்கொள்ளப்படும் திருத்தங்கள் மாற்றங்கள் ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருக்கின்ற ஒப்பந்தங்களையும் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளையும் பாதிப்பதுடன் பழங்குடி மக்களுக்கு பல ஆபத்துக்களையும் ஏற்படுத்தலாம் என்பதே இவர்களது புரிதல். இரண்டாவது பெற்றோலிய குழாய்களையும் மின்சார கம்பிகளையும் நிறுவுகின்ற திட்டங்களின் போது இவை எந்தவிதமான பாதிப்புகளையும் அழிவையும் நிலத்திற்கும் நீர்ப் பாதைகளுக்கும் ஏற்படுத்தாது என்ற ஆதாரங்களை பழங்குடி மக்களுக்கு காண்பிக்கத் தேவையில்லை என்ற முன்மொழிவு. இவ்வாறான மாற்றமானது கனடாவிலுள்ள 99 வீதமான ஏரிகளையும் ஆறுகளையும் இயற்கை வளங்களையும் பாதுகாக்காது மாசுபடுத்தப்படலாம் என்பதே இவர்களின் அக்கறைக்குரிய விடயமாகும். மூன்றாவது சுற்றுச்சூழல் மதிப்பீடுகள் தேவைப்படுகின்ற பல திட்டங்களை குறைத்து மதிப்பீடுகளை விரைவாக பெறக்கூடிய சில திட்டங்களை மட்டும் முன்னெடுப்பது. இதனுடாக சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான அக்கறையின்மையை அரசாங்கம் வெளிப்படுத்தியது. இவ்வாறு அரசாங்கங்கள் தொடர்ச்சியாக கொண்டுவருகின்ற சட்ட அல்லது கொள்கை மாற்றங்கள் திருத்தங்கள் எல்லாம் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகள் எந்தவிதமான அர்த்தமோ பெறுமதியோ அற்றவை என்பதையே மீள மீள உறுதி செய்கின்றன. ஆகவே  இவ்வாறான செயற்பாடுகள் அனைத்து பழங்குடி மக்களின் நிலங்களையும் சுற்றுச் சூழலையும் குறிப்பிடளவில் பாதிக்கும் என்பதே இவர்களின் அக்கறைக்குரிய விடயங்களாகும். ஆகவே மற்றவர்கள் தம் மீது சட்டங்களை இயற்றி தம்மைக் கட்டுப்படுத்துவதை இவர்களால் கைகட்டி சும்மா பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியவில்லை. இவர்கள் எழும்பி நின்று குரல் கொடுத்தார்கள். இவர்களுடன் அனைவரும் இணைந்து குரல் கொடுத்தார்கள். தேசியளவில் இவர்களின் குரல்கள் ஒலித்தன. அனைவரினது பார்வைகளும் இவர்களின் பக்கம் திரும்பியது. இதனால் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகள் மட்டுமல்ல கனடாவின் இயற்கை வளமும் பாதுகாக்கப்பட்டன. இனியும் சும்மா பார்த்துக் கொண்டு நிற்க மாட்டோம்.

Idle No More: From Grassroots to Global Movement | Occupy.com

காலனித்துவத்தின் பின்பு பழங்குடி மக்களின் கலை வடிவங்கள் பல அழிக்கப்பட்டதுடன் களவாடப்பட்டன தவறாக சித்தரிக்கப்பட்டன. விற்கப்பட்டன. மேலும் ஐரோப்பிய கலைகளுடன் ஒப்பிடும் போது இவை பழமையான நாகரிமற்ற வளர்ச்சியற்ற வடிவங்கள் என ஒதுக்கப்பட்டன. இதனால் பழங்குடி மக்களின் கலைகள் பல மாற்றங்களையும் கண்டன. பழங்குடி மக்களுக்கான முன்னாள் அமைச்சரும் பின்பு பிரதமராக இருந்தவருமான ஜோன் கிரிச்சியானின் வெள்ளை அறிக்கையில் பழங்குடி மக்களின் கலைகள் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட வேண்டியவை என்ற கருத்துக்கு எதிராக பழங்குடி கலைஞர்கள் ஒன்றுதிரண்டு எதிர்ப்பைக் காட்டினார்கள்.  Professional Native Indian Artists Incorporated (PNIAI) என்ற அமைப்பை உருவாக்கிய பழங்குடி கலைஞர்கள் இதற்கு எதிராகத் திரண்டார்கள். மேலும் பழங்குடி கலைஞர்களின் சம உரிமைகளுக்காகவும் குரல் எழுப்பினார்கள்.  மொன்றியலில் நடைபெற்று எக்ஸ்போ 67 என்ற கண்காட்சி நிகழ்வில் பழங்குடி கலைஞர்கள் இரண்டாம் தரமாக நடாத்தப்பட்டமைக்கும் இவர்களது படைப்புகளுக்கு சம உரிமை வழங்காமைக்கு எதிராக தமது கண்டங்களை தெரிவித்தார்கள். மேலும் இக் கண்காட்சியில் மேலாதிக்கம் செலுத்திய காலனித்துவ கருத்துகளுக்கும் இருஎதிர்பாலுறவு ஆணாதிக்க கருத்துகளுக்கு எதிராகவும் தமது விமர்சனங்களை முன்வைத்து அதன் போக்கை மாற்றக் காரணமாக இருந்தார்கள்.

Professional Native Indian Artists Inc.

பழங்குடி மக்களின் கலைச் செயற்பாடுகளும் இவர்களின் ஒர் போராட்ட வடிவமே என்பதற்குப் பல சான்றுகள் உள்ளன. பல பழங்குடி மக்கள் நிரந்தரமாக ஒரிடத்தில் தங்குபவர்கள் அல்ல. ஆகவே நிரந்தரமான கலைச் செயற்பாடுகள் அரிதாகவே காணப்படுகின்றன. (மேற்குக்கரையோரங்களில் வாழ்பவர்கள் விதிவிலக்கானவர்கள்.) இருப்பினும் இவர்களும் கலைச் செயற்பாடுகளை படைத்துள்ளார்கள். இவர்களின் கலைச் செயற்பாடுகள் சிறியதாக பயன்படுத்தக் கூடியதாக இருந்தன. ஆடைகளில் காலணிகளில் தாம் பயன்படுத்தும் ஆயுதங்களில் சிறு சிறு கலைத்துவ வேலைப்பாடுகளை செய்தார்கள். குறிப்பாக காலணிகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட சில வடிவங்கள் குறிப்பிட்ட குழுக்களுக்கு குலங்களுக்கு குடும்பங்களுக்கு உரியனவாக அவர்களின் நம்பிக்கைகள் பண்பாடுகள் என்பவற்றின் அடிப்படையில் இருந்தன. மேலும் ஒருவரின் ஆன்மாவை ஆன்மீகத்தை வெளிப்படுத்துவனவாகவும் இருக்கின்றன. பழங்குடி மக்களின் கலைகள் அறிவைப் பகிர்கின்ற தம்மை பிரதிநிதித்துவம் செய்கின்ற ஆற்றல்களைத் தம்முள் கொண்டிருக்கின்றன. இவர்களின் சமகால கலைகள் கடந்த காலமானது எப்போதும் நிகழ்காலமாக தாம் உணர்ந்து கொள்ளக்கூடிய வகையில் உள்ளன. பழக்குடி மக்கள் இன்று புதிய பொருட்களுடன் புதிய முறைகளின் தம் கலைத்துவ செயற்பாடுகளை முன்னெடுத்தபோதும் தமது பண்பாட்டையும் ஆன்மீகத்தையும் வரலாற்று அறிவையும் பகிர்பவையாக இருக்கின்றன. ஆரம்பக் காலங்களிலிருந்து இன்றுவரை இவர்கள் முத்துக்களை அல்லது முள்ளம்பன்டிகளின் இறகுகளை இவ்வாறான செயற்பாடுகளுக்குப் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தினர். குறிப்பாக முள்ளம்பன்டிகளின் இறகுகளில் கலை வேலைப்பாடுகளைச் செய்வதற்கு நீண்ட நேரங்களை செலவு செய்யவும் அதிக பொறுமையும் வேண்டும். மேலும் இவ்வாறான செயற்பாடுகள் இவர்களுக்கு இடையிலான தொடர்பாடல்களுக்கும் கதைகளைக் கூறுவதற்கும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.  அடிப்படையில் இது ஒரு கூட்டுச் செயற்பாடாக பாரம்பரியமாக தொடர்கின்றது.

7: Professional Native Indian Artists Inc. Art Exhibit - First Nations Drum  Newspaper

நதியா மறியா Nadia Myre என்ற கலைஞர் மத்திய அரசாங்கத்தின் 56 பக்கங்கள் கொண்ட இந்தியன் சட்டத்தை எவ்வாறு கலை வடிவமாக்கினார் என்பதை அறிவது அவசியமானது. ஒரு கலை வடிவம் எவ்வாறு போராட்ட வடிவமாகவும் மாறுகின்றது என்பதற்கு இது ஒரு நல்ல உதாரணமாகும். இச் சட்டத்தில் ஒவ்வொரு சொற்களிலுமுள்ள ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் ஒரு முத்து என்ற அடிப்படையில் உருவாக்கினார். சட்டத்திலுள்ள பழங்குடி மக்களுக்கு எதிரான விடயங்களை சிகப்பு முத்துகளாலும் மற்றவற்றை வெள்ளை முத்துக்களாலும் ஒரு துணியில் வடிவமைத்தார். நான்கு வருடங்களில் 200க்கு மேற்பட்ட நண்பர்கள் உறவினர்கள் செயற்பாட்டாளர்களின் கூட்டுப் பங்களிப்புடன் இதை நிறைவேற்றினார். இச் செயற்பாடானது காலனித்துவத்தின் யதார்த்தத்தையும் இந்த சட்டங்கள் பழங்குடி மக்களுக்கு ஏற்படுத்திய பாதிப்புகளையும் கதைக்கின்றது.

1876 - Indian Act by Nadia Myre | 150 years 150 works

காணாமலாக்கப்பட்ட கொல்லப்பட்ட பழங்குடி பெண்களை நினைவு கூருமுகமாகவும் கலைப்படைப்புகள் படைக்கப்பட்டன. இவ்வாறுதான் எங்கள் சகோதரிகளுடன் நடத்தல் Walking With Our Sisters 15 (WWOS) என்ற நினைவுகூரும் கலைப் படைப்பு உருவாக்கம் பெற்றது. இவ்வாறான கலைச் செயற்பாடுகள் சமூகத்தின் பலத்தை சக்தியை வெளிப்படுத்தும்  படைப்புகளாகவும் இருக்கின்றன. இவ்வாறுதான் பழங்குடிகளின் கலைச் செயற்பாடானது தமது எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தும் ஒரு கலை வடிவமாக மலர்ந்தது. போராட்டம் தொடர்கின்றது.

Walking With Our Sisters series | Algoma University Archives

மீராபாரதி
அல்பேட்டா பல்கலைக்கழத்தின் பழங்குடி மக்களின் பீடம் நடாத்தும் பழங்குடி மக்கள் தொடர்பான கற்கை நெறியின் 11ம் 12ம்  பாடத்திட்டத்தை தழுவி மொழிபெயர்ப்பதனுடாக எழுதியதாகும்.

Indian Act - Myre, Nadia | Collections | MNBAQ


படங்கள் கூகுள்
உசாத்துணைகள் (பாடத்திட்டத்திலிருந்து)

Barnes, Mich. 2017. ‘Daphne Odjig – Biography’. Red Kettle: Art & Collectibles.
http://www.redkettle.com/biographies/daphne-odjig.htm.
Bear Robe, Amber-Dawn. 2006. ‘Rebecca Belmore’s Performance of Photography’.
Aboriginal Curatorial Collective/Collectif Des Conservateurs Autochtone
(ACC/CCA). http://www.aboriginalcuratorialcollective.org/features/bearrobe.html.
Congdon, Kristin G., and Kara Kelley Hallmark. 2012. American Folk Art: A Regional
Reference. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO.
Dubin, Lois Sherr. 2010. The Worldwide History of Beads: Ancient, Ethnic,
Contemporary. London: Thames & Hudson.
Dubin, Lois Sherr and Togashi. 1987. The history of beads from 30,000 BC to the
present. New York: Harry N. Abrams. Inc.
Freeman, Lucas. 2013. ‘Modest Livelihood: Brian Jungen and Duane Linklater’. Fuse,
June 19. http://fusemagazine.org/2013/06/36-3_freeman.
Friesen, John W. 2006. Canadian Aboriginal Art and Spirituality: A Vital Link. Calgary,
AB: Detselig Enterprises.
Gosselin, Viviane, and Phaedra Livingstone. 2016. Museums and the Past:
Constructing Historical Consciousness. Vancouver, BC: UBC Press.
Grunt Gallery. n.d. “Marianne Nicolson: Cliff Painting”. The Medicine Project (Website)
http://www.themedicineproject.com/marianne-nicolson.html
Hetherington, Michelle. 2009. Discovering Cook’s Collections. Canberra, AU: National
Museum of Australia Press.
Jeffries, Catronia. 2013. ‘Brian Jungen & Duane Linklater: Modest Livelihood’. Catronia
Jeffries. http://catrionajeffries.com/exhibitions/past/modest-livelihood/.
Jernigan, E. W. 1978. Jewelry of the prehistoric Southwest. Santa Fe, NM: School of
American Research.
Lavallee, Michelle. 2014a. “7: Professional Native Indian Artists Inc” In 7: Professional
Native Indian Artists Inc. Group of Seven: Janvier, Ray, Morrisseau, Odjig,
Sanchez, Beardy, Cobiness edited by Michelle Lavallee, 45–69. Regina,
SK: Mackenzie Art Gallery
23
———. 2014b. “Daphne Odjig”. In 7: Professional Native Indian Artists Inc. Group of
Seven: Janvier, Ray, Morrisseau, Odjig, Sanchez, Beardy, Cobiness edited by
Michelle Lavallee, 73–79. Regina, SK: Mackenzie Art Gallery
Lonetree, Amy. 2012. Decolonizing Museums: Representing Native America in National
and Tribal Museums. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press.
Nadia, Myre. 2017. ‘ART’. Nadia Myre. http://www.nadiamyre.net/.
Orchard, William C. 1984. The Technique of Porcupine-Quill Decoration among the
North American Indians. Ogden, UT: Eagles View Publishing.
Phillips, Ruth B. 2011. Museum Pieces: Toward the Indigenization of Canadian
Museums. Montreal, QC: McGill-Queen’s University Press.
Phillips, Ruth B., and Sherry Brydon. 2011. “‘Arrow of Truth’: The Indians of Canada
Pavilion at Expo 67.” In Museum Pieces: Toward the Indigenization of Canadian
Museums edited by Ruth B. Phillips, 27–47. Montreal, QC: McGill-Queen’s
University Press.
Sandals, Leah. ‘Rebecca Belmore to Make Major Human Rights Museum Piece’,
Canadian Art, January 24, 2014. http://canadianart.ca/news/rebecca-belmore-2/
Stonechild, Blair. 2011. The New Buffalo: The Struggle for Aboriginal Post-Secondary
Education. Winnipeg, MB: University of Manitoba Press.
Teri, Greeves. 2008. Great Lake Girls. Glass beads, bugle beads, Swarovski crystals,
sterling silver stamped conchae, spiny oyster shell cabochons, canvas highheeled sneakers.
https://www.brooklynmuseum.org/opencollection/objects/186543.
———. 2016. ‘Teri Greeves Beadwork’. http://terigreevesbeadwork.com/.
Tuhiwai Smith, Linda. 1999. Decolonizing methodologies: research and indigenous
peoples. London: Zed Books.
‘Walking with Our Sisters’. 2017. Walking With Our Sisters.
http://walkingwithoursisters.ca/.
Whitehead, Ruth Holmes, and Museum Nova Scotia. 1982. Micmac Quillwork: Micmac
Indian Techniques of Porcupine Quill Decoration, 1600-1950. Halifax, NS: Nova
Scotia Museum.
Whyte, Murray. 2013. ‘Two Artists Go Moose Hunting: Modest Livelihood at the AGO |
Toronto Star’. Thestar.com. October 26.
https://www.thestar.com/entertainment/visualarts/2013/10/26/two_artists_go_mo
ose_hunting_modest_livelihood_at_the_ago.html

கனேடியப் பழங்குடி மக்கள் – நகர வாழ்வும் இனவாதமும் – பகுதி 11

Urban Indigenous peoples

பொதுவாக பழங்குடி மக்கள் தமக்கு ஒதுக்கப்பட்ட (reserves) நிலங்களிலும் கிராமப்புறங்களிலும் வாழ்வதாகவே கருதப்படுகின்றது. ஆனால் இன்று அரைவாசிக்கு மேலான கனேடியப் பழங்குடி மக்கள் நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்றனர். கடந்த பல தசாப்தங்களாக பழங்குடி மக்கள் தனிநபர்களாகவும் குடும்பங்களாகவும் நகரங்களை நோக்கி குடிபெயர்ந்தனர். உதாரணமாக வின்னிபெக் நகரத்தில் 70,000 பழங்குடி மக்கள் வாழ்கின்றனர். இத் தொகையானது முழு வடமேற்குப் பிரதேசங்களில் வாழ்பவர்களின் எண்ணிக்கைக்குச் சமனாகும்.  இவர்களின் இவ்வாறான குடியேற்றம் இவர்களுக்கும் நகர்ப்புற சூழலுக்கும் எவ்வாறான உறவை ஏற்படுத்தியது வளர்ந்தது என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். இவ்வாறு நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்ற இவர்களின் உண்மையான பண்பாடுகளையும் அதேநேரம் தமது பாரம்பரிய நிலத்துடனும் பண்பாட்டுடனும் மரபுடனும் துண்டிக்கப்பட்டு விட்டார்களா என்பவற்றையும் அறிவது அவசியமானது. மேலும் நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்களின் அடையாளங்களையும் புரிந்துகொள்வது பயனுள்ளதாகும்.

Homepage - Congress of Aboriginal Peoples | Congrès des peuples autochtones

பண்பாட்டு கற்கைகள் தொடர்பான கோட்பாட்டாளரான ஸ்ட்டுவாட் ஹோல் (Stuart Hall) அவர்கள், நாம் நம் அடையாளத்தைப் பற்றி சிந்திக்கும் போது,  நாம் யார் என்பதற்கான அடிப்படைகளையும்  பொதுவான பண்பாட்டையும் வரலாற்றையும் பகிர்ந்து கொள்கின்ற ஒரு மக்கள் கூட்டமாக இருப்பதையும் அடிநாதமாகக் கொண்டிருக்கின்றது என்கின்றார். இந்தவகையில் அடையாளம் என்பது இறுக்கமானதல்ல மாறாக  பொதுவான வரலாற்றையும் இருப்பையும் அடித்தளமாகக் கொண்டு மாறுகின்ற தன்மையுடன் வளர்கின்ற ஒன்று என்பதை ஏற்றுக்கொள்கின்றார். ஏற்கனவே பார்த்ததுபோல பழங்குடி மக்களின் அடையாளமானது ஒரு இடத்துடனும் நிலத்துடனும் இறுகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிவோம். இதுவே இவர்களின் உண்மையான அடையாளம் எனப் பலர் நினைக்கின்றனர். ஏனெனில் நகர்புறங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்கள் தம் நிலத்துடனான தொடர்பை எப்போதும் கொண்டிருப்பவர்களல்ல. இதனால் இவர்கள் தமது பழங்குடி அடையாளத்தை இழந்துவிட்டார்கள் எனக் கருதுவது சரியானதா?.

Canadian, U.S. indigenous communities unite against Keystone XL pipeline |  The Star

நகர்ப்புற வெளிகளையும் பழங்குடி மக்களையும் இரண்டு வகைகளில் நோக்கலாம். முதலாவது நகர்ப்புறங்கள் பழங்குடி மக்கள் வாழ்வதற்கும் முன்னேறுவதற்கும் பாதுகாப்பான இடமோ வசதியானதோ அல்ல என்பதனால் இங்கு பழங்குடி மக்களின் பண்பாடுகள் அழிந்துவிடலாம் எனவும் கருதுபவர்களும் உள்ளனர். அதேநேரம் பழங்குடி புலமையாளர்கள் நகர்ப்புறங்கள் பழங்குடி மக்களை இணைக்கின்ற மையமும் பழங்குடிப் பண்பாடுகள் மலர்வதற்கான இயங்கு சக்தியும் உள்ள இடமாகும் எனக் கருதுகின்றனர். உண்மையிலையே இரண்டாவதே இப்பொழுது நடைபெறுகின்றது.

Brock research shows lags and promise in municipal-Indigenous relations –  The Brock News

பழங்குடி மக்களுக்கு எதிரான சட்டங்களையும் எவ்வாறு இந்த மக்கள் தம் நிலங்களிலிருந்து நகர்ப்புறங்களை நோக்கி குடிபெயர வைக்கப்பட்டார்கள் என்பதையும் எல்லாம் கடந்த பகுதிகளில் பார்த்தோம். இவ்வாறு செய்வதனுடாக பழங்குடி மக்கள் குடியேறியவர்களுடன் ஒன்றினைவார்கள் என அரசாங்கம் எதிர்பார்த்தது. இதற்குப் பழங்குடி மக்களின் பண்பாடு நகரப்பண்பாட்டிற்கும் ஒத்துவராது என நினைத்தனர். ஏனெனில் இரண்டு பண்பாடுகளும் சுற்றுச்சூழலும் வேறுவேரானவை. ஆகவே நகர்ப்புறச் சூழலில் பழங்குடிப் பண்பாடு தாக்குப்பிடிக்க முடியாது பிரதான நீரோட்டத்தில் கலப்பார்கள் என நினைத்தனர். இவ்வாறு மாற்றத்தினுடாக காலப்போக்கில் பழங்குடிகளின் பண்பாடுகள் அழிந்து “நாகரிகமடைந்த” மக்களாக மாறிவிடுவார்கள் என நம்பினார்கள். இதற்குக் காரணம் பழங்குடி மக்களின் நிலத்துடனான உறவும் நாளாந்த உணவுத் தேவைகளுக்கு இந்த நிலத்தில் தங்கியிருந்தமையுமாகும். இதுவே இவர்களின் அடையாளமாக இருந்தது. நகர்ப்புற வாழ்வு இந்த இணைப்பை இல்லாமல் செய்வதனால் இவர்களின் இந்த அடையாளமும் மறைந்துவிடும் என எதிர்பார்த்தனர். ஆனால் இதற்கு மாறாக நகர்புறங்களில் பழங்குடிப் பண்பாடுகள் நிலைபெற்று வளர்ந்து வருகின்றமை மட்டுமல்ல பல பழங்குடிப் பண்பாடுகள் இணைந்து புதிய நகர்ப்புற பழங்குடி அடையாளத்தையும் வாழ்க்கை முறைகளையும் உருவாக்கின. இவை ஒதுக்கப்பட்ட நிலங்களில் அல்லது கிராமப்புறங்களில் இருக்கின்ற பழங்குடி வாழ்க்கை முறைகளிலிருந்து வேறுபட்டதாக இருக்கின்றன. மேலும் இவர்கள் தமக்கிடையில் நெருக்கமான உறவையும் தொடர்பாடல்களையும் கொண்டிருக்கின்றோம் என உணர்ந்தார்கள். இவ்வாறு பழங்குடி மக்கள் புதிய நகர சூழலுக்கு ஏற்ப இசைவாக்கமடைந்து வாழ ஆரம்பித்தனர். நகர சூழல் இவர்களது பண்பாடுகளை அழிப்பதற்குப் பதிலாக மேலும் இயக்கும் சக்தியாக உருவெடுத்தது. உதாரணமாக நகரங்களின் அமைந்துள்ள பழங்குடி அமைப்புகளும் நண்பர்கள் சங்கங்களும் இதனை ஊக்குவித்தன. இவை புதிதாக வருகைதரும் பழங்குடி மக்களுக்கு பல உதவிகளை செய்து நம்பிக்கையளிப்பவையாக இருந்தன. இருக்கின்றன. விளைவாக National Association of Friendship Centres போன்ற அமைப்புகள் நாடு தழுவிய ரீதியில் உருவாகின.

National Association of Friendship Centres urges Indigenous people to get  vaccinated - Indian Country Today

நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்களிடம் சட்டரீதியாக இந்தியன் என்ற தகுதி பெற்ற மக்கள், இந்தியன் என்ற தகுதியில்லாதவர்கள், மெட்டிஸ், இன்யுட் மற்றும் பதிவு செய்யப்பட்ட இந்தியன் மக்கள் எனப் பல பிரிவுகள் உள்ளன. மேலும் குழுக்களுடன் அடையாளப்படுத்தப்படுபவர்கள், குழுக்கள் இல்லாதவர்கள், ஒப்பந்த அடிப்படையிலான இந்தியன் தகுதியைப் பெற்றவர்கள், ஒப்பந்த அடிப்படையில்லாத இந்தியன் தகுதியுடையவர்கள், மற்றும் திருமணங்களின் காரணமாக உருவான பல்வேறு பண்பாட்டு குழுக்கள் எனப் பல பிரிவுகள் உள்ளன. இவ்வாறான சட்டரீதியான பிரிவுகள் இருப்பதனால் அரசாங்கத்திற்கு இவர்களுக்குப் பொருத்தமான திட்டங்களை தீட்டுவதற்கும், சேவைகளை வழங்கவும், நிதிகளை வழங்கவும் இவற்றைச் செயற்படுத்துவதும் மிகவும் சவாலானதாக இருக்கின்றது. இருப்பினும் இவ்வாறான பல அடையாள அல்லது தகுதி வேறுபாடுகளுக்கு அப்பாலும் இவர்கள் அனைவருக்கும் சமூக சேவைகளை வழங்கப்படுகின்றன.

A young man's life was ended:' Looking back 30 years following the freezing  death of Neil Stonechild | 650 CKOM

வரலாற்றுரீதியாக கனேடிய அரசாங்கங்களின் கொள்கைகளும் செயற்பாடுகளும் வதிவிட பாடசாலைத் திட்டங்களைப் போல பழங்குடி மக்களுக்கு எதிராக திட்டமிட்டவகையில் நிறுவனமயப்பட்டதும் தனிப்பட்டதுமான இனவாதத்தைக் கட்டமைத்தன. இந்த இடத்தில் இனவாதத்திற்கும் தவறான கருத்துகளுக்கும் கற்பிதங்களுக்கும், நிறுவன மயப்பட்ட ,தனிப்பட்ட இனவாதங்களுக்கும் பிரக்ஞையான பிரக்ஞையற்ற இனவாதங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை புரிந்துகொள்வது அவசியமானது. சுருக்கமாகக் கூறினால் இனவாதம் என்பது குறிப்பிட்ட சில மனிதர்களின் உடல் சார்ந்த பார்வைகளையும் பண்பாடுகளையும் புகழ்ந்தும் உயர்த்தியும் வலியுறுத்தி சலுகைளை அளிக்கும் அதேவேளை மற்றவர்களினது உடல் சார்ந்த பார்வைகளையும் பண்பாடுகளையும் ஒடுக்குவதாகும். இவ்வாறான நிறுவனமயப்பட்ட இனவாதக் கூறுகளினால் சில தனிப்பட்ட நபர்களின் செயற்பாடுகள் முற்கற்பிதமானவை பாரபட்சமானவை எனப் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும். அதேநேரம் நீதிமன்ற வழக்குகளில், சட்டங்களில், பாடசாலைப் பாடப்புத்தகங்களில் எல்லாம் காணப்படுகின்ற இவ்வாறன திட்டமிட்ட இனவாதக் கூறுகளை நிறுவனமயப்பட்ட இனவாதம் என கருதப்பட வேண்டும் என கருதுகின்றார்கள். இவற்றைவிட வேறுவகையான இனவாத வடிவங்கள் பொது சமூக, கல்வி, மற்றும் சமூக நிறுவனங்களினுடாக மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இவற்றின் பாதிப்பால் கனேடியர்களின் பல செயற்பாடுகள், தாம் இவ்வாறு செய்வது இனவாத செயற்பாடு என அறியாமலே, இனவாதத்தை மீளுருவாக்கி கட்டமைக்கின்றன. இதனை பிரக்ஞையற்ற இனவாதம் என்கின்றார்கள். அடிப்படையில் பழங்குடி மக்களுக்கு எதிரான இனவாதப் போக்குகள் நிறுவன ரீதியாகவும் தனிப்பட்டளவிலும் செயற்படுகின்றன.

Starlight Tour: The Last, Lonely Night of Neil Stonechild : Reber, Susanne,  Renaud, Robert: Amazon.ca: Books

கடந்த 150 வருட வரலாற்றில் கனடாவின் காலனித்துவ கொள்கைகள் பழங்குடி மக்களைப் பார்ப்பதிலும் அணுகுவதிலும் மிக ஆழமான பொதுவான இனவாத விம்பங்களையே விளைவாக உருவாக்கியிருக்கின்றன. பல ஆய்வுககளின்படி மற்ற பண்பாடுகளையுடைய மக்களைவிட நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்கள் அதிகளவில் ஒதுக்கப்படுகின்றமையைக் காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது. அதேநேரம் பழங்குடி மக்கள் நகரத்தில் வாழவதற்கு உரியவர்கள் அல்ல என்ற இனவாத கற்பிதங்களும் நடைமுறையில் இருக்கின்றன.  இதனால் நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்கள் பலவகையான இனவாதங்களை ஒவ்வொரு நாளும் பல வடிவங்களில் எதிர்கொள்கின்றார்கள். அனுபவிக்கின்றார்கள். வாழ்வதற்கான வீடுகள் மறுக்கப்படுகின்றன. வேலைக்கான நேர்காணல்களுக்குச் செல்லும்போது வேலைகள் மறுக்கப்படுகின்றன. நேரடியாக விண்ணப்பங்கள் கையளிக்கும் போதோ அல்லது தொலைபேசியில் பேசும் போது இவர்களின் உச்சரிப்பினாலோ நிராகரிக்கப்படுகின்றன. இதனால் தாம் ஒவ்வொரு நாளும் எதிர்கொள்கின்ற இவ்வாறான இனவாத செயற்பாடுகளைத் தவிர்ப்பதற்காக திட்டமிட்டவகையில் அடிக்கடி தமது அடையாளங்களை மறைப்பதுடன் தங்களது தோற்றத்தையும் பழக்கவழக்கங்களையும் சரிபார்த்துக் கொள்வதாக கூறுகின்றனர்.

Starlight Tour: The Last, Lonely Night of Neil Stonechild : Reber, Susanne,  Renaud, Robert: Amazon.ca: Books

நகரங்களில் பழங்குடி ஆண்களைவிட பெண்களே அதிகமாக வாழ்கின்றார்கள். இதற்கு அரசாங்கத்தின் குறிப்பிட்ட கொள்கைகள் குறிப்பாக பெண்களை  நகரங்களை நோக்கி குடிபெயரக் கட்டாயப்படுத்தின அல்லது ஊக்குவித்தன.  மேலும் பழங்குப் பெண்களின் மதிப்பை குறைத்ததும் இவர்களுக்கு எதிராக இருந்ததுமான இந்தியன் சட்டங்களும் இதற்கு வலுச்சேர்த்தன. இவற்றைவிட பழங்குடிப் பெண்கள் நாள் தோறும் நடைபெறுகின்ற பாலியல் வன்முறைகளாலும் தாம் சிறுமைப்படுத்தப்படுவதாலும் இனவாதத்தை எதிர்கொள்கின்றார்கள்.  அனுபவிக்கின்றார்கள். இவற்றை காவற்துறையினர், நீதிமன்றங்கள், சுகாதார நிலையங்கள், சமூக சேவை நிறுவனங்கள் எனப் பல இடங்களிலும் எதிர்கொள்கின்றார்கள்.

Saskatoon under microscope: Man who sparked internal probe tells horror  story (Feb. 17, 2000) | The Star Phoenix

பழங்குடி பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் எதிராக காவற்துறையினரும் நீதிமன்றங்களும் கடுமையான விரோத மனப்பான்மையை மேற்கொண்டமைக்கு மேற்கு நகரங்களில் பல உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. Neil Stonechild என்ற பழங்குடி இளைஞன் கொல்லப்பட்ட பிரபலமான வழக்கு இதற்கு நல்லதொரு உதாரணமாகும். கனேடிய காவற்துறையினர் ஒரு நாள் Neil Stonechild யைக் கைது செய்தனர். இவர் 1990ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் கடும் குளிர் நாள் ஒன்றில் நடு இரவில்  சஸ்கட்டுன் என்ற நகரத்தின் எல்லையில் இறந்து கிடந்தான். ( சொல்வதை விட கொல்லப்பட்டார் என்பதே பொருத்தமானதாகும்.)  பத்து வருடங்களாக இவரது குடும்பத்தினால் இவர் எவ்வாறு இறந்தார் என்பதற்கான ஆதாரங்களைப் பெற முடியவில்லை. அதேநேரம் பத்தாண்டுகளின் பின்பும் இவரைப் போல மூன்று பழங்குடி இளைஞர்கள் இதே பகுதியில் இறந்து இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஆனால் நான்காவது நபரான Darrel Night என்ற இளைஞர் விறைக்கும் கடும் குளிரிலும் அதிர்திர்ஸ்டவசமாக சாகாமல் பாதுகாப்பாக வீடு வந்து சேர்ந்தார். இவரே உண்மையில் என்ன நடந்தது என்பதை வெளி உலகுக்கு அறிவித்தார். அதாவது கனேடிய காவற்துறையினரிடம்  Starlight Tours என்ற பழக்கம் ஒன்றும் உள்ளது. அதாவது காவற்துறையினர் கடும் குளிர் காலத்தில் இரவு நேரத்தில் நகரின் எல்லைவரை பெரும்பாலும் பழங்குடி இளைஞனை அல்லது ஆணை கொண்டு சென்று குளிர் கால ஆடைகளையும் காலனிகளையும் கழட்டி எடுத்து விட்டு அங்கிருந்து நடந்து நகருக்கு வரும்படி விட்டுவிட்டுச் சென்றுவிடுவார்கள். ஆனால் இவர்களால் இக் கடும் விறைக்கும் குளிரில் தகுந்த ஆடைகளும் காலனிகளும் இல்லாமல் நடக்க முடியாமல் இடைவழியில் இறந்துவிடுவார்கள். இவ்வாறுதான் மேற்குறிப்பிட்ட இளைஞர்கள் எவ்வாறு கொல்லப்பட்டார்கள் என்பது வெளிச்சத்திற்கு வந்தது.

பழங்குடி மக்களுக்கு எதிரான இனவாதம் சட்டரீதியாகவும் நிறுவன மயப்பட்டது என்பதற்கு இன்னுமொரு உதாரணம் Pamela George  என்ற இளம் பழங்குடி பெண்ணின் மரணமாகும். இவரது கொலை பழங்குடி மக்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளுக்கும் சட்ட முறைமை பிழைத்துவிட்டது தோற்றுவிட்டது என்பதற்குமான குறியீடானது. 1995ம் ஆண்டு இரண்டு வெள்ளையின பல்கலைக்கழக மாணவர்களால் ரெஜினா என்ற நகரில் Pamela George  படுகொலை செய்யப்பட்டார். ஆனால் இந்த மாணவர்கள் இவரைத் திட்டமிட்டு கொலை செய்தார்கள் என்ற குற்றச் சாட்டுக்கு உட்படுத்தப்படவில்லை. மாறாக சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையினால் அவ்வாறு செய்ய அவர்கள் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார்கள் என்பதால் அவர்களுக்கு குறைவான தண்டனை வழங்கப்பட்டு தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. இதற்கு  Pamela George என்ற பெண் அதிஉயர்வான உயிராபத்துக்குச் சாத்தியமுடைய வாழ்வு முறையைக் கொண்ட பாலியல் தொழில் செய்வதே இவரது மரணத்திற்கு  காரணமாகும் எனக் கூறப்பட்டது.   இந்தத் தீர்ப்பானது இனவாதமானது கனேடிய சமூகத்திலும் சட்டங்களிலும் ஆழமாக வேரூண்டி நிறுவனமயப்பட்டிருக்கின்றது, பழங்குடி பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் நியாயப்படுத்தப்படுகின்றன, பழங்குடி மக்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டு விளிம்பு நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றார்கள் என்பவற்றுக்கான குறியீடானது. பழக்குடி மக்களுக்கு எதிராக நடைபெறுகின்ற நூற்றுக்கணக்கான இனவாத வன்முறை செயற்பாடுகளுக்கான சாட்சிகளின் இரண்டு உதாரணங்களே இவை. இதுவே இவர்களின் வரலாற்று யதார்த்தமும்  பழங்குடி மக்களின் புதிய அனுபவமுமாகும். இவை பலமுறை பல இடங்களில் ஏற்கனவே ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

The Missing and Murdered Indigenous Women Phenomenon in Canada

நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்களின் வாழ்நிலையானது பழங்குடி அல்லாத மக்களின் வாழ்நிலையை விட கீழ் நிலையிலையே ஏழ்மையிலையே இருக்கின்றது. இவை நகரத்திற்கு நகரம் வேறுபட்டாலும் தேசியளவில் எடுக்கப்பட்ட தரவுகள் இதனையே கூறுகின்றன. பொருளாதார நிலைகளால் புறக்கணிக்கப்பட்டு விளிம்புநிலையில் இவர்கள் வாழ்வது நகர வாழ்க்கையில் வேறுவிதமாகப் பங்களித்ததுப் பாதித்தது. உதாரணமாக அதிகளவிலான வேலையில்லாதவர்கள். தனிப் பெற்றோர், வீடற்றவர்கள், குடும்ப வன்முறைகள், எனப் பல பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தின. இவை எந்தவகையிலும் ஒதுக்கப்பட்ட நிலங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து வேறுபட்டதல்ல. ஆனால் பழங்குடி அல்லாத மக்களுக்கிடையில் பழங்குடி மக்கள் இவ்வாறு வாழுவது என்றவகையில் வேறானது. தனித்துவமானது. ஒதுக்கப்பட்ட நிலங்களில் சமூக பொருளாதார அடிப்படைகளில் கீழ் நிலையில் பழங்குடி மக்கள் வாழ்வதற்கு போதிய வாய்ப்புகள் இல்லாமையும் வேறு பல காரணங்களும் இருக்கின்றன. ஆனால் நகரத்தில் பழங்குடியல்லாத மக்களுக்கு அதிகளவான வாய்ப்புகள் கிடைக்கும் போது பழங்குடி மக்களுக்கு கிடைக்காமைக்கு வேறு பல காரணங்கள் உள்ளன. இதுவே இவர்கள் சமூக பொருளாதார நிலையில் கீழ் நிலையில் வாழ்வதற்கு காரணமாகிவிடுகின்றன.

At Women's Marches, a spotlight on missing and murdered Indigenous women |  PBS NewsHour Weekend

சில தரவுகளின் படி நகரத்திலுள்ள பழங்குடி மக்கள் தொழிற்சார் நிபுணர்களாகவும் புலமையாளர்களாகவும் அதிகரித்துள்ளதுடன் ஒரு மத்தியதர வர்க்கமாகவும் உயர்ந்துள்ளனர். மேலும் சில தரவுகளின்படி மூன்றில் ஒரு பகுதி பழங்குடி மக்களின் தனிநபர் அல்லது குடும்ப வருட வருமானம்  நாற்பதாயிரத்திலிருந்து என்பதினாயிராமாகும். அதாவது நடுத்தர வருவாய் உடையவர்களாக இருக்கின்றார்கள். மேலோட்டமாகப் பார்க்க இது சிறப்பாக இருக்கலாம். ஆனால் இதே தரவுகள் பழங்குடி அல்லாதவர்களைவிட பழங்குடி மக்கள் தான் குறைவான வருமானத்தைப் பெறுபவர்களாக இருக்கின்றார்கள் எனக் குறிப்பிடுகின்றன. மேலும் இவர்கள் உயர் வருமானத்தை பெறுவது மிகவும் அரிதாகவே காணப்படுகின்றன. அதாவது நாற்பதினாயிரத்திற்கு குறைவாக வருட வருமானத்தைப் பெறுவோர் கீழ் நிலை வருமானத்தைப் பெறுவோர் எனவும்  என்பதினாயிரத்திற்கு அதிகமாக வருமானத்தை பெறுவோர் உயர் வருமானத்தை பெறுவோர் எனவும் கணிக்கப்படுகின்றன. இவ்வாறான பழங்குடி அல்லாத மக்களுக்கும் பழங்குடி மக்களுக்கும் இடையிலான இந்த வேறுபாட்டை இல்லாமல் செய்ய இன்னும் அறுபது ஆண்டுகள் செல்லலாம் என்கின்றனர்.  இதற்கு தம் நிலங்களில் வாழும் பழங்குடி மக்களுக்கு கிடைக்கின்ற நிதிப் பங்களிப்புகளை விட நகரங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்களுக்கு மிகவும் குறைவான நிதிப் பங்களிப்புகளே கிடைக்கின்றன. இதற்கு நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்களுக்கு தனிப்பட்ட திட்டங்களோ அதற்கான நிதிகளோ தேவையில்லை என அரசாங்கம் சிந்திப்பதே காரணமாகும்.

Indigenous communities are reworking urban planning, but planners need to  accept their history

நகர்ப்புறங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்களிடம் குடும்ப உறவுகளையும் நண்பர்களையும் கடந்து சிறப்பான தொடர்பாடல்கள் காணப்படுகின்றன. இத் தொடர்பாடல்கள் நகரங்களை நோக்கி வரும் பழங்குடி மக்களை வீடற்றவர்களாக மாறாமல் தடுப்பதற்கு பெரும் பங்காற்றுகின்றது. ஒருபுறம் பல்வேறுபட்ட பழங்குடி மக்கள் வாழ்வதால் இவர்களை அரசியல் ரீதியாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையிலான ஒருங்கினைந்த குரல் ஒன்றில்லை. மறுபுறம் இவர்கள் தமது நீண்ட கால பாரம்பரிய பழங்குடி மக்களின் அரசியல் அமைப்புகளுடன் அடிக்கடி முரண்பட நேர்வதும் உண்டு. அதேநேரம் பழங்குடி பெண்கள் ஒப்பீட்டளவில் அதிகளவில் வன்முறைகளினால் பாதிக்கப்பட்டபோதும் நகர்ப்புற பழங்குடி சமூக அமைப்புகளில் முடிவுகள் எடுப்பதில் ஆண்களைவிட முக்கியமான பங்கை வகிக்கின்றனர்.  மேலும் நகர்ப்புறங்களில் தம் சமூகத்தை முன்னேற்றும் அபிவிருத்தி திட்டங்களில் முக்கியமான இயங்கு சக்திகளாக இவர்களே விளங்குகின்றனர்.

Social Conditions of Indigenous Peoples in Canada | The Canadian  Encyclopedia

மீராபாரதி
அல்பேட்டா பல்கலைக்கழத்தின் பழங்குடி மக்களின் பீடம் நடாத்தும் பழங்குடி மக்கள் தொடர்பான கற்கை நெறியின் பத்தாவது  பாடத்திட்டத்தை தழுவி மொழிபெயர்ப்பதனுடாக எழுதியதாகும்.

படங்கள் கூகுல்

உசாத்துணைகள்

Andersen, Chris. 2013. “Urban aboriginality as a distinctive identity, in twelve parts” in

Indigenous in the city: Contemporary identities and cultural innovation, Edited by

Evelyn J. Peters & Chris Andersen, 46–68. Vancouver: UBC Press.

Andersen, Chris. 2015. ”Urban landscapes of North America”. The World of Indigenous

North America, edited by Robert Allen Warrior, 149–170. New York:

Routledge/Taylor & Francis Group.

Anderson, Robert Brent. 1999. Economic Development among the Aboriginal Peoples

in Canada: The Hope for the Future. Toronto, ON: Captus Press.

Basso, Keith. 1996. Wisdom Sit in Places: Landscape and Language among the

Western apache. Albuquerque, NM: University of New Mexico Press.

Borrows, John. 2010. Canada’s Indigenous Constitution. Toronto, ON: University of

Toronto Press.

Cairns, Alan C. 2000. Citizens Plus: Aboriginal Peoples and the Canadian State.

Vancouver, BC: UBS Press.

Cruikshank, Julie. 2005. Do Glaciers Listen? Local Knowledge, Colonial Encounters

and Social Imagination. Vancouver, BC: UBC Press.

Deloria, Phillip. 2004. Indians in Unexpected Places. Lawrence, KS: University of

Kansas Press.

Drees, Laurie Meijer. 2002. The Indian Association of Alberta: A History of Political

Action. Vancouver, BC: UBC Press.

FitzMaurice, Kevin and Don McCaskill, eds. 2011. “Urban Aboriginal People in Canada:

Community Trends and Issues of Governance” in David Long and Olive Patricia

Dickason, eds. Visions of the Heart: Canadian Aboriginal Issues. Oxford: Oxford

University Press.

Franks, C.E.S. 2000. “Rights and Self-Government for Canada’s Aboriginal Peoples” in

Curtis Cook and Juan Lindau, eds. Aboriginal Rights and Self-Government.

Montreal, QC: McGill-Queen’s University Press.

Government of Canada. “Treaty Land Entitlement” https://www.aadnc%5B1%5Daandc.gc.ca/eng/1100100034822/1100100034823.

Government of Canada. “Urban Reserves: A Quiet Success Story” https://www.aadnc%5B1%5Daandc.gc.ca/eng/1100100016331/1100100016332.

23

Harmon, Alexandra. 2010. Rich Indians: Native People and the Problem of Wealth in

American History. Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press.

Hill, Eleanor and Lorraine Le Camp. 1997. “My Recollections of the ‘Indian Club’” in

Frances Sanderson and Heather Howard-Bobiwash, eds. The Meeting Place:

Aboriginal Life in Toronto. Toronto, ON: Native Canadian Centre of Toronto.

Howard, Heather. 2009. “Women’s Class Strategies as Activism in Native Community

Building in Toronto, 1950-1975” in Susan Applegate Krouse and Heather

Howard, eds. Keeping the Campfires Going: Native Women’s Activism in Urban

Communities. Lincoln, NB: University of Nebraska Press.

Howard, Heather. 2011. “The Friendship Centre: Native People and the Organization of

Community in Cities.” In Aboriginal Peoples in Cities: Transformations and

Continuities, edited by Heather Howard and Craig Proux, 87–108. Waterloo, ON:

Wilfred Laurier Press.

Inuit Tapiriit Kanatami (ITK), The National Inuit https://www.itk.ca/what-we-do/.

Jamieson, Kathleen. 1978. Indian Women and the Law in Canada: Citizens Minus.

Ottawa, ON: Minister of Supply and Services Canada.

Janovicek, Nancy. 2007. No Place to Go: Local Histories of the Battered Women’s

Shelter Movement. Vancouver, BC: UBC Press.

Lawrence, Bonita. 2004. “Real” Indians and Others: Mixed-Blood Urban Native Peoples

and Indigenous Nationhood. Vancouver, BC: UBC Press.

Maracle, Sylvia. 2012. “The Eagle has Landed: Native Women, Leadership and

Community Development” in Kim Anderson and Bonita Lawrence, eds. Strong

Women Stories: Native Vision and Community Survival. Toronto, ON: Sumach

Press.

McCallum, Mary Jane Logan. 2014. Indigenous Women, Work, and History, 1940-1980.

Winnipeg, MB: The University of Manitoba Press.

Monture-Okanee, Patricia A. 1992. “The Violence We Women Do: A First Nations

View.” In Challenging Times: The Women’s Movement in Canada and the United

States, edited by Constance Backhouse and David Flaherty, 193–200. Montreal,

QC: Mc Gill-Queen’s University Press.

Neechi Commons, “About Us.” https://neechi.ca/about/

Norris, Mary Jane, Stewart Clatworthy, and Evelyn Peters. 2013. “The Urbanization of

Aboriginal Populations in Canada: A Half Century in Review” in Evelyn Peters

24

and Chris Andersen, eds. Indigenous in the City: Contemporary Identities and

Cultural Innovation. Vancouver, BC: UBC Press.

Newhouse, David, and Evelyn Joy Peters. 2003. Not Strangers in These Parts: Urban

Aboriginal Peoples. [Ottawa, Ont.]: Policy Research Initiative.

Click to access CP22-71-2003E.pdf

Palmater, Pamela D. 2011. Beyond Blood: Rethinking Indigenous Identity. Saskatoon,

SK: Purich Publishing Ltd.

Parriag, Amanda, and Paul Chaulk. 2013. “The urban Aboriginal middle-income group

in Canada: A demographic profile”. Aboriginal Policy Studies 2 (2): 34–63. doi:

10.5663/aps.v2i2.19005

Paul, Alexandra. 2013. “City’s first urban reserve born: Native leaders hail opening of

PoloPark-area property” Winnipeg Free Press. May 25, 2013.

http://www.winnipegfreepress.com/local/citys-first-urban-reserve-born%5B1%5D208792281.html

Peters, Evelyn and Chris Andersen, eds. 2013. Indigenous in the City: Contemporary

Identities and Cultural Innovation. Vancouver, BC: UBC Press.

Sweetgrass, Shari Nadine. 2013. “Tsuu T’ina membership okays sale of land for ring

road” Aboriginal Multi-Media Society, Windspeaker 20 (12).

http://www.ammsa.com/publications/alberta-sweetgrass/tsuu-t%E2%80%99ina%5B1%5Dmembership-okays-sale-land-ring-road

Ramirez, Renya A. 2007. Native Hub: Culture, Community, and Belonging in Silicon

Valley and Beyond. Durham, NC: Duke University Press.

Razack, Sherene H. 2008. “Gendered Violence and Spatialized Justice: the Murder of

Pamela Geroge” in Maria Wallis and Siu-ming Kwok, eds. Daily Struggles: The

Deepening Racialization and Feminization of Poverty in Canada. Toronto, ON:

Canadian Scholars’ Press Inc.

Rasack, Sherene H. 2015. Dying from Improvement: Inquests and Inquiries into

Indigenous Deaths in Custody. Toronto, ON: University of Toronto Press.

Reber, Susanne and Robert Renaud. 2006. Starlight Tour: The Last, Lonely Night of

Neil Stonechild. Toronto, ON: Vintage Canada.

Report of the Royal Commission on Aboriginal Peoples, Volume 4, Chapter 7,

http://www.collectionscanada.gc.ca/webarchives/20071124125120/http://www.ai

nc-inac.gc.ca/ch/rcap/sg/sj1_e.html#Perspectives and Realities

Tungasuvvingat Inuit. http://tungasuvvingatinuit.ca/overview/.

25

Waldram, James B. 1997. The Way of the Pipe: Aboriginal Spirituality and Symbolic

Healing in Canadian Prison. Peterborough, ON: Broadview Press.

Wilson, David and Donald Macdonald. 2010. “The income gap between Aboriginal

peoples and the rest of Canada”. Ottawa, ON: Canadian Centre for Policy

Alternatives. Retrieved from

http://ywcacanada.ca/data/research_docs/00000121.pd

கனேடியப் பழங்குடி மக்கள் – பெண்களும் பெண்ணியமும் காலனித்துவமும்

வட அமெரிக்காவிலுள்ள பழங்குடி சமூகங்களின் பண்பாடுகளில் தாய் வழி சமூக முறைமைகளும் தாய் வழி உறவு முறைகளும் குல அமைப்புகளும் ஒப்பிட்டளவில் பெரும்பாலானவையாகக் காணப்பட்டன. தாய்வழி சமூக அமைப்புள்ள சமூகங்களில் பெண்களே தலைமைத்துவ  பதவிகளை கொண்டிருக்கின்றார்கள். Haudenosaunee பழங்குடி சமூகத்தில் பெண்களே தமது தலைவர்களை தெரிவு செய்கின்ற பொறுப்பை உடையவர்களாக இருந்தபோதும் இந்த சமூகம் கட்டாயமாக தாய்வழி சமூகமாக இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. ஏனெனில் இச் சமூகத்தில் பெரும்பாலும் ஆண்களே தலைவர்களாக இருக்கின்றார்கள். ஆனால் இப் பழங்குடிகளின் பரம்பரை குல அமைப்பானது தாய்வழி உறவுமுறைகளைக் கொண்டதாக இருக்கின்றது. உதாரணமாக தந்தை மான் குலத்தைச் சேர்ந்தவராகவும் தாய் ஓநாய் குலத்தைச் சேர்ந்தவராக இருப்பின் இவர்களின் குழந்தைகள் ஓநாய் குலத்தைச் சேர்ந்தவர்களாகவே இருப்பார்கள்.

REPORT: Missing Murdered and Indigenous People (MMIP) in States Impacted by  the Keystone XL Pipeline via the Sovereign Bodies Institute | ACLU of South  Dakota | We work in communities, legislatures and

பல பழங்குடி  சமூகங்களில் பெண்கள் சுயமாக முடிவெடுக்கக்கூடியவர்களாக சுதந்திரமானவர்களாக இருந்தார்கள். இருக்கின்றார்கள்.  இவர்கள் இந்த சமூகங்களின் முக்கியமான பங்காளிகளாக மதிக்கப்படுகின்றார்கள். பல சந்தர்ப்பங்களில் தமது சமூகங்களில் தாம் என்ன பாத்திரத்தை வகிக்க வேண்டும் என்பதை தாமே தெரிவு செய்யக்கூடிய ஆற்றலுடையவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.  இவர்கள் பாரம்பரியமாக தமது சமூக கட்டமைப்பிலிருந்த ஆட்சி முறைமைகளிலும்  அரசியலிலும் பதவிகளை வகித்தார்கள். இருப்பினும் பெரும்பாலும் சமூக பராமரிப்புகளையும் குழந்தைகளுக்கான ஆசிரியர் தொழிலையும் மேற்கொள்பவர்களாக இவர்கள் அறியப்படுகின்றார்கள்.

WATCH: Rally for missing, murdered Indigenous women marches through  downtown Red Deer – Red Deer Advocate

 வட அமெரிக்காவில் குடியேறிய ஐரோப்பியர்கள் தம் காலனித்துவ ஆட்சியினுடாக பாலின அடிப்படையிலான ஆணாதிக்க சமூக கட்டமைப்புகளை அமுல்படுத்தினார்கள். அதாவது அரசியல், ஆன்மீகம், மற்றும் குடும்பங்களில் ஆண் அதிகாரத்துவ அமைப்புகளை  உருவாக்கினர். மேலும் தம் பாலியல் நம்பிக்கைகளை மீள மீள உருவாக்கி இருபாலின அடிப்படையிலான சமூகக் கட்டமைப்பை இங்கு உறுதி செய்தார்கள். வட அமெரிக்கா என்பது எதிர்பாலியல் ஈர்ப்பும் உறவும் கொண்ட ஆணாதிக்க சமூகம் எனவும் இதுவே இயல்பானது சாதாரணமானது என பழங்குடி மக்கள் நம்பும் அளவிற்கு ஆணாதிக்க எதிர்பால் ஈர்ப்பு கருத்துகளை விதைத்தனர். இவ்வாறான செயற்பாடுகளினுடாக காலனித்துவமானது பழங்குடி சமூகங்களிலிருந்த பாலின சமத்துவத்தையும் மனிதர்களுக்கிடையில் சமமாகப் பகிரப்பட்ட அதிகாரங்களையும் சீர்குலைத்தது. மேலும் தொடர்ச்சியாக வெள்ளை ஆணாதிக்க கருத்தாக்கங்களினால் ஆழமாக ஊறிய தமது விழுமியங்களையும் இலட்சியங்களையும் அறிமும் செய்ததுடன் பழங்குடி மக்களிடம் இருந்த பெண்களின் தலைமைத்துவ பாத்திரங்களையும் அவர்களின் அதிகாரங்களையும் அடக்கி ஒடுக்கியது. இவற்றின் விளைவாக பழங்குடி சமூகங்களில் ஏற்றத்தாழ்வுகளும் சமத்துவமின்மைகளும் உருவாகின. பல்வேறுபட்ட பாலினப் பாத்திரங்களின் இயல்புத்தன்மைகளும் சீர்குலைக்கப்பட்டன. இவ்வாறு காலனித்துவ தந்திரோபாய வழிகளினுடாகப் பழங்குடி சமூகங்களை ஆணாதிக்க எதிர்பாலுறவு முறைமைகளின் அடிப்படையில் கட்டி எழுப்பினார்கள். உதாணரமாக அரசாங்க கொள்கைகள் மூலம் பாலின சமத்துவமின்மைகளை நிறுவனமயப்படுத்தினார்கள். இவை பழங்குடி சமூகங்களுக்குள்ளும் ஆணாதிக்க எதிர்பாலுறவு வாழ்க்கை முறைகள் உள்வாங்கப்பட பங்களித்தது.

காலனித்துவ செயற்பாடுகளின் விளைவாக பழங்குடிப் பெண்கள் தம் சமூகங்களின் அரசியல், பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டு வெளிகளில் பங்களிக்க முடியாதவாறு தடைசெய்யப்பட்டார்கள். மேலும் அதிகாரமில்லாதவர்களாக மதிப்பில்லாதவர்களாக மாற்றப்பட்டார்கள். பெண்கள் அரசியல் வெளிகளில் பங்குபற்றாது வீட்டு வெளிகளுக்குள் குடும்ப பொறுப்புகளை செய்வதற்கு மட்டுமே உரியவர்கள் என்ற ஐரோப்பிய பண்பாடு அமுல்படுத்தப்பட்டது. இதற்கு ஆதரவாக இந்தியன் சட்டம் பாலின ஒடுக்குமுறையை மேலும் நிறுவனமயப்படுத்தியது. இது ஆண்களுக்கு மட்டுமே அரசியல், பொருளாதார, சமூக வெளிகளில் அதிகாரங்களையும் பதவிகளையும் வழங்கி உறுதி செய்தது. ஆகவே ஒப்பந்தங்களுக்கான பேச்சுவார்த்தைகளின் போது பழங்குடிப் பெண்கள் அரசியல் உரையாடல்களைச் செய்வதற்கு உள்வாங்கப்படாது புறக்கணிக்கப்பட்டார்கள்.

இந்தியன் என்ற ஒரு நிலையை உருவாக்கி பழங்குடி மக்களுக்கான எல்லாவிதமான வாய்ப்புகளையும் குறைப்பது என்பது ஒரு இனவாத செயற்பாடுதான். முக்கியமாக எவ்வாறு ஒருவர் சட்டரீதியாக இந்தியனாக தீர்மானிக்கப்படுகின்றார் என்பது இதனை வெளிப்படுத்தும். உதாரணமாக 1951ம் ஆண்டு இந்தியன் சட்டத்தின்படி பெண்கள் சட்டரீதியாக இந்தியனாக இல்லாதவரை கலியாணம் செய்தால் குறிப்பிட்ட பெண் தனது இந்தியன் தகுதியை இழப்பார். இதனால் அவருடைய குழந்தைகளுக்கும் இந்தியன் என்ற அடையாளத்தை வழங்க முடியாது. அதேநேரம் இந்தியன் என்ற தகுதி எந்தவகையிலும் இவர்களின் சமூகப் பண்பாட்டுப் பார்வைகளுடன் தொடர்புபட்டதல்ல. ஆகவே இப் பெண்களுக்கும் இவர்களின் குழந்தைகளுக்கும் அடையாளம் சார்ந்தும் உரிமை கொண்டாடுதல் தொடர்பானதுமான பல  பிரசச்னைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டி இருந்தது.

இந்திய சட்டமானது பழங்குடி சமூகங்களில் தலைமை, சபை முறைமைகள்  என்றடிப்படைகளில்  ஐரோப்பிய மைய அரச மாதிரியையே அறிமுகம் செய்தது. இதில் பழங்குடிப் பெண்கள் எந்தவகையிலும் பங்குபற்றுவதையும் ஆதிக்கம் செய்வதையும் தடுத்தது. இச் சட்டம் மேலும் குழுக்களுக்கிடையே ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் ஆண்கள் அதிகாரம் செய்கின்ற ஆட்சிமுறைகளில் பெண்கள் ;வாக்களிக்க முடியாதவாறும் செய்தது. மேலும் ஆண்கள் தான் சொத்துகளை வைத்திருக்கலாம் அதற்கு உரிமை கொண்டாடலாம் என்ற ஐரோப்பிய பண்பாட்டிற்கு அமைய பழங்குடிப் பெண்கள் நில உரிமைகள் வைத்திருப்பதையும் அதற்கு உரிமை கொண்டாடுவதையும் தடுத்தது. இத்துடன் பழங்குடி பெண்களின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த  இவர்களின் நிலங்களிலிருந்து எடுக்கின்ற உணவுகளை  விநியோகிக்கின்ற முறைமையையும் இல்லாமல் செய்தது. இதேபோல மத்திய அரசின் சட்டங்களும் பல வழிகளில் பழங்குடிப் பெண்களுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறைகளைப் பிரயோகித்தன. காலனித்துவ சட்டங்களில் பாலின இனத்துவ ஒடுக்குமுறைகள் முக்கியமான கூறுகளாக விளங்கின என்றால் மிகையல்ல.

பழங்குடி பெண்கள் தொடர்பான காலனித்துவ வரலாற்றுரீதியான பார்வைகள் இவர்களைப் பாலியல் கவர்ச்சியுடையவர்களாகவே சித்தரித்து வந்திருக்கின்றன.  இவை குடியேற்றக்காரர்களின் பாலியல் சார்ந்த முன்அனுமானங்களினால் பழங்குடிப் பெண்கள் ஒரே மாதிரியானவர்கள் என்ற விம்பத்தை உருவாக்கியதுடன் அவை இன்றுவரை தொடர்கின்றன. பல ஆய்வாளர்களும் பழங்குடி மக்களின் தவறான நடத்தைகள் எனத் தாம் கருதுபவை தொடர்பாக நிறயைவே எழுதி இதற்கு வலுச் சேர்த்தார்கள். உதாரணமாக பலதார மணங்கள், பெண் தலைவர்கள், பல பாலினங்கள், ஆண் பெண் இரு உறுப்புகளையும் கொண்ட மனிதர்கள், இவை இரண்டும் இல்லாதவர்கள். ஆடைகள் மாறி அணிபவர்கள் தொடர்பான கட்டுக்கதைகளை எழுதினார்கள்.  பாலினம் பாலியல் தொடர்பான பழங்குடி மக்களின் வெளிப்படையான தன்மைகளை இழிவுபடுத்தினார்கள். எள்ளிநகையாடினார்கள். மேலும் குடியேறியவர்களின் அடக்கப்பட்ட பாலியல் பண்பாட்டின் விளைவாக உருவான கருத்துகளின் அடிப்படையில் பழங்குடிப் பெண்களை தமது எல்லைகளுக்குள் மிக மோசமாக இழிவு செய்தார்கள். பிரதான ஊடகங்களில் பழங்குடி பெண்கள் தொடர்பாக வந்த படங்களையும் கட்டுரைகளையும் ஆய்வு செய்தபோது அவை எதிர்மறையான அர்த்தங்களை அல்லது அதை நோக்கிய கருத்துகளை உருவாக்க கூடியவைகளாகவே இருந்தன. இவற்றின் விளைவுகள் என்னவெனின் பழங்குடி பெண்கள் தொடர்பான சமூக மாதிரிகளை மீள மீள உருவாக்கி அதையே உண்மையென நம்பச் செய்து பழக்கப்படுத்திவிடுவதாகும். பழங்குடிப் பெண்கள் தொடர்பான இவ்வாறான பிரதிநிதித்துவ விம்பமானது இவர்களைப் பாதிக்கும் நம்பிக்கைகளை மற்றவர்களிடமும் இவர்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளையும் உருவாக்கவிடக் காரணமாகிவிடுகின்றன. இதேபோல பழங்குடியைச் சேர்ந்த இளம் பெண்களை இலக்காக வைத்து குறிப்பிடத்தக்களவிலான சமூக மாதிரிகள் கட்டமைக்கப்பட்டு இப் பெண்கள் இதற்குள் உள்வாங்கப்பட்டனர்.  இவை தங்களுக்கு எதிரானவை என அறியாத இவர்கள் இதனால் பல பிரச்சனைகளை எதிர்நோக்குகின்றார்கள்.

The important role of Native American women

இவ்வாறான சமூகப் பிரச்சனைகள் பழங்குடி குழந்தைகளையும் இரு ஆன்மா கொண்ட மனிதர்களையும் பாதிப்புக்கு உள்ளாக்குகின்றன. ஆகவேதான் நாடு முழுவதும் காணாமலாக்கப்பட்ட அல்லது கொல்லப்பட்ட  (MMIW) பழங்குடி பெண்கள், சிறுமிகள், மற்றும் இரு ஆன்மா மனிதர்கள் தொடர்பான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும் விசாரணைகளை மேற்கொள்ளவும் முயற்சிகள் நடைபெறுகின்றன. 2013ம் ஆண்டு மட்டும் காணாமலாக்கப்பட்ட அல்லது கொல்லப்பட்ட பெண்களின் 1200 வழக்குள் நடைபெற்றதாக அறிக்கைகள் கூறுகின்றன. இதற்குள் பதிவு செய்யப்படாத வழக்குகள் உள்ளடக்கப்படவில்லை. பதிவு செய்யப்பட்டவைகள் கூட முழுமையானவையல்ல. இவ்வாறான வழக்குகள் பிரச்சனைகளை தீர்த்து வைக்காமையினால் மேலும் கூடுதலாக இவ்வாறான சம்பவங்களை நடைபெற காரணமாகின்றன. மேலும் பல முறை பாதிக்கப்பட்ட  குறிப்பாக பாலியல் தொழிலில்  ஈடுபடுகின்ற பழங்குடி பெண்களே குற்றவாளிகளாக்கப்படுகின்றனர். அல்லது பழங்குடி ஆண்களே குற்றவாளிகளாகின்றனர். வரலாற்றில் எவ்வாறு பெண்களைப் பற்றிய தவறான விம்பங்கள் கட்டமைக்கப்படுகின்றனவோ அவ்வாறே பழங்குடி ஆண்கள் வன்முறையானவர்கள் என்ற விம்பம் கட்டமைக்கப்பட்டு வந்துள்ளது. இப்படி பழங்குடி மக்களுக்கு எதிரான பார்வைகளை ஊடகங்களில் காண்பிக்கும் போது மறுதலையாக இவர்கள் வரலாற்றில் அனுபவித்த கஸ்டங்கள் பிரச்சனைகள் எல்லாம் விடுபட்டுவிடுகின்றன. மறைக்கப்பட்டுவிடுகின்றன. அதிகமான நேரங்களில் கனடாவின் காலனித்துவ வரலாற்றில் பழங்குடிப் பெண்கள் தொடர்ச்சியாக சூழற்சியான முறையில் முகம் கொடுக்கின்ற கஸ்டங்கள் வறுமைகள் விளங்கப்படுத்தப்படுவதில்லை. இதன்விளைவாக ;பழங்குடி மக்களும் தமக்கு எதிரான விம்பக் கட்டமைப்புகளினால் தம் மீதான தவறான நம்பிக்கைகளை (இவர்களும்) உள்வாங்க ஆரம்பித்துவிடுவதற்கான சாத்தியங்கள் அதிகமாகின்றன.

First Nations in Canada

பழங்குடிப் பெண்கள் பல வழிகளில் அடக்குமுறைகளுக்கு இலக்காகியுள்ளனர். கடந்த கால வரலாறுகளில் இவர்களை நாகரிகப்படுத்தி குடியேறிகளின் சமூகங்களுக்குள் உள்வாங்கும் செயற்பாடுகளில் கருத்தடைகளும் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. இதனுடாக பழங்குடி மக்களின் இனப்பெருக்கத்தை தடுப்பதுடன் அவர்களின் சனத்தொகையை கட்டுப்படுத்துவதும் முக்கிய நோக்கமாக இருந்துள்ளது.  பழங்குடி மக்களின் நிலங்களிலுள்ள வளங்கள் அகழ்ந்து எடுக்கப்பட்டு அந்த நிலங்கள் மாசுப்படுத்தப்பட்டு அழிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை பழங்குடிப் பெண்களின் இனப்பெருக்க செயற்பாட்டிற்கும் அதிக பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. இங்குள்ள தொழிற்சாலைகளில் உற்பத்தி செய்யப்படும் நச்சு இரசாயணங்கள் பெண்களின் உடலுக்குள் புகுந்து கர்ப்பக்காலத்தில் கொழுப்புகளிலும் தாய்ப்பாலிலும் படிகின்றன. இதன் விளைவாக தாய்ப் பால்குடிக்கும் குழந்தைகளை இவை நேரடியாகப் பாதிக்கின்றன. இவ்வாறுதான் பழங்குப் பெண்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றார்கள்.

Missing and Murdered Indigenous Women USA - Home | Facebook

பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள்  இவர்களின் நிலத்திற்கு எதிரான வன்முறைகளுடன் எவ்வாறு தொடர்புபடுகின்றன என சில ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. ஏனெனில் முதலாளித்துவமும் ஆணாதிக்கமும் இணைந்து நிலத்தையும் அந்த நிலத்தில் வாழ்கின்றன காட்டு மிருகங்களையும் அழிக்கின்றார்கள். இது பழங்குடிப் பெண்களின் உடல்களை அழிப்பதற்கு சமமானதாகும். இவ்வாறு நிலமும் பெண்களும் புறக்கணிப்புக்கு உள்ளாகி மதிப்பிழக்கப்படுகின்றன.  காலனித்துவம் ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்து நிலம் தொடர்ந்து கைப்பற்றப்பட்டு அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியதுடன் தொழில் அபிவிருத்திகளினுடாக துஸ்பிரயோகத்திற்கும் உள்ளாகியது. இதற்கு சமாந்தரமாக பழங்குடி மக்களுக்கும் இதுவே நடந்தது. 

Native women - their roles and their influence

குடியேறியவர்களின் ஆணாதிக்க காலனித்துவம் பழங்குடி ஆண்களுக்கும் எதிரானதே. உதாரணமாக பெண்களுடன் இணைந்து பராமரிப்பு செயற்பாடுகளில் ஆண்கள் ஈடுபடுவதை குறைத்தே மதிப்பிடுகின்றனர். இதனுடாக ஆணாதிக்கமானது பெண்களுக்கு எதிரான பார்வைகளையும் ஆணாதிக்கத்தின் கட்டமைக்கப்பட்ட மேன்மையையும் நயவஞ்சகமாக இவர்களுக்குள் ஊட்டிவிடுகின்றனர். இது பழங்குடி ஆண்களின் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்திலும் உள்வாங்கப்படுகின்றது. இவ்வாறான பார்வைகள் பழங்குடி மக்களின் ஆட்சி, கல்வி, பொருளாதாரம் என்பவற்றின் முறைமைகளை குறைத்து மதிப்பிடவும் வழிவகுக்கின்றது. மேலும் தம் வாழ்வு தொடர்பான ஆன்மீகப் பண்பாட்டு பார்வைகள் தொடர்பான முடிவுகளை எடுக்க முடியாதவாறு சனத்தொகையின் பாதிப் பேர் கூடி வாழ்வதிலிருந்து விலத்தி வைக்கப்படுகின்றனர்.

Our Stories: First Peoples in Canada | Indigenous Education

பல வழிகளில் பழங்குடிப் பெண்கள் கண்ணுக்குத் தெரியதவர்களாக்கப்பட்டு கவனிக்கப்படாமல் விடப்பட்டார்கள். மேலும் இவர்கள் தங்கள் ;சமூகத்தின் பாரம்பரிய நிலைகளிலிருந்து அகற்றப்பட்டார்கள். தவறாக சித்தரிக்கப்பட்டார்கள். பண்பாடுகள் நையாண்டி செய்யப்பட்டு தொடர்ச்சியாக மதிப்பிழப்புச் செய்யப்பட்டன. இருப்பினும் இவ்வளவு எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியிலும் காலனித்துவ கட்டமைப்பிற்குள்ளும் பழங்குடிப் பெண்கள் தங்களது பாரம்பரியமான பராமரிப்பு செயற்பாடுகளையும் தாய்ப் பாத்திரங்களையும்  தங்களது மனதைரியத்தாலும் பாலின சமூக நீதிக்காகவும் தொடர்ச்சியாக ஆற்றிவந்தனர். இத் தொழிலில் இவர்கள் சிறப்பான ஆற்றல்களையும் தொழில் நேர்த்தியையும் கொண்டிருந்தார்கள். இறுதியாக தமது உரிமைக்காக நீதிமன்றம் வரை சென்று போராடினார்கள்.

அரசியலில் தங்களின் பிரதிநிதித்துவத்திற்காகவும் சம உரிமைகளுக்காகவும் சமத்துவமான மதிப்பிற்காகவும் பழங்குடிப் பெண்கள் போராடினார்கள். ஏனெனில் இந்தியன் சட்டத்திலிருந்த பாலின சார்புத் தன்மைகள் பாலியல் ரீதியான புறக்கணிப்புகளையும் அடக்குமுறைகளையும் தோற்றுவித்தன. இந்தியன் சட்டத்திலிருந்த ஆணாதிக்க முறைமையை Lavell v. Canada (1971), Bédard v. Isaac (1972), and Lovelace v. Canada (1981) மூன்று வழக்குகள் மூலம் எதிர்த்தார்கள். சட்டரீதியாக சமூகத்தில் ஒருவரின் நிலை திருமணமானவரா, விவாகரத்துப் பெற்றவரா, தனியரா, துணைவரை இழந்தவரா என வகைப்படுத்தப்படுகின்றது. பழங்குடிப் பெண்களின் சமூக நிலையானது இவற்றுக்கும் அப்பால் இந்தியன் நிலையிலும் தங்கியிருக்கின்றது. ஆகவே இந்த மூன்று வழக்குகளும் இந்தியன் சட்டத்தில் மனித உரிமைகளையும் சட்டரீதியான பாதுகாப்பையும்  கோரின. ஏனெனில் இந்தியன் சட்டம் கனேடிய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் பாதுகாக்கப்பட்ட மனித உரிமைகளையும் பால் பாலினப் பாதுகாப்பு உரிமைகளையும் மீறியதாக மேற்குறிப்பிட்ட வழக்குகள் நிறுபித்தன. இந்தியன் இல்லாதவரை திருமணம் முடித்த பழங்குடிப் பெண்ணின் உரிமை, விவாகரத்துப் பெற்ற பெண்ணின் உரிமை, உயர் நீதி மன்றமும் இவ்வாறான பாரபட்சங்கள் இந்தியன் சட்டத்தில் இருப்பதாக ஏற்றுக்கொண்டது. சிலவற்றை உயர் நீதி மன்றம் ஏற்காமையால் ஐக்கிய நாடுகளின் சபை வரை சென்று நீதி கேட்டார்கள். 2011ம் ஆண்டு ஜனவரி 31ம் திகதி உருவாக்கப்பட்ட Bill C-3 சட்டத் திருத்தம் மூலம் தமது இந்தியன் நிலையை இழந்த பெண்களின் பேரப்பிள்ளைகள் மீண்டும் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.

MMIWG2S Alaska 5K: Run for Healing, Run for Justice — Native Movement

இச் சட்டங்களால் பழங்குப் பெண்களும் அவர்களின் குழந்தைகளும் எந்தவிதமான குடும்ப ஆதரவுகளுமின்றி, வருமானமின்றி, பொருளாதார ஆதரவு இல்லாமல் மிகவும் கஸ்டப்பட்டார்கள். இதன் விளைவாக வறுமை, வேலையில்லாமை, குடும்ப வன்முறை, வீடில்லாமை போன்ற பிரச்சனைகளை எதிர்கொண்டார்கள். இன்றுகூட பல குழந்தைகள் இச் சட்டத்தின் பாதிப்பால் தமது அடையாளங்களை இழந்து எந்தக் குழுவுடனும் தம்மை அடையாளப்படுத்த முடியாமல் உரிமை கோர முடியாமல் கஸ்டப்படுகின்றார்கள்.

Missing numbers | Arts & Entertainment | lmtribune.com

1969ம் ஆண்டு வெள்ளையறிக்கை உருவாக்கப்பட்டபோது அதில் பழங்குடிப் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் இல்லாமையினால் தங்கள் உரிமைகளைப் பெற இந்தியன் இறையான்மை இயக்கத்தை ஆரம்பித்தார்கள். 1970ம் ஆண்டு அரசாங்கத்தில் நடைபெறும் விவாதங்களிலும் அரசியலில் சட்டத் திருத்தங்களிலும் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம், பெண்களின் பார்வைகள், பெண்களைப் பற்றிய அக்கறை என்பன இல்லாமையினால் தம் பிரதிநிதித்துவ உரிமைக்காக இரண்டு பழங்குடிப் பெண்களின் இயக்கங்கள், இந்தியப் பெண்களின் இந்திய உரிமை, கனடாவின் பழங்குடி பெண்களின் அமைப்பு, உருவாக்கப்பட்டன.

Indigenous Women Rising - Home | Facebook

கனடாவின் பெண்ணியமானது பல பெண்களுக்காக குரல் கொடுத்தபோதும் பழங்குடி பெண்களின் பிரச்சனைகள் தனித்துவமானவை. மற்றைய பெண்களில் இருந்து இவர்களின் பிரச்சனைகள் வேறுபட்டவை. பெண்ணிய இயக்கம் ;மூன்று காலகட்டதை உடையவை. 1900களில் பணக்கார வெள்ளைப் பெண்கள் தமது வாக்குரிமைக்காக போராடினார்கள். 1960-80வரை பெண் விடுதலை இயக்கம் குடும்பம், பாலியல், வேலை தொடர்பான பிரச்சனைகளுக்காகப் போராடினார்கள். 1990களிலிருந்து இன்றுவரையான பெண்ணியம் பல்வேறு வயதுகளையும் இனங்களையும் சேர்ந்த பெண்களைக் கொண்ட பன்முகத் தன்மை வாய்ந்த ஒன்றாக இருக்கின்றது. இவர்கள் பாலினம், இனத்துவம், பொருளாதாரம், சமூக நீதி என்பவற்றுக்காக போராடுகின்றார்கள். அதாவது பழங்குடி அல்லாத பெண்கள் ஆணாதிக்க சமூகக் கட்டமைப்புக்கு எதிராகவும் சமத்துவத்திற்காகவும் மனித உரிமைகளுக்காகவும் போராடுகின்றார்கள். (இது தொடர்பான வேறு ஒரு கட்டுரை ஏற்கனவே எழுதியுள்ளேன். அதை வாசிக்கவும்).

Indigenous Feminism: Healing the World of Patriarchy and White Supremacy |  by Indigenous Rising Media | Medium

பழங்குடிப் பெண்கள் ஏற்கனவே காலனித்துவத்திற்கு முன்பு இயல்பாக சமத்துவமாக இருந்த சமூகத்தில் வாழ்ந்து வந்தவர்கள்.  இவர்களைப் பொறுத்தவரை தாம் ஏற்கனவே நிலம், அரசியல், சட்டங்கள் தொடர்பாக தாமும் முடிவுகள் எடுக்கக்கூடிய பழங்குடி மக்களின் இறையான்மையுள்ள தேசத்திலும் ஆட்சி முறைமைகளிலும் பங்குபற்றியிருந்தோம். இவ்வாறா விடயங்களில் தமது பங்குபற்றுதல்களை மீள உள்ளடக்குவதற்காகன போராட்டமே இவர்களுடையது. சரியாகச் சொன்னால் பழங்குடிப் பெண்ணியமானது 1492ம் ஆண்டு காலனித்துவத்தின் இருபாலுறவு ஆணாதிக்க பார்வையின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஐரோப்பிய பாலின பாகுபாட்டு முறைமைகளுக்கு எதிராக குரல் கொடுத்தபோது ஆரம்பித்ததாகும். பழங்குடிப் பெண்களைப் பொறுத்தவரை பெண்ணியமானது தங்களின் பண்பாடு, சமூக,அரசியல் அனுபவங்களை உள்ளடக்கியதாக பன்முகத்தன்மை வாய்ந்ததாக இருக்க வேண்டும்.  மேலும் பழங்குடி பெண்கள், சிறுமிகள், மற்றும் சக பாலினத்தவர்கள் எதிர்கொள்கின்ற ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் பாலின இன ரீதியான வன்முறைகளுக்கும் எதிராக பழங்குடிகளின் பெண்ணியமானது குரல் கொடுக்க வேண்டும். ஆகவேதான் இது சமத்துவத்திற்கான போராட்டத்தை விட  வேறானது. ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புபட்டதும் பொறுப்புக்கூறுவதற்குமான முறைமைகளையுடைய சமத்துவமான வாழ்வைக் கொண்ட சமூகத்திற்கான போராட்டம். இன்று பழங்குடிகளின் பெண்ணியமானது  பழங்குடி பெண்களின் பார்வைகளையும், இவர்களின் ;வரலாறு, பண்பாடு, என்பவற்றுடன் பழங்குடி சமூகங்களையும் அதன் விழுமியங்களையும் கவனத்தில் கொள்கின்றது.

International Indigenous Women's Forum (FIMI) – Channel Foundation

கனேடிய பழங்குடிப் பெண்கள் அமைப்பை நிறுவியமையும், மெட்டிஸ் தேசிய சபையிலும் முதல் தேசத்தவர்களின் சபையிலும் பெண்களுக்கான சபைகளை உருவாக்கியமையும் பழங்குடி பெண்களின் வெற்றியையும் இவர்களின் செயற்பாடுகளையும் பறைசாற்றுகின்றன. மேலும் இன்று பல பழங்குடிப் பெண்கள் பன்முகப் பாத்திரங்களை சமூகங்களில் ஆற்றுகின்றார்கள். தாயாக, பாட்டியாக, சமூகத்தின் தலைவர்களாக, பல்கலைக்கழக மாணவர்களாக, பேராசிரியர்களாக, சட்டத்தரணிகளாக, வியாபாரிகளாக, எழுத்தாளர்களாக, திரைப்படக் கலைஞர்களாக என பல்வேறு தளங்களில் செயற்படுகின்றார்கள். இவை நீண்டகால அடக்குமுறைகள், இனவாதம், பாலினவாதம் என்பவற்றை எதிர்கொண்டபோதும் மனதைரியத்துடனும் உறுதியுடனும் பழங்குடி பெண்களின் வாழ்கின்றார்கள் என்பதற்கான சாட்சியமாகும். இருப்பினும் இவர்களின் முழுமையான விடுதலைக்கு இன்னும் நீண்ட தூரம் பயணிக்க வேண்டும்.  இதற்கு அரசியல், சமூக, பொருளாதார, பண்பாட்டுத்தளங்களில் பல பணிகளை ஆற்ற வேண்டி உள்ளது என்கின்றனர்.

Canada's shame: the coerced sterilization of Indigenous women | New  Internationalist

அல்பேட்டா பல்கலைக்கழத்தின் பழங்குடி மக்களின் பீடம் நடாத்தும் பழங்குடி மக்கள் தொடர்பான கற்கை நெறியின் ஒன்பதாவது  பாடத்திட்டத்தை தழுவி மொழிபெயர்ப்பதனுடாக எழுதியதாகும்.

மீராபாரதி

படங்கள் கூகுள்
உசாத்துணைகள் (பாடத்திட்டத்திலிருந்து)

Anderson, Karen. 1991. Chain Her By One Foot: The Subjugation of Native Women in

Seventeenth-Century New France. New York: Routledge.

Anderson, Kim. 2010. “Affirmations of an Indigenous feminist.” In Indigenous Women

and Feminism: Politics, Activism, Culture, edited by Cheryl Suzack, 81–

91. Vancouver, BC: UBC Press.

Anderson, Kim and Bonita Lawrence, eds. 2012. Strong Women Stories: Native Vision

and Community Survival. Toronto, ON: Sumach Press.

Bird, S. 1999. “Gendered Construction of the America Indian in Popular Media” Journal

of Communication 49 (3): 61–83.

Bodenhorn, Barbara. “’I’m not the Great Hunter, My Wife Is’: Iñupiat and Anthropological

Models of Gender. Études/Inuit/Studies 14 (12): 55–74.

Carter, Sarah. 2008. The Importance of Being Monogamous: Marriage and Nation

Building in Western Canada to 1915. Edmonton, AB: University of Alberta Press.

Deerchild, Rosanna. 2012. “Tribal Feminism is a Drum Song.” In Strong Women

Stories: Native Vision and Community Survival, edited by Kim Anderson and

Bonita Lawrence, 97–105. Toronto, ON: Sumach Press.

Deloria, Phillip J. 1998. Playing Indian. New Haven, CT: Yale University Press.

Driskill, Qwo-Li, Chris Findley, Brian Joseph Gilley, and Scott Lauria Morgensen, eds.

2011. Queer Indigenous Studies: Critical Interventions in Theory, Politics, and

Literature. Arizona, AZ: The University of Arizona Press.

Epple, Carolyn. 1997. “A Navajo Worldview and Nádleehí: Implications for Western

Categories.” In Two-Spirit People: Native American Gender Identity, Sexuality,

and Spirituality, edited by Sue-Ellen Jacobs, Wesley Thomas, and Sabine Lang,

174–191. Urbana, IL: University of Illinois Press.

Finley, Chris. 2011. “Decolonizing the queer Native body (and recovering the Native

bull-dyke): Bringing “sexy back” and out of Native studies’ closet.” In Queer

Indigenous Studies: Critical Interventions in Theory, Politics, and Literature,

edited by Qwo-Li Driskill, 31–42. Tucson, AZ: University of Arizona Press.

Flannery, Regina. 1995. Ellen Smallboy: Glimpses of a Cree Woman’s Life. Montreal,

QC: McGill-Queen’s University Press.

23

Glenn, Coleen and Joyce Green. 2007. “Colleen Glenn: A Métis Feminist in Indian

Rights for Indian Women, 1973-1979.” In Making Space for Indigenous

Feminism, edited by Joyce Green, 233–240. Winnipeg, MB: Fernwood

Publishing

Government of Canada. 2010. Bill C-3 Gender Equity in Indian Registration Act.

Click to access 40-3-c3-e.pdf

Goyette, Linda. 2013. Disinherited Generations: Our Struggle to Reclaim Treaty Rights

for First Nations Women and Their Descendants. Edmonton, AB: University of

Alberta Press.

Green, Joyce. 2007. “Building Strategies: Aboriginal Women and Constitutional Rights

in Canada.” In Making Space for Indigenous Feminism, edited by Joyce Green,

36–51. Winnipeg, MB: Fernwood Publishing.

Green, Rayna. 2007. “The Pocahontas Perplex: The Image of Indian Women in

America Culture.” In Native Women’s History in Eastern North America before

1900, edited by Rebecca Kugel and Lucy Eldersveld Murphy, 698–714. Lincoln,

NB: University of Nebraska Press.

Grey, Minnie. 2010. “From the tundra to the boardroom to everywhere in between:

Politics and the changing roles of Inuit women in the arctic.” In Indigenous

Women and Feminism: Politics, Activism, Culture, edited by Cheryl Suzack, 21–

28. Vancouver, BC: UBC Press.

Jacobs, Sue-Ellen, Wesley Thomas, and Sabine Lang, eds. 1997. Two-Spirit People:

Native American Gender Identity, Sexuality, and Spirituality. Urbana, IL:

University of Illinois Press.

Jamieson, Kathleen. 1978. Indian Women and the Law in Canada: Citizens Minus.

Ottawa, ON: Minister of Supply.

Kelm, Mary-Ellen and Lorna Townsend, eds. In the Days of our Grandmothers: A

Reader in Aboriginal Women’s History. Toronto, ON: University of Toronto Press.

Klein, Laura and Lillian Ackerman, eds. 1995. Women and Power in Native North

America. Norman, OK: University of Oklahoma Press.

Kugel, Rebecca, and Lucy Eldersveld Murphy, eds. 2007. Native Women’s History in

Eastern North America before 1900. Lincoln, NB: University of Nebraska Press.

Lang, Sabine. 1998. Men as Women, Women as Men: Changing Gender in Native

American Cultures. Austin, TX: University of Texas Press.

24

Lee, Guemple. 1995. “Gender in Inuit Society.” In Women and Power in Native North

America, Laura Klein and Lillian Ackerman, 17–27. Norman: University of

Oklahoma Press.

Leigh, Darcy. 2009. “Colonialism, Gender and the Family in North America: For a

Gendered Analysis of Indigenous Struggles” Studies in Ethnicity and Nationalism

9 (1): 70–88.

Lenon, Suzanne. “Living on the Edge: Women, Poverty and Homelessness in Canada.”

Canadian Woman Studies 20 (3):123–126.

Maltz, Daniel and Joallyn Archambault. 1995. “Gender and Power in Native North

America.” In Women and Power in Native North America, edited by Laura Klein

and Lillian Ackerman, 230–249. Norman, OK: University of Oklahoma Press.

McIvor, Sharon. 2004. “Aboriginal Women Unmasked: Using Equality Litigation to

Advance Women’s Rights” Canadian Journal of Women and the Law 16: 106–

136.

Monture, Patricia and Patricia McGuire. 2009. First Voices: An Aboriginal Women’s

Reader. Toronto, ON: INANNA Publications and Education Inc.

Pilling, Arnold. 1997. “Cross-Dressing and Shamanism among Selected Western North

American Tribes.” In Two-Spirit People: Native American Gender Identity,

Sexuality, and Spirituality, edited by Sue-Ellen Jacobs, Wesley Thomas, and

Sabine Lang, 69–99. Urbana, IL: University of Illinois Press.

Roscoe, will. 1998. Changing Ones: Third and Fourth Genders in Native North America.

New York: St. Martin’s Press.

Royal Canadian Mounted Police. Missing and Murdered Aboriginal Women: A National

Operational Overview. 2014. http://www.rcmp-grc.gc.ca/en/missing-and%5B1%5Dmurdered-aboriginal-women-national-operational%5B1%5Doverview?ncid=txtlnkusaolp00000618

Scott, Joan Wallach. 1999. Gender and the Politics of History. New York: Columbia

University Press.

Silman, Janet. 1987. Enough is Enough: Aboriginal Women Speak Out. Toronto, ON:

Women’s Press.

Shoemaker, Nancy. 2006. “Kateri Tekakwitha’s Tortuous Path to Sainthood.” In In the

Days of our Grandmothers: A Reader in Aboriginal Women’s History, edited by

Mary-Ellen Kelm and Lorna Townsend, 93–116. Toronto: University of Toronto

Press.

25

Smith, Andrea. 2011. “Queer theory and Native studies: The heteronormativity of settler

colonialism.” In Queer Indigenous Studies: Critical Interventions In Theory,

Politics, and Literature, edited by Qwo-Li Driskill, 43–64. Tucson, AZ: University

of Arizona Press.

Smits, David. 2007. “The ‘Squaw Drudge’ A Prime Index of Savagism.” In Native

Women’s History in Eastern North America before 1900, edited by Rebecca

Kugel and Lucy Eldersveld Murphy, 281–306. Lincoln, NB: University of

Nebraska Press.

Simpson, Leanne. “Queering Resurgence: Taking on Heteropatriarchy in Indigenous

Nation Building”. Leanne Simpson (blog), June 1, 2012, http://leannesimpson.ca/

queering -resurgence-taking-on -heteropatriarchy-in-indigenous-nation-building/

St. Denis, Verna. 2007. “Feminism is for Everybody: Aboriginal Women, Feminism, and

Diversity.” In Making Space for Indigenous Feminism, edited by Joyce Green,

16–28. Winnipeg, MB: Fernwood Publishing.

Williams, Walter. 1992. The Spirit and the Flesh: Sexual Diversity in Native American

Culture. Boston, MA: Beacon Press.

Women of Caughnawaga. 2009. “The Least Members of Out Society.” In First Voices:

An Aboriginal Women’s Reader, edited by Patricia Monture and Patricia

McGuire. Toronto, ON: INANNA Publications and Education Inc

கனேடியப் பழங்குடி மக்களும் பால் பாலினம் பாலியல் தொடர்பான பார்வைகளும்.

Establishing a Holistic Gender Perspective - The Gender Wheel

பழங்குடி சமூகங்களின் முதுகெலும்பாக பழங்குடிப் பெண்கள் இருக்கின்றார்கள் எனப் பல கூற்றுக்கள் உறுதி செய்கின்றன. பழங்குடி ஆண்களுடன் இணைந்து பழங்குடி தேசங்களை கட்டி எழுப்பிய பழங்குடிப் பெண்களின் சிறுமிகளின் பல்வேறு பால் பாலின அடையாளம் கொண்ட மனிதர்களின் துடிப்பான பங்களிப்புகளும் மனஉறுதியும்  தைரியமும் முக்கியமானவை. இதற்குப் பல பழங்குடி மக்களினதும் அவர்களது தேசங்களினதும் பல்வேறு பண்பாடுகளின் அடிப்படையிலான பால், பாலினம், பாலியல்  போன்ற விடயங்கள் தொடர்பான புரிந்துணர்வுகளும் கோட்பாடுகளுமே காரணமாகும். இதனால் தம் சமூகங்களுள் பல்வேறு பொறுப்புகளையும் பாத்திரங்களையும் பழங்குடிப் பெண்கள்  பாரம்பரியமாக வகித்தார்கள். இன்று இவர்கள் எவ்வாறான நிலையில் இவர்கள் இருக்கின்றார்கள்?. அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்திய சட்டம் பெண்களுக்கு எதிராக இருந்ததுடன் அவர்களைப் புறக்கணித்தது. மேலும் இது போன்ற அரசின் அடக்குமுறைச் சட்டங்களாலும் வதிவிட பாடசாலைகள் போன்ற இனப் படுகொலை செயற்பாடுகளாலும் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் அடிப்படையிலான சட்டங்களாலும் இப் பெண்களும் சிறுமிகளும் பல்வேறு பால் பாலின பாலியல் அடையாளங்களை உடையவர்களும் காவற்துறையின் கண்காணிப்புக்கு உட்பட்டார்கள். அதாவது காலனித்துவத்தின் முக்கியமான செயல் திட்டங்கள் பழங்குடி சமூகங்களை இருதுருவ பால் மயப்படுத்தியது. இவ்வாறு இவர்கள் தொடர்ச்சியாக ஒதுக்கப்பட்டு புறக்கணிக்கப்பட்டு அடக்கப்பட்டதன் விளைவாக இவர்களின் வாழ்நிலை மிகவும் கீழ் நிலைக்குச் சென்றது. இவற்றுக்கும் பழங்குடி பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளுக்கும் எதிராக தங்கள் ;உரிமைகளைப் பாதுகாக்க பழங்குடிப் பெண்கள் போராடினார்கள். இதன்விளைவாக சிலர் இன்று பல்வேறு உயர்நிலைகளில் இருக்கின்றார்கள். இதற்கு இவர்களின் அயராத முயற்சியும் மன உறுதியுமே காரணம் என சொல்லலாம்.   இவற்றின் தோற்றுவாய்தான் பழங்குடி பெண்ணியமாகும்.

Culturally-Relevant Gender-Based Analysis for Indigenous women &  gender-diverse peoples - YouTube

பால் என்பது ஒரு கோட்பாடாகும். இது ஒருவரில் காணப்படுகின்ற மரபணு அமைப்பு, உடற்கூறுகள், ஹோமோன்கள், மற்றும் உடற்பண்புகள் போன்ற உயிரியல் வேறுபாடுகள் தொடர்பான விளக்கங்களை கொண்டிருப்பதாகும். பொதுவாக பால் என்பது  ஆண் பெண் என்ற இருமைவாத கண்ணோட்டத்திலையே பார்க்கப்படுகின்றது. ஆனால் இன்று விஞ்ஞானிகள் ;பால், பாலினம், பாலியல் என்பவற்றை அவ்வளவு இலகுவாக பிரித்துவிட முடியாது என கூறுகின்றனர். ஆனால் இதனைப் பல பழங்குடி மக்கள் எப்போதும் புரிந்து இருந்தார்கள் என்பதே உண்மையாகும்.

Celebrating Two-Spirit Pride — for thousands of years! – Struggle – La Lucha

பாலினம் என்பது பண்பாட்டின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு கோட்பாடாகும்.  இந்தடிப்படையில் ஒருவர் தன்னை ஆணாகவோ, பெண்ணாகவோ, அல்லது வேறு ஒன்றாகவோ வெளிப்படுத்தும் போது அதற்கமைய குறிப்பிட்ட நபரின் சமூகப் பாத்திரம், பண்புகள், சமூகநிலை என்பன அச் சமூகத்தில் வெளிப்படுத்தப்படும்.  அதேநேரம் பாலினம் என்ற கோட்பாடானது பால் எனும் கோட்பாட்டுடன் தொடர்புடையது. ஆனால் இவை இரண்டும் ஒரே கோட்பாடுகளல்ல. பாலினம் என்பது ஒரு நேர்கோட்டியில் மாறி மாறி அலைகின்ற ஒரு கோட்படாகும் என சமூக விஞ்ஞானிகள் கூறுவார்கள். இதில் ஆணும் ஆண்மையும் நேர்கோட்டின் ஒரு மூனையில் இருந்தால் பெண்ணும் பெண்மையும் அக் கோட்டின் மறுமுனையில் இருக்கும். ஒருவருடைய பாலின அடையாளம் என்பது ஒருவர் தன்னை ஆணாகவோ பெண்ணாகவோ   அல்லது இரண்டு மூனைகளுக்கு இடையில் ஒரிடத்தில் எவ்வாறு தன்னை அடையாளம் காணுகின்றார் என்பதில் தங்கியுள்ளது. சில பண்பாடுகளில் ஆண் அல்லது பெண் என்ற இரண்டு தெரிவுகளுக்குள் மட்டுமே மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால் சில பண்பாடுகளில் இது நிலையானதோ இறுக்கமானதோ அல்ல மாறாக மாறும் தன்மையுடையதாக இருக்கின்றது.

Gender Identities – Our Stories

ஐரோப்பிய பண்பாடுகளுக்கு மாறாக வட அமெரிக்காவிலுள்ள பழங்குடி மக்களின் பண்பாடுகளில் பாலினம் தொடர்பான வரைவிலக்கணமும் அதன் வெளிப்பாடுகளும் வேறுவகைப்பட்டவையாகும். பல பாலினங்களின் பண்பாட்டு கட்டுமானங்களை பாலின மாறுதல்கள் (Gender variance ) என்ற கோட்பாடின் மூலம் வெளிப்படுத்தப்படுகின்றது.    பலவகையான பாலினங்களும் பலவகைப்பட்ட பாலினப் பாத்திரங்களும் பல பழங்குடி சமூகங்களில் இருக்கின்றன. பாலின பாத்திரங்கள் ;என்பது ஒவ்வொரு பண்பாடுகளும் அவரவருக்கு வரையறை  செய்த பொறுப்புகளும் கடமைகளுமாகும். ஒவ்வொருவரும் தங்களது பாலின அடையாளத்திற்கு ஏற்ப  செயற்பட வேண்டும் என சமூகத்தால் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றார்கள். பழங்குடிப் பண்பாடுகளில் பாலினப் பாத்திரங்கள் என்பன பாராம்பரியமாக தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆண்களும் பெண்களும் வெவ்வேறு வகையான பொறுப்புகளை தமது சமூகங்களுக்குள் செய்ய வேண்டியவர்களாக உள்ளார்கள். அதேநேரம் ஒவ்வொரு பாத்திரங்களும் ஒன்றை ஒன்று நிறைவு செய்கின்றது. இவை அவசியமானவையும் முக்கியமானவையுமாகும். ஒருவரின் பாலின அடையாளம் அவரது பாலின பாத்திரத்தின் செயற்பாடுகளைத் தீர்மானிக்கும். இச் செயற்பாடுகள் ஒவ்வொரு பழங்குடி பண்பாடுகளினுடாகவும் கற்பிக்கப்படும்.

Gender Identities – Our Stories

உதாரணமாக இன்யுட் பழங்குடிப் பெண்கள் தங்கள் சமூகத்திற்குள் பாரம்பரியமாக தைக்கின்ற, உணவுத் தாயரிக்கின்ற பொறுப்புகளை தமது பாத்திரங்களாக நிறைவேற்றுவார்கள். இதேபோல ஆண்கள் வேட்டையாடுவைதை செய்வார்கள். இருப்பினும் சில சமூகங்களில் பெண்கள் சிறந்த வேட்டையாளர்களாக இருக்கின்றார்கள். வேட்டையாடப்பட வேண்டிய மிருகங்களை இலகுவாக இவர்கள் கண்டுபிடிக்க ஆண்கள் அதனை வேட்டையாடுவார்கள்.

The Arbitrary Division of Gender Roles | by Seth Buesing | Medium

பல பழங்குடி மக்கள் தமக்குள் சமத்துவமாகவும் அதேநேரம் சிக்கலான குல அமைப்புமுறைமைகளைக் கொண்டிருந்தபோதும் ஒவ்வொரு குல அமைப்பும் தனித்துவமான பாலினப் பாத்திரங்களைக் கொண்டுள்ளது. பல நேரங்களில் ஆண்களுக்குச் சமனாக பழங்குடிப் பெண்கள் ஆன்மீக, அரசியல், பொருளாதார, அதிகாரங்களைக் கொண்டிருப்பார்கள். ஆண்களினதும் பெண்களினதும் பாத்திரங்கள் வேறு வேறானவைகளாக இருந்தபோதும் அவை சமவளவில் முக்கியமானவையாகும்.       சமூத்திலும் ஆட்சி சபைகளிலும் பெண்கள் பங்குபற்றுவதனுடாக நில முகாமைத்துவம், தலைவர்களை தெரிவு செய்தல், பழங்குடி மக்களின் ஆட்சி முறைமைகள்   போன்றவற்றில் அதிகமான அரசியல் அதிகாரங்களைக் கொண்டிருப்பார்கள். முதிய பெண்கள் தம் பழங்குடி சமூகத்திற்குப் பொருத்தமாக தலைவர்களை தெரிவு செய்வார்கள். மேலும் சமூகத்தின் நல்வாழ்விற்காக முக்கியமான முடிவுகளையும் இவர்களே எடுப்பார்கள்.

Seven Facts About Gender You Should Know | HuffPost Communities

பலவகையான பால் பாலின பாலியல் அடையாளங்களைக் கொண்டவர்களுக்கு ஒவ்வொரு பழங்குடி சமூகத்திலும் வேறுபட்ட சமூகப் பாத்திரங்கள் வழங்கப்படுகின்றன.  சில நேரங்களில் பாலின அடையாள மாற்றங்கள் குறிப்பிட்ட தொழில்களுக்காக மட்டுமே நடைபெறுகின்றன. உதாரணமாக பாலின அடையாளங்களை மாற்றி புதிய பாத்திரங்களாக சமூகத்தின் சில பொறுப்புகளையும் கடமைகளையும் நிறைவேற்றுவார்கள். அதாவது சூரிய நடனம் போன்ற ஒரு கொண்டாட்ட நிகழ்வை நடாத்த  சில நபர்கள் தமக்கு எதிரான பால் அடையாளத்தை உடையவர்களின்     ஆடைகளை அணிந்து இதன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவார்கள். சில சந்தர்ப்பங்களில் பெயர் வைப்பது, ஆன்மாவுடன் உரையாடுவது, ஆன்மிக வழிகளில் குணப்படுத்துவது போன்ற நிகழ்வுகளை இப்படியானவர்கள் மட்டுமே நடாத்தலாம்.   பல பழங்குடி சமூகங்களில் இப்படியான பாலின அடையாளங்களை மாற்றியவர்களையும் அவர்களின் சமூக பாத்திரங்களையும் பொறுப்புகளையும் அங்கீகரிக்கின்றார்கள்.    இவர்கள் ஆண் பெண் இல்லாத மூன்றாவது அல்லது நான்காவது பால், பாலின, பாலியல் அடையாளம் கொண்ட பிரிவினர்களாக கருதப்படுவார்கள். சில நேரங்களில் இவர்கள் எதிர் எதிர் பால் அடையாளங்களை இணைக்கின்ற மனிதர்களாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுவார்கள். இதனால்தான் பழங்குடி மக்கள் பாலினத்தை மாறுகின்றதாக நிலையற்றதாக கருதுகின்றார்கள்.  

Meet your partner” Matchmaking workshop on Gender issues – NGO Norway

பழங்குடி மக்களின் (குறிப்பாக பாலினம் தொடர்பான) கோட்பாடுகளை அறிந்து கொள்ள அவர்களின் மொழியை ஆழமாக பார்ப்பது பயனுள்ளதாகும்.   உதாரணமாக  Navajo பழங்குடி மக்களின் சொல்லான nádleehí என்பது  ஒரு மனிதர் தொடர்ச்சியாக மாற்றத்திற்கு உள்ளாகிக் கொண்டிருக்கின்றார் என்பதைக் குறிக்கின்றது.     மேலும் உடலமைப்பில் ஆணாகவோ பெண்ணாகவோ இல்லாமல்   தெளிவற்ற நிலையில் இருக்கின்ற ஒருவர் எனவும் குறிப்பிடப்படுகின்றது. இந்த சொல்லின் முதலாவது பகுதியான ná என்பது தொடர்ச்சியாக இருப்பது என மொழிபெயர்க்கப்படுகின்றது.  இப் பழங்குடி மக்களின் ஆதிக் கதைகளில் முதன் முதலாகப் பிறந்த மக்களின் பாலைத் தீர்மானிக்க முடியாத வகையில் அவர்கள் இரட்டையர்களாகப் (hermaphrodite twins) பிறந்தார்கள் என சொல்கின்றது.  இதன் அடிநாதம் என்பது nádleehí என்பவர்கள் இச் சமூகத்தில் உயர் நிலையில் இருந்தவர்கள் எனவும் ஆன்மீகப் பாத்திரத்தை ஆற்றியவர்கள் எனவும் அர்த்தம் கொள்கின்றது. ஆகவேதான் சமூக நிகழ்வுகளில் முக்கியமான விடயங்களில் பங்களிப்பவர்களாக இருக்கின்றார்கள்.  இதேபோல Nuxalk (அல்லது Bella Coola  என அறியப்படுகின்ற) என்ற பழங்குடி மக்களின் வாய் மூலக் கதைகளில்   புதிதாகப் பிறந்த குழந்தைகள் தமது பால் அடையாளங்களில் தலைகீழான மாற்றங்களுக்கு உள்ளாவார்கள் என்கின்றன. இக் குழந்தைகள் எவ்வாறான பால் பாலின பாலியல் அடையாளங்களை பெறுவார்கள் என்பது தொடர்பாக தெளிவாக கூறப்படவில்லை. இருப்பினும் இந்த இரண்டு பழங்குடி மக்களும் மனிதர்கள் அனைவரும் ஆண்மை பெண்மை என்ற இரண்டு பாலியல் பண்புகளையும் கொண்டிருப்பார்கள் என்கின்றனர். இவ்வாறு பல பழங்குடி மக்கள் குழுக்களில் பல்வேறு பால் பாலின பாலியல் அடையாளங்களைக் குறிக்க Heemaneh, Agokwa, Tainna wa’ippe போன்ற பல சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 

How healing lodges help Indigenous women rebuild their lives

   

பழங்குடி மக்கள் எவ்வாறு பாலினத்தை கருத்துருவாக்கம் செய்தார்கள் என்பதை இவர்களின் வாய்வழி மரபானது விபவரிக்கின்றது. குழந்தைகள் தங்களின் பாலினத்தை தாமே கண்டறியும் வகையில் சுதந்திரமாகவும் நெகிழ்வாகவும் வளர்க்கப்பட்டனர். பாலின மாற்றங்கள் பருவமடைவதற்கு முதல் அல்லது பருவமடைகின்றன காலங்களில் நடைபெறலாம். உதாரணமாக ஒரு குழந்தை ஆணின் உடற் கூறுகளைக் கொண்டிருப்பினும்  பிற்காலங்களில் தனக்குப் பொறுத்தமான விருப்பமான பாலின அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துவதுடன் பெண்ணின் பாத்திரத்தையும் ஏற்றுக்கொள்கின்றது.   இவ்வாறான பாலின முறைமையானது குழந்தைகளுக்கு தமது ஆளுமைகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான சுதந்திரத்தை வழங்குகின்றது. மேலும் இது ஒவ்வொருவரினது திறமைகள், அறிவு, ஆர்வம் என்பவற்றை முழுவளவில் சமூகப் பயன்பாட்டிற்காகப் பங்களிக்க வழி செய்கின்றது. ஒரு குழந்தை தனது பாலினத்தையும் இக் குறிப்பிட்ட பாலினத்திற்குரிய பொறுப்புகளையும் பற்றிய தனது தேர்வுகளை குறிப்பிட்ட ஒரு பார்வையின் பின் கண்டடையலாம். அல்லது பருவகால வளர்ச்சியின் பின் அந்த தேர்வுகள் உறுதி செய்யப்படலாம்.

Two-Spirit - Equity, Diversity, & Inclusivity: Library Resources - Subject  Guides at University of Alberta Libraries

பாலினத்திக்கும் பாலியலுக்கும் இடையில் முக்கியமான வேறுபாடுகள் உள்ளன. பாலினப் பாத்திரங்கள், பழக்கவழக்கங்கள், செயற்பாடுகள், ஆடைகள் மற்றும் பாலியல் தேர்வுகள் வேறு வேறானவை எனப் பார்க்கப்படலாம். இவற்றில் ஒன்று மற்ற ஒன்றுடன் கட்டாயமாக தொடர்பு கொண்டதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. உதாரணமாக ஒருவர் எதிர்பாலினத்தை சேர்ந்த ஆடையை அணியலாம். இருப்பினும் இது இவரது பாலியற் தேர்வை குறிக்காது.  பெரும்பாலான நேரங்களில் பாலின மாற்றம் பெற்ற ஒருவரை அதற்கு எதிரான பாலினத்துடன் உறவை ;ஏற்படுத்தவே ஊக்குவிக்கப்படுவார்கள். உதாரணமாக உடற்கூறில் ஆணாக இருப்பவர் ஒருவர் பெண்ணின் பாத்திரத்தை ஏற்றிருந்தால் அவர் வழமையான ஆண் பாத்திரத்தை முன்னெடுக்கும் ஆண் ஒருவருடனே உறவு வைத்திருப்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். அதேநேரம் பொதுவாக ஒருவரின் பாலினமும் பாலியலும் வேறு வேறானவையாகவே பார்க்கப்படுகின்றது.

Young, indigenous and two-spirit: resisting the backlash against our rights  | openDemocracy

பழங்குடி மக்களின் வாய்வழிமூல மரபானது பெண் வீரர்களைப் பற்றிய கதைகளையும் கூறியுள்ளது. குறிப்பாக இவ்வாறான செயற்பாடுகள் போர்காலங்களில் ஆண்களால் மட்டுமே முனெடுக்கப்படுபவையாகும். சில சந்தர்ப்பங்களில் குறிப்பிட்ட சமூகங்களுக்குள் பாரம்பரியமாக ஆண்கள் ஏற்ற பதவிகளை பெண்களும் ஏற்பதுமுண்டு.  பல்வேறு பழங்குடிகளைச் சேர்ந்த பெண்கள் போர்களில் பங்குபற்றியுமுள்ளனர். சில ஆண்கள் பெண்களின் உடைகளை அணிந்து பெண்களின் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றிய கதைகளும் உள்ளன. இதன்பின்பு இவர்கள் ஆண்களும் பெண்களும் இல்லாத புதிய பாலின நிலையைப் பெறுவார்கள்.  

Sex, gender and sexual orientation: An Overview

பழங்குடி மக்கள் குறிப்பாக இளைய சமூகம் தாம் இழந்துவிட்ட  பல்வேறு புரிதல்களுக்கு வழிவகுக்கும் பாரம்பரிய  பாலின முறைமைகளை மீளக் கண்டுபிடிக்கும் இயக்கத்தில் பங்காளிகளாக இருக்கின்றனர் .இவர்கள் பாலின பாலியல் அடையாளங்கள் மாறுகின்ற மனிதர்களை அடையாளப்படுத்த இரு ஆன்மா  என்ற சொல்லை அறிமுகம் செய்துள்ளனர். இரு ஆன்மா என்ற சொல் தற்காலத்தில் பயன்பாட்டிற்கு வந்தபோதும், இந்த சொல்லானது அல்கன்குயினின் வடபகுதியில் உருவாகிய  “niizh manitoag” சொல்லின் அர்த்தத்தை உடையதாகும். இச் சொல்லின் அர்த்தமானது ஆண்மையினதும் பெண்மையினதும் கூறுகள் ஒருவரில் காணப்படுவது என்பதைக் குறிப்பதாகும். இப் புதிய சொல்லானது பழங்குடி மக்களின் பால், பாலினம், பாலியல் மற்றும் உறவுமுறைகள் தொடர்பான புரிதல்களை உள்ளடக்கி இருக்கின்றது. இச் சொற்கள் பொதுசன மட்டத்தில் இருக்கின்ற பார்வைகளைவிட சிக்கலானவையும் அடிக்கடி மாறும் தன்மைகளைக் கொண்டவையுமாகும்.

அல்பேட்டா பல்கலைக்கழத்தின் பழங்குடி மக்களின் பீடம் நடாத்தும் பழங்குடி மக்கள் தொடர்பான கற்கை நெறியின் ஒன்பதாவது  பாடத்திட்டத்தை தழுவி மொழிபெயர்ப்பதனுடாக எழுதியதாகும்.

மீராபாரதி
படங்கள் கூகுல்

கனேடியப் பழங்குடிகள் – நிலமும் இறையாண்மையும்

பழங்குடி மக்களுக்கும் அவர்களது நிலத்திற்குமான உறவையும் வரலாற்றுரீதியாக இடம் பெற்ற குடியேற்றங்களும் தற்கால அவிருத்திகளும் எவ்வாறு அந்த உறவைப் பாதித்தன என்பதையும் இப் பகுதியில் பார்ப்போம். பல பழங்குடி மக்களின் உலகப் பார்வையானது  வாய்மொழி மரபைக் கொண்டதுடன் உயிரினங்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப்பிணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்ற கோட்பாட்டைக் கொண்டதாகும். இந்தவகையில் பழங்குடி மக்களின் நிலம் தொடர்பான பார்வையானது தனித்துவமானதாகும். இவர்கள் பலவகைகளில் நிலத்தைப் பற்றிப் பார்ப்பார்கள். கதைப்பார்கள். இவர்களைப்  பொறுத்தவரை நிலம் தொடர்பான கோட்பாடானது மிகப் பெரியதும் சுற்றுச் சூழல் சார்ந்த ஒரு விடயமுமாகும். அதாவது அதன் பௌதீக சூழல், உயிரினங்கள், உயிரற்றன, வளி வெளி, ஆன்மீகம் போன்ற அனைத்தும் ஒன்றுடன் ஒன்று உறவிலிருப்பதை தங்கியிருப்பதையும் விளக்குவதாகும். மேலும் நிலத்துடனான உறவு உணர்வுபூர்வமானது மட்டுமல்ல மனிதர்களையும் சக உயரினங்களையும் போல சமமாக மதிக்கப்பட வேண்டியது என்ற கருத்தை உடையவர்கள். ஏனெனில் நிலமானது தனக்கென உரிமைகளையும், ஆன்மாவையும் மட்டுமல்ல ஒரு முகவரியையும் கொண்டதாகும்.

Hunting and Morality as Elements of Traditional Ecological Knowledge |  SpringerLink

ஐரோப்பியர்களின் பார்வையில் மேற்குறிப்பிட்ட விடயங்கள் சிக்கலான கஸ்டமான ஒரு கோட்பாடாகும். ஐரோப்பியர்களின் நிலம் தொடர்பான உலகப் பார்வையானது, நிலம் என்பது நாம் நிற்பதற்கான ஒரு பௌதீக சடப் பொருளாகும். மேலும்  கற்கள், தாதுப் பொருட்கள்,  நீர் என்பவை உயிரற்ற சடப் பொருட்கள் மட்டுமல்ல இவை மக்களால் சுரண்டப்படக்கூடிய வளங்கள் என்பதாகும். நிலம் என்பது உயிரற்றது. இவற்றிலிருந்து நமக்குத் தேவையான அனைத்தையும் எடுத்துக் கொள்ளலாம். திருப்பி வழங்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற கருத்தை உடையவர்கள். மனிதர்களே அதி உயர்திலிருக்கின்றவர்களும் அதிகாரம் படைத்தவர்களும் என்ற நிலைப்பாடு உடையவர்கள்.

Native Knowledge: What Ecologists Are Learning from Indigenous People -  Yale E360

பழங்குடி மக்களின் உலகப்பார்வையைப் புரிந்துகொள்வதிலிருந்துதான் பழங்குடி மக்களுக்கும் நிலத்திற்குமான உறவைப் புரிந்துகொள்ளலாம். பழங்குடி மக்களின் உலகப் பார்வைகள் அவர்களின் ஒவ்வொரு பண்பாடுகளுக்கிடையிலும் குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகளைக் கொண்டவை. இருப்பினும் நிலம் தொடர்பான பார்வையானது ஐரோப்பியர்களிடமிருந்து வேறுபட்டு பொதுவான ஒரு பார்வையை கொண்டுள்ளது. அதாவது பழங்குடி மக்களின் சூழலில் மனிதர்களின் பாத்திரங்கள், சக உயிரினங்களுடனான உறவுகள், மற்றும் நிலம் என்பவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பானது அடிப்படையில் வேறுபட்டது. நிலத்தைப் பராமரிப்பவர்களே மனிதர்கள். எங்களுக்கு இடையிலும் எங்களைச் சுற்றியுள்ளவற்றுடனும் எவ்வாறு உறவு கொள்கின்றோமோ அதில்தான் எங்களின் வாழ்வானது தங்கியுள்ளது. இது தொடர்பான சட்டரீதியான கோட்பாடுகளையும், தங்களின் நிலத்துடனான உறவுகளையும் தங்களது பாத்திரங்களையும் அதற்கான பொறுப்புகளையும் வெளிப்படுத்துவதில் இவர்களின் கதைகள் முக்கியமான பங்கையாற்றுகின்றன.

வடக்கிலுள்ள அனைத்து நிலங்களுக்கும் இன்யுட் பழங்குடி மக்கள் பெயர் வைத்துள்ளார்கள். இந்தப் பெயர்கள் வெறுமனே அதன் நிலப்பரப்புகளுக்கு ஏற்ப மட்டுமல்ல தலைமுறை தலைமுறையாக சொல்லப்பட்டுவந்த கதைகளிலிருந்தும் சூட்டப்பட்டவை. இந்த இடங்களின் பெயர்கள் விபரிப்பதன்படி தமது வேட்டையாடுகின்ற, தங்குகின்ற இடங்களை கண்டுபிடிப்பது மட்டுமல்ல தம்மை ஆபத்திலிருந்து பாதுகாக்கவும் இவர்களால் முடிகின்றது. மேலும் ஒரு இடத்தின் பெயர் என்பது இவர்களது தொடர்பாடல் கருவியுமாகும். இப் பெயரின் அடிப்படையில் குறிப்பிட்ட இடம் எங்குள்ளது? ஏன் இந்த இடம் முக்கியமானது ?என்பவற்றையும் அறிந்துகொள்வர்கள். பல பண்பாட்டுப் பழக்கவழக்கங்கள் ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட இடங்களுடன்  மிகவும் நெருக்கமான உறவைக் கொண்டுள்ளன. மரபார்ந்த அறுவடை செயற்பாடுகளை பழகுவது, மிருகங்களையும் காலநிலைகளையும் கவனிப்பது, பாதுகாப்பான பயணத்திற்காக வேண்டுதல் செய்வது, ஆரோக்கியமான விளைச்சலை தந்தமைக்காக நன்றி கூறுவது என்பன பொதுவான பண்பாட்டு நிகழ்வுகள். இவை பழங்குடி மக்களின் பண்பாடானது எந்தளவிற்கு நிலத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை வெளிப்படுத்தும் குறியீட்டு அம்சங்களாகும்.

Our History - Lockhart River Aboriginal Shire Council

பாரம்பரிய சூழலியல் அறிவு என்பது ஒரு ஐரோப்பிய கோட்பாடாகையால், பழங்குடி மக்களின் உலகப் பார்வையில் அதனை வரையறை செய்வது அவ்வளவு இலகுவானதல்ல. ஒவ்வொரு உயிரினங்களினதும் அவற்றுக்கிடையிலானதும் சுற்றுச்சூழலுடனுமான இவர்களின் உறவுகளிலிருந்து பெற்ற அறிவுகள், பழங்கவழக்கங்கள், நம்பிக்கைகள் என்பன ஒட்டுமொத்த அறிவுத்திரட்சியாக வளர்ச்சியடைந்து ஒரு பண்பாடாக பல தலைமுறைகளினுடாக கையளிக்கப்பட்டு வந்துள்ளன. இதனைப் பாரம்பரிய சூழலியல் அறிவு (TEK) என பொதுவாக வரையறை செய்யலாம். பழங்குடி மக்கள் இது தொடர்பாக உரையாடும் பொழுது பொதுவாக, தங்களுடைய பண்பாடு, வாழ்வுமுறைகள், பாரம்பரிய கற்பித்தல், மற்றும் நிலத்துடனான உறவு தொடர்பாகவே கதைப்பார்கள். மேலும் இவற்றுடன் சட்டங்கள், பொறுப்புகள் என்பவற்றை உள்ளடக்கிய விடயங்கள் கதைகளாகப் பரிமாறப்பட்டுவந்துள்ளன. மாறாக வெறுமனே தரவுகளைக் கொண்டு கற்கும் விடயமல்ல சூழலியல். அதேநேரம் புதிய அறிவும் மரபார்ந்த அறிவும் இணைந்து இயங்குகின்ற ஒரு விடயம் இதுவாகும்.

LOCKHART RIVER Geography Population Map cities coordinates location -  Tageo.com

காலனித்துவத்திற்கு முன்பே பழங்குடி தேசங்களுக்குள்ளும் தேசங்களுக்கிடையிலும் நிலம், இயற்கை வளங்கள் என்பவற்றை எவ்வாறு முகாமைத்துவம் செய்வது, அதற்கான வழிமுறைகள் தொடர்பான தெளிவான பார்வை இருந்தது. இப்பொழுதுகூட இன்யுட் பழங்குடியினர் அவ்வாறான தமது அறிவுத்துறையை இன்றைய நிலம், வளங்கள் தொடர்பான முரண்பாடுகளைத் தீர்ப்பதற்காகப் பயன்படுத்துகின்றனர்.  ஆகவேதான் கனடா முழுவதுமுள்ள பல பழங்குடி சமூகங்கள் தங்களது பாரம்பரிய நிலப் பயன்பாட்டையும்  அறிவையும்  கற்பதனுடாக தங்களது பிரதேசங்களில் எவ்வாறு நிலத்தை வரலாற்றுப்பூர்வமாக இன்றும் பயன்படுத்துகின்றார்கள் என்பதை ஆவணப்படுத்த விரும்புகின்றார்கள். இதனை வேட்டையாடுபவர்களையும் சேகரிப்பவர்களையும் அறிவைக் கொண்டிருப்பவர்களையும் முதியவர்களையும்  நேர்காணல் செய்வதனுடாகவும் இவர்கள் அன்றும் இன்றும் வாழ்ந்த, பயணித்த, வேட்டையாடிய, நிகழ்வுகளை கொண்டாட்டங்களை நடாத்திய இடங்களை, என்பவற்றை அறிவதனுடாக ஆவணப்படுத்தலாம் என நம்புகின்றார்கள்.

வடமேற்குப் பிரதேசங்களில் இருக்கின்ற மபெரும் சிலேவ் வாவியின் (Great Slave Lake) ஒரு முனையில் Denésƍliné என்ற பழங்குடிகள் வாழ்ந்து வந்தார்கள்.  இவர்கள் வட அத்தபாஸ்கான் மொழிக் குடும்பங்களுக்குள் பிரபல்யமானவர்களும் அதிகமாக பயணம் செய்தவர்களுமாவர். காலனித்துவத்தின் பின்பு, இப்பொழுதும் கூட, நிரந்தரமாக ஒரிடத்தில் வாழ ஆரம்பித்த பின்பும், அதிகமாக வேட்டைக்கும் மீன் பிடிப்பதற்கும் செல்வது மட்டுமல்ல தங்களின் பாரம்பரிய பிரதேசங்களில் பயணிப்பவர்கள் இவர்கள். இந்த மக்கள் வடமேற்குப் பிரதேசங்களை Denendeh என அதாவது மக்களின் நிலம் எனக் குறிப்பிடுவார்கள். ஆட்டிலரி (Artillery Lake) வாவியுடனும் இதிலிருந்து ஆரம்பிக்கும் லொக்காட் ஆறு (Lockhart River) வரையான பிரதேசங்களில் ஐயாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பிருந்தே இவர்கள் வாழ்கின்றார்கள் என தொல்லியல் தரவுகளும் வாய்மூல கதைகளும் கூறுகின்றன. உணவுத் தேவைகளை மட்டுமல்ல மருந்துத் தேவைகளையும் இந்த நிலத்தில் இருந்தே பெற்றுக் கொள்வதால் இவர்களுக்கு இந்த நிலம் தொடர்பான ஆழமான அறிவு இருக்கின்றது. இதனால் இன்றைய காலத்திலும் எவ்வாறு இச் சூழலை முகாமைத்துவம் செய்வது என்பது தொடர்பாக தமது அறிவைப் பகிரும் நிலையிலும் உள்ளார்கள்.

What is Aboriginal Title? - Indigenous Awareness Canada Online Training

1973ம் ஆண்டிலிருந்து நடைபெற்ற பல சட்டரீதியான வழக்குகள், பழங்குடி மக்களின் பாரம்பரிய நில உரிமையையும் (Aboriginal title)  மேலும் நிலத்தினதும் வளங்களினதும் பல உரிமைகளையும் அங்கீகரித்தன. மேலும் இந்த வழங்குகளினால் அரசுக்கும் பழங்குடி மக்கள்களுக்கும் இடையில் பின்வரும் விடயங்களில் சில புரிந்துணர்வுகள் ஏற்பட்டன. உணவிற்காக அறுவடை செய்வதற்கும் நிலத்திற்குள் செல்வதற்கும், அதை அபிவிருத்தி செய்வதற்குமான உரிமைகள் தொடர்பாக புரிந்துணர்வுகள் ஏற்பட்டன. Aboriginal title என்பது வெறுமனே பழங்குடி மக்களுக்கு வேட்டையாடவும் மீன் பிடிக்கவும் வழங்கப்படும் சலுகைகள் அல்ல மாறாக அது அந்த நிலத்திற்கான முழுமையான உரிமையாகும். கனேடிய சட்டமும் Aboriginal title தனித்துவமான உரிமை என அரசியலமைப்பில் அங்கீகரித்துள்ளது. பழங்குடி மக்களின் எல்லாவிதமான உரிமைகளைப் போல Aboriginal title என்பது உள்ளார்ந்தமான அந்த நிலத்திற்குரிய சுய உரிமையாகும். ஏனெனில் பழங்குடி மக்கள் நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து நீண்ட காலமாகவே இவ்வாறான தமது சட்டங்களினுடாக இதனைப் பயன்படுத்தி வருகின்றார்கள். ஆகவேதான் பழங்குடி உரிமைகள் என்பது கனேடிய அரசால் வழங்கப்பட்ட சலுகைககள் அல்ல. மாறாக ஏற்கனவே பழங்குடி மக்களிடம் இருந்த உரிமைகள் கனேடிய அரசால் அடையாளங் காணப்பட்டு அரசியலமைப்பில் உறுதி செய்யப்பட்டன.

CAA / ACA on Twitter: "*NEW BLOG* @ErinAHogg seeks collaboration re:  #archaeology & #Aboriginal title claims: https://t.co/IXHJKSVozR #BCpoli # indigenous #canarch… https://t.co/bJcfE2Qwxz"

முக்கியமான சில வழக்குகள் பழங்குடி மக்களின் நிலத்தின் மீதான உரிமையை (Aboriginal title) மீளவும் உறுதி செய்தன. அந்தவகையில் பிரிட்டிஸ் கொலம்பியா மாகாண அரசாங்கத்திற்கு எதிராக தொடரப்பட்ட வழக்கில் (Calder v. Attorney General of British Columbia (1973))  ஒப்பந்தங்களினாலோ அல்லது வேறு வழிகளினாலோ நிலத்தின் மீதான தமது உரிமைகள் இல்லாது ஒழிக்கப்படவில்லை என பழங்குடி மக்கள் வாதாடினார்கள். நீதிமன்றம் இந்தக் கோரிக்கையை நிராகரிக்க மாகாண உயர் நீதிமன்றத்தில் மேன்முறையீடு செய்தார்கள். 1763ம் ஆண்டின் அரச பிரகடனத்தின்போதும் பழங்குடி மக்களுக்கு நிலத்தின் மீதான உரிமை (“Indian title”) இருந்தது என உயர் நீதிமன்றம் உறுதி செய்தது. இந்த உரிமை பழங்குடி மக்களுக்கு மறுக்கப்பட்டமைக்கு காரணம் நிலத்தின் மீதான உரிமையானது ஒருவரின் தொழில், பதவி, மற்றும் நிலத்தைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புபட்டது என குடியேற்றக்காரர்கள் தமது நிலையிலிருந்து புரிந்துகொண்டமையாகும். ஆனால் பழங்குடி மக்கள் எந்த தொழிலை செய்தாலும் எந்தப் பதவிகளில் இருந்தாலும் அதற்கும் நில உரிமைக்கும் தொடர்பில்லை. அந்த உரிமையானது எப்பொழுதும் அவர்களுக்கு இருந்தது. குடியேற்றக்காரர்கள் ;வருவதற்கு முன்பும் வந்தபோதும் பழங்குடி மக்களிடம் அந்த உரிமை இருந்து. அதை ஐரோப்பியர்கள் அங்கீகரிப்பதா இல்லையா என்பது பழங்குடிமக்களின் பிரச்சனையல்ல. அது குடியேற்றக்காரர்களின் பிரச்சனை. இந்த வழக்கின் முக்கியமான முன்னேற்றம் இதுவாக இருந்தபோதும் பிரிட்டிஸ் அரசு இந்த (Aboriginal title) உரிமையை இல்லாமல் செய்யலாம் என உயர்நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

1956ம் ஆண்டு இந்திய விவகாரங்களுக்கான திணைக்களம் (DIA) கொல்வ் விளையாட்டுத்திடல் ஒன்றை அமைப்பதற்காக பழங்குடி மக்கள் குழு ஒன்றின் (Musqueam Indian Band)  அனுமதியைப் பெறுவதற்காகத் தொடர்பு கொண்டது. இந்த நிலத்தை குத்தகைக்கு விடும்போத குறிப்பிட்ட தொகை வழங்கப்படும் எனவும் உடன்பாடும் காணப்பட்டது. ஆனால் திணைக்களம் அந்த இடத்தைப் பெற்றுக்கொண்ட பின்பு பழங்குடி மக்களுடன் புதிய உடன்பாடு ஒன்றை செய்தாக குறிப்பிட்டது. இந்த மாற்றங்களை 12 வருடங்களாக பழங்குடி மக்களுக்குத் தெரியாமல் வைத்திருந்ததை பழங்குடி மக்கள் கண்டுபிடித்து 1975ம் ஆண்டு வழக்குத் தொடர்ந்தார்கள். மூன்று நீதிமன்றங்களினுடாக சென்ற இந்த வழக்குக்கு பழங்குடி மக்களுக்கு பத்து மில்லியன் டொலர்களை நஸ்டஈடாக வழங்கும்படி தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. ஆனால்; அரசாங்கம் மேன்முறையீடு செய்து நஸ்டஈட்டை தடுத்து வைக்க பழங்குடி மக்கள் உயர் நீதிமன்றத்திற்குச் சென்றார்கள். 1984ம் ஆண்டு உயர் நீதிமன்றம் பழங்குடி மக்களின் நம்பிக்கைக்கு ஏற்ப அரசு தனது கடமையைச் செய்யவில்லை எனத் தீர்ப்பு (R. v. Guerin (1984)) வழங்கியது. மேலும் பழங்குடி மக்களின் நம்பிக்கைக்கு ஏற்பவும் அவர்கள் நலன் சார்ந்து செயற்படுவது அரசின் கடமை எனவும் கூறியது. இதனால் எதிர்காலங்களில் நடைபெற்ற பழங்குடி மக்களின் உரிமை சார்ந்த வழக்குகளிலும் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதிலும் இந்த வழக்கு முக்கியமான பங்களிப்பைச் செய்தது.

 

Musqueam Indian Band - Wikipedia

கனேடிய உயர் நீதிமன்றம் Sparrow வழக்கில் முன்மாதிரியானதொரு தீர்ப்பை வழங்கியது. அதாவது  பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளை அரசு மீறுவதை நியாயப்படுத்துகின்றதா இல்லையா என்பதற்கு அப்பால், இந்த வழக்கு “பழங்குடி மக்களுக்கு உரிமைகள் இருக்கின்றன” என்பதை நிறுபிப்பதற்கான அளவுகோல்களைத் தீர்மானித்தது. மேலும் கனடாவின் பொதுவான சட்ட அங்கீகாரத்திற்கும் மேலாக, 1982ம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் 35(1) பிரிவு பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளுக்கான மேலதிகமான பாதுகாப்பை வழங்கியது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டியது. அரசியலமைப்பு சட்டங்களை அரசாங்கம் மீறுவது என்பது சிறிய விடயமல்ல. அவ்வாறு மீறுவதாக இருந்தால் அதற்கான ஆதராங்களையும் தரவுகளையும் கட்டாயம் முன்வைத்து நிறுவுதல் அவசியமாகும். அதாவது இந்த வழக்கானது பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளை நிறுபிப்பதற்கும் அரசின் அரசியலமைப்பு சட்டங்களை அத்துமீறுவதற்குமான அளவுகோல்களை உள்ளடக்கி இருந்தது. பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளை மீறுவதாக இருந்தால் அரசு பின்வரும் விடயங்களைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பது போன்ற நோக்கங்களுக்கான சட்டரீதியான நியாயமான காரணங்களை முன்வைக்க வேண்டும், அரசின் நோக்கங்களுக்கு ஏற்ப சிறிய மீறல்களைச் செய்யலாம், ஆனால் தகுந்த சன்மானம் பழங்குடிகளுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும், அதேநேரம் பழங்குடி மக்களிடம் இது தொடர்பான ஆலோசனைகளைப் பெற்றிருக்க வேண்டும் அல்லது ஆகக் குறைந்தது அவர்களுக்கு அறிவித்திருக்க வேண்டும் எனக் கூறியது.

பழங்குடி மக்களுக்கு உரிமைகள் இருக்கின்றதா என்பதை உறுதி செய்தவற்கான அளவீடுகளை Van der Peet என்ற வழக்கு வழங்கியிருந்தது. இதைப் புரிந்து கொள்ள பழங்குடி மக்களின் பழக்கவழக்கங்களையும் செயற்பாடுகளையும் பிரச்சனைகளை உருவாக்கிய அரசின் சட்டங்களையும் ஆழமாகக் கவனித்து புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இதன்மூலம் குறிப்பிட்ட செயற்பாட்டை, பழக்கத்தை, அதன் மரபை தெரிந்து கொள்வதை நோக்கம் கொண்டிருக்க வேண்டும். உரிமையைச் சரியாக வகுத்துக் கொண்டபின் இந்த உரிமையானது பழங்குடி மக்களின் தனித்துவமான பண்பாட்டின் முக்கியமான கூறு எனக் காண்பிப்பது பழங்குடி மக்களின் வழக்கறிஞரின் பொறுப்பாகும்., இறுதியாக குறிப்பிட்ட உரிமைக்கும் அதன் பாரம்பரியத்திற்குமான நீண்ட காலத் தொடர்பு பற்றி நீதிமன்றம் மேலதிகமா விசாரிக்கும் எனக் கூறியது.

HANDOUT 3.3: History of Indigenous Self-Government

பழங்குடி மக்களின் வரலாற்றில்  ஒப்பந்தம் 8 என அழைக்கப்படும்  வன்கூவர் தீவு தொடர்பான டக்கலஸ் ஒப்பந்தமும் சமகாலத்தில் கைச்சாத்திடப்பட்ட  Tsawwassen and the Nisga’a ஒப்பந்தங்களைத் தவிர வேறு எந்த ஒப்பந்தங்களும்  பிரிட்டிஸ் கொலம்பியா அரசாங்கம் பழங்குடி மக்களுடன் செய்து கொண்டதில்லை. இது முக்கியமானது. ஏனெனில் கனேடிய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் பழங்குடி மக்களின் நிலங்களை அவர்களிடமிருந்து ஒப்பந்தம் மூலமாக அரசு மட்டுமே பெற்றுக் கொள்ளலாம் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. மற்றும்படி அந்த நிலங்களைப் பயன்படுத்தும் பழங்குடி மக்களை எந்தவகையிலும் யாரும் இடைஞ்சல் செய்யக்கூடாது என்பது சட்டம்.

New talks planned between Wet'suwet'en hereditary chiefs and B.C. over  Coastal GasLink pipeline | The Star

1984ம் ஆண்டு பிரட்டிஸ் கொலம்பியாவிலுள்ள 58000 கீலோமீட்டர் பரப்பளவுள்ள பிரதேசத்தை தமது பாரம்பரிய பிரதேசம் எனவும் அதன் மீதான அதிகாரம் தமக்கே உரியது எனவும் இரண்டு பழங்குடிகளைச் சேர்ந்த (Gitksan and Wet’suwet’en ) தலைவர்கள் உரிமை கோரினார்கள். நாம் யாருடனும் எந்த ஒப்பந்தமும் செய்யாததால் இந்த நிலத்தின் மீதான உரிமைகளை ஒருபோதும் நாம் விட்டுக் கொடுக்கவில்லை என வாதாடினார்கள். அதேநேரம் பிரட்டிஸ் கொலம்பியா அரசாங்கமும் இந்த நிலத்தில் தனக்கு பிரத்தியேகமான உரிமை இருப்பதாக கோரியது. இந்தப் ;பிரதேசங்களில் பழங்குடி மக்களுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை எனப் பிரகடனம் செய்யும்படி நீதிமன்றத்தை அரசாங்கம் கோரியது. அக் காலத்தில், கனேடிய சட்ட வரலாற்றில் உயர் நீதிமன்றத்தில் நீண்ட காலமாக நடைபெற்ற வழக்கு இதுவாகும். ஆனால் உயர் நீதி மன்றம் இது தொடர்பாக எந்த முடிவையும் எடுக்கவில்லை. மாறாக புதிய விசாரணைகள் தொடர வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டது. இருப்பினும் எதிர்கால வழக்குகளில் இவ்வாறான பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்வதற்கு ஒரு வழிகாட்டியாக பழங்குடி மக்களின் நில உரிமைகள் தொடர்பான முக்கியமான கருத்துகளை தெரிவித்தது. அதாவது பழங்குடி மக்களின் நில உரிமை என்பது முதல் குடிகளுக்கு நிலத்துடன் இருக்கின்ற பண்பாட்டு உறவுகளின் அடிப்படையிலான இன உரிமையாகும். மேலும் முதல் விசாரணையில் முதல் குடிகளின் வாய்மூல வரலாறுகள் தொடர்பாக போதுமான முக்கியத்துவம் வழங்கவில்லை எனவும் வாய்மூல வரலாறுகள் சட்டபூர்வமான ஒரு ஆவணம் எனவும் கூறி அதன் நிலையையும் உயர்த்தியது. 2014ம் ஆண்டு பழங்குடி மக்களின் நில உரிமை தொடர்பான வரைபை வரைவதற்கு இந்த தீர்ப்பில் தங்கியிருக்க வேண்டி இருந்தது. இருப்பினும் நீதி மன்றங்களின் வழியாக தங்களுக்கு நீதியான தீர்ப்பு கிடைக்கும் என பழங்குடி மக்கள் நம்பவில்லை.

அரசாங்கத்தின் பார்வையில் இந்த வழக்குகளின் தீர்ப்பினால் ஐரோப்பாவிலிருந்து கனடாவில் குடியேறியவர்கள் சட்டபூர்வமானவர்களானார்கள். இந்தக் குடியேற்றமானது கிழக்கிலிருந்து மேற்கையும் வடக்கையும் நோக்கிப் பயணித்தது. அப்போது காலனித்துவத்தை இந்த மண்ணில் நிறுவுவதற்காக, பழங்குடி மக்களை திட்டமிட்ட வகையில் அவர்களின் நிலங்களிலிருந்து வெளியேற்றியது. மேலும் இந்தக் குடியேற்றமானது இங்குள்ள கனிம வளங்களை சுரண்டவும் விவசாயத்திற்காகவும் வியாபாரத்திற்காகவும் பயன்படுத்த மேலும்  விஸ்தரிக்கப்பட்டது. பழங்குடி மக்களின் நிலங்களிலிருந்து அவர்களை முற்றிலும் அகற்றி கனேடிய சமூகத்துடன் ஒன்று கலக்க செய்தால் அனைத்து நிலங்களும் அரசுக்கும் புதிய குடிவரவாளர்களுக்கும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என எண்ணினர். இதற்காக பழங்குடி மக்களுடன் ஒப்பந்தகளை கைச்சாத்திட்டு நிலங்களை பல்வேறு தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்தினார்கள். புதிய ஒப்பந்தங்களும் நில உரிமைக்கான கோரிக்கைகளும் அதற்கான பேச்சுவார்த்தைகளும் 1970ம் ஆண்டின் பின்னரே ஆரம்பமாகின. அது இன்றுவரை தொடர்கின்றது. 1881ம் ஆண்டு ஆரம்பிக்கப்பட்ட கனேடிய பசிபிக் புகையிரத சேவையினால் நாடு முழுவதும் புதிய குடியேற்றங்கள் உருவாகின. இதனால் பழங்குடி மக்கள் தம் பாரம்பரிய நிலங்களை விட்டு வெளியேற வேண்டி ஏற்பட்டது. குறிப்பாக வடக்கில் வாழ்ந்த இன்யூட் பழங்குடி மக்கள் இதனால் பெரும் கஸ்டங்களை எதிர்நோக்கினார்கள். இதற்காக கனேடிய அரசாங்கம் 2010ம் ஆண்டு இன்யுட் பழங்குடி மக்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டது.

UNDRIP bill to receive royal assent Thursday in B.C., some leaders remain  cautious - APTN News

2007ம் ஆண்டு பழங்குடி மக்களின் உரிமைகள் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பிரகடனத்தில் (UNDRIP) ஆரம்பத்தில் 144 நாடுகள் கையொப்பம் இட்டன. ஆனால் கனடா, அமெரிக்கா, அவுஸ்ரேலியா, நியூசிலாந்து ஆகிய நான்கு நாடுகள் இப் பிரகடனத்திற்கு எதிராக வாக்களித்தன. இது ஒரு சர்வதேச சட்டம் அல்ல. மாறாக பழங்குடி மக்களை சர்வதேசரீதியில் அங்கீகரிப்பதற்கான சில முன்மொழிவுகளைக் கொண்ட ஒரு ஆவணம். மேலும் இது பழங்குடி மக்களின் அரசாங்கங்களுடனான உறவு, அவர்களின் பாரம்பரிய நிலம், தனித்துவமான மக்களாக அவர்களின் உரிமைகள் என்பவற்றை ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் அங்கத்துவம் வகிக்கின்ற நாடுகள் அங்கீகரிக்கின்ற ஒரு ஆவணம். இதில் இருக்கின்ற 46 விடயங்களும் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகள் தொடர்பான வரைவிலக்கணங்களை கொண்டுள்ளன. குறிப்பாக 25-28வரையானவை இவர்களின் நிலமும் பாரம்பரிய பிரதேசங்கள் தொடர்பாக குறிப்பிடுகின்றன.   2010ம் ஆண்டு கனடா இதற்கு ஆதரவளித்தபோதும் இது ஒரு சட்டரீதியான ஆவணமாக அங்கீகரிக்க மறுத்துவிட்டது.  இந்த ஆவணத்தை முழுமையாக நிறைவேற்றுவது என்பது கனேடிய நிலங்களினதும் இயற்கை வளங்களினதும் மீதான முகாமைத்துவ முடிவுகளை எடுப்பதில் குறிப்பான அதிகாரத்துவ மாற்றங்கள் ஏற்படலாம். மேலும் நிலத்தின் மீதான உரிமைகளையும் பழங்குடி தேசங்களினது பாரம்பரிய சட்டங்களையும் ஆட்சி முறைமைகளையும் ஏற்றுக் கொள்வது என்பது கனடாவின் தோற்றத்தில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தலாம். இதனை கனேடிய அரசு விரும்பவில்லை.

மீராபாரதி

FPIC.INFO | UNDRIP Infographic

இக் கட்டுரை கனேடியப் பழங்குடிகள் தொடர்பான கற்கைகளை  அல்பேட்டா பல்கலைக்கழகத்தில் இலவசமாக கற்பதனுடாக அதன் எட்டாவது  பாடத்திட்டத்தை தழுவி மொழிபெயர்ப்பதனுடாக எழுதியதாகும்.

உசாத்துணைகள்

Abel, Kerry. 2005. Drum Songs: Glimpses of Dene History. Montreal: McGill-Queens

University Press.

Aboriginal Affairs and Northern Development Canada, Northern Contaminants Program.

2013. Canadian Arctic contaminants assessment report III: Persistent Organic

Pollutants in Canada’s north. Ottawa: Aboriginal Affairs and Northern

Development Canada.

Ahenakew, David. 1985. “Aboriginal Title and Aboriginal Rights: The Impossible and

Unnecessary Task of Identification and Definition” in Menno Boldt and J. Anthony

Long, eds. The Quest for Aboriginal Justice: Aboriginal Peoples and Aboriginal

Rights. Toronto: University of Toronto Press.

Barsh, Russel Lawrence, and James {Sákéj} Youngblood Henderson. 1997. “The

Supreme Court’s Van der Peet {R. v. Van der Peet {1996} 137 D.L.R.4th 289; R.

v. Gladstone {1996} 137 D.L.R.4th 648; R. v. N.T.C. Smokehouse {1996} 137

D.L.R.4th 528} Trilogy: Naive Imperialism and Ropes of Sand.” McGill Law

Journal 42 (4): 993–1009.

Basso, Keith. 1996. Wisdom Sits in Places: Landscape and Language among the

Western Apache. Albuquerque: University of New Mexico Press.

Battiste, Maria. 2013. Decolonizing Education: Nourishing the Learning Spirit.

Saskatoon: Purich Publishing Limited.

Berkes, F. 2012. Sacred Ecology (3rd ed.). New York: Routledge.

Binder, Lloyd and Bruce Hanbridge. 1993. “Aboriginal People and Resource Co[1]Management” in Julian Inglis, ed. Traditional Ecological Knowledge: Concepts

and Cases. Ottawa: International Development Research Centre.

Borrows, J. 1999. Sovereignty’s Alchemy: An Analysis of Delgamuukw v. British

34

Columbia. Osgoode Hall Law Journal 37 (3), 537-596.

Borrows, J. 2010. Canada’s Indigenous Constitution. Toronto, ON: Toronto University

Press.

Canada. 2007. NWT plain facts on land and self-government. Yellowknife: Indian and

Northern Affairs Canada. https://www.aadnc%5B1%5Daandc.gc.ca/eng/1100100025943/1100100025945

Chastko, Paul A. 2004. Developing Alberta’s Oil Sands: From Karl Clark to Kyoto.

Calgary, AB: University of Calgary Press.

Christie, Gordon. 2003. “Law, Theory and Aboriginal Peoples.” Indigenous Law Journal

2: 67–115.

Crockatt, Kim, Elsie Anaginak Klengenberg, David F. Pelly, and Kitikmeot Heritage

Society. 1999. Uvajuq: The Origin of Death. Cambridge Bay, Nunavut: Dundurn

Press.

Cruikshank, Julie. 2005. Do Glaciers Listen? Local Knowledge, Colonial Encounters

and Social Imagination. Vancouver: University of British Columbia Press.

Ellis, S. C. 2005. “Meaningful consideration? A review of traditional knowledge in

environmental decision making” Arctic: 66–77.

Foster, Hamar, Jeremy H. A Webber, and Heather Raven. 2007. Let Right Be Done:

Aboriginal Title, the Calder Case, and the Future of Indigenous Rights.

Vancouver: UBC Press. http://www.deslibris.ca/ID/422098.

Gordon, Bryan. 2003.”Rangifer and Man: An Ancient Relationship.” Rangifer 23 (14):

15–28.

Harris, Cole. 2002. Making Native Space: Colonialism, Resistance, and Reserves in

British Columbia. Vancouver, BC: University of British Columbia Press.

Hurley, Mary C. 2000. Aboriginal Title: The Supreme Court of Canada Decision in

Delgamuukw v. British Columbia. Rev. Ottawa, ON: Library of Parliament,

Parliamentary Research Branch.

Holmes, Allison P., Bryan S.R. Grimwood, Lauren J. King, and the Lutsel K’e Dene First

Nation. 2016. “Creating an Indigenized Visitor Code of Conduct: The

Development of Denesoline Self-Determination for Sustainable Tourism.” Journal

of Sustainable Tourism 24 (8–9): 1177–93.

doi:10.1080/09669582.2016.1158828.

35

Inglis, Julian. ed. 1993. Traditional Ecological Knowledge: Concepts and Cases.

Ottawa: International Development Research Centre.

Innis, Harold. 1971. A History of the Canadian Pacific Railway. Toronto, ON: University

of Toronto Press.

Keith, Darren. 2004. “Caribou, River and Ocean: Harvaqtuurmiut Landscape

Organization and Orientation.” Études/Inuit/Studies 28 (2): 39–56.

Kelly, Erin N., David W. Schindler, Peter V. Hodson, Jeffrey W. Short, Roseanna

Radmanovich, and Charlene C. Nielsen. 2010. “Oil Sands Development

Contributes Elements Toxic at Low Concentrations to the Athabasca River and

Its Tributaries.” Proceedings of the National Academy of Sciences 107 (37):

16178–83. doi:10.1073/pnas.1008754107.

Kulchyski, Peter. 1994. Unjust Relations: Aboriginal Rights in Canadian Courts.

Toronto, ON: Oxford University Press.

Kulchyski, Peter. 2005. Like the Sound of a Drum: Aboriginal Cultural Politics in

Denendeh and Nunavut. Winnipeg, MB: The University of Manitoba Press.

Kulchyski, Peter and Frank James Tester. 2007. Kiumajut (Talking Back) Game

Management and Inuit Rights, 1900–70. Vancouver, BC: University of British

Columbia Press.

Leduc, Timothy L. 2010. Climate, Culture, Change: Inuit and Western Dialogues with a

Warming North. Ottawa, ON: University of Ottawa Press.

McDonald, Miriam, Lucassie Arragutainaq, and Zack Novalinga. 1997. Voices from the

Bay: Traditional Ecological Knowledge of Inuit and Cree in the Hudson Bay

Bioregion. Ottawa: Canadian Arctic Resources Committee; Sanikiluaq, N.W.T :

Environmental Committee of Municipality of Sanikiluaq.

Manseau, Micheline, Parlee, Brenda, and G. Burton Ayles. 2005. “Chapter 7: A Place

for Traditional Ecological Knowledge in Resource Management.” In Breaking Ice:

Renewable Resource and Ocean Management in the Canadian North, edited by

Berkes, Fikret. Calgary: University of Calgary Press.

http://www.lsln.net.au/jspui/handle/1/6081.

McAdam, Sylvia. 2015. Nationhood Interrupted: Revitalizing nêhiyaw Legal Systems.

Saskatoon, SK: Purich Publishing.

McKay, Donald. 1992. The People’s Railway: A History of Canadian National.

Vancouver, BC: Douglas & McIntrye.

36

Mitchell, Terry, Ken Coates, and Carin Holroyd. 2014. The Internationalization of

Indigenous Rights: UNDRIP in the Canadian Context. Canada: Centre for

International Governance Innovation.

Miller, J.R. 2000. Skyscrapers Hide the Heavens: A History of Indian-White Relations in

Canada, Third Edition. Toronto, ON: University of Toronto Press.

Miller, J.R. 2009. Compact, Contract, Covenant: Aboriginal Treaty-Making in Canada.

Toronto, ON: Toronto University Press.

Müller-Wille, Ludger. 2000. “Nunavut: Place Names and Self-Determination: Some

Reflections” in Jens Dahl, Jack Hicks, and Peter Jull, eds. Nunavut: Inuit Regain

Control of Their Lands and Their Lives. Copenhagen: IWGIA Document no. 102.

Nadasdy, P. 1999. The Politics of TEK: Power and the ‘Integration’ of Knowledge. Arctic

Anthropology 36 (1-2):1–18.

Notzke, Claudia. 1995. “A New Perspective in Aboriginal Natural Resource

Management: Co-Management.” Geoforum 26 (2): 187–209.

Parlee, Brenda, Micheline Manseau, and Lutsel K’e Dene First Nation. 2005. “Using

Traditional Knowledge to Adapt to Ecological Change: Denésǫłıné Monitoring of

Caribou Movements.” Arctic.

Parlee, Brenda, and John O’Neil. 2007. “‘The Dene Way of Life’: Perspectives on

Health from Canada’s North.” Journal of Canadian Studies 41 (3): 112–33.

Paupanekis, Kenneth and David Westfall. 2001. “Teaching Native Language Programs:

Survival Strategies” in K.P. Binda and Sharilyn Calliou. Eds. Aboriginal Education

in Canada: A Study in Decolonization. Mississauga: Canadian Educators’ Press.

Shadian, Jessica M. 2014. The Politics of Arctic Sovereignty: Oil, Ice, and Inuit

Governance. London, UK: Routledge Taylor & Francis Group.

Sharma, Parnesh. 1998. Aboriginal Fishing Rights: Laws, Courts, and Politics. Halifax,

NS: Fernwood Pub.

Shrivastava, Meenal and Lorna Stefanick eds. 2015. Alberta Oil and the Decline of

Democracy in Canada. Edmonton, AB: University of Alberta Press.

Tennant, Paul. 1990. Aboriginal Peoples and Politics: The Indian Land Question in

British Columbia, 1849-1989. Vancouver: University of British Columbia Press.

37

Tester, Frank James and Peter Kulchyski. 1994. Tammarniit (Mistakes): Inuit Relocation

in the Eastern Arctic, 1939-63. Vancouver, BC: University of British Columbia

Press.

Thériault, Sophie. 2013. “Canadian indigenous peoples and climate change: the

potential for Artic land claims agreement to address changing environmental

conditions” in Randall S. Abate and Elizabeth Ann Kronk, eds. Climate Change

and Indigenous peoples: The Search for Legal Remedies. Cheltenham;

Northampton, MA: Edward Elgar.

Thomlinson, Eugene, and Geoffrey Crouch. 2012. “Aboriginal Peoples, Parks Canada,

and Protected Spaces: A Case Study Inco-Management at Gwaii Haanas

National Park Reserve.” Annals of Leisure Research 15 (1): 69–86.

Tough, Frank. 1996. ‘As Their Natural Resources Fail’: Native Peoples and the

Economic History of Northern Manitoba, 1870-1930. Vancouver, BC: University

of British Columbia Press.

United Nations Declaration on the Rights of Indigenous Peoples.

Click to access DRIPS_en.pdf

Usher, Peter J. 2000. “Traditional ecological knowledge in environmental assessment

and management.” Arctic 53 (2):183–193.

Usher, P. 1986. “Devolution of power in the Northwest Territories: implications for

wildlife.” Native People and Renewable Resource Management 69–80.

Wachowich, Nancy. 1999. Saqiyuq: Stories from the Lives of Three Inuit Women.

Montreal, QC: McGill-Queen’s University Press,

Weir, Lorraine. 2013. “‘Time Immemorial’ and Indigenous Rights: A Genealogy and

Three Case Studies (Calder, Van Der Peet, Tsilhqot’in) from British Columbia.”

Journal of Historical Sociology 26 (3): 383.

Wright, Shelley. 2014. Our Ice is Vanishing: A History of Inuit, Newcomers, and Climate

Change. Montreal: McGill-Queen’s University Press

பழங்குடி மக்கள் – சிவப்பின் சக்தி – பகுதி 8

கனேடியப் பழங்குடிகள் – சிவப்பின் சக்தி
அரசியல் அபிலாசைகளும் அரசியலமைப்புக்கான செயற்பாடுகளும்  
வெள்ளை அறிக்கையிலிருந்து சிவப்பு அறிக்கைக்கான பயணம்.

சிவப்பு சக்தி என்ற தலைப்பு பழங்குடி மக்களின் அரசியல் அபிலாசைகளையும் அரசியலமைப்புக்கான செயற்பாடுகளையும் வெளிப்படுத்துவதுடன் மூன்று முக்கியமான விடயங்களை உரையாடுகின்றது. முதலாவது  நான்கு பழங்குடி மக்களின் (தேசங்களின்) நான்குவிதமான அரசியலமைப்புகளுக்கான அடிப்படைகள். இரண்டாவது பழங்குடி மக்களின் அரசியல் அங்கீகாரத்திற்கான போராட்டத்தை முன்னெடுத்த முக்கியமான தலைவர்களும் அது சார்ந்த நிகழ்வுகளும். மூன்றாவது அரசியல் அதிகாரத்திற்கும், குடியுரிமைக்கும், கனேடிய மத்திய அரசில் பங்கு கொள்வதற்குமான பழங்குடி மக்களின் தொடரும் போராட்டங்கள்.  முதலாவதை பகுதி 7 இல் பார்த்தோம். மிகுதி இரண்டையும் இங்கு பார்ப்போம்.

1867ம் ஆண்டு இடம்பெற்ற கனேடிய கூட்டமைப்பின் தொடர்ச்சியாக புதிதாக உருவாகிய கனேடிய அரசாங்கம்  பழங்குடி மக்களின் பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்ள சட்டரீதியான அணுகுமுறையை கையாண்டார்கள். இதன் விளைவாக 1876ம் ஆண்டு பாராளுமன்றம் இந்திய சட்டத்தை (Indian Act) அறிமுகம் செய்தது.  ஏற்கனவே பழங்குடிகள் தொடர்பாக காலனித்துவ குடியேற்றவாதிகள் மேற்கொண்ட செயல்களின் ஒருங்கிணைந்த வடிவம் இது எனலாம். கனேடிய அரசாங்கத்தின் பார்வையில் யார் “இந்தியன்” என்பதை இது வரையறை செய்து சட்டமாக்கியது. மேலும் ஏற்கனவே நடைமுறையிலிருந்த சகல பழங்குடி மக்களின் நிர்வாக முறைகளையும் இல்லாது செய்தது. ஆனால் தமது சட்டவரையறைகளுக்கு உட்பட்டு பிரதிநிதி ஒருவரை தெரிவு அவர்கள் செய்யலாம் என்றது. இந்த சட்டத்தின்படி, ஒரு ஆண் ஒரு குழுவிற்கு சொந்தமாக இருக்க வேண்டும். பிரிட்டிஸ் அரசாட்சிக்கு உரித்துடைய நிலங்களில் ஒரு பகுதி (ஒதுக்கப்பட்ட) நிலம் இந்த குழுவிற்கு உரிமையாக இருக்க வேண்டும். அவ்வாறான ஒரு ஆணின் துணைவியாரும் குழந்தைகளும் “இந்தியன்” என்ற தகுதியைப் பெற்றவர்கள்.   அதேநேரம் பழங்குடி பெண் ஒருவர் பழங்குடி அல்லாத ஒருவரை கலியாணம் செய்தால் இவரும் இவரது குழந்தைகளும் தமது “இந்தியன்” என்ற தகுதியை இழப்பார்கள். ஆனால் பழங்குடி இல்லாத பெண் ஒருவர் பழங்குடி ஆணைக் கலியாணம் செய்தால் அவரும் அவருடைய குழந்தைகளும் “இந்தியன்” என்ற தகுதியைப் பெறுவார்கள்.

வெள்ளை அறிக்கையிலிருந்து சிவப்பு அறிக்கைக்கு

60களின் இறுதியில் சட்டத்தின் முன் சகல பிரஜைகளும் சமமானவர்கள் என்ற தனது நம்பிக்கையின்படி கனேடிய பிரதமர் ரூடோ இந்தியன் சட்டத்தை இல்லாமல் செய்வதற்கு முயற்சி செய்தார். இதற்காக சகல பழங்குடி மக்களின் கருத்துக்களையும் அறியவும் விரும்பினார். ஆனால் 1969ம் ஆண்டு “இந்தியன்” விவகார அமைச்சர் ஜோன் கிரிச்சியான் பழங்குடிகள் தொடர்பாக ஒரு புதிய கொள்கையை பாராளுமன்றத்தில் முன்மொழிந்தார். இது பழங்குடிகள் தொடர்பான மத்திய அரசாங்கத்தின் சகல பொறுப்புகளையும் தட்டிக்கழித்தது. இதுவே வெள்ளைப் பத்திரம் என பின்னர் அறியப்பட்டது. இந்த முன்மொழிவானது மிகவும் மோசமான வழிகளில் பழங்குடி மக்களை “நாகரிக” மயப்படுத்தி பொது நீரோட்டத்தில் இணைக்கலாம் என்பதை மீண்டும் வெளிப்படுத்தியது. அரசாங்கம் பழங்குடி மக்களின் கருத்துகளை கேட்காமல் தமது நோக்கத்தை மட்டும் நிறைவேற்ற செயற்பட்டனர்.

இந்த முன்மொழிவினால் எந்த பழங்குடி மக்கள் பாதிக்கப்படுவார்களோ அவர்களின் கருத்துகளை முழுமையாகப் புறக்கணித்தனர். இதனால் கனடாவின் கிழக்கிலிருந்து மேற்குவரையான சகல பழங்குடி மக்களின் தலைவர்களும் மத்திய அரசாங்கத்தின் பொறுப்பற்ற செயற்பாட்டிற்கு எதிராக கண்டனக் குரல்களை எழுப்பினார்கள். அன்றைய மனிட்டோபா இந்தியன் சகோதரத்தவ அமைப்பின் தலைவர் Dave Courchene, பழங்குடி மக்களின் அரசியல் எழுச்சியைப் பார்த்து கனேடிய அரசாங்கம் பயங்கொள்கின்றது. இதனால் இவ்வாறான செயற்பாடுளினுடாக இந்த அமைப்புகளை அழிக்கப்பார்க்கின்றது என்றார். மேலும் இந்த வெள்ளையறிக்கை மூலம் கடந்த கால ஒப்பந்தங்களை எல்லாம்  இந்த அரசாங்கம் அலட்சியம் செய்கின்றது. இவர்கள் அரசுக்கும் பழங்குடி மக்களுக்குமான ஒப்பந்தங்களை அழிப்பதையே நோக்கமாக கொண்டுள்ளார்கள் என்பது தெளிவாகின்றது என்றார்.

Learning how to care for Mother Earth | CBC News

இதேபோல இந்த வெள்ளை அறிக்கைக்கு எதிராக தலைமை தாங்கி நடாத்துகின்ற முதல் குடிகளின் தலைவர்கள் குழுவில் அல்பேட்டாவிலிருக்கின்ற சக்கர் கீரிக் (Sucker Creek First Nation ) பழங்குடிகளைச் சேர்ந்த கரோல் காடினல் (Harold Cardinal) அவர்களும் பங்குபற்றினார். இவர் 1970ம் ஆண்டு அல்பேட்டா இந்தியன் சங்கத்தின் தலைவராக இருந்தபோது இந்த வெள்ளை அறிக்கையை எதிர்ப்பதற்காக குடிமக்கள் (அல்லது பிரஜைகள் , Citizens Plus) என்ற தலைப்பில் ஒரு அறிகையை தயாரித்தார். இதுவே பின்பு சிவப்பு அறிக்கையானது. இந்த ஆவணம் அரசாங்கத்தின் முன்மொழிவில் காணப்பட்ட பல்வேறு சிக்கல்களை பிரச்சனைகளை விமர்சித்து சுருக்கமாக எழுதியதாகும். தேசிய இந்தியன் சகோதரத்துவ அமைப்பு வெள்ளை அறிக்கையை நிராகரித்து அதற்குப் பதிலாக இந்த சிவப்பு அறிக்கையை அரசாங்கத்திடம் சமர்ப்பித்தது.

கனடாவிற்கு தெற்கே அமெரிக்காவில் கறுப்பின மக்களின் சிவில் உரிமைகளுக்கான போராட்டத்தின் உந்துதால் நடைபெற்ற, அமெரிக்க இந்திய இயக்கத்தின் சிவில் உரிமைகளுக்கான போராட்டம்  கனடாவில் நடைபெற்ற போராட்டத்தின் எழுச்சிக்கும் காரணமாகியது என்றால் சந்தேகமில்லை. மேலும் John Trudell, Dennis Banks, and Russell Means போன்ற செயற்பாட்டாளர்கள் போராட்டத்தில் முன்னணயில் நின்றமை அமெரிக்கவினதும் கனடாவினதும்  பழங்குடியின் இளம் சமூகத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தது.

அதேநேரம் அரசாங்க கட்டிடங்களை ஆக்கிரமிப்பது போன்ற நேரடியான செயற்பாடுகளுக்கு அப்பால், தீவிரமான பழங்குடி புலமையாளர்கள் செயற்பாட்டாளர்கள் என்பவர்களிடமிருந்து அதிகமான இலக்கியங்கள், நூல்கள் வெளிவந்தமையும் பழங்குடியின் இளம் சந்ததியினர் மீது அதிக தாக்கத்தைச் செலுத்தியது. இந்த செயற்பாட்டாளர்கள், வெள்ளையின மனிதர்களின் உலகத்தில் வாழ்வதற்காக மட்டுமல்ல பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கையை அடிப்படையில் சிறந்ததாக மாற்றுவதற்கான வளங்களைத் தேடினர். முதற்குடியைச் சேர்ந்த பழங்குடி மக்களின் ஒரு குழுவான  Sioux யின் புலமையாளர்  Vine Deloria Jr  எழுதிய God is Red, மெட்டீஸ் பழங்குடியைச் சேர்ந்த புத்திஜீவியான  Howard Adams எழுதிய Prison of Grass ஆகிய இரண்டு நூல்களும் அரசாங்கத்தின் தவறான செயற்பாடுகளுக்கு எதிராக பழங்குடியின் இளம் சமூகத்தை விழிப்படையச் செய்ததில் முக்கியமான பங்களிப்பை செய்தன.

1970ம் ஆண்டு பழங்குடி மக்கள் பல போராட்டங்களை முன்னெடுத்தார்கள். இதில் மேற்கிலிருந்து கிழக்கு நோக்கிய இவர்களது பயணப் போராட்டம், பழங்குடி மக்கள் எந்தளவிற்கு அரசாங்க கொள்கைகளில் அதிருப்தி கொண்டுள்ளார்கள் என்பதை வெளிப்படுத்தியது. அந்தவகையில் இந்தப் போராட்டம் முக்கியமானது. ஏனெனில் கனடாவிலுள்ள அனைத்துப் பழங்குடி மக்களையும் இந்தப் போராட்டம் ஒன்றினைத்தது. பழங்குடி மக்களின் வாகன அணிவகுப்புப் பயணம் கனடாவின் மேற்கு மாகாணமான பிரிட்டிஸ் கொலிம்பியாவின்  வன்கூவர் நகரில் 1974ம் ஆண்டு செப்டெம்பர் 15ம் திகதி ஆரம்பமானது. அங்கு மாபெரும் கூட்டம் ஒன்றை நடாத்தி வழியணுப்பி வைக்கப்பட்டார்கள்.


இப் பயணப் போராட்டமானது கனடாவை மேற்கு கிழக்காக இணைக்கும் நெடுஞ்சாலை வழியே (Trans-Canada highway) பயணித்து ஒவ்வொரு மாகாணத்திலுமுள்ள முக்கியமான நகரங்களில் கூட்டங்களை நடாத்தி, அந்த மக்களின் ஆதரவைப் பெற்று, அவர்களையும் இணைத்துக்  கொண்டு பயணித்தது. பழங்குடியில்லாத மக்களின் ஆதரவையும் இவர்கள் பெற்றார்கள். இரண்டு கிழமைகளின் பின்பு செப்டெம்பர் 29ம் திகதி கனடாவின் தலைநகர் ஒட்டோவாவை அடைந்தது. அடுத்த நாள் காலை கனேடியப் பாராளுமன்றத்தை நோக்கிய பயணத்தை ஆரம்பித்தது. பழங்குடி மக்கள் எதிர்நோக்கும் பிரச்சனைகளுக்கு குரல் கொடுப்பதே இப் பயணத்தின் பிரதான நோக்கம். நீண்ட காலமாக பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளுக்காக செயற்பட்ட Arthur Manuel “ இந்த நிகழ்வானது பழங்குடி மக்களின் றம் இசையும் ஆடலும் இணைந்து  ஒரு கொண்டாட்டமாக இருந்தது” என்கின்றார். கனேடிய பாராளுமன்றத்திற்கு இது ஒருவகையான புதிய நிகழ்வாக இருந்தது. உண்மையிலையே இந்த நிகழ்வுகள் கனடாவில் பழங்குடி மக்களின் அரசியல் எழுச்சியின் ஆரம்பமாகும். மேலும் தீவிரமான நேரடியான செயற்பாடுகளுக்கான தூண்டுதலாகவும் இது அமைந்தது எனலாம். 

கனடா முழுவதும் பழங்குடி மக்களின் பின்வரும் பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்கின்றார்கள். கீழ் நிலையான வாழ்வு, ஒழுங்கா கல்வி இல்லாமை, நிலம் பறிக்கப்படுவது, ஒப்பந்த உரிமைகள் மீறப்படுவது, தொடர்ச்சியான அடக்குமுறைகளும் புறக்கணிப்புகளும் போன்ற சகல பிரச்சனைகள் தொடர்பாகவும் எல்லா நகரங்களிலும் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தினார்கள். கனேடிய அரசாங்கத்திடம் இதற்கான தீர்வையும் எதிர்பார்த்தார்கள். ஆனால் கனேடிய பாராளுமன்ற வாசலில் கனேடிய காவல் துறை தம்மை எதிர்த்து நிற்பார்கள் என்றோ தமது பயணப் போராட்டத்தின் இறுதி நிகழ்வை தடுப்பார்கள் என்றோ பழங்குடி மக்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை. பாராளுமன்றத்திற்கு செல்லும் பாதைகள் முழுவதும் தடுப்புகளை ஏற்படுத்தி வன்முறைகளை தடுக்கும் காவற்படையினர் மறித்துக் கொண்டு நின்றார்கள். பழங்குடி மக்களுடன் பெரியளவிலான இடதுசாரி குழுக்களும் நின்றன. போராட்டக்காரர்கள் மீது காவற்துறை கடுமையான வன்முறையைப் பிரயோகித்தது. அமைதியான வழியில் கைகளில் ஆயுதங்கள் இல்லாது போராடியவர்கள் மீது “காவற்துறை வன்முறையைப்” பிரயோகித்தது. வரலாற்றில் இது “காவற்துறையின் வன்முறை” என பழங்குடியைச் சேர்ந்த இளம் செயற்பாட்டாளர் Vern Harper பதிவு செய்துள்ளார். கைகலப்பு ஏற்பட்டு சிலர் காயம் அடைந்தார்கள். சிலர் கைது செய்யப்பட்டார்கள். வழமையைப் போல போராட்டக்காரர்களுக்குள் முரண்பாடுகள் உருவாகியபோதும் சில போராட்டக்கார்கள் ஆறு மாதங்களாக பாராளுமன்றத்திற்கு அருகில் கூடி இருந்தார்கள். இதனைப் பழங்குடி மக்களின் தூதரகம் என அழைத்தார்கள். கனேடிய அரசாங்க பிரதிநிதிகளோ பிரதமர் ரூடோவோ போராட்டக்கார்களை சந்தித்து அவர்களின் கோரிக்கைகளை கேட்கவில்லை. ஆனால் இந்தப் போராட்டத்தின் விளைவாக பத்தாண்டுகளின் பின்பு அரசாங்கம் போராட்டக்கார்களின் கோரிக்கைகளுக்கு செவிசாய்த்தது. முக்கியமாக இளம் சமூகம் ஒன்றினைந்து செயற்பட்டு பிரதான அரசியல்வாதிகளுக்கும் கனேடிய பொது மக்கள்களுக்கும் தொடர்ச்சியாக இது தொடர்பான விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தின. பழங்குடி மக்களின் உரிமைக்கான செயற்பாட்டாளர்களின் ஒன்றுபட்ட இக் கூட்டு முயற்சியானது வெள்ளை  அறிக்கையை மீளப் பெற அரசாங்கத்தை நிர்ப்பந்தித்தது. 

இதன்பின்பு பல பழங்குடி அமைப்புகளுக்கு அரசாங்கம் நிதி ஆதரவளித்தது. இந்த அமைப்புகளின் ஒவ்வொரு தலைவர்களும் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதில் முக்கியமான பங்களிப்பைச் செய்தனர். கனேடிய அரசியலின் பிரதான நீரோட்டதில் பல முக்கியமான பழங்குடித் தலைவர்கள் இணைந்தனர். லுயிஸ் ரீலிற்குப் (Louis Riel) பின்பு மெட்டிஸ் பழங்குடி மக்களின் முக்கியமான மரியாதைக்குரிய தலைவராக ஹரி டானியல் (Harry Daniels) கருதப்பட்டார். 1976ம் ஆண்டு கனடாவின் பழங்குடிகளின்  சபையின் (Native Council of Canada) தலைவராக இவர் தெரிவு செய்யப்பட்டார். இவர் கனடாவின் உருவாக்கத்தில் இரண்டு தேசங்களின் பங்களிப்பு என்ற கட்டுக்கதைக்கு எதிராக தொடர்ந்து குரல் எழுப்பியவர். இந்தக் கட்டுக்கதையானது பிரன்ஞ்சும் ஆங்கிலமுமே கனடாவை உருவாக்கியவர்கள் எனக் கூறுகின்றது. இதற்கு மறுப்புத் தெரிவிக்கும் இவர், கனேடிய கூட்டமைப்பு உருவாவதற்கு முன்னமே மெட்டிஸ் மாகாண அரசாங்கம் சிவப்பு நதிக்கரையோரம் உருவாக்கப்பட்டதன் விளைவுதான் கனேடிய கூட்டமைப்பு என்கின்றார்.  ஆகவே பிரன்ஞ், ஆங்கிலம் என்பவற்றுக்கு சமாந்தரமாக மெட்டிஸ் பழங்குடிகளும் கனடாவின் உருவாக்கத்திற்குப் பங்களித்தவர்கள் எனக் கூறப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்துகின்றார். தூரதிர்ஸ்டவசமாக தனது தொகுதிக்கு அப்பால் இவரது குரல் கேட்கப்படவில்லை. இத் தொகுதிக்கு வெளியே இருப்பவர்கள்  காது கேளாதவர்கள் போல இருந்தனர். இருப்பினும் பின்பற்றப்படும் கனேடிய வரலாறு தொடர்பான நம்பிக்கைக்கு எதிராக இவர் தனது குரலை பயமின்றி தொடர்ந்து எழுப்பி வந்தார்.  

Métis and the Constitution | Indigenous Peoples Atlas of Canada

மேலும் கனேடிய அரசாங்கம் தனிநபர் உரிமைகளையே வலியுறுத்தி அதற்கே முதலிடம் கொடுத்தது. இதற்கு எதிராக கனேடிய அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் பழங்குடிகளின் தேசங்களை கனடாவின் இனச் சிறுபான்மையினர்  எனக் குறிப்பிடப்படாமல் பழங்குடி தேசத்தவர்கள் எனக் குறிப்பிடும்படி வலியுறுத்தி வந்தார். இதற்குக் காரணம் தனிநபர்களின் உரிமைகளுக்கு அப்பால் ஒவ்வொரு தேசங்களினதும் கூட்டுரிமை முக்கியமானது என வலியுறுத்தினார்.  அந்தவகையில் தனது மெட்டிஸ் தேசத்தின் கூட்டுரிமையை வலியுறுத்தினார். அரசியலமைப்பு விவாவதங்கள் நடைபெற்ற போது தமது மெட்டிஸ்  என்ற பெயர் குறிப்பிடப்படாமல் போனால் தமது தேசத்தின் உரிமைகள் புறக்கணிக்கப்படும் என்பதை உணர்ந்தார். அதேநேரம் அன்றைய தற்காலிக  கனேடிய நீதி அமைச்சர் கிரிச்சியான் பழங்குடிகள் என்பது அரசியலமைப்பில் உள்ளடக்கப்படும் என உறுதியளித்தார். இது மெட்டிஸ் தேசம் அரசியலமைப்பில் இணைக்கப்படாது என்ற சந்தேகத்தையும் நம்பிக்கையின்மையையும் இவருக்கு ஏற்படுத்தியது. இருப்பினும் இவரதும் மற்றும் பல பழங்குடி தலைவர்களதும் முயற்சியாலும் உந்துதலாலும் கிரிச்சியான் அரசியலமைப்பில் திருத்தத்தை மேற்கொண்டு 35வது பிரிவில் இந்தியன், மெட்டிஸ், இன்யூட் ஆகிய மூன்றும் தனித்துவமான பழங்குடி தேசங்கள் என அடையாளப்படுத்தி உள்ளடக்கினார்.  மேலும் கனடாவின் பழங்குடி மக்களையும் அவர்களது ஒப்பந்தங்களையும் அவர்களுக்கான உரிமைகளையும் அங்கீகரிப்பதாகவும் உறுதி செய்தார்.

Reporter: Elmer Ghostkeeper

Elmer Ghostkeeper யும் டானியலைப் போல மெட்டிஸ் தேசத்தின் பெயரை அரசியலமைப்பில் உள்ளடக்குவதற்குப் பங்களித்தவரில் முக்கியமான ஒருவர்.  இவர் மெட்டிஸ் குடியேற்றங்களின் கூட்டமைப்பின் தலைவராக 1980ம் ஆண்டு தெரிவு செய்யப்பட்டார். இக் கூட்டமைப்பே அல்பேட்டாவின் பழங்குடிகளின் நிலங்களை நிர்வகிப்பதும் பிரதிநிதித்துவம் செய்வதுமாகும். இவரே அல்பேட்டாவிற்கு வெளியே வந்து மெட்டிஸ் தேசத்தை ஒரு கனேடிய தேசிய நீரோட்டதில் பங்குபற்ற செய்வதற்காக மெட்டிஸ் தேசிய சபையை உருவாக்க காரணமாக இருந்தவர். இறுதியாக மெட்டிஸ் தேசத்தின் ஒன்றுபட்ட குரலாக மெட்டிஸ் தேசிய சபை உருவானது.

கனடாவின் பழங்குடி மக்களின் அரசியலையும் அவர்களது ஆட்சி முறைமைகளையும் புரிந்துகொள்ள சுய ஆட்சி, சுய நிர்ணைய உரிமை, பழங்குடி மக்களின் மறுமலர்ச்சி ஆகிய  மூன்று கோட்பாடுகளும் முக்கியமானவை.சுயாட்சி என்பது பழங்குடி மக்களின் அரசியல் அமைப்புகளையும், பழங்குடி மக்கள் தங்களை தாமே ஆட்சி செய்யவும் தங்களது அலுவல்களை தாமே கவனிக்கவும், இருக்கின்ற உரிமைகளையும் அனுமதிக்கும். மேலும் சுயாட்சியானது தங்களது சமூகங்களின் தனித்துவமான முடிவுகள் எடுக்கும் முறைமைகளுக்கான அதிகாரத்தையும் பொறுப்பையும் பழங்குடி மக்களுக்கு வழங்குகின்றது. சுய நிர்ணைய உரிமை சுயாட்சியின் கோட்பாடுகளுடன் தொடர்புபட்டது. பழங்குடி மக்களின் சுயநிர்ணைய உரிமையானது தங்களது அரசியல் நிலையை சுதந்திரமாகத் தீர்மானிப்பதற்கான உரிமையையும், தங்களது பொருளாதார, சமூக, பண்பாட்டு, விடயங்களை எந்த சவால்களுமின்றி அபிவிருத்தி செய்வதற்கான உரிமையையும் கொண்டுள்ளது. மேலும் மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் இவை இருக்காது. பழங்குடிகளும் அவர்களது சுயநிர்ணைய உரிமை தொடர்பாகவும் ஐக்கிய நாடுகள் சாசனத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பழங்குடி மக்களின் மறுமலர்ச்சி என்பது தம்மை காலனிய நீக்கம் செய்வதனுடாக மீண்டும் தமது நிலத்துடனும் இயற்கையுடனும் பாரம்பரிய உலகத்துடன் உறவு கொள்வதாகும். மேலும் அரசின் கட்டுப்பாடுகள் இல்லாமல் தமது கற்பனைகளுடன் தமது வாழ்வை மேம்படுத்துவதற்கான வழிகளையும் வாய்ப்புகளையும் கொண்டதாகும். இது பெரும்பாலான பழங்குடி மக்கள் தம்மை காலனிய நீக்கம் செய்ய வேண்டும் என உணர்வதை அவர்கள் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகின்றது. இதனை பெரும்பாலும் ஆன்மிக வழிகளிலும், பண்பாட்டு, பொருளாதார, சமூக, மற்றும் அரசியல் வழிமுறைகளினுடாகவே நிறைவேற்றலாம். உதாரணமாக சிவப்பு சக்தி இயக்கம், Bill C-31 மற்றும் லாவல் வழக்கு (Lavell case) என்பவற்றைக் குறிப்பிடலாம்.லாவல் வழக்கின் மூலம் காலனியத்தால் நாகரியமயப்படுத்துவதற்காக பறிக்கப்பட்ட பழங்குடிப் பெண்களின் உரிமைகள் மீள கிடைக்கப் பெற்றன.

இறுதியாக கனேடிய அரசின் செயற்பாடுகளுக்கு மத்தியிலும், இன்றும் பழங்குடி மக்கள் தமது பாரம்பரிய ஆட்சி முறை வடிவங்களை மதிக்கின்ற பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்ற சொந்த அரசியல் ஆட்சி வடிவங்களை  உருவாக்கவும் அமுல்படுத்தவும்  தொடர்ந்தும் செயற்படுகின்றனர்.  போராடுகின்றனர்.
மீராபாரதி
அல்பேட்டா பல்கலைக்கழத்தின் பழங்குடி மக்களின் பீடம் நடாத்தும் பழங்குடி மக்கள் தொடர்பான கற்கை நெறியின் எட்டாவது பகுதி இது. இப்பாடத்தை தழுவி மொழிபெயர்த்து எழுதப்பட்டது.

உசாத்துணைகள்

Adams, Howard. 1989. Prison of Grass: Canada from a Native Point of View. Red Deer,
AB: Fifth House Publishers.
Dahl, Gregg, Christopher Adams, and Ian Peach, eds. 2013. Métis in Canada: History,
Identity, Law, and Politics. Edmonton, AB: The University of Alberta Press.
Alfred, Gerald R. 1995. Heeding the Voices of our Ancestors: Kahnawake Mohawk
Politics and the Rise of Native Nationalism. Oxford: Oxford University Press,
1995.
Alia, Valerie. 2007. Names and Nunavut: Culture and Identity in Arctic Canada. New
York: Berghahn Books.
Andersen, Chris. 2014. “Métis” Race, Recognition, and the Struggle for Indigenous
Peoplehood. Vancouver, BC: University of British Columbia Press.
Asch, Michael. 1993. Home and Native Land: Aboriginal Rights and the Canadian
Constitution. Vancouver, BC: University of British Columbia Press.
Belanger, Yale. 2008. Aboriginal Self-Government in Canada: Current Trends and
Issues. Saskatoon, SK: Purich Publishing.
Bonesteel, Sarah. 2006. Canada’s Relationship with Inuit: A History of Policy and
Program Development. Ottawa, ON: Government of Canada. https://www.aadncaandc.gc.ca/DAM/DAM-INTER-HQ/STAGING/texte-text/inuitbook_1100100016901_eng.pdf
Borrows, John. 2010. Canada’s Indigenous Constitution. Toronto, ON: University of
Toronto Press.
Calder vs. British Columbia. 1973. https://www.sfu.ca/~palys/SCC-1973-
Calder%20v.%20British%20Columbia%20AG.pdf
Cardinal, Harold. 1969. The Unjust Society. Vancouver, BC: Douglas & McIntyre Ltd.
Carlson, Hans M. 2009. Home is the Hunter: The James Bay Cree and Their Land.
Vancouver, BC: University of British Columbia Press.
Cassidy, Frank, ed. 1991. Aboriginal Self-Determination. Lantzville, BC: Oolichan
Books.
Deloria, Vine. 1973. God is Red: A Native View of Religion. New York: The Putnam
Publishing Group.
Grant, Sheila. 2002. Arctic Justice: On Trial for Murder Pond Inlet, 1923. Montreal, QC:
McGill-Queen’s University Press.
Harper, Vern. 1974. Following the Red Path: The Native People’s Caravan. Toronto,
ON: NC Press.
Haudenosaunee Confederacy. n.d. “About the Haudenosaunee Confederacy.” Retrieved
from http://www.haudenosauneeconfederacy.com/aboutus.html
Council of the Haida Nation. 2013 “History of the Haida Nation.”
http://www.haidanation.ca/Pages/history/haidanation.html.
Constitution of the Haida Nation. Amended 2014. Retrieved from
http://www.haidanation.ca/
Dorais, Louis-Jacques, 1997. Quaqtaq: Modernity and Identity in an Inuit Community.
Toronto, ON: University of Toronto Press.
Drees, Laurie Meijer. 2002. The Indian Association of Alberta: A Political History of
Action. Vancouver, BC: University of British Columbia Press.
Foster, Hamar, Heather Raven, and Jeremy Webber, eds. 2007. Let Right Be Done:
Aboriginal Title, the Calder Case, and the Future of Indigenous Rights.
Vancouver, BC: University of British Columbia Press.
Indigenous and Northern Affairs Canada. “Self-Government”. Last modified November 6 Retrieved from http://www.aadncaandc.gc.ca/eng/1100100032275/1100100032276
James Bay and Northern Quebec Agreement. 1975. http://www.gcc.ca/pdf/
LEG000000006.pdf
Jamieson, Kathleen. 1978. Indian Women and the Law in Canada: Citizens Minus.
Ottawa, ON: Ministry of Supply.
Krmpotich, Cara. 2014. The Force of Family: Repatriation, Kinship, and Memory on
Haida Gwaii. Toronto, ON: University of Toronto Press.
Labrador Inuit Land Claims Agreement Act. 2005. Retrieved from http://lawslois.justice.gc.ca/eng/acts/L-4.3/FullText.html
Leslie, John and Ron Maguire. 1978. The Historical Development of the Indian Act.
Ottawa, ON: Treaties and Historical Research Centre for Indian Affairs.
Leslie, John. 1999. Assimilation, Integration or Termination? The Development of
Canadian Indian Policy, 1943-1963. MA Thesis. Carlton University.
McAdam, Sylvia. 2015. Nationhood Interrupted: Revitalizing nêhiyaw Legal Systems.
Saskatoon, SK: Purich Publishing Limited.
Manuel, Arthur, and Ronald M Derrickson. 2015. Unsettling Canada: A National WakeUp Call. Toronto, ON: Between the Lines.
Mawhiney, Anne-Marie. 1994. Towards Aboriginal Self-Government: Relations between
Status Indian Peoples and the Government Canada. New York: Garland
Publishing, Inc.
Miller, J.R. 1989. Skyscrapers Hide the Heavens: A History of Indian-White Relations in
Canada. Toronto, ON: Toronto University Press.
Milloy, John S. 2014. The Plains Cree: Trade, Diplomacy and War, 1790 to 1870.
Winnipeg, MB: University of Manitoba Press.
Palmer, Bryan D. 2009. Canada’s 1960s: The Ironies of Identity in a Rebellious Era.
Toronto, ON: University of Toronto Press.
Pocklington, T.C.. 1991. The Government and Politics of the Alberta Metis Settlements.
Regina, SK: The University of Regina, Canadian Plains Research Center.
Ray, A. J. 2011. An illustrated History of Canada’s Native People: I Have Lived Here
Since the World Began. Montreal, QC: McGill-Queen’s University Press.
Reid, Gerald F. 2004. Kahnawà:ke: Factionalism, Traditionalism, and Nationalism in a
Mohawk Community. Lincoln, NB: University of Nebraska Press.
Rice, Brian. 2013. The Rotinonshonni: A Traditional Iroquoian History Through the Eyes
of Teharonhia:Wako and Sawiskera. Syracuse, NY: Syracuse University Press.
Royal Commission on Aboriginal Peoples. 1995. “Aboriginal Self-Government: Legal
and Constitutional Issues.” Ottawa, ON: Minister of Supply Canada.
Royal Commission on Aboriginal Peoples. 1996. “Report of the Royal Commission on
Aboriginal Peoples.” Ottawa, ON: Minister of Supply and Services Canada.
Shannon, Timothy J. 2008. The Iroquois and Diplomacy on the Early American Frontier.
New York: Viking.
Shreve, Bladley Glenn. 2011. Red Power Rising: The National Indian Youth Council and
the Origins of Native Activism. Norman, OK: University of Oklahoma Press.
Simpson, Audra. 2010. Mohawk Interruptus: Political Life Across the Borders of Settler
States. Durham, NC: Duke University Press.
Tennant, Paul. 1990. Aboriginal People and Politics: The Indian Land Question in British
Columbia, 1849-1989. Vancouver, BC: University of British Columbia Press.
Trisha Gessler, Dorothy Kennedy and Randy Bouchard. 1985. “Haida.” In The
Canadian Encyclopedia. Historica Canada. Article published October 25, 2010.
University of Saskatchewan. 1983. Alberta’s Metis Settlement Associations: A
Legislative History. Native Law Centre.
Wachowich, Nancy. 1999. Saqiyuq: Stories from the Lives of Three Inuit Women.
Montreal: McGill-Queen’s University Press.
Warrior, Robert Allen and Paul Chaat Smith. 1996. Like a Hurricane: The Indian
Movement from Alcatraz to Wounded Knee. New York: The New Press.
Weaver, Sally. 1981. Making Canadian Indian Policy: The Hidden Agenda, 1968-70.
Toronto, ON: University of Toronto Press.

கனேடியப் பழங்குடி மக்கள் – நான்கு தேசங்களும் அரசியல் முறைமைகளும் – பகுதி 7

நான்கு பழங்குடி மக்களின் (தேசங்களின்) (the Kanien:keha’ka, Haida, Nehiyawak, and Inuit)  நான்குவிதமான அரசியல் முறைமைகளுக்கான அடிப்படைகள் தொடர்பான அறிமுகம்.

கனடாவிலுள்ள பழங்குடி மக்களின் அரசியல் முறைமைகள் அதைப் பின்பற்றுகின்ற சமூகங்களைப் போலவே தனித்துவமானது. ஒவ்வொரு குழுவிற்கும் வேறுபட்ட வரலாறுகளும் சமகால காரணிகளும் உள்ளன. இவை ஒவ்வொரு குழுவும் எவ்வாறு தமது அரசியல் முறைமையைக் கட்டமைக்க வேண்டும் என்பதில் பங்களிக்கின்றன.

Digitized Royal Commission on Aboriginal Peoples Documents Released by  Library and Archives Canada (LAC) - news

1996ம் ஆண்டு பழங்குடி மக்களுக்கான றோயல் ஆணையம் Royal Commission on Aboriginal Peoples (RCAP) பின்வரும் விடயங்கள் அரசியல் அமைப்பில் தாக்கம் செலுத்தகின்றன என அடையாளம் கண்டது. வரலாற்று ஒப்பத்தங்களும் அவை தொடர்பானவையும், பண்பாட்டு அம்சங்கள், சமூக நிறுவனங்கள், பொருளாதார நிலை, அரசியல் பண்பாடு, அரசியல் முறைமைகளின் தத்துவங்களும் மரபுகளும், புவியல் அம்சங்கள், தற்போதுள்ள நிலமும் அதன் புவியியலும், நிலத் தொடர்ச்சி,  குடிசனத் தொகை, சனத் தொகை பரவல், இப்பொழுது இருக்கின்ற பிரதேசங்களினதும் மாகாணங்களினதும் எல்லைகள் என்பனவாகும்.

மேற்குறிப்பிட்டவாறு நான்கு பழங்குடி தேசங்களும் ( Kanien:keha’ka, Haida, Nehiyawak, and Inuit) வரலாற்றினடிப்படையிலும் சமகால நிகழ்வுகளினடிப்படையிலும் தம்மை அரசியல் ரீதியாக கட்டமைத்தார்கள்.

Lifeways - Kanienkehaka

மொகாக் (Mohawk ) எனப் பொதுவாக அழைக்கப்படும் கொன்னியன் கெகாக்கா (Kanien:keha’ka) பழங்குடி மக்கள் ஆறு தேசங்கள் அல்லது ஹோடேனோசோனி (Haudenosaunee), கூட்டமைப்பின் அங்கத்தவர்கள்.  Oneida, Onodaga, Cayuga, Seneca, and Tuscarora என்பவை மற்ற ஐந்து தேசங்களுமாகும். இவர்கள் வட கிழக்கு அமெரிக்காவில் வாழ்கின்றவர்கள். இந்தக் கூட்டமைப்பானது சமாதானத்திற்கான மாபெரும் சட்டம் (the Great Law of Peace) அல்லது கெயனா செக்கா (Gayanashagowa) என அழைக்கப்படும் வாய்மொழி மூல அரசியலமைப்பினூடாக வழிநடாத்தப்படுகின்றது. இது உலகத்தில் நிலவிய மிகவும் பழைமையான ஜனநாயக முறைமைகளில் ஒன்று என நம்பப்படுகின்றது. இருப்பினும் இந்த சட்டங்களானது வரலாற்று அடித்தளங்களின் படி பழங்குடிகளின் மரபான வாம்பம் பட்டிகளில் (wampum belts) எழுதப்பட்டுள்ளன.

Mohawk Nation - Crystalinks

ஹோடேனோசோனி  Haudenosaunee என்பது நீளமான வீட்டில் இருந்த மக்கள் அல்லது வீட்டைக் கட்டிய மக்கள் என அர்த்தப்படும். இது பல்வேறுபட்ட தேசங்கள் ஒன்றினைந்து ஒரே கூரையின் கீழ் வந்துள்ளார்கள் என்பதை  வெளிப்படுத்துகின்றது. இவர்களை வழிநடாத்தும் மேற்குறிப்பிட்ட சட்டவரைபானது ஒவ்வொரு தேசங்களும் பேசுகின்ற மொழிகளிலும் காணப்பட்டது. மேலும் ஒவ்வொரு தேசங்களுக்கிடையிலும் சட்டம், சமூகம், இயற்கை என மூன்றையும் சமநிலைப்படுத்தும் நிர்வாக கொள்கைகள்  முக்கியமான பங்கையாற்றின.   

கொன்னியன் கெகாக்கா (Kanien:keha’ka) சமூகங்கள் குல முறைமையைப் பின்பற்றுகின்றார்கள். பல குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ஒரு குழுவாக சேர்ந்து குலங்களை உருவாக்குகின்றார்கள். இவர்கள் தம் தாய் வழி உறவுகளை பின்பற்றுகின்றவர்கள். ஆகவே இது தாய்வழி குல முறைமை என அழைக்கப்படுகின்றது. கொன்னியன் கெகாக்கா பழங்குடிகளில் கரடி, ஆமை, ஓநாய் ( Bear, Turtle, and Wolf ) என மூன்று வகையான குலங்கள் உள்ளன. இவ்வாறான ஒவ்வொரு பழங்குடியிலும் இருக்கின்ற ஒரு குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் உறவினர்களாக இருப்பார்கள். ஓரே தேசத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. உதாரணமாக கொன்னியன் கெகாக்கா தேசத்திலுள்ள கரடி குலத்தைச் சேர்ந்தவரும் Seneca தேசத்திலுள்ள கரடி குலத்தைச் சேர்ந்தவரும் உறவினர்களாக இருப்பார்கள்.

Haida | The Canadian Encyclopedia

கனடாவின் வட மேற்கு கரையோரத்தில் பாரம்பரிய பிரதேசங்களான ஹெய்டா குவாய் (Haida Gwaii) தீவுக்கூட்டங்களையும் அலெஸ்காவின் தென்பகுதியின் சில பிரதேசங்களையும் இவற்றைச் சுற்றியுள்ள நீர்ப்பிரதேசங்களையும் கொண்டது ஹெய்டா (Haida) தேசம். இத் தேசத்தவர்கள் சுமார் 5000 பேர் எனவும் இதில் 3500 பேர் பாரம்பரிய பிரதேசங்களில் இப்பொழுதும் வாழ்கின்றனர்.

CackleTV: Haida Gwaii

ஹெய்டா பழங்குடியினர் அதிகாரத்துவ கட்டமைப்பையும் ஆழமான உறவுமுறைகளையும் கொண்ட சிக்கலானதும் தனித்துவமானதுமான அரசியல் முறைமையைக் கொண்டுள்ளார்கள். வரலாற்றுரீதியாக இவர்கள் ஜனநாயக முறைமை கொண்ட ஆட்சி வழிமுறையைப் பின்பற்றவில்லை. பதிலாக தம் சமூகங்களில் பரம்பரையாகவும் அதிகாரத்துவபடிநிலையிலும் யார் அரசியல் சக்திமிக்கவராக விளங்குவார்களோ அவர்களையே தலைவராகத் தீர்மானிப்பார்கள். அதேநேரம் இப் பரம்பரையும் அதிகாரத்துவபடிநிலைகளும் தலைவர் எந்த குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதில் எப்பொழுதும் தங்கியுள்ளதுடன் தீர்மானிக்கவும்படுகின்றது. இதேபோல் தம் சமூகங்களிலிருக்கின்ற அங்கத்தவர்கள் தலைவருடன் எவ்வாறான உறவில் இருக்கின்றார்கள் என்பதன் அடிப்படையில் அவர்களின் ;சமூக நிலையும் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. ஹெய்டா பழங்குடி குல முறைமைகளில் வரலாற்றுரீதியாக கீழ், மத்திய, உயர் வர்க்கப் பிரிவுகள் இருக்கின்றன. இருப்பினும் கொன்னியன் கெகாக்கா பழங்குடியினரைப் போல இவர்களும் தாய்வழி குல முறைமையைப் ;பின்பற்றுகின்றவர்கள்.

Capital Cities USA Journey Across America | Raven and Eagle

இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் கழுகு (Eagle Clan) அல்லது ராவன் (Raven Clan காகம் இனம்) குலத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருப்பார்கள். இவர்கள் தாம் எந்தக் குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என வெளிப்படுத்த தமது வீடுகளில், படகுகளில் வழிபாட்டுத் தளங்களில் என சகல பொருட்களிலும் தமது பாரம்பரிய சிற்பங்களினுடாக துல்லியமாகவும் விளங்கங்களுடனும் செதுக்கி வைப்பார்கள். ஹெய்டா பழங்குடியினர் மற்ற குலத்தைச் சேர்ந்தவர்களையே கலியாணம் செய்வார்கள். ஒரே குலத்தை சேர்ந்தவர்களை கலியாணம் செய்ய மாட்டார்கள். உதாரணமாக கழுகு குலத்தை சேர்ந்தவர்கள் ராவன் குலத்தையே கலியாணம் செய்வார்கள். ஹெய்டா பழங்குடி தலைவரே தமது சமூகங்களுக்கு தம்மிடம் இருக்கின்ற வளங்களையும் சொத்துக்களையும் பிரித்துக் கொடுப்பதற்குப் பொறுப்பாக இருப்பார். சமூகத்தின் மேல் அடுக்குகளில் இருப்பவர் கீழ் இருப்பவர்களை விட அதிகமாகப் பெறுவார்கள். இவர்களின் பண்பாட்டு கொண்டாட்டங்களில் ஒன்றான பொட்லாஸ் (Potlatches) இவர்களின் சமூக பொருளாதார நிறுவன அமைப்பையும் தலைவரின் குலத்தைச் சேர்ந்த நபர்களுக்கு செல்வத்தைப் பங்கிடுவதையும் மீள உறுதி செய்கின்ற நிகழ்வாக இருக்கும். இந்த நிகழ்வை முன்னெடுக்கும் ஒரு குலத்தைச் சேர்ந்தவர் மற்ற குலத்தைச் சேர்ந்த உயர் வர்க்க பதவிகளில் இருப்பவர்களை இந்த நிகழ்வுக்கு அழைத்து தனது செல்வச் செழிப்பையும் சமூகத்தில் தனது அதிகாரப்படிநிலையையும் வெளிப்படுத்துவார்.

The Potlatch | Native American Netroots

இன்றைய நவீன ஹெய்டா தேசம் பிரிட்டிஸ் கொலம்பியா, கனடா ஆகியவற்றிலிருந்து வேறுபட்டு தன்னை தனியானதொரு அரசியல் கட்டமைப்பாக அடையாளப்படுத்துகின்றது. வரலாற்றுரீதியாகவும் சமகாலத்திலும் தமது வளங்களைப் பிரித்தெடுத்ததன் விளைவாக குறிப்பாக மரங்களை வெட்டியதன் விளைவாக, ஹெய்டா தேசம் தங்களின் நிலத்திற்கான சட்டபூர்வமான உரிமையை பெற்றுக்கொள்ள முயற்சித்தது. ஹெய்டா குவாய் தீவுக்கூட்டங்களில் வாழ்கின்ற பழங்குடி மக்களின் உரிமைக்காக வழமையான சட்ட முறைமைகளினுடாக  அரச அதிகாரத்துடன் வழக்காடியது. மேலும் ஹெய்டா தேசம் குறிப்பான சில நீதிமன்ற தீர்ப்புகளையும்  அரச அதிகாரத்தையும் எதிர்த்து இரு தேசங்களுக்கு இடையிலான பிரச்சனையாக முன்வைத்து வழக்காடி வென்றது. இந்த வெற்றிகள் தம் நிலங்களில் மரம் வெட்டுதலை குறைத்ததுடன் இப் பிரதேசத்தின் வளங்கள் மீதான தமது கட்டுப்பாட்டையும் வருமானத்தையும் மீளப் பெற்றுக் கொடுத்தன.

Raven and Eagle Totem Poles - Glacier Bay National Park & Preserve (U.S.  National Park Service)

ஹெய்டா தேசம் தனக்கு சொந்தமான அதிகார சபையையும் அரசியலமைப்பையும் தேர்தல் செயன்முறைமைகளையும் உருவாக்கியது. இந்த அரசயிலமைப்பானது, பதினாறு வயதிற்கு மேற்பட்ட ஹெய்டா தேசத்தவர் எவரும் அதிகார சபைக்கு வாக்களித்து பிரதிநிதிகளை தெரிவு செய்யும் உரிமையைப் பெற்றவர் என்பதுடன் சட்டங்கள் கொள்கைகள் தொடர்பான முன்மொழிவுகளை செய்யவும் உரிமை உடையவர்கள் என்கின்றது. இந்த அரசியலமைப்பு சட்டமானது 2010ம் ஆண்டு இவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. இதனை தமது மரபார்ந்த நிர்வாக கட்டமைப்புகளிலிருந்து உருவாக்கிக் கொண்டனர். மேலும் இது தமது கிராமிய சபைகளினதும் நீண்ட காலமாக பின்பற்றப்படும் தாய்வழி மரபு  தலைமைத்துவ முறைமைகளினதும் பாத்திரங்களையும் பொறுப்புகளையும் அங்கீகரித்தது.  நவீன அரசியலமைப்பில் தமது மரபார்ந்த நிர்வாக ஆட்சி முறைமைகளை உள்வாங்கியதனுடாக ஒரு மக்கள் கூட்டம் முன்னோக்கிச் செல்வதற்கு பண்பாட்டு அம்சங்கள் எந்தளவு முக்கியமானது என்பதை ஹெய்டா தேசம் உணர்ந்துள்ளது. ஆகவேதான் ஹெய்டா தேசத்தின் அரசியலமைப்பை கவனிப்பது பெறுமதியானதாகும். முக்கியமாக நிலத்தையும் கடலையும் இதில் இணைத்து ஆரம்பித்தமை கருத்தில் எடுக்கத்தக்கது.

The Haida People — Haida Folklore

ஹெய்டா பிரகடனத்தில் பின்வருமாறு கூறுகின்றது. ஹெய்டா குவாயின் சரியான வாரிசு ஹெய்டா தேசமாகும். நமது பண்பாடு  நம்மைச் சுற்றியிருக்கின்ற காற்று, நிலம், கடல் என்பவற்றுடனான நெருக்கமான உறவினடிப்படையிலும் அதன் மீதான மரியாதையிலும் பிறந்தது.  எந்தவொரு மிகப் பெரிய பிரச்சனைகளும் எம்மை ஆட்கொள்ள முடியாத வகையில், ஒரு காட்டைப் போல, நமது மக்களின் வேர்கள் ஒன்றினைந்து இருக்கின்றன. நாம் எங்களின் இருப்பிற்காக ஹெய்டா குவாயிடம் கடன்பட்டிருக்கின்றோம். இன்று வாழ்கின்ற தலைமுறையானது எதிர்கால தலைமுறையினரிடம் நமது பண்பாட்டின் மரபை வழங்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. இந்த தீவுகளில் எங்களின் மூதாதையர்கள் வாழ்ந்தார்கள். இறந்தார்கள். இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு அப்பால் இருக்கின்ற பெருவெளியில் தங்களுடன் இணைய எங்களை அழைக்கும்வரை நாங்கள் எங்களின் வீடுகளை இங்கு அமைப்போம்.

நீயுவாக் (Nehiyawak ) மக்களின் பாரம்பரிய பிரதேசங்கள் கனடாவின் அல்பேட்ட மாகாணத்திலிருந்து கியூபெக் மாகாணம் வரை நீண்டு இருக்கின்றன. கனடாவின் வாழ்கின்ற பல்வேறு முதல் குடிகளில் பெரும் நிலப்பிரப்பில் பரந்து வாழ்பவர்கள் இவர்கள்தான். நீயுவாக் மக்களை சூழல் சார்ந்தும் மொழி சார்ந்து மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம். சமவெளி நீயுவாக் (Plains Nehiyawak), சதுப்பு நில நீயுவாக் (Swampy Nehiyawak), மர நீயுவாக் (Woods Nehiyawak). வரலாற்றினடிப்படையில் நீயுவாக் மக்கள் குளிர் காலங்களில் அலைந்து திரியும் ;சிறு குழுக்களாக தங்களை உருவாக்கிக் கொள்வார்கள். கோடை காலங்களில் இக் குழுக்கள் ஒரிடத்தில் ஒன்றாக கூடி பெரிய குழுக்களாக உருவாவார்கள். இந்தக் குழுக்களிலுள்ள ஒவ்வொருவரும் சமூக, அரசியலடிப்படைகளில் சமமானவர்கள். இந்த மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் மதிக்க முயற்சிப்பதுடன் மற்றவர்களின் விடயங்களில் அறம் சார்ந்து தலையிடமாட்டார்கள். ஒவ்வொருவருடைய செயல்களுக்கும் அதன் விளைவுகளுக்கும் அவரே பொறுப்பானவர் என்ற கொள்கையை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள். இந்தக் குழுக்கள் ஒவ்வொன்றும் சமத்துவமானர்களாக இருக்க வேண்டும் என்;ற இலட்சியத்தைக் கொண்டவர்களாக இருந்தபோதும் சிலர் இந்தக் குழுக்களுக்குள் அதிகாரம் உடையவர்களாக கருதிக்கொள்வார்கள். இதற்கு அவர்களின் சிறப்பான வேட்டையாடும் திறன், போர்கால செயற்பாடுகள், அல்லது ஆன்மீக சக்திகள் காரணமாகின்றன.  எந்த தலைவர்கள் குறிப்பான செயற்பாடுகளில் ;தமது திறமைகளை வெளிப்படுத்துகின்றார்களோ அவர்களிடம் அந்த செயற்பாடுகளை தலைமை தாங்கி நடாத்தும் பொறுப்பு வழங்கப்படும்.

சமகால நீயுவாக் சமூகங்களின் ;பிரதான அரசியல் இலட்சியம் தம்மை சுயமாக ஆளுகின்ற ஒரு முறைமையை உருவாக்குவதாகும். கியூபெக் மாகாணத்தினதும் ஜேம்ஸ் பேயினதும் வட பகுதியில் நீயுவாக் மக்கள் கிரீஸ் (Crees or Eeyou Istchee ) மக்களின் பெரும் சபை ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளார்கள். இந்த மாபெரும் சபையானது ஒருவரை தலைவராக கொண்டு 18000 அங்கத்தவர்களை பிரதிநிதித்துவம் செய்கின்றது. இது ;நீயுவாக் மக்களின் உரிமைகள் என்ன என்பதை பிரகடனமாக வெளியிட்டுள்ளது. இயற்கை வளங்களை அபிவிருத்தி செய்கின்ற உரிமை, சுயநிர்ணைய உரிமை, நிலையான வளர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் பாரம்பரிய கோட்பாடுகள் என்பவற்றை இது உள்ளடக்கியுள்ளது.

Quviasukvik: The Inuit Winter Festival & Christmas - Arctic Kingdom

இன்யூட் (Inuit) பழங்குடிகள் கனடாவின் தூர வடக்குப் பகுதிகளில் வாழ்கின்றனர். பொதுவாக பல்வேறு குடும்பங்களைக் கொண்ட சிறிய குழுக்களாக இருப்பார்கள். குளிர் காலங்களில் ஒன்றாக வேட்டைக்குச் செல்லும் இவர்கள், கோடை காலங்களில் பிரிந்து திரிவார்கள். குறிப்பிட்ட குடும்பங்களுடன் கூட்டுக்களை வைத்திருந்தபோதும் இவர்கள் இரத்த உறவானவர்கள் அல்ல. நீயுவாக் பழங்குடிகளைப் போல இவர்களும் தனிப்பட்ட ஒருவரின் வேட்டையாடுதல், போரில் ஈடுபடுதல், உரையாற்றுதல், ஆன்மீக செயற்பாடுகள் போன்றவற்றின் அதியுயர் ஆற்றல்களைக் கொண்டே தமது தலைவர்களைப் பிரதிநிதிகளைத் தெரிவு செய்வார்கள்.
இன்யூட் சமூகங்களுக்கிடையில் சண்டைகளும் முரண்பாடுகளும் மிகவும் குறைவு. பெரும்பாலும்  அமைதியான சக வாழ்வை வாழ்வார்கள். மேலும் சுய கட்டுப்பாடும் பகிர்ந்தலும் இவர்களின் முக்கியமான பண்பாட்டு அம்சமாகும். எல்லாவற்றையும் சம மரியாதையுடன் நடாத்துவதும் அவற்றுக்கிடையில் நல்லூறவைப் பேணுவதும் என்ற இன்யூட் பண்பாட்டில் இருந்து உருவானதே அமைதியான சக வாழ்வு என்ற கோட்பாடாகும். இவர்களது புவியியல் அமைவிடத்தால் தனிமைப்பட்டிருப்பதும் கடும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் காலநிலையாளும் இன்யூட் சமூகங்கள் ஒருவரில் ஒருவர் தங்கியிருக்கின்றார்கள். இதனால் இன்றும் பின்பற்றப்படும் பகிர்தல் என்பது இவர்களின் அடிப்படையான பண்புகளில் ஒன்றாக அமைகின்றது.

How do Canada and Inuit get to win-win in the Arctic?

கனடாவின் நவீன இன்யூட் மக்கள் தங்களது அரசியல் முறைமையானது ஒரு தனித் தேசம் என்பதற்குப் பதிலாக சுயநிர்ணைய உரிமையும் சுய அரசாளும் உரிமையும் கொண்ட ஒன்றாக அடையாளங் காணுகின்றார்கள். இதன் அர்த்தம் இன்யூட் சமூகங்களுக்கு சுய தேசிய அடையாள உணர்வு இல்லை என்பதல்ல. லபடோரைச் (Labrador ) சேர்ந்த இன்யூட் மக்கள் 2004ம் ஆண்டு  நீயுபவுன்லான்ட், லபடோர் அரசாங்கங்களுடன் நிலம் தொடர்பான உடன்பாட்டிற்கு வந்தபின் தமக்கான சுயநிர்ணைய உரிமைக் கோரிக்கையில் வெற்றி கண்டார்கள். வட லபடோரின் 72520 கிலோ மீட்டர் சதுர பரப்பளவையும் ஐந்து பிரதான இன்யூட் சமூகங்களையும் (Nain, Hopedale, Rigolet, Makkovik, and Postville ) கொண்ட பிரதேசத்துடன் உடன்பாடு கண்டார்கள். இந்த ஒப்பந்தத்தின் விளைவாக நுனாட் சியவாட் (Nunatsiavut ) அரசாங்கம் பதவி ஏற்றதுடன் கல்வி, சுகாதாரம், பண்பாட்டு அலுவல்கள் தொடர்பான சட்டங்களையும் இயற்றக்கூடியவர்களாக இருக்கின்றார்கள். மேலும் தொடர்ச்சியாக கனேடிய அரசாங்கத்துடன் பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபடுகின்றார்கள்.

மீராபாரதி

அல்பேட்டா பல்கலைக்கழத்தின் பழங்குடி மக்களின் பீடம் நடாத்தும் பழங்குடி மக்கள் தொடர்பான கற்கை நெறியின் ஏழாவது பகுதி இது. இப்பாடத்தை தழுவி மொழிபெயர்த்து எழுதப்பட்டது.

Posted by: மீராபாரதி | November 13, 2021

More sex, Gender, and sexual orientation Identities- A Reality

More sex, Gender, and sexual orientation Identities- A Reality

Social science claims that the sex, gender, and sexuality of human beings have been constructed throughout the history. Sex identities of male and female are assigned at birth based on biological genitalia and the identities of gender are constructed by giving different colours of cloths to each sex, pink for girls and blue for boys (Lindsey, 1995, p.109). Subsequently, the social institutions do control and condition human behaviour, emotions, and feelings in every step of their life which forms their gender identity (Segal, p.442-444). However, many people do not fall into the prescribed gender norms: there are many individuals who have visible and invisible biological and psychological differences and exist in the societies. Their identities are different from the constructed male and female identities such as western transgender, Brazilian travesties, Indian hijras, Xanith of Oman and Philippine’s bakla, or eunuch (Uregui, 2006, p.96). In fact, there is a controversy between the norms of social construction and deconstruction of sex, gender, and sexuality because of these different sex and gender identities (2006, p.95). Hetero normative society claims that sex, gender, and sexuality are natural and if anything is wrong in it then it should be treated. However social science argues that hetero normative identities and behaviours are constructed and it should be deconstructed.

Social construction of identity begins at birth by looking at our genital parts (2000, p.121) and since then, we have been recognized and identified as either a man or a woman by ourselves and the outside world (Rubin, 1984, p.308). Then, as we grow up, we have been trained and behave according to assigned behaviours based on our sexual bodies such as either masculine or feminine (Passer, Smith, Atkinson, Mitchell, & Muir, 2003, p.489). Afterwards for reproduction but not for our sexual pleasure, we are directed to reach out to the opposite sex and therefore, identifying ourselves as heterosexual because all other sexual relations and behaviours are prohibited, and made illegal and against moral values (Rubin, 1984, p. 270-276, Baird, 2001, p.104). All of our identities we have recognized because we are living in a society where everything about sex, gender and sexuality is mostly constructed as opposite identities and characters such as for sex as male or female, for gender as masculine or feminine, where as sexual orientation connects these opposites as heterosexual (Grant, 2006, p.968). These are constructed based on social beliefs and myths without any scientific reasoning and followed and imposed by social institutions such as medical science (doctors), family, religion, education, and culture (Passer et.al, 2003, p.489).

Foucault also supports this claim by saying that, “the sexuality of children becomes a primary site in the exercise of power. The bodies of children are controlled (socialized) by parents as well as by a host of institutions” (Muszynski, 2000, p.124). Similarly, the video, “Tough Guise” by Jackson Katz, one of America’s leading anti-sexist male activists, an educator, author and filmmaker (Katz, 2009), also proves how cultures, peers and other institution construct and condition human identity by repeating the assigned identity and insulting and offensive against different identities and behaviours (Coinlin, 2009). That’s why in the normative society boys and girls are not allowed to wear the dress of their opposite sex/gender. If anyone does, society and peers call them tomboys or sissies (Baird, 2001, p.104). These are some of the many ways in which social constructing happens in society. However, these social constructions contradict reality because of different individual human beings who do not fall into these normative social categories of sex, gender and sexuality. On the other hand, knowing how social constructions happen in societies is a way to deconstruct these normative identities.

The individuals who are born with or without both sex genitals and behave with a unique or opposite character contrast to their assigned gender. Anne Fausto Sterling, Professor of Biology and Gender Studies at Brown University in the USA, says an individual’s internal organs and hormones can differ from assigned gender for each individual. These individuals may also differ in their desire and behaviour to have sexual pleasure with either the same, different, or opposite gender (1993, p.170-172). Also, even earlier there is a possibility, because biological research says that the human embryo develops in its own environment which is in women’s womb and therefore it can be affected by that but not with genes (Passer, et al. 2003, p.461). This means that the biology and psychology of a person can also be determined by the environment of the women’s womb, other than gene heredity or effect. Therefore, there are many factors which decide an individual’s sex, gender, and sexuality other than genes.

The fact is that there are individuals who are born different compared to hetero normative social construction of sex, gender and sexuality. Hence, these individual identities could contradict the normative social construction. Therefore, human beings who differ from the social construction deny and suppress their real identity and pretend that they are like purported normal people. That’s why Foucault says, “If power affects the body, it is not because it was first internalized in people’s consciousness. There is a network of bio-power. That is itself a network from which sexuality is born as a historical and cultural phenomenon within which we both recognize and lose ourselves” (Muszynski, 2000, p.123). The bio powers like, “bio-chemistry, embryology, endocrinology, psychology, and surgery” control the sex of an individual through their developed knowledge (Sterling, 1993, p.170). Hence, the normative societies are made of heterosexual men and women with masculine and feminine identities. Other identities, relationships, and behaviours fall into third sex/gender which is excluded from the normative. However, in reality many individuals do not fall into prescribed gender norms because there are other categories which are considered abnormal like herm, perm, homo (1993, p.172). That is why, there are, “studies that focuses on femininity [and] analyses of masculinity challenge researches to interrogate the multiple identities of gender…” (McPherson, 2003, p.6). These make it clear that all of these power relations and institutions reinforce their hetero normative ideas over individuals when they are born. However, social science identifies gender differences and their uniqueness and challenge with hetero normative societies’ construction of sex, gender, and sexuality.

Patriarchal societies separate and divide natural qualities and behaviours of a human being such as laughing, crying, soft, strength, passive, and aggressive based on gender binary social system. Then the societies assign these separated qualities and behaviours to individuals based on their sex. However, by doing this they succeed in constructing two opposite sex and gender identities and also put those in an order where power play a role (Grant, 2006, p.969). We can see these separated qualities and behaviours in individuals around us in our everyday life. Also we can notice that men have more power than women and when anyone behaves against hetero normative identities and behaviours, we look at them differently.

Judith Butler makes it clear by saying that “conceptualization of gender along the lines of sexuality, religion, and philosophy” (Rubin, 1984, p.270). Moreover, women also have seen as imperfect males (Muszynski, 2000, p.121) by these patriarchal societies. Muszynski states according to Kessler, “the non-normative is conversed into the normative and the normative status is considered as natural” (2000, p.121).
Therefore, hetero normative society’s beliefs are not natural, but constructed as a binary sex and gender identity. Nature is beyond binary systems because nature has multiple sex, gender identities and sexual behaviours. Also most individuals have masculinity and femininity together or beyond or combined with different percentages.

This society does not have any name even for third gender identity or pronoun. Then where do we to go for more than three identities? Even the languages are constructed and do not have a word at least for a third sex or gender because it is limited with only he or she. However, lack of this social definitions and language cannot deny that there are different sexes and genders. Therefore, Sandeep Bakshi says that social construction of sex, gender, and sexuality is a controversy in social science (2004, p.221, Segal, p.444). The existence of many different unique sexes, genders identities and sexual behaviours confront with hetero normative societies and sustain these controversies in social science.

Third sex and gender individuals feel that their sex and gender different from normative definition of sex and gender. Sometimes they like to change or transform their sex body parts such as sex organs or genitals which they were born with to assimilate with the society or to affirm their uniqueness. Another confirmation about third sex because they are not like “normal” individuals and have extra genital part or have not genital part. This can happen by birth or surgery.

Social science is a way to research how norms are constructed in the hetero normative society and how to deconstruct these norms to treat everyone equal. It is a part of the responsibility of the researcher to determine what is constructed and how. However, this is a controversy in social science because, “liberal and socialist feminist argue for a social construction of gender, [and] post-structuralism and post- modernism [and queer theory] argue for deconstruction not only gender, but also sex and sexuality”( Muszynski, 2000, p.119). However, Social scientists are working with medical science and psychologist to overcome these issues because it is their social responsibility.
Sterling is discussing and proposing new thoughts about sex and gender identities, in her essay, “The Five Sexes: Why male and female are not enough”. She explains:

European [and American culture] is deeply devoted to the idea that there are only two sexes. Even our language refuses other possibilities such as s/he and he/r denote individuals who are clearly neither/both male and female or who are, perhaps, both at once. …but if the state and legal system has an interest in maintain only two sexes, [but] our collective bodies do not. …while male and female stand on the extreme ends of a biological continuum, there are many other bodies such as fems (people with testes, xy chromosomes, and some aspects of female genitalia), herms (people with ovaries and testes), and mems (people with xx chromosomes and some aspects of male genitalia). (as cited in Sterling, 1993, p.166-168 )

Post-structuralism and post-modernist analyse and criticise normative social conditions and the definitions of sex, gender, and sexuality and how they are constructed in the societies. Even though they have different points of views, they agree on one matter that old construction of identities have to be deconstructed (Muszynski, 2000, p.119). The deconstruction of old definitions of identities may find real identity of human beings. Also new definitions will accommodate all varieties of human beings without discriminating against any one. As a result, it will lead to accept their rights and equal status like other human beings in society.

In conclusion, individuals are born with natural and unique identities, characters, and behaviours in society. However, the power of the hetero normative society redefines and constructs their identities, characters, and behaviours of individuals according to their hetero normative social systems and beliefs since the birth of individuals. But in reality not everyone falls into these normative social categories because they are different and like to be that as natural as they were born. They are another category of sex/gender and different in their body, character, and behaviours. Therefore, their sex and gender identity has to be accepted, respected and legalized with full social rights. In the same time, deconstruction of traditional values of social construction such as sex, gender, and sexuality has to happen by social science. Then, it will open for more sexes and genders come in to real life from their hidden life style. However, it should be a freedom of choice of an individual. If a person wants to change or transform or being as s/he already is, then their sexuality should be sanctioned by the laws. Only this will protect their rights and pay the way to live as they are which are different from normative society. Ultimately it is an individual freedom and society does not have any rights to interfere in with the individual body. These genders have been recognised and legalized through the Canadian charter of rights and freedom in Canada.

Raising the voices against any kind of discriminations is the only way to move forward little fast. However, it is better to ask the question and to know, why the hetero normative social power wants to keep just two sexes and genders?, who benefits from these sex and gender division?, why restrictions and prohibitions are against other sex and genders? and finally, why human beings need sex and gender identity?. The answers to these questions will layout the path to deconstruction of hetero normative sex and gender. Then, we can have a society where all kinds of sexes and genders have their full social rights with equal status and mutual respects between them.

meerabharathy

Friday, November 12, 2010

Bibliography

Baird, V. (2001). No-Nonsnse Guide to Sexual Diversity. New Internationalist. Pp.101-111.

Bakshi, S. (2004). A Comparative Analysis of Hijras and Drag Queens: The Subversive
Possibilities and Limits of Parading Effeminacy and Negotiating Masculinity. Journal of
Homosexuality. Vol. 46, No. 3/4, 2004, pp. 211-223; Harrington Park Press.

Coinlin, T. (2009). Sexuality, Gender & Family. Sosc 1000 9.0 F/W 08-09. Toronto: York
University.

Grant, J. (2006). Andrea Dworkin and the Social Construction of Gender: A Retrospective.
Journal of Women in culture and society. University of Chicago Press.

Katz, J. (2009). Jackson Katz. http://www.jacksonkatz.com. Retrieved May 6, 2009.

Lindsey, L.L.. (1995). Human sexuality. Opposing View Points. Edited by David Bender &
Bruno Leone, Greenhaven P.

McPherson, K. (2003). Gendered pasts. Ed. Kathryn McPherson, Cecilia Morgan, and Nancy
M.F – University of Toronto P

Muszynski, A. (2000). “The Social Construction/ Deconstruction of Sex, Gender, Race, and Class”.
Social Issues and Contradictions in Canadian Society. Ed. B.Singh Bolaria.
3rd edition. Harcourt Brace Canada. Pp.95-125

Passer, M., Smith,R. E., Atkinson, M. L., Mitchell, J. B., & Muir, D. W.
(2003). Psychology. Frontiers and Applications.3rd ed. McGraw-Hill Ryerson. Toronto

Penrose, W. D. Jr. (2007). Encyclopedia. GLBTQ Social Science. glbtq Inc

Pettis, R. M. (2008). Encyclopedia. GLBTQ Social Science. glbtq Inc.

Rubin, G. (1984). “Thinking of Sex: Notes for a Radical Theory of the Politics of Sexuality”.
Pleasure and Danger: Exploring Female Sexuality. Ed.Carole Vance. Pp. 267-319. Boston:
Routledge and Kegan.

Segal, L. Sexuality. Encyclopedia of Feminist Theories. P. 442-444

Sterling, A. F. (1993). “The Five Sexes: Why male and female are not enough”. The Sciences.
Academy of Science. New York. (33)2, pp. 20-24.

Suthrell, C. (2006). With Respect to Sex: negotiating hijra identity in south India by
Gayatri Reddy, 2005. Riviews -Journal of Gender Studies, 15:1. Routledge. London. P.96-98

Uregui, B. S. (2006). Unzipping Gender: Sex, Cross-dressing and Culture by Charlotte
Suthrell, Riviews -Journal of Gender Studies, 15:1. Routledge. London. P.95-96

Older Posts »

Categories