Posted by: மீராபாரதி | October 2, 2016

ஊர் சுற்றிப் புராணம் 1 – சின்ன வயதின் சின்னச் சின்னப் பயணங்கள்

father 026அப்பாவுடன் தான் என் பயணங்கள் சின்ன வயதிலிருந்து ஆரம்பமாகின. நினைவில் இருப்பவை சில. அவர் அப்பொழுது சண்முகதாசனின் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் முழுநேரமாக  வேலை செய்து (பங்களித்துக்) கொண்டிருந்தார். ஆகவே ஒவ்வொரு வருடமும் மேதினம் அன்று அந்த நிகழ்வுகள் நடைபெறும் இடங்களுக்கு எங்களை அழைத்துச் செல்வார். ஒரு மேதினத்திற்காக அதிக தூரம் நாம் சென்றது அட்டனிலிருந்து கொழும்பிற்கு என நினைக்கின்றேன். 1975 அல்லது 1976 ஆண்டுகளில் நடந்த மேதினமாக இருக்க வேண்டும். அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு கட்சி தோழர்கள் மற்றும் அங்கத்தவர்களுடன் பஸ்சில் சென்றோம். ஆனால் ஏதோ காரணங்களால் அந்த மேதினம் நடைபெறவில்லை. போன வாகனங்கள் எல்லாம் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக முன்னேற முடியாது அடைபட்டுக்கிடந்தன. ஆனால் சாப்பிடுவதற்கு சாப்பாட்டுப் பார்சல்கள் வந்தன. வாங்கிச் சாப்பிட்டோம். இந்த முறை மேதின ஊர்வலம்  செல்லாமலும் அதில் ஆற்றும் உரைகளைக் கேட்காமலும் அனைவரும் மாலையளவில் திரும்பி நடு இரவில் வீட்டுக்கு வந்தோம். மேதின ஊர்வலங்களையும் கூட்டங்களையும் அரசு இந்த வருடம் தடைசெய்தது என்பதை பின்னர் அறிந்தோம். இதன்பின் வந்த வருடங்களில் அட்டன், நூவரெலியா போன்ற நகரங்களில் நடைபெறும் மேதின நிகழ்வுகளுக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

Hatton 010பிற்காலங்களில் அப்பா கட்சியில் இல்லாதபோது ஏதாவதொரு சிவப்புக் கொடி கட்சியின் மேதினத்திற்கு அவர் செல்வார். அப்பொழுது எம்மையும் கூட்டிச் செல்வார். இக் கூட்டங்களில் எல்லாம் ஒரே சிவப்பு மயமாக இருக்கும். தொங்கும் கொடிகள் சிவப்பு. தூக்கிப்பிடித்திருக்கும் கொடிகள் சிவப்பு. மேசையில் விரித்திருக்கும் துணி சிவப்பு. தோழர்கள் தொண்டர்கள் அணிந்திருக்கும் மேல்சட்டைகளும் சிவப்பு. (அண்மையில் நண்பர் ஒருவர் சொன்னார் தனது படுக்கையறை விரிப்புகளும் உறைகளும் கூட சிகப்பு என… ம்…) இவர்கள் மேடைகளிலிருந்து கைகளை விசுக்கி விசுக்கி உயர்த்திக் காட்டி முஸ்டிபோட்டு ஆற்றும் உரைகள் எங்களுக்கு விளங்காது. கத்தும் கோசங்களும் புரியாது. ஆனால் இந்த நிகழ்வுகளில் பங்குபற்றுவதற்காக செல்கின்ற பயணம் மற்றும் ஊர்வலத்துடன் சேர்ந்து நடப்பது என்பவை எங்களுக்குப் பிடித்தமானவை. இவை ஆனந்தமாக இருக்கும். சில நேரங்களில் நாம் நடக்க முடியாவிட்டால் அப்பா ஒரு தங்கையை தனது தோல் மீது தூக்கி வைத்துவிடுவார். அம்மா கடைசித் தங்கையை தூக்கிக் கொள்வார். இந்த நேரங்களில்தான் கடைகளில் இனிப்பு பண்டங்களை அவர்களாக வாங்கித் தருவார்கள். இதற்காகவும் இப் பயணங்கள் செய்வதில் ஆர்வமாக இருப்போம். இதைத் தவிர அப்பாவின் கட்சித் தோழர்களின் வீடுகளுக்கும் சென்று தங்கி வருவோம். இதுவே என் நினைவிலிருக்கின்ற நம் சிறு வயதுப்  பயணங்கள்.

ஒரு முறை அப்பொழுது மன்னார் எம்பியாக இருந்த சூசைதாசன் அவர்கள் கொட்டக்கலையிலுள்ள பெரிய மண்வெட்டித் தோட்டத்தில் கூத்து நிகழ்வு ஒன்றை ஒழுங்கு செய்திருந்தார். இதற்காக கூத்துக் கலைஞர்கள் மன்னாரிலிருந்து வந்திருந்தனர். நாம் அட்டனிலிருந்து புகையிரதப் பாதையூடாக நிகழ்வு நடக்கும் இடத்திற்கு நடந்து சென்றோம். இவ்வாறு நடந்து செல்லும் பொழுது சுரங்கம் ஒன்றைக் கடக்க வேண்டும். பெரியவர்கள் சதாரணமாக வீதியால் நடப்பதைப் போல நடந்து செல்வார்கள். ஆனால் குழந்தைகளான எங்களுக்கு இதைக் கடப்பது மிகவும் பயம் நிறைந்த ஒரு பயணமாக இருக்கும். அதிக மனித நடமாட்டம் இல்லாத பகுதி இது.

index-3சுரங்கம் நெருங்கும் பொழுது இரு பக்கமும் உயரந்த மலைகள் காணப்படும். இவை உண்மையில் ஒரு மலையாக முன்பு இருந்தது. ஆனால் அதை சிறு தூரத்திற்கு நடுவில் வெட்டியும், நடுவால் வெட்ட முடியாத இடத்திலிருந்து மலையைக் குடைந்து சுரங்கம் அமைத்துப் பாதையமைத்திருப்பார்கள். புகையிரத பாதையின் இரு பக்கமும் இருக்கின்ற இந்த மலை மேடுகளிலிருந்து எப்பொழுதும் தண்ணீர் வடிந்து கொண்டும் சொட்டுச் சொட்டாக கொட்டிக் கொண்டுமிருக்கும். அதன் ஒலியே அந்த இடத்தை ஆக்கிரமித்திருக்கும். சுரங்கத்தை அண்மிக்கும் பொழுது சுற்றிவரவுள்ள நிலம் மற்றும் பாறைகள் எல்லாம் நீர்த் தன்மையை அதிகம் கொண்டவையாக இருக்கும். அதன் முகப்பை சிமேந்தினால் கட்டியிருப்பார்கள். சுரங்கத்தின் உள்ளே கடும் இருட்டாக இருக்கும்.

பெரியவர்கள் ஏற்கனவே வாங்கி வைத்திருந்த கைப்பந்தங்களை பற்றவைத்துக் கொண்டு குழந்தைகளின் கைகளைப் பிடித்தபடி நடப்பார்கள். சுரங்கத்திற்குள் நூழையும் பொழுது உள்ளேயிருந்து ஒருவகையான “ஓ.. ஓ” என்ற ஒரு ஓசை வந்து கொண்டிருக்கும். சிறிது தூரம் உள்ளே வந்தததும் எங்கும் ஒரே இருட்டாக இருக்கும். அதேநேரம் உள் மேடுகளிலிருந்து தண்ணீர் சிந்து சத்தமும் “ஓ” என்ற ஓசையும் மட்டுமே கேட்கும். இந்த சூழ்நிலை நம்மில் ஒரு பயத்தை உருவாக்கும்.

imagesகுழந்தைகளான எங்களுக்கு இரண்டு பயம். ஒன்று இருட்டு மற்றது புகையிரம் வந்தால் என்ன செய்வது எனத் தெரியாத பயம். புகையிரதம் வரும் பொழுது அது ஒலி (ஹோன் சத்தம்) எழுப்பிக் கொண்டு வரும். அப்பொழுது சுரங்கத்தின் சுவர்களுக்கு அருகில் போய் நிற்க வேண்டும். ஓரங்கள் எல்லாம் நீர் ஊற்றுக்களால் நிறைந்திருக்கும். பெரும்பாலும் புகையிரதம் வரும் நேரம் பெரியவர்களுக்குத் தெரியும். ஆகவே அவர்கள் பயமின்றி கதைத்துக் கொண்டு வருவார்கள். சுரங்கம் முடிகின்ற போது அதன் வாசலில் வெளிச்சம் தெரிய ஆரம்பிக்கும். அப்பொழுதுதான் எங்களுக்கு மனதில் பயம் நீங்கி ஆனந்தமும் நம்பிக்கையும் பிறக்கும். மீண்டும் சுரங்கத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்ததுபோல் இரு புறமும் மலைமேடுகளிலிருந்து நீர் சிந்த ஈரலிப்பான புகையிரதப் பாதையைக் கடந்து சென்றோம். இவ்வாறு இதனுடாக நடைபயணம் செய்வது ஒரு புதுமையான அனுபவம்.

புகையிரதப் பாதையை விட்டு விலகித் தேயிலைத் தோட்ட மலைகளினுடாக மண் பாதைகளில் நமது பயணத்தை தொடர்ந்து பெரிய மண்வெட்டி தோட்டத்தை இருட்டியபின் சென்றடைந்தோம். இரவு ஒன்பது மணிபோல் ஆரம்பித்த கூத்து விடிய விடிய நடந்தது. ஆனால் நாம் சிறிது நேரத்திலையே அந்த மண் தரைகளில் படுத்து நித்திரையாகிப் போனோம். விடிய அம்மா எழுப்பியபோது கூத்து முடிந்து எல்லோரும் தம் வீடுகளுக்குச் செல்ல ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருந்தார்கள். தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வீடுகளிலிருந்து சூடான தேநீர் வந்தது. சீனியை உள்ளங் கையில் கொட்டி அதை நக்கிக் கொண்டு தேநீரைக் குடித்தோம். அதிகாலைக் குளிரில் ஆவிப் பறக்கும் சூடான தேநீர் குடிப்பதும் ஒரு சுகமான அனுபவம்.

images1இந்த சுரங்கத்தை பின்பு நண்பர்களுடன் கடந்து சென்றிருக்கின்றேன். குறிப்பாக மார்கழி மாதங்களில் வீட்டு வாசல்களில் கோலம் போடுவோம். ஒரளவு பணமுள்ளவர்கள் அரிசிமாவில்தான் பெரும்பாலும் கோலம் போடுவார்கள். ஆனால் அரிசி மா வாங்குவதற்கு வசதியில்லாதவர்கள் மலைப் பாறைகளில் இருக்கின்ற வெள்ளைக் கல்லுகளை உடைத்து அதை மாவாக்கி கோலம் போடுவார்கள். இந்த வெள்ளை மண்ணை எடுப்பதற்காக சுரங்கம் கடந்து செல்வோம். எல்லா வீடுகளிலும் பெண்கள் அதிகாலை ஐந்தரை மணிக்கு எழும்பி சாணி தெளித்து கோலம் போடுவார்கள். எங்கள் வீட்டில் இதை எல்லாம் செய்து கோலம் போடுவது நான்தான்.

குளிப்பதற்கு ஒரு பயணம்

up country & Batti 2012 146பத்து வயதில் நான் தனியாக மேற்கொண்ட பயணங்களை இப்பொழுது திரும்பிப் பார்க்கும் பொழுது பிரமிப்பாக இருக்கின்றன. இவ்வாறு நான் செய்தேனா என என்னை நானே பார்த்து வியக்கின்றேன். ஆனால் அவ்வாறு நடந்தது உண்மையே. 1977ம் ஆண்டிலிருந்து 1980ம் ஆண்டின் ஆரம்பம்வரை அட்டன் சேர்க்குலரோட்டில் ஒரு வீட்டில் முன்னறையில் வாடகைக்கு இருந்தோம். அந்த வீட்டின் உரிமையாளர் வீட்டில் வரும் தண்ணியில் நாங்கள் குளிப்பதற்கு அனுமதிப்பதில்லை. ஆகவே வார இறுதி நாட்களில் மலையடிவாரங்களில் அல்லது பள்ளத்தாக்குகளில் இருக்கின்ற சிறு கிணறுகள், பீலிகள் (சிறிது உயரத்திலிருந்து விழும் தண்ணீர், நீர் விழ்ச்சிகள்), ஆறுகள் என்பவற்றைத் தேடி காலை வேளைகளில் செல்வோம். ஆரம்பத்தில் அப்பா அம்மாவுடன் சேர்ந்து சென்றோம். பின்பு நான் தனியவும் சில நாட்கள் தங்கைகளுடனும் செல்வேன்.

அட்டன் நகரிலிருந்து கண்டி செல்லும் புகையிரதப்பாதையில் நடந்து சென்றால் நகரின் முடிவில் ஒரு பாலம் வரும். அடுத்து வரும் பாலத்திற்கு அருகில் அழகான நீர் விழ்ச்சி உள்ளது. அதில் குளிப்போம். இதேபோல் அட்டனிலிருக்கும் சிங்கமலைக்கும் நாம் குடியிருந்த சேர்க்குல ரோட்டிற்கும் இடையில் உள்ள மலைகளுக்கு இடையில் பல ஆறுகளும் பீலிகளும் இருந்தன. இப்பொழுதும் இருக்கின்றனவா எனத் தெரியாது. இந்த இடங்களில் எல்லாம் இப்பொழுது குடிமனைகள் வந்துவிட்டன. ஆனால் அப்பொழுது வெறும் மலைகள் மட்டுமே இருந்தன. ஆள் நடமாட்டமற்ற  இந்தப் பகுதிகளில் செருப்பில்லாமல் எனது பிஞ்சுக் கால்களுடன் அதில் சிறு கற்கள் குத்தவும் செம்மண் ஒட்டவும் தனியாக நடந்து செல்வேன். இப்பொழுது நினைக்கும் பொழுது பயமாக இருக்கின்றது. ஆனால் அந்த சிறுவயதில் பயந்த நினைவில்லை. இந்த மலைகளினுடு நடந்து புதிய ஆறுகளையும் பீலிகளையும் கண்டுபிடித்து அதில் குளிப்பேன். சில நேரம் குளித்துவிட்டு அந்த ஆறுகளின் வழியே நடப்பேன். ஒருமுறை நானும் தங்கைகள் இருவரும் இப்படியே மலைப் பாதைகளினுடாக நடந்து மிகத் தூரத்திலிருந்த ஆற்றில் குளித்துவிட்டு அப்படியே அந்த ஆற்றுக்போக்கில் நடந்து சென்றோம். அது எம்மை அட்டன் பஸ் நிலையத்திற்குப் பின்னால் கொண்டு வந்து சேர்த்தது. மதியம் கடந்து பசியுடன் வீட்டுக்கு வந்தோம். அம்மா அப்பாவிற்காக வாசலில் காத்துக் கொண்டிருந்தார். அறைக்குள் வெறும் சட்டியும் காத்துக் கொண்டிருந்தது.

up country & Batti 2012 2131980ம் ஆண்டின் பின் லீபர்ட்டி கட்டிடத்திலுள்ள அறை ஒன்றுக்கு குடி வந்தோம். இங்கும் தண்ணீர் வசதி இல்லை. சமையல் பாத்திரங்களை கழுவுதற்கு மட்டும் பக்கத்து வீடுகளில் அல்லது லீபர்ட்டி சினிமாவின் வாசலில் இருக்கின்ற குழாயில் தண்ணீர் எடுப்போம். மற்றும்படி குளிப்பதற்கும் உடுப்புகளை துவைப்பதற்கும் நீர்விழ்ச்சிகளைத் தேடிச் செல்ல வேண்டும். ஹைலன்ஸ் கல்லுரியின் பின்னால் உள்ள இரண்டு மலைகளினுடாக இரண்டு மைல்கள் நடந்து செல்ல ஒரு சிறு பீலி ஒன்றுள்ளது. இங்குதான் அட்டன் நகரில் கடைகளில் வேலை செய்கின்றவர்கள், பாடசாலைகளில் கற்பிக்கின்ற வெளி மாவட்ட ஆசிரியர்கள் மற்றும் தாம் தங்கியிருக்கும் வீடுகளில் குளிக்க வசதியில்லாதவர்கள் வந்து குளிப்பார்கள். நாமும் சனி ஞாயிறுகளில் குளிப்பதற்காக இங்கு வருவோம். இங்கு குளிக்க வருவதில் உள்ள முக்கியமான பிரச்சனை அப்பாவின் நண்பரும் எனது ஆங்கில ஆசிரியருமான இரட்ணசிங்கம் சேரும் வருவார். காலையிலையே என்னைப் பற்றி புகார் செய்துவிடுவார். பிறகு என்ன இந்தக் குளியல் முடிய வீட்டுக்குப் போனபின் அடிக் குளியல் நடக்கும். சில நேரங்களில் இந்த இடத்திலையே அப்பாவின் கை விரல்கள் எனது காதை ஒரு சுற்றுச் சுற்றி முறுக்கிவிடும். எனது வாயிலிருந்து “அம்மா” என்ற சத்தம் வர கண்களில் கண்ணீர் வரும். அம்மா ஒன்றும் செய்ய முடியாது எமது உடுப்புகளை கழுவிக்கொண்டிருப்பார்.

ஹைலன்ஸ் கல்லுரியின் பின்னாலுள்ள மேற்குறிப்பிட்ட வீதிக்கு எதிர்ப்புறத்திலுள்ள மலைப் பாதைகளினுடாக நீண்ட தூரம் வலைந்து வலைந்து நடந்து செல்ல ஒரு பள்ளத்தாக்குக்கு ஒன்று உள்ளது. இந்த இடத்தில் உயரத்திலிருந்து விழும் நீர் விழுச்சி ஒன்று உள்ளது. சிறிது கீழ் நோக்கி நடந்தால் குளம் போல ஒரு இடமும் உள்ளது. பெரிய கல் ஒன்றின் மீது ஏறி அதற்குள் பாய்வோம். இந்த இடத்திலும் நீந்திப் பழகினேன். சில காலத்தின் பின் எனது நண்பர் ஒருவருடன் சேர்ந்து இங்குதான் குளிப்பதற்காக அடிக்கடி செல்வோம். இந்த ஆறு மாகாவலி கங்கை ஊற்றின் ஒரு கிளை ஆறு. இந்த மலை உச்சியிலிருந்துதான் ஊற்றெடுக்கின்றது. இது அட்டன் பிரின்சஸ் சினிமாவின் (இப்பொழுது கலியாண மண்டபம்) பின்னாலுள்ள பள்ளத்தாக்குகளுக்கு இடையில் ஓடுகின்றது. செனன் சந்தி கடந்தபின் பள்ளத்தாக்கின் ஒரு புறம் கொழும்பு கண்டி செல்கின்ற புகையிரத பாதை மறுபுறம் பேரூந்து செல்லும் பாதை. இந்த ஆறு இதற்கிடையில் ஓடி, நதியாகி பின் மாகாவலி கங்கையாகி இறுதியாக திருகோணமலையில் சமுத்திரத்துடன் கலக்கின்றது.

index-2அட்டனில் நண்பர்களுடன் சென்ற வித்தியாசமான பயணம் என்றால் அது சிங்கமலைக்கு சென்றதுதான். இந்த மலைக்குச் செல்ல ஒழுங்கான ஒரு பாதையில்லை. ஆகவே பெரும்பாலும் ஒருவரும் இந்த மலைக்கு சிவனொளிபாத மலைக்குச் செல்வதுபோல் சுற்றுலா பயணம் செல்வதில்லை. நாம் இளம் வயதானவர்கள் என்றபடியால் ஒரு நாள் இந்த மலையின் உச்சியை நோக்கிப் பயணம் செய்ய தீர்மானித்தோம். அட்டனிலிருந்து கொட்டக்கலை நோக்கி செல்லும் புகையிரத பாதையினுடாக நடந்து சென்றோம். இடையில் அறுபதடி உயரமான புகையிரத பாலம் ஒன்று உள்ளது. பொதுவாக இவ்வாறான பாலங்களில் நடப்பதற்கு ஏற்ப இரு புறமும் சிறு கற்களை குவித்து வைத்திருப்பார்கள். இது கீழே இருக்கும் ஆழத்தை நமது பார்வைக்கு மறைத்துவிடும். ஆகவே நடப்பது இலகுவாக இருக்கும். ஆனால் இந்தப் பாலத்தில் அவ்வாறு இல்லை. இரண்டு இரும்பு சட்டங்கள் மட்டுமே நீளமாக இடை வெளிகள் விட்டு உள்ளன. இதில் இரண்டிலும் கால்களைப் பதித்து நடக்க வேண்டும். பிடித்து நடப்பதற்கும் பக்கவாட்டில் ஒன்றும் இருக்காது. இவை பெரிய இரும்புகளால் குறுக்காக அடைக்கப்பட்டிருந்தாலும் திறந்திருக்கும். கீழே அறுபதடிகளில் இருக்கின்ற பள்ளத்தாக்கு தெரியும். சின்ன வயதில் இதற்கு மேல் நடக்கும் பொழுது தலைசுற்றுவதுபோல் இருக்கும். ஆனால் நண்பர்கள் சதாரணமாக கடந்து சென்று விட்டார்கள். எனக்குப் பயம். நான் பாலத்துக்கு அருகிலுள்ள மண்பாதையில் இறங்கி பள்ளதாக்குக்கு வழியாக சென்று மீண்டும் மலையேறி வரும் வரை நண்பர்கள் காத்திருந்தார்கள். அவர்களுக்கு என் மீது நல்ல கோவம். அவர்களின் கோவம் தீர்ந்தபின் சிங்கமலையின் முக்கால் வாசி உச்சிக்கு பாதையில்லாத கரடு முரடான பாதையில் பாதையமைத்துச் சென்றோம்.

2016-10-021983ம் ஜுலை வரை அதாவது எனது பதினைந்து வயது வரை அட்டன் நகரில் வாழ்ந்தேன். அதுவரை அட்டன் நகரிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள வீதிகளிலும் என் கால்கள் பதியாத இடமே இல்லை எனலாம். ஒரு புறம் கொழும்பு வீதியிலிருக்கும் செனன் சந்தி வரையும், நூவரேலியா வீதியில் கொட்டக்கலைவரையும், டிக்கோயா வீதியில் நோட்டன் வைத்தியசாலைவரையும் அக் காலங்களில் நடந்து பயணித்திருக்கின்றேன். இந்த வீதிகளில் எல்லாம் மரதன் ஒட்டத்திற்காகவும் பதினைந்து வயதில் 15 மைல்கள் ஓடியிருக்கின்றேன். வீட்டில் பிரயாணங்களுக்காகக் கிடைக்கும் சில்லறைகளைச் சேமிப்பதற்காகவும் நடந்திருக்கின்றேன். சில காலங்களில் பஸ் டிக்கட் வாங்க முடியாமையினாலும் நடந்திருக்கின்றேன். இப்பொழுதும் என் நினைவுகளில் ஒவ்வொரு காட்சியும் ஆழமாகப் பதிந்திருக்கின்றன. அட்டன் அழகான நகர். ஆறுகளும் நீர் விழ்ச்சிகளும் நீர் தேக்கங்களும் சுற்றிவர இருக்கின்ற சிறிய நகர். பல்லின மக்களும் மதத்தினரும் வாழும் நகரம். ஆனாலும் 1983ம் ஆண்டு வன்முறைகளினால் பயத்தில் இடம் பெயர்ந்து யாழ் சென்றோம்.2016-10-02-1

மீராபாரதி

நன்றி தீ சஞ்சிகை (மலையகத்திலிருந்து)

தொடர்புகளுக்குBabiyan Sutha

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: