Posted by: மீராபாரதி | March 10, 2014

எல்லை….

எல்லை….
men sit v shapeவிழிப்பு நிலை மற்றும் பிரக்ஞை தொடர்பான அக்கறை உருவான பின் வாகனங்களில் போகும் பொழுது எவ்வாறு இருக்கையில் இருக்கின்றேன் மற்றும் அசைகின்றேன் என்பவற்றில் அதிக கவனம் எடுத்து வருகின்றேன். அதாவது எனது எல்லை… மற்றவர்களின் எல்லைகள் தொடர்பாக விழிப்பாக இருக்க முயற்சிக்கின்றேன். இதேபோல் மற்றவர்களும் எவ்வாறு இருக்கின்றார்கள் என்பதையும் கவனிப்பேன். அவர்கள் எந்தளவு மற்றவர்களின் எல்லைகளை ஆக்கிரமிக்கின்றார்கள் அல்லது தமது எல்லைகளுக்குள் கூட ஒடுங்கி இருகின்றார்கள் என்பதைக் கவனிக்கலாம்.

பொதுவாக ஆண்கள் தமது கால்களை அகல விரித்து வைத்திருப்பார்கள். இவ்வாறு இருக்கும் பொழுது அருகிலுள்ளவர்களின் இடங்களை அதாவது எல்லைகளை அறிந்தோ அறியாமலோ ஆக்கிரமித்துவிடுவார்கள். அருகிலுள்ளவர்கள் ஆண்கள் எனின் இருவருக்கும் பலப் பரிட்சை நடக்கும். பெண்கள்  எனின் தமது கால்களை நன்றாக ஒடுக்கி ஒடுங்கியிருப்பார்கள். இவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களில் நான் முடிந்தளவு விழிப்பு நிலையில் இருக்க முயற்சிப்பேன். எனது கால்கள் என்னையும் அறியாது அகல விரிந்து இருப்பின் குறிப்பாக அருகில் பெண்கள் இருப்பின் இயன்றளவு பிரக்ஞையுடன் கால்களை ஒடுக்கிக் கொள்வேன். மனம் கவர்ந்த பெண்கள் எனின் மனப் போராட்டம் தான். ஆண்கள் எனின் பிரக்ஞையுடன் பலப் பரிட்சையில் ஈடுபடுவேன். ஆண்கள் அதிகார உடல் மொழியுடன் இருப்பதைப் பார்க்கவும் பெண்கள் ஒடுங்கிய உடல் மொழியுடன் இருப்பதைப் பார்க்கவும் கோவமாக இருக்கும். ஆனால்…men sit v shape3

………

காட்சி ஒன்று!

போர் முடிந்ததாக கூறிய பின் கடந்த வருடம் இலங்கை வந்தபோது போர் நடந்த மண்ணைக் கடந்து பல முறை பேரூந்திலும் புகையிரதத்திலும் பயணம் செய்திருக்கின்றேன்…

முதல் முறை பயணம் செய்தபோது என்னை எவ்வாறு பாதித்ததோ.. எவ்வாறு நான் உணர்ச்சிவசப்பட்டேனோ அதுபோல் அதன் பின் நடைபெறவில்லை…  ஏனெனில் இப்பொழுது இந்த இடங்களுக்குப் பழகிவிட்டேன்…. இங்கு வாழ்கின்ற மனிதர்களைப் போல… ஆகவே இப்பொழுதெல்லாம் செல்லும் வாகனத்தில் எங்கே இருப்பது என்பதை தெரிவு செய்வதில் நான் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை…. கிடைத்ததை ஏற்றுக்கொள்வேன்.

கிளிநொச்சியிலிருந்து கொழும்புக்கு புகையிரம் ஏறினேன்…

men sit v shape5மூன்றாவது வகுப்பு பெட்டி… பொருளாதார வசதியற்றவர்கள் அல்லது கீழ் நிலையிலுள்ளவர்கள் அதிகம் பயணம் செய்கின்ற வகுப்பு….
இந்த இருக்கைகளில் எல்லைகள் இருப்பதில்லை…
ஒரே ஆசனத்தில் மூன்று பேர் அருகருகே இருக்கலாம்…  இவர்களது உடல்களே அவர்களுக்கான எல்லைகள்… ஆகவே உடல் பருமன் கூடியவர்கள் அதிக இடங்களையும் பருமன் குறைந்தவர்கள் சிறிய இடங்களையும் கொண்டிருப்பார்கள். பயணிகள் அதிகம் எனின் மூன்றுக்கு மேற்பட்டவர்கள் நெருக்கமாகவும் இருப்பார்கள். வழமைபோல ஆண்கள் அகல கால்களை விரித்தும் பெண்கள் கால்களை ஒடுக்கியும் இருப்பார்கள். இதில் மட்டும் மாற்றம் இருக்காது. ஆண்கள் அல்லது பெண்கள் மட்டும் இருந்தால் அவர்களின் தன்மைகளுக்கு ஏற்ப போராட்டங்கள் மாற்றங்கள் நடைபெறும்.

புகையிரதம் மதவாச்சியை அடைந்தது. நாம் மூன்று பேர் நமது இருக்கைகளில் இருந்தோம். அப்பொழுது இதில் ஒருவர் சிறுநீர் கழிக்க சென்றார். புதிய பயணிகள் ஏறினார்கள். வெற்றிடமாக இருந்த ஆசனத்தைப் பார்த்து சிலர் “யாரும் இருக்கின்றார்களா?” எனக் கேட்டார்கள். நாம் இருக்கின்றார்கள் எனக் கூற கடந்து சென்றார்கள். இதேபோல் சிங்கள கலாசார முறையில் வெள்ளை ரொசாரி உடுத்த இரு முதுமையான சிங்கள பெண்கள் கேட்டார்கள். நாம் இருக்கின்றார்கள் என வழமைபோல பதில் கூறினோம். ஆனால் அதில் ஒருவர் நமது பதிலை கணக்கில் எடுக்காது வந்து குறிப்பிட்ட பயணி இல்லாத வெற்றிடத்தில் குந்தினார். தான் இருந்தது மட்டுமின்றி மற்றவரையும் கூப்பிட்டார். அவரும் வந்து இருந்தார். எனக்கு என்னவோ அவர்கள் இனவாதிகள் போன்று தோற்றமளித்தார்கள். இதெல்லாம் நாம் போரில் தோற்றதனால் வந்த வினை என மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன்.men sit v shape1

ஒரு புறம் அவர்கள் வயதானவர்களாக, பெண்களாக இருந்தார்கள். மறுபுறம் சிங்களவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களின் எந்த அடையாளத்தை முதன்மைப்படுத்துவது என்பது எனது போராட்டமாக இருந்தது. ஆனால் அவர்கள் நமது இடத்தை ஆக்கிரமித்ததாகவே நான் உணர்ந்தேன். இதற்கு அவர்களது சிங்கள பேரினவாத அதிகாரத்துவ போக்கு காரணமாக இருக்கலாம். எல்லைகளற்ற நமது இருக்கைக்குள் அவர்கள் பலத்காரமாக வந்து குந்தியிருக்கின்றார்கள். அவர்கள் அவ்வாறு வந்து இருந்ததை ஏற்க முடியவில்லை. ஆகவே அவர்கள் இருப்பதற்கு இடமளிக்க விரும்பவில்லை. இதனால் அவர்கள் இடத்தை முழுமையாகப் பிடிக்காதவாறு உறுதியாக இருந்தேன். அவர்களும் விடுவதாக இல்லை.

போராட்டம் தொடர்ந்தது… எனக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும்.

men sit v shape2காட்சி இரண்டு!

தலைநகரிலிருந்து பிறந்த ஊர்  செல்வதற்காக புகையிரதத்தில் ஏறினேன்… இரண்டாம் வகுப்பு பெட்டி. பொருளாதார நிலையில் ஒரளவு உயர்ந்தவர்கள் செல்வது… புலம் பெயர்ந்த இடத்தில் உழைத்த பணம் எனக்கு உதவியது. இந்த வகுப்பில் இருக்கைகள் தனித் தனியாக இருந்தன. ஆகவே ஒவ்வொரு பயணியும் தமது எல்லைக்குள் பிரச்சனையின்றி இருக்கலாம். ஒவ்வொரு இருக்கையின் எல்லையாக கை வைக்கின்ற சட்டகம் இருந்தது. ஆனால் அது இரு பயணிகளுக்கும் பொதுவாக இருந்தது.

எனது இருக்கை கண்ணாடிக்கு அருகில் இருந்தது… ஒரு சுமையை மேலே உள்ள தட்டில் வைத்து விட்டு மற்ற சுமையிலிருந்து வெற்றிச் செல்வியின் சிறுகதைத் தொகுப்பை கையில் எடுத்து இருக்கையில் இருக்க ஆயத்தமானேன். அப்பொழுது இன்னுமொருவர் பக்கத்து இருக்கைக்கு வந்தார். அவரது முகம் அவரை சிங்களவராக அடையாளப்படுத்தியது…. இருந்தாலும் உறுதி செய்வதற்கு அவர் தொலைபேசியில் என்ன மொழியில் கதைக்கின்றார் என கூர்ந்து கேட்டேன்… சிங்களத்தில் கதைத்தார்… அவரைப் பார்க்க இராணுவத்தில் இருப்பவர் போலும் இருந்தது… வெற்றிச் செல்வியின் நூலின் முன் அட்டையில் ஆயுதத்துடன் நிற்கின்ற சிறுபடம் இருந்தது… இந்தப் படத்தை அவர் பார்க்க…  தேவையில்லாத பிரச்சனைகளை ஏன் உருவாக்குவான்… இன்னும் சில காலம் இங்கு நிற்க வேண்டும் அல்லவா என நினைத்தேன். ஆகவே எழுந்து இந்த நூலை உள்ளே வைத்து விட்டேன்… பின் காலச்சுவடு கண்ணனின் அறிமுகத்தில் வாங்கிய பிரக்ஞை பற்றிய ஆனந்தின் காலவெளிக் காடு நூலைக் கையில் எடுத்து உற்கார்ந்தேன்.men sit v shape4

அருகிலிருந்தவர் சிங்கள பத்திரிகையை கையில் எடுத்தார்… அதில் ஜேவிபி புதிய தலைவரை தெரிவு செய்ததை போட்டிருந்தது… தலைவர் தான் புதிது.. சிந்தனையோ நாற்பது ஆண்டுகள் பழமையானது… இது புரிந்தபோதும் அந்த செய்தி என்னை ஈர்க்கப் பத்திரிகையைப் பார்த்தேன்….சிங்களம் தெரியாதபோதும்… அவர் என்னைப் பார்த்துவிட்டு பத்திரிகையை என்னிடம் நீட்டினார்… நான் வேண்டாம் என தலையை ஆட்டினேன்… அவர் என்னைப் பார்த்து, “இந்தியாவா?” என விசாரித்தார்.. நான் இல்லை இலங்கை என்றேன்…  பின் அவர் பத்திரிகையை விரித்து வைத்து வாசித்தார்…  எனக்கும் அவருக்கும் இடையில் கை வைப்பதற்கு ஒரு சட்டகமே இருந்தது… அவர் அந்த சட்டகம் முழுவதும் தனது கையை வைத்திருந்தது மட்டுமல்ல பத்திரிகையை நன்றாக விரித்து வைத்து வாசித்துக் கொண்டிருந்தார்…. அவரது கையும் பத்திரிகையும் அவரது எல்லையையும் கடந்து எனது இருப்பிடத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்தது. சிறிது நேரத்தில் கை அப்படியே இருந்தவாறு அவர் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்… நான் விழித்துக் கொண்டிருந்தேன்…

men sit v shape7இப்பொழுது இந்த பொது எல்லை யாருடைய உரிமை என்பது போராட்டமானது. யார் முதலில் ஆக்கிரமிப்பது என்பது அக்கறைக்குரிய செயற்பாடாகியது. அவர் முதலில் ஆக்கிரமித்து விட்டார். எனது கையை வைப்பதற்கு இடம் இருக்கவில்லை… ஆகவே எனது கையை எனது தொடையின் மேல் வைத்துக் கொண்டு பிரக்ஞை நூலை வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன்…… அதேநேரம் ஒரு பக்கம் நான் இவ்வாறு ஒடுங்கியிருப்பது எனது மனதுக்கு கஸ்டமாக இருந்தது… நானும் எனது கையை வைத்து முட்டி மோத வேண்டும் போல் இருந்தது… இரண்டாம் வகுப்பிலிருந்த வசதி மூன்றாம் வகுப்பில் நடைபெற்ற முட்டல்கள் மோதல்களை உருவாக்கவில்லை. இருப்பினும் போராட்டம் மனதளவில் நடந்தது.

ஏன் இருவரும் கை வைப்பதற்கு ஏற்ப இன்னுமொரு கைப்பிடியை வைக்கவில்லை என உற்பத்தி செய்தவரை மனதிற்குள் திட்டினேன்… மறுபக்கம் இது ஏன் எனக்கு கஸ்டமாக இருக்கின்றது என சிந்தித்தேன்… அவர் ஆக்கிரமிப்பவராக இருக்கட்டும். நான் ஒடுங்காமல் இருக்கலாம் தானே… அவ்வாறு உணராமல் இருக்கலாம் தானே… நான் ஒடுக்கப்படுவதாக பக்கத்திலிருப்பவரது செய்கை உணர்த்துகின்றதா? அல்லது நான் ஒடுக்கப்படுவதாக சிந்திப்பதால் உணர்கின்றேனா… அல்லது உணர்வதால் சிந்திக்கின்றேனா?

men sit v shape6…..

எனக்குள்ளிருந்த பிரக்ஞையின்மை எதிர் செயற்பாட்டை ஊக்குவித்தது.. ஆகவே நான் விழிப்பாக இருக்கவும் பிரக்ஞையுடன் செயற்படவும் முயற்சித்தேன்…  என்னை நானே கவனிக்க ஆரம்பித்தேன்… எதிர் செயற்பாடுகளை தடைபட்டன… உணர்ச்சிகள் தணிந்தன… சிந்தனைகள் கடந்து சென்றன… கவனித்தல் மட்டுமே நடந்தது.

மனதுக்குள் நடைபெற்ற மேற்குறிப்பிட்ட போராட்டத்திற்கு சமாந்தரமாக இன்னுமொரு சிந்தனை ஓட்டமும் சென்றது… அருகிலிருந்தவர் சிங்கள ஆண் நண்பராக அல்லது நண்பரில்லாத தமிழ் ஆணாக இருந்திருந்தால் வேறு ஒரு சுழல் உருவாகியிருக்கும். அல்லது ஒரு பெண் இருந்திருந்தால் எனது சிந்தனை அல்லது உணர்வு எவ்வாறானதாக இருந்திருக்கும்?.. அது சிங்கள அல்லது தமிழ் அல்லது ஈர்க்கின்ற ஈர்க்காத அல்லது அதிகாரத்துவமான அதிகாரத்துவமில்லாத பெண் என்பவற்றில் தங்கியிருந்திருக்கும். இதற்கமைய எனது எதிர்வினை அல்லது ஆதிக்க அல்லது புரிந்துணர்வான அல்லது விட்டுக்கொடுக்கும் செயற்பாடு இருந்திருக்கும்… வேறு ஒரு மனநிலை… சுழல் உருவாகியிருக்கும்.

………..

emty seatsபுகையிரதம் தனது இறுதி தரிப்பிடத்திற்கு வந்தது… இருவரும் எழும்பி சென்றோம். நாம் இருந்த இருக்கைகளை நான் திரும்பிப் பார்த்தேன். அதன் எல்லைகளுக்கு உரிமைகோருகின்றவர்கள் அங்கே இருக்கவில்லை……. அவை வெறுமையாக இருந்தன….

ஒவ்வொருவருக்குமான எல்லைகள் உண்டு. இருவருக்கும் இடையில் ஒருவருக்கும் உரிமையில்லாத பொது எல்லையும் உண்டு. இவ்வாறான ஒரு புரிதல் ஒரு இடத்தில் இருக்கின்ற இருவருக்கு இருந்திருக்குமெனில்… ஒருவரது இடத்தை வெளியை சுழலை மற்றவர் மதிக்கின்ற பண்பு இருந்திருக்குமெனில் இவ்வாறான முட்டல்கள் மோதல்கள் நடைபெற்றிருக்காது… அவரவர் இடங்களில் தமது எல்லைக்குள்ளுள் சுதந்திரமாகவும் அதேபோல் நமதும் மற்றவர்களதும் எல்லைகளை மதித்தும் செயற்பட்டிருப்போம். இவ்வாறான ஒரு பண்பு நமக்குள் அன்பை உருவாக்கி இருக்கலாம்… புதிய உறவை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம்…. அல்லது நமக்குள் அன்பு இருந்திருந்தால் புரிந்துணர்வு ஏற்பட்டிருக்கலாம். அப்பொழுதும் நமதும் மற்றவர்களதும் வெளிகளையும் எல்லைகளையும் மதித்திருக்கலாம். இது புதிய ஆரோக்கியமான சூழல் மற்றும் உறவு ஏற்பட வழிவகுக்கலாம். நாம் சுதந்திர உணர்வுடன் வாழ வழிவகுக்கலாம்.

ஆனால் நாம் இதற்குத் தயாராக இல்லை. இதைப் பற்றிய புரிதல் இல்லை. புரிவதற்கு ஆர்வமும் இல்லை. இவ்வாறு இல்லாமைக்கு நாம் விழிப்பாக இல்லாமையும் பிரக்ஞையுடன் செயற்படாமையுமே காரணம். ஆகவேதான் நாம் ஒரு புறம் அதிகாரத்துவத்துடனும் மறுபுறம் அடிமைத்தனத்துடனும் இயந்திரமாக வாழ்கின்றோம். சுதந்திரமற்றவர்களாக…..

மீராபாரதி

நன்றி
தினக்குரல் 09.03.2014   http://epaper.thinakkural.lk/
குளோபல் தமிழ் செய்திகள்   http://www.globaltamilnews.net/GTMNEditorial/tabid/71/articleType/ArticleView/articleId/104045/language/ta-IN/article.aspx

Advertisements

Responses

  1. பிரச்சனையை எவ்வாறு பிரக்ஞையுடன் விளக்கினீர்களோ அவ்வாறே அதற்குரிய தீர்வையும் விளக்கினீர்கள். நல்ல பண்பட்ட சிந்தனை. இப்படியான எழுத்துகள் நம் மக்களிடையே பரவலாக்கப்படல்வேண்டும்.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: