Posted by: மீராபாரதி | June 15, 2013

மரணம்: வெளிப்படுத்த முடியாத சோகங்களும் அஞ்சலிகளும்

மரணம்:
வெளிப்படுத்த முடியாத சோகங்களும் அஞ்சலிகளும்

மரணம் ஒன்றினால் ஏற்பட்ட இழப்பினால் உருவான துக்கம், கவலை அதை வெளிப்படுத்தும் விதம் அனைத்தும் பெரும்பாலும் தனிப்பட்ட ஒரு மனிதரை சார்ந்ததே. இருப்பினும் ஒரு சமூகத்தில் துக்கம், துயரம், வேதனை, அஞ்சலி என்பன அச் சமூகங்களாலும் அவற்றின் கலாசாரங்களாலும் கட்டமைக்கப்படுகின்றன. சில கலாசாரங்களில் இழப்பினால் ஏற்பட்ட தமது உணர்வுகளை உணர்ச்சிகளை அழுது குளறி வெளிப்படுத்துவார்கள். சிலர் அமைதியாக இருப்பதனுடாக வெளிப்படுத்துவார்கள். அதாவது தமது இழப்பின் துயரை வெளிப்படுத்தும் அளவுகளும் பண்புகளும் முறைகளும் சமூகத்திற்கு சமூகம் வேறுபட்டவையே. ஆனால் இவை எல்லாமே குறிப்பிட்ட சமூகங்களைப்; பொறுத்தவரை சாதாரணமான பழக்க வழக்கங்கள்தான். இந்த வேறுபாடுகளுக்கு பல்வேறு காரணங்கள் இருக்கின்றன. உதாரணமாக எவ்வாறு இறந்தார், இறந்தவருடனான உறவு, மற்றும் இறந்தவர்களுடன் முடிக்கப்படாத விடயங்கள் ஏதுவும் இருப்பின் அவை செலுத்தும் தாக்கம் என்பன காரணமாக இருக்கின்றன. அதேவேளை இழப்பின் வேதனை, துக்கம் என்பவற்றை வெளிப்படுத்துவதில் ஒரு சமூகத்தின் ஆதரவும் குறிப்பிடத்தக்க முக்கியமான பங்கை வகிக்கின்றது. இந்தப் பங்களிப்பானது சமய அல்லது சமயம் சாராத சடங்குகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் என்பவற்றினுடாக நடைபெறும். அதாவது உணவு வழங்கல், ஆதரவுடன் கவனித்தல், வீட்டு வேலைகளில் பங்கெடுத்தல் மற்றும் பராமரித்தல் என்பன சிலவாகும்.

ஒரு சமூகத்தின் சோகம், அஞ்சலி தொடர்பான சட்டதிட்டங்களுக்கும் கலாசார முறைமைகளுக்கும் ஏற்ப இழப்பை சந்தித்தவர்களுக்கான ஆதரவு, ஏற்றுக்கொள்ளல், அன்பான உபசரிப்பு என்பன கிடைக்கின்றன அல்லது மறுக்கப்படுகின்றன. தம் உறவுகளை இழந்தவர்களுக்கு தேவையானளவு இவ்வாறான சமூகத்தின் பங்களிப்பு கிடைக்கும் பொழுது அவர்களால் இலகுவாக இழப்பினால் ஏற்படுகின்ற தமது பிரச்சனைகளை தீர்க்கவும் கடக்கவும் உதவும். இவ்வாறான ஆதரவு கிடைக்காதவர்கள்; தமது துக்கங்களினாலும் சோகங்களினாலும் சுமத்தப்பட்ட சுமைகளை தனிமையிலையே எதிர்கொள்கின்றனர். ஏனெனில் சில சோகங்களும் துக்கங்களும் வெளிப்படுத்த முடியாதவையாக கருதப்படுகின்றன. இதற்கு ஒரு சமூகம் குறிப்பிட்ட மரணத்திற்கான முக்கியத்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவோ அல்லது அவருடனான உறவை அங்கிகரிக்கவோ தவறுகின்றமை அல்லது மறுக்கின்றமை அல்லது புறக்கணிக்கின்றமை அல்லது மதிக்காமல் விடுகின்றமை காரணமாகிவிடுகின்றன. மேலும் குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் சட்ட திட்டங்கள் நம்பிக்கைகள்  மற்றும் அரசியல் நிலைப்பாடுகள் என்பனவும் இதற்கு வலுச் சேர்க்கின்றன. இவ்வாறு செய்வதன் மூலம் உறவுகளை இழந்தவர்களை இரண்டாம் தரப் பிரஜைகளாக கருதுகின்றனர். உதாரணமாக தற்கொலை, ஏயிட்ஸ், மதுபானம், கொலை, மரணதண்டனை மற்றும் ஒரு போரில் தோற்றுப் போனவர்கள் என்பவற்றால் தம் உறவுகளை இழந்தவர்கள்; மீது இவ்வாறான முத்திரைகள் இரண்டாம் தரப் பிரஜைகள் என்ற முத்திரைப் பதியப்படுகின்றன. ஏனெனில் இதனையெல்லாம் ஒரு இழப்பாகவே சமூகம் கருதுவதில்லை. இதனால்; இவர்களுக்கு பெரும்பான்மை சமூகத்தின் ஆதரவு கிடைப்பது தடையாக இருக்கின்றது. இதன் விளைவாக இழந்தவர்களாலும் தமது துக்கங்களையும் சோகங்களையும் வெளிப்படுத்தவோ அல்லது அஞ்சலி செய்யவோ முடியாத நிலையை உருவாக்குகின்றது.  இவ்வாறான ஒரு நிலைமை இழந்தவர்களின் அடிப்படை உரிமையை மறுப்பது மட்டுமல்ல இவர்களது சோகமான துக்கமான காலங்களை மேலும் அதிகரிப்பதுடன் அதிலிருந்து விடுபடாதவாறு அவர்களுக்கு பல்வேறு கஸ்டங்களையும் உருவாக்கின்றது.  

நமது சமூகத்திலும்; மேற்குறிப்பிட்டவாறன பல குடும்பங்கள் இன்றும் வாழ்;கின்றன. ஒருபுறம் வடக்கு கிழக்கில் பரவலாக நிலை கொண்டுள்ள சிறிலங்கா இராணுவம். மறுபுறம் இந்த இராணுவம் தமிழர்களுக்கு எதிராக மேற்கொண்ட கொலைகள், வன்புணர்வுகள், சித்திரவதைகள். இதனால் ஈழத்து தமிழ் மக்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள். அதேவேளை இவ்வாறான செயல்களை முன்னெடுத்த சிறிலங்கா இராணுவத்தின் குடும்பங்களிலும் அங்கு வளர்கின்ற குழந்தைகளிலும் இந்த செய்திகள் ஏற்படுத்திய பாதிப்புகள். இதேபோல் வடக்கு கிழக்கில் உருவான பல இயக்கங்கள் தமக்கிடையிலும் தமக்குள்ளும்  மேற்கொண்ட படுகொலைகளும் சித்திரவதைகளும். இதனால் குறிப்பிட்ட மனிதர்கள் (போராளிகள்… மாவீரர்கள் … பின் துரோகிகள்…) மீது சுமத்தப்பட்ட முத்திரைகள். இந்த முத்திரைகள் அவர்களையும் அவர்களது குடும்பங்களையும் அவர்களுடன் வளர்கின்ற குழந்தைகளையும் எவ்வாறு பாதிக்கின்றன. இவை அனைத்தும் அக்கறைக்கும் கவனத்திற்குரியவை. இவை தொடர்பான ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு தம் மீதான இவ்வாறன முத்திரைகள், குற்றவுணர்கள் என்பவற்றிலிருந்து இவர்கள் சரியான வழிமுறைகளினுடாக விடுவிக்கப்பட வேண்டும். இறந்த மனிதர் சமூகத்தால் குற்றம் சாட்டப்பட்டவராக இருந்தாலும் இவ்வாறு அணுகுவதுதான் ஆரோக்கியமானது. இதுவே இழந்தவர்களின் வலிiயை குறைக்க உதவும். இதன் மூலம் இவர்கள் ஆரோக்கியமாக வளர்வதற்கு நாம் உதவலாம். இவ்வாறு சிந்திப்பதும் செயற்படுவதும் நமது சமூகப் பொறுப்பாகும் என்றால் மிகையல்ல.

அதேவேளை மேற்குறிப்பிட்ட ஈழத்து தமிழ் சூழலிலும் தமக்கு ஏற்பட்ட இழப்புகளினால் வெளிப்படுத்த முடியாத சோகங்களும் வேதனைகளும் துயரங்களும் துன்பங்களும் செயற்படுத்த முடியாத அஞ்சலிகளும் பல்வேறு காரணங்களால் நிலவுகின்றன. இன்றைய சூழலில் போராளிகளாக மரணித்த தமது உறவுகளை நினைவு கூறவோ அஞ்சலி செலுத்தவோ முடியாத நிலை காணப்படுகின்றது. அதேபோல் சிலருக்கு தாம் துரோகிகளாக இனம் காணப்படுவோமோ என்ற தயக்கத்தினாலும் தமது சோகம் வேதனைகளை வெளிப்படுத்துவதில்லை. ஏனெனில் இவை அனைத்தும் சமூகத்தின் ஒவ்வொரு பிரிவுகளால் அங்கிகரிக்கப்படாத ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத  ஆதரிக்கப்படாத  வேதனைகளும் சோகங்களும் ஆகும். இதனை ஆங்கிலத்தில் மறுக்கப்பட்ட சிக்கலான வேதனை சோகம் எனக் கூறுகின்றனர். இவ்வாறான ஒரு நிலை நாசி குழந்தைகளுக்கும் ஏற்பட்டது. இந்த நோக்கத்தில் நாசி ஜெர்மனியின் குழந்தைகளையும் யூதக் குழந்தைகளையும் இணைத்து மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வின் குறிப்புகள் முக்கியமான கவனத்திற்குரியவை.

ஜேர்மனிய நாசியாளர்களின் ஆட்சிக்காலங்களின் போது வளர்ந்த பல யூதக் இளம் குழந்தைகளும் போரின் பின்பு வளர்ந்த நாசிகளின் குழந்தைகளும் வாழ்க்கை அனுபவங்கள் முக்கியமானவை. இவர்கள் தமக்கு ஏற்பட்ட இழப்பினால் உருவான சோகங்களையும் வேதனைகளையும் அதற்கான அஞ்சலிகளையும் வெளிப்படுத்தவோ செயற்படுத்தவோ முடியாதவர்களாக இருந்துள்ளனர்.  மேலும் இவர்கள் இதனை எவ்வாறு தனிமையில் அல்லது அமைதியாக குறிப்பிட்ட காலத்தைக் கடந்து சென்றனர் என்ற அனுபவத்தை அறிவது அவசியமானது. இது நாம் குறிப்பாக தமிழ் தேசத்தில் வாழ்பவர்கள் அறிந்து கொள்வது பயனுள்ளதாகும். ஏனெனில் யூதக் குடும்பங்களுக்கும் பின்பு நாசி குடும்பங்களுக்கும் எதிராக பதியப்பட்ட முத்திரைகள் எவ்வாறு அவர்களது குழந்தைகளின் குறிப்பிட்ட காலத்தையும் பின் எதிர்கால வாழ்வையும் பாதித்தன. ஆகவே இந்த அனுபவங்களின் அடிப்படையில் முன்னெடுக்கப்பட்ட ஆய்வுகள் முக்கியமாக கவனிக்கப்படவேண்டியவையாக இருக்கின்றன. இது இன்றைய சூழலில் நமது சமூகத்தில் வளர்கின்ற குழந்தைகளையும் மனிதர்களையும் புரிந்து கொள்ள உதவலாம்.

நாசி ஜெர்மனியில் நடந்தவை யூதர்களை மட்டும் பாதிக்கவில்லை அதைச் செய்த நாசிகளின் குழந்தைகளையும் அவை பாதித்திருக்கின்றன. இந்தக் குழந்தைகளின் (நாசி) பெற்றோர்கள் என்ன தவறுகள், குற்றங்கள் செய்திருந்தபோதும் அவர்கள் அவர்களது குழந்தைகளுக்கு பெற்றோர்களே. பெற்றோர்கள் செய்த தவறுக்கு எந்தவகையிலும் அவர்களது குழந்தைகள் பொறுப்பானவர்கள் அல்ல. ஆனால் இந்தக் குழந்தைகளுக்கு தமது (நாசி) பெற்றோர்களை இழந்த வேதனைகளையோ சோகங்களையோ வெளிப்படுத்துவதற்கோ அஞ்சலி செலுத்துவதற்கோ அனுமதி இருக்கவில்லை. இதனால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் அடுத்த தலைமுறைக்கும் கடத்தப்பட்ட சாத்தியங்கள் இருந்திருக்கின்றன என சில ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. நாசிப் பெற்றோரின் நேரடிக் குழந்தைகளுக்கு தமது சோகங்களையும் வேதனைகளையும் வெளிப்படுத்துவதற்கானதும் அஞ்சலி செலுத்துவதற்கும் சந்தர்ப்பம் வழங்கபட்டிருக்குமாயின் அடுத்த தலைமுறையினருக்கு இதன் பாதிப்புகளை கடத்த முடியாதவாறு தடுக்கும் சாத்தியம் இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும் இன்று வளரந்து பெரியவர்களாக வாழ்கின்ற நாசிகளால் பாதிக்கப்பட்ட யூதக் குழந்தைகளினதும் நாசிக் குழந்தைகளினதும் குழுக்களை சந்திக்க செய்வதனுடாகவும் மறுக்கப்பட்ட அஞ்சலியை மீளவும் செய்வதற்;கான சந்தர்ப்பங்களையும் வழங்குவதனுடாகவும் இவர்களது மனதிலிருக்கின்ற குற்றவுணர்வுகளையும் கோவங்களையும் நீக்குவதற்கான முயற்சிகள் செய்யப்பட்டன. தொடர்ந்தும் செய்யப்படுகின்றன.

யூதர்களுக்கு தம்மைக் கொடுமை செய்த, தமது உறவுகளை படுகொலை செய்த, தமது இனத்தையே அழித்த ஜெர்மனியர்களை மன்னிப்பதோ அல்லது அவர்களுடன் சமாதான சக வாழ்வு வாழ்வதோ கஸ்டமானது  மட்டுமல்ல சாத்தியமில்லாததும் கூட. அதேவேளை பல நாசிகளின் குழந்தைகள் இன்றும் குற்றவுணர்வில் இருப்பதுடன் அதிலிருந்து தம்மை விடுவிக்கவும் முயல்கின்றனர். இதன் காரணமாக யூத இன அழிப்பிலிருந்து தப்பித்து இப்பொழுது தமது கடைசிக் காலங்களை எட்டிக் கொண்டிருக்கின்ற அன்றைய யூதக் குழந்தைகளை சந்திக்கவும் உரையாடவும் நாசிக் குழந்தைகள் அழைத்துள்ளனர். அன்று குழந்தைகளாக இருந்த சில யூதர்கள் தம்மைக் கொடுமை செய்த, இனத்தை அழித்த நாசிப் பெற்றோர்களின் குழந்தைகளின் இந்த அழைப்;பை முதலில் மறுத்துள்ளனர். சிலர் அழைப்பை ஏற்று அவர்களுடன் உரையாட முற்பட்டார்கள்.

ஒரு தலைமுறையினர்; நெருக்கடியான சூழ் நிலைகளினுடாக தாம் பெற்ற அனுபவங்களை தமது புதிய தலைமுறையினருக்கு கடத்துகின்றனர் உளவியல் ஆய்வுகள்  தெரிவிக்கின்றன. இதன் விளைவாக இரண்டாம் தலைமுறையினரிடம் இப் பாதிப்பின் அறிகுறிகள் அல்லது குறைபாடுகள் காணப்படுகின்றன. இதனை நிறுபிப்பதற்காக உளவியல் ஆய்வாளர் ஒருவர் மூன்று தலைமுறைகளையுடைய பாதிக்கப்பட்ட யூதர்கள் மற்றும் யூதர் அல்லாத (இஸ்ரேலிய) குடும்பங்களிடமும்; மற்றும் பாதிப்பை உருவாக்கிய நாசி ஜெர்மனிய குடும்பங்களிடமும் தமது தலைமுறைகளுடாக கடத்தப்பட்ட பாதிப்புகள் தொடர்பாக பேட்டி கண்டார்.  இதன் மூலம் ஒருவர் பிறப்பதற்கு முன்பு அவரது குடும்ப வரலாற்றில் நடந்த நிகழ்வுகள்  கூட தமது குடும்பத்திற்கும் குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும்; சுமையாக இருக்கின்றன என்பதை அறிந்தார்.

நாசி ஜெர்மனியால் பாதிக்கப்பட்ட முதலாவது யூத தலைமுறையானது தனது இரண்டாவது தலைமுறைக்கு தாம் நெருக்கடிகளினால் அனுபவித்த  விபரங்களை தெரிவிக்காமல் மறைப்பதற்கு முயற்சிக்கின்றனர். இதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. அதில் ஒன்று குற்றவுணர்ச்சி. ஆகவே இதனால் தப்பித்து வாழ்பவர்கள் தமது அனுபவங்;களை பகிராது அமைதியாகவே சமூகத்தில் வாழ்கின்றனர். இது ஒருபுறம் இவர்கள் தமது கடந்த காலம் தொடர்பான பிரச்சனைகளுக்கு முகம் கொடுக்காமல் இருப்பதற்கும் மறுபுறம் இப் பிரச்சனைகளிலிருந்து விடுபடாது இருப்பதற்கும் அல்லது அவற்றைத் தீர்ப்பதற்கும் தடையாக இருக்கின்றது. அதேவேளை இரண்டாம் தலைமுறையைச் சேர்ந்த இவர்களது குழந்தைகள் தாம் அறிந்த பயங்கரமான நினைவுகளால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். ஆகவே தனிமையாக உணர்கின்றனர். மற்றவர்களிலிருந்து தனிமைப்பட்டவர்களாகவும் விலத்தியவர்களாகவும் இருக்கின்றார்கள். இதற்கு தமது பெற்றோரின் அன்றைய தேவைகள் இன்று தமது சுமையாக இருப்பதாக உணர்கின்றார்கள். ஆனால் தமது பெற்றோர்கள் தமக்கு கிடைத்ததைவிட எங்களுக்கு கிடைத்திருக்கின்ற நல்ல வாழ்விற்காக நாங்கள் நன்றியுள்ளவர்களாக இல்லையென எண்ணுவதாக நினைத்து வருந்துகின்றார்கள். இந்த இரண்டாம் தலைமுறையினர் தமது சுமைகளை தங்களது குழந்தைகள் பெறமாட்டார்கள் என உணர்கின்றார்கள். ஏனெனில் தம் சுமையை அவர்களுக்கு கடத்தாமல் இருப்பதற்கான உறுதியான விருப்பத்தையும் தெரிவிக்கின்றார்கள்.

இதேபோல் யூதர்கள் மீது பாதிப்பை உருவாக்கிய முதலாவது  நாசித் தலைமுறையானது தாம் யூதர்களுக்கு எதிராக செய்த குற்றச் செயல்களுக்கான எந்தவிதமான பொறுப்பையும் எடுப்பதற்கு மறுக்கின்றார்கள். மாறாக போரின் முயற்சிகளில் பங்குபற்றியவர்கள் என்பதைவிட அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களாகவே தம்மை இவர்கள்; கருதுகின்றார்கள். உண்மையைக் கூறுவதானால் என்ன விலை கொடுத்தாவது நாசி காலத்தை இரகசியமாக வைத்திருக்கவே இவர்கள் முயற்சிக்கின்றார்கள். அதேவேளை நடைபெற்ற இன அழிப்பில் தமக்கு எந்த பங்களிப்பும் இல்லை என மறுக்கின்றார்கள். அந்த காலத்தில் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் தமக்குத் தரப்பட்ட வேலையை மட்டுமே தாம் செய்ததாக கூறுகின்றார்கள். அல்லது நீங்கள் அந்த இடத்தில் இருந்திருந்தால்; அந்த வேலையை நீங்களும் செய்திருப்பீர்கள் எனக் கூறுகின்றார்கள். அதேவேளை நாசிப் பெற்றோர் நடந்;த உண்மைகளை மறைப்பதற்காக அது தொடர்பான பல்வேறு ஐதீகங்கள் உருவாக்கி தமது குழந்தைகளுக்கு கூறியுள்ளார்கள். இவர்களது இவ்வாறன முரண்பாடான பல்வேறு செய்திகள் அவர்களது குழந்தைகளை குழப்பத்தில் ஆழ்த்தி மிகவும் பாதிக்கச் செய்துள்ளது. இது அவர்களிடம் குற்றவுணர்வையும் மன ஊளைச்சலையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. ஆகவே தமது பெற்றோர்களுக்கு எதிரான குற்றங்களுக்கான உறுதியான ஆதாரங்கள் தம்மிடம் இல்லாதபோதும் கூட அவர்களை சந்தேக கண்ணோட்டத்துடனையே இவர்களது குழந்தைகள் பார்க்கின்றார்கள். இதன் விளைவாக தாமும் குற்றங்களை செய்வதற்கான  சாத்தியங்கள் இருக்கின்றனவா என தம்மையே பரிசோதித்துப் பார்க்கின்றார்கள். தாமும் கொலை  செய்வது போன்ற பயங்கரமான கனவுகளை அடிக்கடி காண்கின்றார்கள். இதற்குமாறாக இவர்களின் மூன்றாவது தலைமுறை மன ஊளைச்சலுக்கு உள்ளாகும் அதேவேளை தாம் கொல்லப்படுவதாக பயங்கர கனவுகளைக் காண்கின்றார்கள். இருப்பினும் இந்தத் தலைமுறையை சேர்ந்த பல இளம் தலைமுறையினர் இந்த வரலாற்றை தங்களின் பின்னே தள்ளிவிட்டு முன்னே செல்லவேண்டும் என நினைக்கின்றார்கள்..

மேற்குறிப்பிட்ட ஆய்வினடிப்படையில் பாதிக்கப்பட்ட யூத மற்றும் பாதிப்;பை உருவாக்கிய நாசிக் குடும்பங்களின் மூன்று தலைமுறையினரிடத்திலும் பொதுவான அம்சங்கள் சில காணப்படுகின்றன. முதல் இரண்டு தலைமுறையினர்களிடம் குடும்ப இரகசியங்கள் முக்கியமான பாத்திரத்தை வகித்திருக்கின்றன. அதேவேளை புதிய தலைமுறையினர் தங்களுக்கு வெளிப்படையாக தெரிவிக்கப்படாத இரகசியங்களை தங்களது கடந்த கால தலைமுறையினர் தொடர்பாக அறிய விரும்புகின்றனர். இந்த இரண்டு தலை முறைக் குடும்பங்களும் தாம் பல்வேறு காரணங்களுக்காக கொல்லப்படுவதாக பயத்தினால் கஸ்டப்படுகின்றார்கள். இந்த ஆய்வின் முடிவுகள் கடந்த கால கூட்டு வரலாறுகள் குடும்பங்களினதும் தனி நபர்களினதும் வரலாறுகளைப் பல தலைமுறைகளுக்கு தொடர்ச்சியாகப் பாதிக்கின்றது எனத் தெரிவிக்கின்றன.

நாசி செயற்பாட்டாளர்களின் அல்லது உயர் பதவிகளில் இருந்தவர்களின் குழந்தைகள் பலவிதமான போக்குகளை தமது தந்தையர் இறந்தபின் வெளிப்படுத்தினர். ஒரு பகுதி குழந்தைகள் தமது தந்தையால் தம் மீது பதியப்பட்ட நாசி அடையாளத்தைப் பெருமையாகவே கருதினர். தமது தந்தையருக்காக பெருமை கொண்டனர். அதைத் தொடர்ந்தும் காப்பாற்ற விரும்பினர். அவர்கள் செய்தவற்றுக்காக இவர்கள் கவலைப்படவில்லை. இதற்கு மாறாக இன்னுமொரு பகுதி குழந்தைகள் ஒரு புறம் தமது தந்தை தண்டிக்கப்பட்டதற்காகவும் இறந்ததற்காகவும் கவலைகொண்டனர். ஆனால் இதை அவர்களால் வெளிப்படுத்த முடியவில்லை. அதற்கான சூழல் இருக்கவில்லை. மறுபுறம் தந்தையினால் தம் மீது சுமத்தப்பட்ட நாசி முத்திரையை இந்தக் குழந்தைகள் விரும்பவில்லை. இதற்காக வெட்கப்பட்டனர். அதிலிருந்து விடுபட்டு வாழ விரும்பினர்.  இவ்வாறன சிக்கல்களை இவர்கள் எதிர்நோக்கியதால் மிகவும் கஸ்டப்பட்டனர்.

மேற்குறிப்பிட்டது போன்ற ஒரு நிலை ஈழத் தமிழ் தேசத்திலும் ஈழ சிங்கள தேசத்திலும் ஈழ முஸ்லிம் தேசத்திலும் காணப்படுகின்றன. ஈழ தமிழ் தேசத்தின் போராளிகள் தமிழ் தேசத்தின் மாவீரர்கள் சிங்கள தேசத்திற்கு எதிரிகள். இதேபோல் சிங்கள தேசத்தின் இராணுவம் ஈழத் தமிழ் தேசத்திற்கு எதிரிகள் மட்டுமல்ல ஆக்கிரமிப்பாளர்களும் கூட. ஆனால் இவர்கள் சிங்கள தேசத்தின் வீரர்கள். இவ்வாறு தான் ஒவ்வொரு தேசமும் தன் தேசத்;தின் விடுதலைக்காக போராடியவர்களை அல்லது பிரதேசங்களை ஆக்கிரமித்தவர்களைப் போற்றுகின்றது அல்லது தூற்றுகின்றது. இது ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட தேசத்திற்கும் ஆக்கிரமித்த தேசத்திற்கு பொதுவானதாக அவர்களது நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் இருக்கின்றன. இதை நமது குழந்தைகள் எவ்வாறு எதிர்நோக்குகின்றார்கள். கடக்கப்போகின்றார்கள் என்பது நமது கவனத்துக்கும் அக்கறைக்குரியதாகவும் இருக்கவேண்டும். நமது சுமைகளை எதிர்காலத் தலைமுறையினர்; சுமக்கத் தேவையில்லை. ஆகவே அவர்களுக்கு சகல உண்மைகளும் தெரியவேண்டும். இதற்கு பாதிப்பை உருவாக்கியவர்களும் பாதிக்கப்பட்டவர்களும் குழுவாக இணைந்து மற்றவர்களை காது கொடுத்து உள்ளார்ந்து கேட்க்க வேண்டும். இது ஒரு கூட்;டுறவான செயற்பாடாகும். இதன் மூலம் மற்றவர்களது துக்கத்தை முழுமையாக வெளிப்படுத்துவதற்கும் அவர்களது வலியை துயரத்தைப் புரிந்து கொள்வதற்குமான சந்தர்ப்பம் அனைவருக்கும்; கிடைகின்றது. இதை ஒவ்வொருவரும் எதிர் கொள்ளவும் அதிலிருந்து இன்றைய தலைமுறையினர் விடுபடவும் சமூகத்தின சகல பகுதிகளிலும் மட்டங்களிலுமிருந்து உதவவேண்டும். இதன் மூலம் ஆரோக்கியமான புதிய தலைமுறை ஒன்று வளர முயற்சி செய்யலாம்.

மீராபாரதி
18.05.2013
நன்றி – எழுநா – இதழ் ஒன்று
மரணம் இழப்பு மலர்தல் நூலிலும் இக் கட்டுரை இடம் பெற்றுள்ளது.

படங்கள் – நன்றி கூகுள்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: