Posted by: மீராபாரதி | May 1, 2013

மரணம் இழப்பு மலர்தல் – ஒரு மனிதர்: ஒரு உயிர் – 2

ஒரு மனிதர் : ஒரு உயிர் –
துரோகியிலிருந்து மாமனிதர் … போராளியிலிருந்து துரோகி…

பல மனிதர்களின் உயிர்கள் இன்று நம்மிடையே இல்லை. இதில் ஒருவர் நல்ல அரசியல் செயற்பாட்டாளர். ஆற்றல் மிக்க போராளி. சிறந்த எழுத்தாளர். தரமான பத்திரிகையாளர். இப்படி பல ஆற்றல்களைக் கொண்ட பல மனிதர்கள். சமூகமளித்த பல்வேறு பொறுப்புகளையூம் ஏற்று செயற்பட்ட தனித்துவமான மனிதர்கள். இதற்கு முன்னர் இவர் போன்ற ஒரு மனிதர் பிறந்ததும் இல்லை. இனிப் பிறக்கப்போவதும் இல்லை. நம்மைப் போல. ஆனால் இம் மனிதர்கள் இவ் உலகத்திற்கு வந்த பணி முழுமை பெற்றதா அல்லது செயற்கையாக நிறுத்தப்பட்டுள்ளதா?

உலகில் பிறந்த பிறக்கப் போகின்ற ஒவ்வொரு மனித உயிரும் தனித்துவமானது. ஓவ்வொரு மனிதருக்கும் ஒவ்வொரு தனித்துவமான வாழ்க்கை உண்டு. தனித்துவமான ஆற்றலும் பங்களிப்பும் உண்டு. தன் ஆற்றலை அறிந்துகொண்டு அதன் முழுமையையூம் வெளிப்படுத்தும் பொழுது ஒருவர் தான் பிறந்ததற்கான பங்களிப்பை இவ்வூலகில் நிறைவூ செய்கின்றார். அவ்வாறு தனது ஆற்றலை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்த ஒருவர் இவர். ஆனால் தனது கருத்திற்காக அரசியல் நிலைப்பாட்டிற்காக தான் கொலை செய்யப்படுவதை எதிர்கொண்டார். ஒரு நாள் எதிர் கருத்துக் கொண்டவர்களால் அல்லது அதிகாரத்தில் இருந்தவர்களால் கொல்லப்பட்டார். இவ்வாறு கொலை செய்யப்பட்டதற்கான ஒரே காரணம் இவர் மாற்றுக் கருத்தை அல்லது தமது அதிகாரத்திற்கு எதிரான கருத்தைக் கொண்டிருந்தார் என்பது மட்டுமே.

இவ்வாறான ஒரு மனிதரின் கொலை தொடர்பாக எழுத ஆரம்பித்தபொழுது ஒரு கேள்வி முன் எழுந்தது. எவ்வாறான சொற்றொடரைப் பயன்படுத்துவது. இறந்தான் அல்லது இறந்தாள் என்று எழுதுவதா? அல்லது இறந்தார் எனப் பொதுவாக எழுதுவதா? எதனடிப்படையில் இதனைத் தீர்மானிப்பது. என் தனிப்பட்ட நலனின் அடிப்படையில் எதிரி அல்லது நண்பர் என நோக்குவதா? அல்லது என் சிந்தனையின் அடிப்படையில் தீர்மானிப்பதா? அல்லது மனித உரிமைகளின் அடிப்படையில் மனித உயிர் ஒன்று இயற்கையான இறப்புக்கு மாறாக கொலை ஒன்றின் மூலமாக செயற்கையாகப் பறிக்கப்பட்டுள்ளது என்றடிப்படையில் நோக்குவதா? இந்தடிப்படைகள் எல்லாற்றுக்கும் அப்பாற்பட்டு ஒரு மனித உயிர் கொலை செய்யபட்டுள்ளது என்பதே உண்மை. இது சார்புத் தன்மைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பார்வையை வேண்டி நிற்கின்றது. ஆனால் இவ்வாறான கொலைகள் தொடர்பான நமது வழமையான பார்வை ஏதாவது ஒரு வரையறுப்புக்கும் கட்டுப்பாட்டுக்கும் உட்பட்டு பார்ப்பதேயாகும். இவ்வாறு பார்ப்பது சார்புத்தன்மையானதாகும்.

இன்று இவ்வாறு கொலை செய்யப்பட்ட ஒருவரின் இழப்பு ஈடுசெய்யப்பட முடியதாது எனவூம் இக் கொலை கண்டிக்கப்பட வேண்டியது எனவூம் கண்டன அறிக்கைகள் வெளீயிட்டு செய்திகளும் வாசிக்கின்றனர். இதற்கான அடிப்படை காரணமாக இருப்பது இந்த உயிர் கொலை செய்யப்பட்டமைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதற்கும் மேலாக தம் நலன் சார்ந்து திறமையாகவூம் ஆளுமையூடனும் செயற்பட்ட ஒருவரை தாம் இழந்தது என்பதே காரணமாகும். ஆனால் வேறு சிலருக்கோ இக் கொலை எவ்விதமான தாக்கத்தையூம் எற்படுத்தாமல் இருக்கலாம். அதேவேளை இவர் கொலைசெய்யப்பட வேண்டியவர் என ஒரு சிலர் கருதியதால் அவர்கள் கொலை செய்திருக்கின்றனர் என்கின்றனர் சிலர். இன்னும் சிலர் இக் கொலையினால் மகிழ்ச்சியூம் அடையலாம். இவ்வாறு ஒரு கொலை தொடர்பாக வேறுவேறான உணர்வூ ஓட்டங்களும் சிந்தனைச் சிதறல்களும் உருவாவதற்கு காரணம் தாம் சார்ந்த தம் நலன் சார்பான பார்வை என்றால் மிகையல்ல. இது அடிப்படையில் பக்கச் சார்புத்தன்மையை உருவாக்கின்றது. இதற்குக் கொலை செய்யப்பட்டவரின் கடந்த கால குறிப்பாக 2000 களின் பின்பான செயற்பாடுகளின் விளைவூகளே இன்றைய மனித மனங்களின் மேற் கூறப்பட்டவாறான எண்ணங்களும் உணர்வூகளும் எழுவதற்கு காரணமாகின்றன.

இதே மனிதர் பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு இவ்வாறு கொலை செய்யப்பட்டிருந்தால் இன்றைய நிலைமை தலைகீழாக இருந்திருக்கும். இன்று கவலைப்படுபவர்களும் கண்டன அறிக்கை விடுபவர்களும் அன்று கண்டும் காணாமல் விட்டிருப்பர். அல்லது கொலையின் நியாயத்தன்மை தொடர்பாக வாதம் செய்திருப்பர். இன்று கண்டும் காணாமல் இருப்பவர்கள் அன்று கவலைப்பட்டு கண்டன அறிக்கைகள் விட்டிருப்பர். இன்று மகிழ்பவர்கள் அன்றும் மகிழ்ந்திருப்பர் அல்லது கவலைப்பட்டிருப்பர். இவ்வாறான சிந்தனைகளுக்கும் உணர்வூகளுக்கும் இந்த மனிதரின் 2000ம் அல்லது 1990ம் ஆண்டுக்கு முற்பட்ட காலத்தின் செயற்பாடுகளின் விளைவூகள் அடிப்படை காரணமாக இருந்திருக்கும்.

ஓரு கொலை தொடர்பான நமது நிலைப்பாடு எப்பொழுதும் இவ்வாறு ஒரு பக்கச் சார்பானதாகவே இருந்திருக்கின்றது. நமது சிந்தனை வரையரைகளுக்கு உட்பட்டும் கட்டுப்பட்டும் நமது நலன் சார்ந்துமே நமது நிலைப்பாடு வெளிவருகின்றது. இவ்வாறான வரையரைகளையூம் கட்டுப்பாடுகளையூம் கடந்து ஒரு சாதாரண மனித உயிர் என்ற மனிதத்துவ பண்பு இன்று நம்மிடம் இல்லை. மனிதம் இறந்துவிட்டது. மாறாக ஒவ்வொரு மனிதரும் ஒவ்வொரு கொள்கையாகவூம் கோட்பாடாகவூம் வாழ்கிறார். ஓருவர் கம்யூனிஸ்ட்இ இன்னுமொருவர் தேசியம் வேறு ஒருவர் இந்து மற்றுமொருவர் முஸ்லிம் இவ்வாறு பௌத்தம் கிரிஸ்தவம் சாதி இனம் என பல முகமூடிகளை அணிந்து கொண்டு வாழ்கின்றனர். இம் முகமூடிகள் ஒருவரின் கண்ணாடியாகவூம் செயற்பட்டு அதனுடாக வடிகட்டிப் பார்த்து தமது நிலைப்பாட்டை தரிவிக்கின்றனர். நாம் கூறுவது சரி தவறு என்பதற்கும் அப்பால் இது எனது நிலைப்பாடு இதை மற்றவர் ஏற்கவூம் மதிக்கவூம் வேண்டும் என எதிர்பார்க்கின்றேம். இவ்வாறு நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு கிணற்றுக்குள் வாழ்கின்றேம். ஆனால் துரதிர்ஸ்டவசமா இதை ஒவ்வொரு கணமும் நாம் மறந்தே வாழ்கின்றேம். இதனால்தான் ஒருவருக்கு சரி என்பது இன்னுமொருவருக்கு பிழையாக இருக்கின்றது. அவருக்குப் பிழையானது மற்றவருக்கு சரியாக இருக்கின்றது. இதற்கு அடிப்படை காரணமாக இருப்பது நம்மைக் கட்டுப்படுத்தும் வரையறுக்கப்பட்ட சிந்தனையின் ஆதிக்கம். இதுவே ஒரு பக்கச் சார்புத் தன்மை நிலைப்பாட்டிற்கு வழிவகுக்கின்றது.

இன்று ஒருவர் கொலை செய்யப்பட்டுவிட்டார். இக் கொலையின் நியாயம் அநியாயம் தொடர்பாக பலர் அல்லது சிலர் வாதிடலாம். பலர் இவர் பற்றிய கவலையின்றி தம் வாழ்க்கையில் மட்டும் அக்கறையாக இருக்கலாம். இதற்கும் மேலாக இந்த மனிதரின் கடந்த கால முரண்பட்ட அல்லது பரிணாம வளர்ச்சி கொண்ட வாழ்க்கை இவ்வாறான வாதப் பிரதிவாதங்களுக்கு தகுதியானவர் அல்லது தகுதியற்றவராகக் கூட இருக்கலாம். இவ்வாறான வாதப்பிரதி வாதங்கள் உணர்வலைகள் மதிப்பீடுகள் புதிய சிந்தனைகளைத் துண்டலாம். ஆனால் மனித வாழ்வைப் பாதுகாக்க உதவப்போவதில்லை. ஆகவே இக் கொலையில் இருந்து நாம் கற்றது என்ன என்பதே இன்று அக்கறைக்குரிய விடயமாகும். இதுவே எதிர் கால வாழ்வின வளர்ச்சிக்கும் மனித வாழ்வைப் பாதுகாப்பதற்கும் உதவியூம் நன்மையூம் அளிக்கும். இதிலிருந்து கற்கத் தவறுவோமாயின் இன்று இக் கொலையைக் கண்டிப்பவர் நாளை வேறு ஒருவரை கொலை செய்யலாம் அல்லது ஒரு கொலையை நியாயப்படுத்தி அறிக்கை விடலாம். மறுபக்கம் இன்று கொலை செய்தவர் அல்லது இக் கொலையை ஆதரிப்பவர் நாளை வேறு ஒரு கொலையை மனித உரிமை மீறல் எனக் குரல் கொடுத்து கண்டன அறிக்கைகளும் விடலாம். இவ்வாறு ஒரு பக்க சார்பாக மாறி மாறி முன்னெடுக்கும் செயற்பாடுகள் எதுவூம் மனித வளர்ச்சிக்கு உதவப் போவதில்லை. மீண்டும் மீண்டும் ஒரு வட்டத்தில் சுற்றி வருவதற்கு மட்டுமே உதவி புரியூம்.

பத்து அல்லது இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு ஒரு மனிதர் ஒரு கொலைகாரராக இருந்திருக்கலாம். மனித உரிமை மீறியவராறக இருந்திருக்கலாம். அன்று இவருக்கு நண்பர் சிலராக இருந்திருக்கலாம். பலரின் எதிரியாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் இன்று சிறந்த பத்திரிகையாளராக இருக்கலாம். சிறந்த எழுத்தாற்றல் கொண்டராக இருக்கலாம். பலரின் நண்பராக இருக்கலாம். சிலரின் எதிரியாக மட்டும் இருக்கலாம். இப்படி பல மாற்றங்கள் நடைபெற்றிருக்கலாம். ஆனால் இந்த மனிதர் சில காலங்களுக்கு முன்பு கொலை செய்யப்பட்டிருந்தால் இன்று காண்கின்ற பன்முக ஆற்றலுள்ள மனிதரைக் கண்டிருக்கமாட்டோம். சிறந்த தமிழ் பத்திரிகையாளர் அல்லது ஆய்வாளர் அல்லது அரசியல் செயற்பாட்டாளர் ஒருவரை அவரது பல ஆற்றல்களை அறியாமலே இழந்திருப்போம். இப்படி எத்தனை ஆற்றல் கொண்டவர்களை அவர்களது ஆற்றல்களை அறியாமலே இன்றுவரை நாம் கொலை செய்து கொண்டிருக்கின்றேம். இதற்கு காரணம் குறிப்பிட்ட ஒரு கணத்தில் நமக்கு எதிரியாக அல்லது நமது கருத்துக்கு எதிர் கருத்து உடையவராக அவர் இருந்தது மட்டுமே.

ஒருவரை கொலை செய்வதற்கு நமக்கு அதிகாரம் தந்தது யார்? நாம் பிறந்தது எந்த ஒரு அதிகாரத்தின் கட்டளைப்படியூம் அல்ல. அது இயற்கை நிகழ்வூ. நமது இறப்பும் ஒரு இயற்கை நிகழ்வாக இருப்பது தான் நியாயமானது. இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் நாம் வாழும் வாழ்க்கை இப் பிரபஞ்ச காலத்துடன் ஒப்பிடும் பொழுது ஒரு சில கணங்களே. இக் கணங்கள் மட்டுமே இயற்கை நமக்களித்த ஆற்றலை முழுமையாக வெளிப்படுத்துவதற்கான நேரம். ஆகவே ஓவ்வொருவருக்கும் கிடைத்திருக்கின்ற இந்த நேரத்தை மதித்து அவரவர் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப வாழ்வதை மதிப்பது தான் சிறந்த மனிதப் பண்பு. இந்தப் பண்புக்கு பின் தான் எந்தக் கொள்கையூம் கோட்பாடும் முக்கியத்துவம் பெறும். இவ்வாறான எதிர்பார்ப்பை அதிகாரத்திலுள்ளவர்களிடம் எதிர்பார்க்க முடியாது. ஆனால் ஆகக் குறைந்தது சமூக மாற்றத்திலும் மனித மேம்மாட்டிலும் அக்கறையூள்ள மனித விடுதலைக்காகவூம் சுதந்திரத்திற்காகவூம் செயற்படுகின்றவர்களிடம் எதிர்பார்க்கலாமலலவா?

ஆரோக்கியமான ஆக்கபூர்வமான எதிர்காலத்திற்குத் தேவை நம்மில் மாற்றம். இயந்திரத்தனமான செயற்பாட்டிலிருந்து பிரக்ஞையான செயற்பாட்டிற்கான பரிணாமவளர்ச்சி இன்று மனிதர்களாகிய நமக்குத் தேவைப்படுகின்றது. பிரக்ஞை இல்லாத எந்த செயற்பாடும் அழிவூக்கே வழிவகுக்கும். நம் முகமூடிகளை கழற்றி எறியாதவரை அதனுடாகப் பார்ப்பதை நிறுத்தாதவரை மனித சமூக மாற்றம் எல்லாம் கனவாகவே இருக்கும். இது துரரதிர்ஸ்டமானது. நம் உள்ளே ஆக்கம் அழிவூ என்ற இரண்டு ஆற்றல்களும் உள்ளன. இவற்றை வெளிப்படுத்துவதற்கான சந்தர்ப்பமும் நம்முன் ஒவ்வொரு கணமும் உள்ளது. தெரிவூ நம்முடையது. இத் தெரிவின் அடிப்படையிலான நமது செயலிலையே விளைவூம் தங்கியூள்ளது. சரியானதை எவ்வாறு தெரிவூ செய்வது என்பது தான் நம் முன் இருக்கின்ற சவால்.

மழையாக வருகின்றோம்
ஊற்றாகப் பிறக்கின்றோம்
ஆறு போல் வாழ்கின்றோம்
சமுத்திரத்தில் சங்கமிக்கின்றோம்…
இறுதியாக……

மீராபாரதி
 கொலை செய்யப்பட்ட ஒருவரின் நினைவாக 2005ம் எழுதப்பட்டது.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: