Posted by: மீராபாரதி | June 24, 2011

(சுய) விமர்சனம் – ஒரு உளவியல் பார்வை – பகுதி -2

(சுய) விமர்சனம் – ஒரு உளவியல் பார்வை – பகுதி -2

 

(சுய)விமர்சனம் ஒன்றை முன்வைக்கும் பொழுது அல்லது எதிர்கொள்ளும் பொழுது பொதுவாக நாம் பயம் கொள்கின்றோம். அல்லது (சுய)விமர்சனம் செய்வதற்கு தயங்குகின்றோம். அல்லது (சுய) விமர்சனங்களை எப்பொழுதும் எதிர்மறையாகவே பார்க்கின்றோம். அல்லது விமர்சனங்கள் எப்பொழுதும் மற்றவரை குற்றம் மற்றும் குறை கூறுவதற்காக, எதிர்மறையாக மட்டுமே பயன்படுத்துகின்றோம். அல்லது விமர்சனங்கனை முன்வைக்கும் பொழுதோ அல்லது எதிர்கொள்ளும் பொழுதோ நாம் உணர்ச்சிவசப்படுகின்றோம். உதராணமாக, கோவப்படுகின்றோம் அல்லது அழுகின்றோம். நமது நாளாந்த வாழ்வில் (சுய)விமர்சனம் தொடர்பாக மேற்குறிப்பிட்டவாறு பல்வேறு விதமான பழக்கவழக்கங்களை, உணர்வுகளை, எண்ணங்களை நாம் கொண்டுள்ளோம், அல்லது பயன்படுத்துகின்றோம் அல்லது அவற்றின் பாதிப்புக்கு உள்ளாக்கியிருக்கின்றோம். ஒரு விமர்சன செயற்பாட்டில் இவ்வாறான ஒன்றுக்கு ஒன்று முரணான எண்ணங்களுக்கும் செயற்பாடுகளுக்கும் உணர்ச்சிகளுக்கும் காரணங்கள் என்ன? இதற்கான காரணங்களை நாம் அறியும் பொழுது மட்டுமே (சுய)விமர்சனம் ஒன்றை நாம் ஆரோக்கிமாகவும் நேர்மறைத்தன்மையாகவும் முன்வைக்கவோ அல்லது உள்வாங்கவோ முடியும். இவ்வாறான நமது கேள்விகளுக்கும் சந்தேகங்களுக்குமான விடையை ஹென்றி (Hendrie Weisinger) என்பவர்; தனது நூலில் (The Critical Edge) உளவியல் அடிப்படையில கூறிய விளக்கத்தை ஆதாரமாக கொண்டும் அதனை சுருக்கமாக தொகுத்தும் இக் கட்டுரை எழுதப்படுகின்றது.

 

நமது எண்ணங்கள் (சிந்தனைகள்) (thoughts) உணர்வுகள் (feelings) மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள் (behaviours) (செயற்பாடுகள் – actions) ஒன்றுடன் ஒன்று சிக்கலான வகையில் இணைந்து தொடர்ச்சியாக இயங்கிக்கொண்டிருகின்றது. இவற்றின் சிக்கலான இயக்கத்தின் பின்னியிலையே, நாம் எதிர்நோக்கும் பல்வேறு பிரச்சனைகளுக்குமான தீர்;வுகளை ஏற்கனவே கட்டமைக்கப்பட்ட பதில்களாக (structured response)  இயந்திரத்தனமாக முன்வைக்கின்றோம் என்கின்றது மேற்கின் உளவியல் பார்வை. கிழக்கின் பார்வையோ இதனுடன் மேலும் ஒன்றை இணைக்கின்றது எனலாம். அதாவது மேற்குறிப்பிட்ட ஒவ்வொன்று தொடர்பாகவும் நாம் பிரக்ஞையற்று இருப்பதனால், நாம் தீர்;வாக முன்வைக்;கின்ற பதிலும் பிரக்ஞையற்றே முன்வைக்கப்படுகின்றது என்கின்றது. இவை மூன்றும் (அல்லது நான்கும்) ஒன்றை ஒன்று தொடர்ச்சியாக ஆதிக்கம் செலுத்திக்கொண்டே இருக்கும். உதராணமாக, எதிர்மறையாக சிந்தித்தால் எதிர்மறையான ஒரு உணர்வைப் பெறுவோம். இதன் விளைவு, எதிர்மறையான ஒரு செயற்பாட்டிற்கு வழிவகுக்கும். இந்த மூன்றில் ஒன்று எந்த பண்பின் அடிப்படையில் நடைபெறுகின்றதோ அதன் விளைவாகவே மற்ற இரண்டும் இருக்கின்றது அல்லது பின்தொடர்ந்து இயங்குகின்றது. இப்படி மாறி மாறி ஒன்றை ஒன்று தாக்கம் செலுத்தியவாறு இவை மூன்றும் தொடர்ச்சியாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது.

 

ஒரு சூழ்நிலையில் நாம் எவ்வாறு தொடர்ந்தும் ஒரேமாதிரி பிரக்ஞையற்று பதில் சொல்கின்றோமா அல்லது செயற்படுகின்றோம் அது நமக்குள் ஆழமாக பதிந்து விடுகின்றது. மீண்டும் இவ்வாறன ஒரு சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ளும் பொழுது அதேவிதமாகவே இயந்திரத்தனமாக பிரக்ஞையற்ற செயற்படுவோம். இதைத்தான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டபடி அமைப்புச்சார்ந்து அல்லது கட்டமைக்கப்பட்ட பதிலளிக்கும் (structured response) முறை என கூறப்படுகின்;றது. துரதிர்ஸ்டவசமாக இவ்வாறக பதிலளிக்கின்ற முறையை நமது இயல்பானதாகவும் உள்ளுணர்வு சார்ந்ததாகவும் நம்புகின்றோம். விமர்சனம் தொடர்பான விடயத்திலும் இவ்வாறன ஒரு நிலையிலையே நாம் இருக்கின்றோம். ஏனனில் விமர்சனமானது பொதுவாக ஒருவரை குத்திக்கிளறுவதற்கான கத்தியைப் போன்ற கூர்மையான ஒரு ஆயுதமாக அல்லது ஒருவரது வாயை மூடி அவர் சத்தம் போடாது இருப்பதற்கான ஒரு பலமான ஆயுதமாகவே பல சூழல்நிலைகளில் இருப்பதை நமது குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து காண்கின்றோம். உதாரணமாக விமர்சனம் செய்கின்ற ஒருவர்;, தனது கோவமான உணர்ச்சிகளினுடாக, ஒருவரை குற்றவாளியாக பார்த்து அவரை ஆக்கிரமிக்கும் மனோபாவத்துடன தனது விமர்சனத்தை செய்கின்றார் எனக் கொள்வோம். இதன் விளைவாக விமர்சனத்திற்கு முகம் கொடுப்பவரும் அதே கோவமான உணர்ச்சிகளுடனையே பதிலளிக்க நிர்ப்பந்திக்கப்படுவார். அல்லது விமர்சனத்தை எதிர்கொள்கின்ற நபர் அதிகாரம் குறைந்த பயந்த மனிதர் எனின் அமைதியாகிவிடுவார். இவ்வாறான ஒரு அனுபவமே விமர்சனம் தொடர்பாக, பொதுவாக, நமது சுழலிலிருந்து கிடைத்திருப்பதுடன், இதுவே நமது படிப்பினையுமாகின்றது. மேலும் இவ்வாறான கற்றலுக்கே நாம் தொடர்;சியாகப் பழக்கப்பட்டுள்ளோம் என்றால் மிகையல்ல. ஆகவே, சிறுவயதிலிருந்து விமர்சன முறை தொடர்பாக எவ்வாறான அனுபம் நமக்கு கிடைத்திருக்கின்றது என்பதை அறிந்திருப்பது முக்கியமானதாகும்.

 

விமர்சனம் தொடர்பாக ஏற்கனவே நம் ஆழ் மனதிற்குள் எதிர்மறையான முத்திரை ஒரு எண்ணமாக பதிந்துள்ளமையானது நமது உணர்வையும் பழக்கவழக்கத்தையும் தொடர்ச்சியாக எப்பொழுதும் பாதித்துக்கொண்டிருக்கின்றது. ஆகவேதான் விமர்சனம் தொடர்பாக நாம் எப்பொழுதும் எதிர்மiறான பார்வையையும் செயற்பாட்டையும் உணர்வையும் கொண்டிருக்கின்றோம். அதாவது, நமது மனம், சிந்தனை, உணர்வு, பழக்கங்கள் அனைத்தும் விமர்சனம் தொடர்பாக எப்பொழுதம் எதிர்மறையாகவே இயங்குகின்றன. இது தூரதிஸ்டமானதே. மறுபுறம் இவை மூன்றும் இறுக்கமான சடப்பொருட்கள் அல்ல. மாறாக தொடர்ந்தும் இயங்கிக் கொண்டிருப்பவை. ஆகவேதான், ஒரு விமர்சனத்தை நாம் முன்வைக்கும் பொழுதோ அல்லது உள்வாங்கும் பொழுதோ இருந்த எண்ணங்கள், உணர்வுகள், பழக்கவழக்கங்கள் சிறிது நேரம் சென்ற பின் இருப்பதில்லை. அப்பொழுது, அதாவது சிறிது நேரத்தின்பின், குறிப்பிட்ட விமர்சனம் தொடர்பாக குறிப்பிட்ட கணத்தில் கொண்டிருந்த பார்வைக்கு மாறாக வேறுவிதமான (நேர் எதிரான) பார்வையை கூட கொண்டிருப்போம். ஆகவே, நாம் ஆரோக்கியமான நேர்மறையான விமர்சன ஒழுங்கு முறையை வளர்த்தெடுப்பதற்கு இந்த மூன்றின் (நான்கின்) செயற்பாடுகள் தொடர்பான ஆழமான விளக்கத்தையும் புரிதலையும் கொண்டிருப்பதும் முக்கியமானதாகும். மேலும், அவற்றை எவ்வாறு மாற்றியமைப்பது என்பதை அறிந்திருப்பதும் அவசியமானதாகின்றது. ஏனனில் இதுவரை நாம் விமர்சனத்தை நமது வளர்ச்சிக்கான ஒரு உபகரணமாக பயன்படுத்தியதில்லை என்பது நமது துரதிர்ஸ்டமே.; ஆகவே மேற்குறிப்பிட்ட விமர்சனம் தொடர்பான எதிர்மறையான பண்புகளிலிருந்து நாம் எவ்வாறு விடுபடுவது என்பதைப் பற்றி சிந்திப்பது விமர்சன முறையில் பாரிய நேர்மறையான மாற்றத்தை உருவாக்கும் என நம்பலாம். இவ்வாறு உருவாக்கப்படவேண்டியது அவசியமானதும் கூட.

 

நாம் முன்வைக்கின்ற விமர்சனத்தை தொடர்ச்சியாக ஆதிக்கம் செய்வது நமது மனதில் உருவாகின்ற எண்ணங்களும்; இந்த எண்ணங்களின் விளைவாக உருவாகின்ற எண்ணங்களின் பெருக்கமும் ஆகும் (Cognitive appraisal). இந்த எண்ணங்கள், நாம் முகம் கொடுக்கின்ற ஒரு சூழல் தொடர்பான பல்வேறு எண்ணங்கள் உருவாக்கி நமக்கு அது தொடர்பான விளக்கத்தையும் தொடர்ச்சியாக அளித்துக்கொண்டிருக்கும். இந்த எண்ணங்களின் ஊற்றானது ஒவ்;வொரு தனிநபருக்கும் வேறுபட்டதாகவும் தனித்துவமானதாகவும் இருக்கும். ஏனனில் ஒவ்வொருவரதும் கடந்த கால அனுபவங்கள், குறிப்பாக குழந்தையாக இருக்கும் பொழுது பெற்ற அனுபவங்கள், கற்ற கல்வி மற்றும் இயற்கையாக அமைந்த ஆற்றல்கள் என்பன வேறுபட்டதாக இருக்கின்றன. இவற்றின் தாக்கத்தின் அடிப்படையில் தான் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்களுக்கே உரிய எண்ணங்கள் உருவாகின்றது. இந்த எண்ணங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்களது அனுபவங்களுக்கு ஏற்ப தனித்துவமான பதில்களையும்; வழங்குகின்றது.  இதனால்தான் ஒவ்வவொருவரும் குறிப்பிட்ட சூழலுக்கு ஒவ்வவொரு வகையான, சில நேரங்களில் ஒன்றுக்கு ஒன்று எதிர் எதிர் முரண்பட்டுக் கூட, பதிலளித்து செயற்படுகின்றோம். ஆகவேதான் நாம் முன்வைக்கின்ற அல்லது உள்வாங்குகின்ற விமர்சனம் தொடர்பாக நாம் மிகவும் ஆழமான பிரக்ஞை உள்ளவர்களாக இருக்கவேண்டியுள்ளது. இதுவே, நாம் ஒரு விமர்சனத்தை ஏன்? எவ்வாறு? முன்வைக்கின்றோம் அல்லது உள்வாங்குகின்றோம் என்பதைப்பற்றி ஒரு கணம் நம்மை சிந்திக்க வைக்கின்றது அல்லது வைக்கவேண்டும்.

 

ஒரு விமர்சனத்தை நாம் எவ்வாறு நமது எண்ணங்களினுடாக உள்வாங்குகின்றோம் அல்லது எதிர்கொள்கின்றோம் என்பதன் அடிப்படையிலையே நமது பதிலும் இருக்கும். மேலும் இப் பதிலானது நம் ஆழ்மன எண்ணங்களைப் பொறுத்து நேர்மறையாகவோ எதிர்மறையாகவோ உருவாகின்றது. அல்லது நமது அனுபவங்களையும் அறிவையும் பொறுத்து சரியானதாகவோ தவறானதாகவோ இருக்கின்றது. ஒருவர் நம்மை நோக்கி விமர்சனத்தை முன்வைத்தால், ஆரோக்கியமான நேர்மறையான விமர்சனமாக இருந்தால் கூட, நாம் உடனடியாக கோவம் கொள்கின்றோம். நமக்குள் உருவான கோவத்திற்கு காரணமாக முன்வைக்கப்பட்ட விமர்சன செயற்பாட்டையே குற்றம் சொல்கின்றமையே நமது வழமையான செயற்பாடாக இருந்து வருகின்றது. ஆனால் உண்மையான காரணமானது இதுவல்ல. விமர்சனம் தொடர்பாக ஏற்கனவே நமக்குள் இருக்கின்ற ஒரு நிலைப்பாடு, நம்பிக்கை என்பனவே நமக்கு கோவம் உருவாகின்றமைக்கு காரணமானது என்பதை அறியாதிருக்கின்றோம் என்கின்றனர் உளவியளார்கள். அதாவது, விமர்சனம் தொடர்பான நமது நிலைப்பாடு மற்றும் நம்பிக்கை ஏற்கனவே எதிர்மறையானதாகவே நமக்குள் இருக்கின்றது. ஆகவே எந்த ஒரு விமர்சனமும், நேர்மறையான விமர்சனம் கூட, நமக்குள் எதிர்மறையான தாக்கத்தையே ஏற்படுத்தும் என்கின்றனர். இது ஒரு பொதுவான போக்காகவே நம்மிடம், மனிதர்களிடம், காணப்படுகின்றது.

 

ஒருவர் விமர்சனத்தை எவ்வாறு முன்வைக்கின்றார் அல்லது பெற்றுக்கொள்கின்றார் என்பதைப் பொறுத்து அதன் விளைவு தீர்மானிக்கப்படுகின்றது. ஒருவர் எதிர்மறையாகவோ நேர்மறையாகவோ விமர்சனத்தை முன்வைக்கலாம் அல்லது பெற்றுக்கொள்ளலாம்.  இவ்வாறு பல்வேறு வகைளில் விமர்சனத்தை முன்வைக்கவோ பெற்றுக்கொள்ளவோ முடிந்தபோதும் பொதுவாக எதிர்மறையாகவே முன்வைக்கப்பட்டும் பெற்றுக்கொள்ளவும் படுகின்றது. இதற்கான காரணம் என்ன என்பதை உளவியாளார்கள் விளக்குகின்றார்கள். விமர்சனம் தொடர்பான நமது பழக்க வழக்கத்திற்கும் அதை வளர்த்தெடுப்பதற்கும் அடிப்படையாக இருப்பது நமது சமூகத்திலிருந்து நாம் கற்கின்ற மூன்று விதி முறைகள் என உளவியல் கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் விளங்கப்படுத்தப்படுகின்றன. முதலாவது பாரம்பரிய கட்டுப்பர்ட்டு கற்கை நெறி (classical conditioning). இரண்டாவது பிரதி செய்தல் (Modeling). மூன்றாவது சொந்த அனுபவ செயற்பாடுகளிலிருந்து கற்றல் (Operant Learning) ஆகும். இவ்வாறன கற்றை நெறிகள் எவ்வாறு விமர்சன செயற்பாட்டை எதிர்மறையாக கட்டமைக்கின்றது எனப் பார்ப்போம்.

 

முதலாவது கற்கை நெறியானது புhரம்பரிய கட்டுப்பாட்டு கற்கை நெறிமுறை (classical conditioning) ஆகும். இது நாம் கேள்விகளுக்கு பதிலளிப்பதற்கான முறமையை வளர்த்தெடுப்பதற்கு மிகவும் முக்கியமானதாக இருக்கின்ற கற்கின்ற வழிமுறையாகும். நாம் பிறக்கும் போதே விமர்சனம் ஒன்றை எவ்வாறு முன்வைப்பது அல்லது உள்வாங்குவது என்பதை அறிந்திருக்கவில்லை. மேலும் விமர்சனமானது நேர்மறையானது அல்லது எதிர்மறையானது என்ற எண்ணக்கருவையும் நாம் கொண்டிருக்கவுமில்லை.  விமர்சனம் என்ற செயற்பாட்டு ஊக்கியானது அடிப்படையிலையே நடுநலையான ஒன்றாகவே இருக்கின்றது. ஆனால் நாம் (அதிகமானவர்கள்) சிறுவயதிலிருந்தே எதிர்மறையான எண்ணத்துடன், பார்வையுடனையே விமர்சனத்தை அணுகிவந்திருக்கின்றோம். இதற்கு மேற்குறிப்பிட்ட ஒரு கற்கை முறையின் அடிப்படையிலையே விமர்சனம் தொடர்பாக நாம் எதிர்மறையான பார்வையை கொண்டிருப்பதுடன் அவ்வாறான ஒரு நிலையிலையே பதிலையும் அளிப்பதற்கு பயிற்றுவிக்கப்பட்டிருக்;கின்றோம்.; ஏனனில் எதிர்மறையான எண்ணங்கள், உணர்வுகள், உணர்ச்சிகள், பழக்கவழக்கங்கள் என்பன அல்லது இவற்றில் ஒன்று எப்பொழுதும் விமர்சனத்துடன் ஒரு சோடியாக ஒன்றாகவே பயணிக்கின்றமையே நமது வாழ்வின் அனுபவமாகின்றது. உதராணமாக ஒருவர் விமர்சனத்தை முன்வைக்கும் பொழுது கோவமாக முன்வைக்கின்றார். அல்லது மற்றவரை குற்றவாளியாக்குவதை நோக்கமாக கொண்டிருக்கின்றார். மறுபுறம் விமர்சனத்தை எதிர் கொள்பவர் கோவமாக பதிலளிக்கின்றார். அல்லது விமர்சிப்பவரை அசிங்கமான முறையில் அடையாளப்படுத்துகின்றார். அல்லது இருவரும் சண்டைபிடிக்கின்றனர். இவ்வாறான சம்பவங்களை நாம் குழந்தைகளாக இருக்கும் பொழுது பெற்றோர்களிடம் இருந்து முதன்முதலாக கற்கின்றோம். இவ்வாறாக, நம் வாழ்வில் தொடர்ச்சியாக நடைபெற்ற எதிர்மறையான அனுபவமே நமக்கு விமர்சனம் தொடர்பான எதிர்மறையான மனக் கட்டுப்பாட்டை நமக்குள் உருவாக்கிவிட்டுள்ளது. இவ்வாறன கற்கை முறையைத்தான் பாரம்பரிய கட்டுப்பாட்டு கற்கை நெறி என்கின்றனர். அதாவது விமர்சனம் என்பது  எப்பொழுது எதிர்மறையான அடையாளம் ஒன்றுடனையே இணைந்து பயணித்துவந்துள்ளதை நாம் உள்வாங்கிக் கொண்டோம். இதனால்தான் நாம் விமர்சனத்தை எதிர்மறைக் கண்ணோட்டத்துடனேயே எப்பொழுதும் பார்க்கின்றோம் பயன்படுத்துகின்றோம்.

 

இரண்டாவது பிரதி செய்தல் (Modeling) என்கின்ற கற்கின்ற நெறிமுறையாகும். இது பிறரின் செயற்பாடுகளை கவனித்து, என்ன செய்வது? எப்படி செய்வது? எனக் கற்கின்ற முறையாகும். நாம் நமது பெரும்பாலான பழக்கவழக்கங்களை சிறுவயது முதல் நமது பெற்றோர், உறவினர்கள், ஆசிரியர்கள் என்பவர்கைள கவனித்தே கற்கின்றோம். விமர்சனம்  ஒன்றை எவ்வாறு முன்வைப்பது அல்லது எதிர்கொள்வது என்பதையும் இவர்களைக் கவனித்தே கற்றுக்கொண்டோம். இவர்கள் அதிகமான நேரங்களில் விமர்சனங்களை எதிர்மறையாகவே முன்வைத்தும் உள்வாங்கியும் உள்ளனர். அதாவது விமர்சனம் என்ற பெயரில் மற்றவர்களை இகழ்வது, அல்லது அவர்களது முயற்சியைத் தடுப்பது, அல்லது தற்பாதுகாப்பதற்கான ஒரு முறையாக பயன்படுத்துவது அல்லது இயலாமையில் மௌனித்திருத்தல் என பலவற்றை நாம் கண்டிருக்கின்றோம். ஆகவே நாமும் விமர்சனம் என்பதை எதிர்மறையாக பார்ப்பதையே இவர்களிடமிருந்து கற்றுள்ளோம். இவ்வாறான கற்கை நெறிமுலம் நாம் அறிந்து கொண்ட விமர்சனக் கல்வியானது நமக்கும் பிறருக்கும் தொடர்ச்சியாக எதிர்விளைவுகளைத் தரக் கூடியதாகவே இருக்கின்றமை துரதிர்ஸ்டமானதே. ஆனால் அதைப் பற்றிய அக்கறையின்றி தொடர்ந்தும் மற்றவர்களை பிரதிசெய்வதே குறிப்பாக விமர்சனமுறையில் தொடர்கின்றமை கவலைக்குரிய ஒன்றே.

 

மூன்றாவது கற்கை நெறி விதியானது நமது அனுபவ செயற்பாடுகளினுடாக (Operant Learning)  கற்பது. ஒரு செயற்பாட்டை நமது சூழலிலோ அல்லது இன்னுமொருவருடனோ மேற்கொள்ளும் பொழுது நேர் மறை விளைவுகளை தந்தால் குறிப்பிட்ட செயற்பாட்டை மீள மீள முன்னெடுப்போம். எதிர்மறை விளைவுகளைத் ஒரு முறையாயினும் தருமாயின் குறிப்பிட்ட செய்பாட்டை மீளவும் தொடரமாட்டோம். விமர்சனம் தொடர்பான நமது செயற்பாடுகளும் இதனடிப்படையிலையே கற்கின்றோம். பெரும்பாலும் சக நண்பர்களுடனான விவாத்திலும் சரி அல்லது ஒரு நோக்கத்திற்காக ஒன்றாக செயற்படும் (தோழர்கள்) செயற்பாட்டாளர்கள் மத்தியிலும் சரி இவ்வாறான அனுபவங்களைப் பெறுகின்றோம். உதாரணமாக ஒருவர் விமர்சனம் செய்கின்றார். அவ்வாறு விமர்சனம் செய்பவரை இழிவுபடுத்தி பதில் கூறினால் விமர்சனம் செய்பவர் தொடர்ந்தும் விமர்சிக்காமல் விலகிச்செல்வார். ஏனனில் தன்மீதான இழிவு சொற்களை மேலும் கேட்க விரும்பாது விமர்சனம் செய்கின்ற தனது பண்பை தவிர்ப்பதையே விமர்சிப்பவர் கற்றுக்கொள்வார். ஆல்லது விமர்சனம் செய்பவரை எதிர்த்து கோவமாக பதில் கூறினாலும் விமர்சிப்பவர் தனது விமர்சனத்தை தொடர்ந்தும் முன்வைக்கமாட்டார். இதேபோல் விமர்சிப்பவரும் மற்றவரின் கோவத்திற்கு ஆளாகமலிருப்பதற்காககூட விமர்சனம் முன்வைப்பதனை தவிர்ப்பார். இவ்வாறு நாம் விமர்சன செயற்பாடு தொடர்பாக சிறுவயதிலிருந்து கற்றுக்கொண்டமை நம் மீதான் விமர்சனங்களை பிறர் முன்வைப்பதையும் நாம் மற்றவர்கள் மீது விமர்சனம் முன்வைப்பதையும் இல்லாமல் செய்திருக்கின்றது. ஆகவே இதுவரையான நமது செயற்பாடுகளில் நாம் முன்னேற்றமாடையாமலிருப்பதற்கு இவ்வாறன விமர்சனம் தொடர்பான எதிர்;மறையான கற்றலானது நமக்கு எதிராக எதிர்மறையாகவே செயற்பட்டிருக்கின்றது என்பது துரதிர்ஸ்டமானது. ஆதாவது ஒரு விமர்சனத்திற்கான நமது ஆரோக்கியமற்ற பதில்கள், விமர்சன செயற்பாட்டை நிறுத்துவதற்கும் அவ்வாறன விமர்சனத்தை எதிர்கொள்வதை தவிர்ப்பதற்குமே உதவியிருக்கின்றது.

 

மேற்குறிப்பிட்ட விமர்சனம் தொடர்பான எதிர்மறையாக நாம் கற்றதை நம்மிலிருந்து நீக்கம் செய்யவேண்டியது அவசியமானதாகும். நாம் முன்வைக்கின்ற விமர்சனத்தை ஆரோக்கியமாக முன்வைக்கவும், நம் மீது முன்வைக்கப்படுகின்ற விமர்சனமானது எதிர்மறையானபோதும் நாம் அதற்கு ஆரோக்கியமாக பதிலளிப்பதற்கும்  நம்பை பழக்கப்படுத்தவேண்டியவர்களாக இருக்கின்றோம். அப்பபொழுதுதான் நாம் ஆரோக்கிமான நேர்மறையான விமர்சன முறையை முன்வைக்கவும் உள்வாங்கவும் முடியும். இதற்கு முதல் நிபந்தனையாக இருப்பது, மேற்குறிப்பட்ட வகையில் இதுவரை நாம் எவ்வாறு விமர்சனத்தை எதிர்மறையாக முன்வைக்கவும் உள்வாங்கவும் பழக்கப்பட்டோமோ அதிலிருந்து நம்மை பிரக்ஞைபூர்வமாக முறிப்பதை நோக்கிய முயற்சியே. இதற்கு நமது எண்ணங்கள், சிந்தனைகள், உணர்வுகள், பழக்கவழங்கங்கள் என்பவற்றுடன் விமர்சனம் என்பது கொண்டிருக்கின்ற எதிர்மறையான உறவை பிரக்ஞைபூர்வமாக முறிக்கவேண்டியவர்களாக உள்ளோம். எதிர்மறை விமர்சன பண்பை நம்மிலிருந்து முறிப்பதற்கு பழ வழிகள் உண்டு. இதன் மூலமே நாம் ஆரோக்கிமான் நேர்மறையான விமர்சன முறையை கற்பதற்கு நம்மை தயார்படுத்தலாம்.

 

ஆரோக்கியமான நேர்மறையான விமர்சனத்தின் அடிப்படையே, நமது பிரச்சனைகளை முரண்பாடுகளை வளர்ப்பதற்கு மாறக அதனை நியாயமாக தீர்ப்பதற்கான முயற்சியே என்;றால் மிகையல்ல. ஆகவே நாம் ஒவ்வொருவரும் நமது ஆழ்மன எண்ணங்களுக்குடாகவே ஒரு பிரச்சனையை அல்லது முரண்பாட்டை புரிந்துகொள்கின்றோம் என்கின்ற புரிதல் விமர்சனங்களை முன்வைப்பவர்களுக்கு எதிர்நோக்குபவர்களுக்கும் முதலில் இருக்கவேண்டும். மேலும் ஆரோக்கியமான விமர்சனமானது ஒரு நிகழ்வையும் அதை விமர்சனதை எதிர்கொள்வரும் எவ்வாறு புரிந்துகொண்டிருப்பார் என்பதையும் கனத்தில் எடுத்தே முன்வைக்கவேண்டி உள்ளது. இறுதியாக விமர்சனம் தொடர்பாக ;நேர்மறையான பார்வை நம்மிடம் இருக்குமானால் நம்மை நோக்கி முன்வைக்கப்படுகின்ற எதிர்மறையான விமர்சனம் கூட நேர்மறையான தாக்கத்தை விளைவுகளை நம்மில் மட்டுமல்ல அனைவரிலும் அது ஏற்படுத்தும் என்றால் மிகையல்ல. ஆகவே, அடுத்த பகுதியில் ஆரோக்கியமான நேர்மறையான விமர்சனம் என்றால் என்ன எனவும் எவ்வாறு அவற்றை முன்வைப்பது எனவும் அதன் நன்மைகள் என்பவற்றையும் பார்ப்போம்.

 

மீராபாரதி

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: