Posted by: மீராபாரதி | April 17, 2011

கனடிய பெண்கள்: எதிர்நோக்கும் பிரச்சனைகள்

கனடிய பெண்கள்: எதிர்நோக்கும் பிரச்சனைகள்

உயிர்ப்பு – 3 நாடக நிகழ்வின் இறுதியில் நடைபெற்ற நாடகங்கள் தொடர்பாக கலந்துரையாடல் ஒன்று நடைபெற்றது. பல்வேறு விடயங்கள் தொடர்பாக கலந்துரையாடல் நடைபெற்றாலும் இக் கட்டுரை அல்லது குறிப்பு சிலரின் கேள்விகள் தொடர்பானது மட்டுமே. முதலாவது கேள்வி அணங்கு நாடகம் தொடர்பானது. இந்த நாடகத்தில் பெண்கள் குறிப்பாக தமிழ் பெண்கள் அவர்களது சமூகத்தில் எதிர் கொள்ளும் பிரச்சனைகள் தொடர்பான விடயங்கள் அரகேற்றப்பட்டன. தமிழ் சமூகத்தில்; சிதை கண்ணகி மணிமேகலை போன்ற இலட்சிய பெண்களை முதன்மைப்படுத்தியும் அவர்களையே சிறந்த மேன்மையாக பெண்களின் குறியிடாகவும் பயன்படுத்தி, தமிழ் பெண்கள் தமது  வாழ்மை சிரமைக்கவும் பின்பற்றவும் காலம் காலமாக பயன்படுத்தப்பட்டுவருகின்றன. இந்த நாடகம் அவர்களது வாழ்வையும் இலட்சியங்களையும் அப் பாத்திரங்களுக்கு இடையிலான விவாதத்தினுடாக கேள்விக்குள்ளாக்கின்றது. இதன் மூலம் இவ்வாறன இலட்சியப் பெண்களை முதன்மைப்படுத்துவதும் பின்பற்றுவதும் எவ்வாறு தொடர்ந்தும் தமிழ் பெண்களை அடக்கவும் சுரண்டவும் தமிழ் சமூகம் தனது கலாசார விழுமியங்களுடாகப் பயன்படுத்துகின்றது என்பதை இந்த அரங்க நிகழ்வு முன்வைக்கின்றது. இந்த நாடகத்தைப் பார்வையிட்ட ஒரு இளம் ஆண் இறுதியாக நடைபெற்ற கலந்துரையாடலில் கனடாவில் பெண்கள் இவ்வாறன பிரச்சனைகளுக்கு முகம் கொடுப்பதில்லையே. ஏன் தொடர்ந்தும் இவ்வாறான கருத்துக்கள் முன்வைத்து நாடகங்களை இயக்குகின்றீர்கள் என்ற தொனிபட கேள்வியை முன்வைத்தார். இவரது கேள்விக்கு அந்த நிகழ்விலையே பதிலளித்தபோதும் அப் பதிலை ஆவணப்படுத்துவது நல்லது என்பதால் இக் குறிப்பு எழுதப்படுகின்றது.

நாம் முன்னேறிய ஜனநாயக விழுமியங்களை மதிக்கும்(?) நாடு (கனடா) ஒன்றில் வாழ்வதால் இங்கு பல பிரச்சனைகளைப் பற்றி கதைக்கவோ விவாதிக்கவோ தேவையில்லை என்ற வாதத்தை பலர முன்வைக்கின்றனர். ஆனால் நாம் இன்றும் பெரும்மான்மை ஆண்களாலும் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட சட்டங்களாலும் ஒரு ஆணாதிக்க சமூகத்தல் வாழ்கின்றோம் என்பதை இவர்கள் கண்திறந்து காண்பதற்கும் புரிவதற்கு மறுக்கின்றனர். சில தனிப்பட்ட பெண்களின் செயற்பாடுகளை காரணமாகவும் ஆதாரமாகவும் முன்வைத்து சமூகத்தின் பொதுவான ஒரு விடயத்தை தட்டிக்கழிக்கின்றனர். ஆகவே இக் குறிப்பானது கனடிய சமூகத்தில் பொதுவாக காணப்படுகின்ற பெண்களுக்கு எதிரான அடக்குமுறைகளையும் மற்றும் அவர்கள் எவ்வாறு சுரண்டப்படுகின்றனர் என்பதையும் புள்ளிவிபரங்களுடன் இங்கு முன்வைக்கப்படுகின்றது. இப் புள்ளி விபரங்கள் வெள்ளையினப் சமூகத்தை பெரும்மான்மையாக (குறிப்பாக பெண்களை)  கொண்ட கனடிய புள்ளிவிபரம் என்பதையும் கவனிக்கவேண்டிய ஒரு வியடம். (இந்தப் புள்ளிவிபரங்களை ஆங்கிலத்தில் பார்க்க விரும்புகின்றவர்களுக்கு இணைப்பு இறுதிப் பகுதியில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.) ஏனனில் வெள்யையினப் பெண்களின் நிலையே இவ்வாறு ஏனில் கனேடிய தமிழ் பெண்களின் நிலை என்ன என்பதை நாம் விளங்கிக் கொள்வது கஸ்டமானதல்ல.

முதலாவது கனேடிய சமூகத்தில் திருமண பந்தததிற்கு வாழ்கின்ற பெண்களின் நிலை தொடர்பாக கவனிப்போம். திருமண உறவுகளுக்குள் வாழ்கின்றவர்களில் 20-30ம% வீதமானவர்கள் பல விதமான துஸ்பிரயோகங்களும் துன்றுத்தல்களும் முகம் கொடுக்கின்றனர். இதற்கு அடிப்படைக் காரணமாக இருப்பது குடும்ப அங்கத்தினர் ஒருவர் (பொதுவாக ஆண்) தனது அதிகாரத்தை குடும்பத்திற்குள் (பொதுவாக பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் மீது) நிலைநாட்டுவதற்காக இவ்வாறான செயற்பாடுகளில் ஈடுபடுகின்றனர். உதாரணமாக, இக் குடும்பங்களில் உள்ள அக்கத்தவர்கள் மீது உடல், உணர்வுகள், மற்றும் உளவியல் சார்ந்த வன்முறைகளும், பாலியல் சுரண்டல்களும் துஸ்பிரயோகங்களும், மற்றும் நிதி தொடர்பான சுரண்டல்களும் துன்புறுத்தல்கள் நடைபெறுகின்றன என ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. குறிப்பாக 6% வீதமான இருபாலுறவு திருமண பந்தத்திற்குள் இணைந்து வாழும் கனடிய உறவுகளில் உடல் மற்றும் பாலியல் சார்ந்த வன்முறை நடைபெறுவதாக முறையிட்டுள்ளனர். மேலும் 17% வீதமானோர் உணர்வு மற்று நிதி சார்ந்த துன்புறுத்தல்களை அனுபவிப்பதாக குறிப்பிட்டுள்ளனர். இது கனடிய மனிதர்களிற்கிடையே 1:5  என்ற அளவில் நடைபெறுகின்றது. இவ்வாறனா குடும்ப உறவுகளுக்குள் உள்ளான பிரச்சனைகளை பல்வேறு வயதுடையவர்கள் முகம் கொடுத்த போதும் குறிப்பாக 24 இருந்து 34 வயதுக்கு இடைப்பட்டோரில் தான் அதிகம் காணப்படுவதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த எண்ணிக்கையானது 45 வயதுக்கு மேற்பட்ட குடும்ப உறவுகளுக்குள் நடைபெறுகின்ற எண்ணிக்கையைவிட மூன்று மடங்கு அதிகமானதாக என அறியப்படுகின்றது. இவ்வாறன பிரச்சனைகளுக்கு இருபாலுறவு திருமண பந்தத்திற்குள் வாழ்கின்ற இருபாலினரும் பொதுவாக பாதிக்கப்பட்டபோதும், ஆண்களைவிட பெண்கள் மூன்று மடங்கு அதிகமான பாதிக்கப்படுகின்றனர். மேலும் குறிப்பாக குடும்ப உறவுகளுக்குள் பாதிப்புக்குள்ளாகின்ற பெண்கள் தமது கடந்தக கால உறவுகளாலையே அதிகம் பாதிப்பட்டோ அல்லது கொல்லப்பட்டோ உள்ளனர். குடும்பங்களினுள் ஆண் பிள்ளைகளை விட நான்கு மடங்கு அதிகமாக பெண் பிள்ளைகள் வீட்டு வன்முறைகளாலும் அதிகார தூஸ்பிரயோகங்களாலும் அதிகமாக பாதிக்கப்படுகின்றனர்.

காவல் துறையினரிடம் இவ்வாறான குடும்ப வன்முறைகள் அதிகார பாலியல் தூஸ்பிரயோகங்கள் தொடர்பான முறையிடு 2004 ஆண்டுடன் (28%) ஒப்பிடும் பொழுது 2009ம் ஆண்டு (22%) குறைந்தளவே காணப்படுகின்றது. இவ்வாறாக முறையிடுகின்றவர்களில் 63% வீதமானோர் ஒரு தடவைக்கு மேற்பட்ட வன்முறையை அனுபவித்த பின்னரே முறையிடுகின்றனர். இதிலும் 28% வீதமானோர்  பத்து தடவைகளுக்கு மேல் அனுபவித்த பின்னரே முறையிடுகின்றனர். இவ்வாறான பிரச்சனைகளை இருபாலினரும் அதிலும் குறிப்பாக அதிகமாக ஆண்கள் முறையிடாமல் இருப்பதற்கான பிரதானமாக மூன்று காரணங்கள் உள்ளன. முதலாவது இது தனிப்பட்ட விடயம் எனக் கருதுவதால். இரண்டாவது வேறு வழிகளில் இப் பிரச்சனையை தீர்க்கலாம் என நம்புவதால். மூன்றாவது இது ஒன்றும் முறையிடுவதற்கு முக்கியமான பிரச்சனை இல்லை எனக் கருதுவதால். பெண்களும் இதே காரணங்களுக்காக முறையிடுவதில்லை. ஆனால் அந்த எண்ணிக்கையானது ஆண்களினதை விட குறைவாகவே உள்ளது. இதைவிட ஆண்களும் பெண்களும் அதிகம் முறையிடாமல் இருப்பதற்கு வேறு பல காரணங்களும் உள்ளன. அவையாவன, காவல் துறையினருடனான தொடர்வை வைத்திருக்க விரும்பாமையும் மற்றும் தமது வாழ்க்கை துணை கைதாகாமல் இருப்பததை தவிர்ப்பதற்காகவுமே. குறிப்பாக அதிகமாக பெண்கள் இவ்வாறன முறைப்பாட்டை தவிர்ப்பதற்கு காரணம் மற்றவர்களுக்கு இப்பிரச்சனைகள் தொடர்பாக வெளிக்காட்ட விரும்பாமையும் ஆகும். இவற்றைவிட காவற்துறையால் ஒன்றும் செய்யமுடியாது என்றும் அல்லது அவர்களால் உதவ முடியாது என்றும் நம்புவதாலும் மற்றும் குற்றம் தொடர்பான நீதி மற்றும் சட்ட முறைமைகளில் நம்பிக்கையில்லாதிருப்பதும் இவ்வாறான பிரச்சனைகளை முறையிடுவதை தவிர்ப்பதற்காக காரணங்களாகும். மேலும்; இவ்வாறான குடும்ப விடயங்கள் பிரபல்யமாவதினால் ஏற்படும் புதிய பிரச்சனைகள் தொடர்பாக உள்ள பயத்தினாலும் ஒருவரும் முறையிடுவதில்லை. குறிப்பாக ஆண்களுடன் ஒப்பிடும் பொழுது அதிகமான (20%மான) பெண்கள் தமது ஆண் துணையின் மீதான பயத்தினால் முறையிடுவதில்லை. ஆண்களைவிட அதிகளவிலான பெண்கள் தமது குடும்பத்திடமும் நண்பர்களிடமும் அயலவர்களிடமும் மற்றும் குடும்ப நல ஆலோசகர்களிடமுமே ;இவ்விடயங்களை அதிகமாக பகிர்ந்துகொள்கின்றனர். மேலும் சட்டவல்லுனர்கள், சக வேலை செய்யும் நண்பர்கள் வைத்தியர் தாதிமார் மற்றும் சமய குருக்களிடமும் பகிர்ந்துகொள்கின்றனர்.

குடும்ப உறவுகளுக்குள் இவ்வாறான பிரச்சனைகள் உருவாவதற்கான காரணங்களாக  குடும்ப வறுமானம், உறவுகளின் தரம், மதுபான பாவனை, குடும்பத்திற்குள் காணப்படும் மனஅழுத்தம் மற்றும் சிறு வயிதிலிருந்து குடும்ப அங்கத்தவர்கள் வன்முறைகளை அனுபவித்தமையும் காரணங்களாக இருக்கின்றன. இவற்றைவிட இவ்வாறான பிரச்சனைக்கான முக்கியமான காரணங்கள் பல உள்ளன. அவையாவன, ஒருவரை கீழ்தரமான சொற்காளால் தாக்குவதும் மற்றவரை தாழ்மையானவரக்குவதுமாகும். மேலும் தமது உறவுகள் பிற ஆண் அல்லது பெண் உறவுகளுடன் கதைப்பதால் ஏற்படுகின்ற பொறாமை உணர்வு மற்றும் ஒருவர் எங்கிருந்தார்? யாருடன் இருந்தார்? இவ்வளவு நேரம் என்ன செய்தார்? என்பதை அறிவதற்கு இருக்கின்ற ஆவல்  என்பவையும் இவ்வாறன முரண்பாடுகள் உருவாவதற்கான பிரதான காரணங்களாக இருக்கின்றன. இதில் கீழ்தரமான சொற்காளால் தாக்கப்படுவதிலும் மற்றவரை தாழ்மையானதாக்குவதிலும் பெரும்பாலும் பெண்களே அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றனர். மேலும் பெண்கள்; பின்வரும் காரணங்களினாலும் அதிகளவு பாதிக்கப்படுகின்றனர். அதாவது விதிக்கப்படுகின்ற கட்டுப்பாடுகள் உதாரணமாக உறவுகளுடனும் நண்பர்களுடனும் கதைக்கக் கூடாது போன்றவை, வீட்டின் பொருட்களையும் சொத்துக்களையும் நாசமாக்குதல் அல்லது அழித்தல், வீட்டு வருமானம் தொடர்பான விபரங்களை மறைத்தல் மற்றும் நெருங்கிய உறவுகளுக்கு பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துவதல் என்பனவும் காரணங்களாகின்றன.

 ஆண் பெண் இணைந்து அதாவது இருபாலுறவு குடும்ப உறவுகளிலையே அதிகமான வன்முறையும் அதிகாரத்திற்கான போட்டியும் நிகழ்கின்றது. ஒரே பால் சார்ந்த அதாவது பெண்-பெண் அல்லது ஆண்-ஆண் அதாவது ஒரு பாலுறவு குடும்ப உறவுகளில் இவ்வாறான வன்முறைகளும் போட்டியும் மிகவும் குறைவானதாக இருக்கின்றது. ஏனனில் இவர்கள் தமக்கிடையிலான பொறுப்புகளையும் அதிகாரங்களையும் சம அளவில் பங்குபோட்டுக் கொள்வதே காரணமாக இருக்கின்றது. இதனால் ஒரு பால் உறவில் இருப்பவர்கள் முன்னேறியவர்கள் என்றோ அவர்களுக்கு இடையில் தன மனித பிரச்சனைகளோ இல்லை என்ற கற்பனைக்குள் செல்லத்தேவையில்லை. இக் கட்டுரையின் நோக்கம் ஆண் மற்றும் பெண் பால் இருவருக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகளையும் ஆண்களால் பாதிக்கப்படுகின்ற அதிகளவான பெண்களையும் சுட்டிக்காட்டுவதற்காகவே எழுதப்படுகின்றது.

வீட்டுக்குள் செய்யப்படுகின்ற வீட்டுப் பணிகள் அல்லது குடும்ப பொறுப்புகள்pலும் இன்றும் பிரிவினைகளும் புறக்கணிப்புகளும் சுரண்டல்களும் காணப்படுகின்றன. பெண்கள் விட்டில் இருந்தால் அனைத்து வேலைகளையும் பெண்களே செய்ய வேண்டும் என்பது எழுதாத சட்டமாகவே உள்ளது. ஆனால் பெண்கள் ஆண்களுக்கு நிகராக வேலைக்குச் சென்றபோதும் வீட்டுவேலைகளான சமைத்தல் துவைத்தல் துப்பரவாக்கல் மற்றும் குழந்தைகள் பராமரிப்பு என்பவற்றை பெண்களே செய்யவேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகின்றனர். இவ்வாறான வீட்டு வேலைகளை ஆண்கள் பகிர்ந்து கொள்வது சில சந்தர்ப்பங்களில் மட்டுமே நடைபெறுகின்றது. ஆதாவது பெண்கள் ஆண்களுக்கு நிகரான அல்லது அதற்கு மேலான வருமானத்தை குடும்பத்திற்கு கொண்டுவரும் பொழுது மட்டுமே வீட்டு வேலைகளை ஆண்கள் அதிகளவில் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர். இது மட்டுமின்றி குழந்தைகள் பெருவது மற்றும் குழந்தைகளுக்கு பெயர் வைப்பது போன்ற பல விடயங்களில் ஆண்களின் ஆதிக்கமே அதிகளவில் இருக்கின்றது. பெண் தன்னுடன் வாழுகின்ற ஆணிற்கான வாரிசை உருவாக்கும் ஒரு இயந்திரமாகவும் அந்த வாரிசை(சுகளை)யும் தனது கணவனையும் மற்றும் விட்டையும் பராமரிக்கின்ற ஒரு வேலைக்காரியாகவே பல குடும்பங்களில் பெண்களின் வாழ்க்கை இன்றும் இருக்கின்றது என்பது ஆச்சரியமாதாக பலருக்கு இருக்கலாம். ஆனால் உண்மை நிலை இதுவே. இது தமிழ் சமூகத்தில் மட்டுமல்ல வெள்ளையின சமூகத்திலும் இருக்கின்ற வழமை என்பதை நாம் (குறிப்பாக அன்று கேள்வி கேட்டவர்) புரிந்துகொள்ள வேண்டியவர்களாக உள்ளோம்.

“கற்பு என்பது அகராதியில் இருந்துதான் போய்விட்டது…ஆனா மனசிலயிருந்து இன்னும் போகயில்ல” என அணங்கு நாடகத்தில் ஒரு வசனம் வருகின்றது. ஆனா “மனை யில் வீட்டிருப்பவள் மனைவி” என்கின்ற அர்த்தம் பொதிந்த சொல் இன்றும் பரவலாகவும் பொதுவாகவும் தமது பெண் துணையைக் குறிப்பிடுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. இந்த சொல் அகராதியில் இருந்து இன்னும் போகவில்லை. திருமணமான பெண் என்பவள்; வீட்டில் (மனையில்)  வெறுமனே ஒன்றும் செய்யாது வீட்டிருப்பவள் அல்ல. அவள் இன்றும் ஆண்களுக்கு முன்பு எழுந்து (விதிவிலக்குகள் உண்டு) இறுதியாகவே படுக்கவும் செல்கின்றாள். அதாவது வீட்டின் அனைத்து அல்லது பெரும்பாலான வேலைகளை செய்கின்ற வேலையாள். மேலும் இன்று பெண்கள் தொழில் துறையிலும் வேலை செய்து வீட்டு வேலைகளுகம் செய்கின்றனர். ஆகவே தமது துணைவியரை இன்றும் மனைவி என அழைப்பது ஆணாதிக்கத்தின் எச்சசொச்சங்களே. கற்வு என்ற சொல்லை அகராதியிலிருந்து எடுத்ததைப் போல மனைவி என்ற சொல்லையும் அகராதியிலிருந்து எடுக்கவேண்டும். அது மட்டுமின்றி இதுபோன்ற ஆணாதிக்க சொற்களை நமது மனதிலிருந்தும் நீக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் குடும்ப உறவுகள் குறைந்த வன்முறைகளுடனும் பிரச்சனைகளுடனும் ஆரோக்கியமான உறவு கொண்டதாக வளரும்.

கனடிய தொழில் துறையில் பெண்களின் பங்களிப்பும் மற்றும் அவர்கள் மீது மேற்கொள்ளப்படுகின்ற புறக்கணிப்பும் சுரண்டலும் முக்கிய கவனத்திற்குரியவை. 1911ம் ஆண்டு 15% மட்டுமே  இருந்த பெண்களின் தொழிற் பங்களிப்பானது 1951ம ஆண்டு 22.3% மாக அதிகரித்தது. இவ்வாறன பெண்களின் தொழிற் பங்களிப்பிற்கான காரணம் பெண்களது உரிமைகளை ஆற்றலையோ முதலாளித்துவம் மதித்தமை அல்ல. மாறாக இந்த ஆண்டுற்கு முன்பு இரண்டு உலகப் போர்களிலும் பெருமளவு ஆண்களை சமூகம் இழந்து முலாளித்துவ வர்க்கம் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை முகம் கொடுத்ததே பிரதான காரணம். ஆனால் தொழிற்துறையில் பெண்கள் அதிகளவு பங்குபற்றியமையானது அவர்களை பலவகைகளில் முன்னேறவும் தமது ஆற்றல்களை வெளிப்படுத்தவும் அடித்தளமிட்டது. இவ்வாறக பெண்களின் பங்களிப்பு தொடர்ந்து அதிகரித்தமைக்கு மேலும் பல காரணங்கள் உள்ளன. அதாவது அதிகளவான பெண்கள் வேலை செய்வதற்கு ஆர்வமாகவும் இருப்பது. அவர்கள் உயர் கல்வி கற்றிருப்பதும் அதனால் வேலை செய்வதற்கான எதிர்பார்பை அதிகரித்திர்ப்பதும் காரணமாகின்றன. இவற்றைவிட இன்றைய பொருளாதார நெருக்கடிகளாலும் நுகர்வுக் கலாசாரத்தாலும்; ஒரு குடும்பத்திற்கு இரண்டு வருமானங்கள் அவசியமாக தேவைப்படுகின்றமையும் முக்கிய காரணமாக இருக்கின்றது. மற்றும் அதிகளவு தொழில்கள் உருவாகியுள்ளமையும், பெண்களுக்கு எதிரான பார்வையில் மாற்றம் ஏற்பட்டமையும் மேலதிக காரணங்களாகும். ஆகவே இன்று (1999 கணக்கிட்டின்படி) தொழிற்துறையில் பெண்களின் பங்களிப்பானது 45.8% இருக்கின்றது. ஆனால் தொழில் துறையிலும் பெண்கள் மீதான புறக்கணிப்பும் சுரண்டலும் தொடர்கின்றது.

தொழில்துறைகளில் தொழில்கள் இன்றும் ஆண்களுக்கு உரியது பெண்களுக்கு உரியது என பிரிக்கப்பட்டும் தரப்படுத்தப்பட்டுமே உள்ளது. உதாரணமாக ஆசிரியர் தொழில் பெண்களுக்கு உரியது என்றே கருதப்படுகின்றது. பொறியியல் துறை ஆண்களுக்கு உரியதாக கருதப்படுகின்றது. அதிகளவான உயர் பதவிகள் ஆண்களாலையே தொடர்ந்தும் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. ஒரே தரத்திலான வேலைகளை ஆண் பெண் இருவர் செய்தாலும் ஆண்களுக்கே அதிக சம்பளம் மற்றும் சலுகைகள் வழங்கப்படுகின்றது. பெண்கள் ஆண்களைவிட குறைவானதையே பெறுகின்றனர். உதாரணமாக பெண்கள் எந்தவிதமான தொழில் செய்தபோதும் அதே தொழில் செய்கின்ற ஆணுக்கு கிடைக்கின்ற வருமானம் ஒரு டொலர் ($1.00) என்றால் பெண்ணுக்கு $0.85 டொலரே வழங்கப்படுகின்றது. இதிலும் பெண்கள் வெள்ளை நிறந்தினராக இல்லாத வேறு நிறத்தவர் எனின் $0.53 டொலரே வழங்கப்படுகின்றது. மேலும் பெண்களே கடைசியாக வேலைகளுக்கு தேர்வு செய்யப்படுவதும் முதலாவதாக வேலை நீக்கம் செய்யப்படுபவர்களுமாவர்.

பெரும்பான்மையாக வெள்ளையின சமூகத்தையும் அதிலுள்ள பெண்களையும் அடிப்படையாக கொண்டதே மேற்குறிப்பிட்ட அனைத்து புள்ளிவிபரங்கள். அவர்களது நிலையே இப்படி ஏனின் கனடிய சமூகத்தில் வாழ்கின்ற தமிழ் பெண்களின் நிலைமையை உணர்ந்து கொள்வது அவ்வளவு கஸ்டமானதல்ல. ஏனனில் நமது ஜனநாயகத்திற்குhன போராட்டங்கள் எல்லாம் குடும்ப நிறுவனத்திற்கு அப்பாற்பட்டது. பொதுவெளிக்கானது மட்டுமே. ஆனால் நமது தமிழ் குடும்பங்களிற்குள் ஆண்களின் அதிகாரம் சட்டம் ஆதிக்கம் அதிகமாகவே இருக்கின்றது. இது புலம் பெயர்ந்த அல்லது கனடிய தமிழ் சமூகங்களில் பெண்களின் நிலை தொடர்பான ஆய்வு ஒன்றை செய்வதன் மூலமே அறியக்கூடியதும். ஆதாரமாக முன்வைக்கக் கூடியதுமாகும் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியவர்களாக உள்ளோம்.

இன்னுமொரு இளம் பெண் சமயங்கள் நல்லவற்றைதானே கூறுகின்றன. மனிதர்கள் விடும் தவறுக்காக மதங்களை ஏன் குறை கூறவேண்டும் என்ற தொனிபடவும் கேள்வியை முன்வைத்தார். இவருக்கான பதிலை நூலகத்தில் இருக்கின்ற “நான் ஒரு பெண்” என்ற கட்டுரைகளின் தொகுப்பு புத்தகத்தில் மதங்களும் பெண்களும் தொடர்பான நான்கு கட்டுரைகள் உள்ளன. அவற்றை வாசிக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கின்றேன். இதில் நான்கு பிரதான மதங்களும் அவற்றின் பெண்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாடுகளும் தொடர்பான சிறு குறிப்புகள் மொழிபெயர்ப்புகளாக வெளிவந்ததுள்ளது. 

இவ்வாறன கட்டுரைகள் ஆய்வுகளை புத்தகங்கள் தொடர்ந்து வெளிவந்தபோதும் மீண்டும் மீண்டும் இவ்வாறான கேள்விகள் ஏன் எழுகின்றன. நாம் (ஆண்களும் … பெண்களும்) ஒரு ஆணாதிக்க இருபாலுறவு ஆதிக்க சமூகத்தில் வாழ்கின்றோம் என்பதையும் சகல நிறுவனங்களான மதங்கள் பாடசாலைகள் கல்லுரிகள் அரசாங்கங்கள் அரசுகள் எல்லாம் ஆணாதிக்க சிந்தனையை மையப்படுத்தி உருவானவை என்பதையும் ஆணாதிக்க இருபாலுறவு ஆதிக்க சமூகத்தை நியாயப்படுத்தி பாதுகாப்பவை என்பதையும் ஏன் புரிந்துகொள்வதற்கு மறுக்கின்றறோம். ஆல்லது புரிந்துகொள்ள முடியாதிருக்கின்றோம். அல்லது புர்pந்துகொள்வதற்கு தடையாக நம்மிடம் இருப்பது என்ன?

 மேற்குறிப்பிட்ட தகவல்களுக்கும் மேலதிகமான விபரங்களுக்கும் பின்வரும் கனடிய புள்ளவிபர திணைக்கள வலைப்பதிவை நாடவும்.

Family Violence in Canada: A Statistical Profile

 

http://www.statcan.gc.ca/pub/85-224-x/85-224-x2010000-eng.pdf

http://www.metronews.ca/toronto/local/article/540969–employment-equity-lacking-in-ontario-report-finds

 “நான் ஒரு பெண்” என்ற கட்டுரைகளின் நூலக வலைப்பதிவை

http://noolaham.org/wiki/index.php/%E0%AE%A8%E0%AE%BE%E0%AE%A9%E0%AF%8D_%E0%AE%92%E0%AE%B0%E0%AF%81_%E0%AE%AA%E0%AF%86%E0%AE%A3%E0%AF%8D

Advertisements

Responses

  1. The Role of Race and Gender in Ontario’s Racialized Income Gap

    http://www.policyalternatives.ca/publications/reports/role-race-and-gender-ontarios-growing-gap


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: