Posted by: மீராபாரதி | October 3, 2010

பிரக்ஞை: குழந்தைகள் எதிர்நோக்கும் அகமன உளவியல் போர்: ஒரு பார்வை!

பிரக்ஞை: குழந்தைகள் எதிர்நோக்கும் அகமன உளவியல் போர்: ஒரு பார்வை!

மனிதர்கள் இந்த பூமியில் வாழ ஆரம்பித்த காலங்களிலிருந்தே இயற்கையாலும் மனிதர்களாலும் உருவாக்கப்பட்ட பல்வேறு பயங்கரமான நெருக்கடிகளுக்கும் அதனால் ஏற்ப்ட்ட பாதிப்புக்களுக்கும் மற்றும் அனுபவங்களுக்கும் தொடர்ச்சியாக முகம் கொடுத்து வந்துள்ளனர்/வருகின்றனர். குறிப்பாக இன்றைய காலங்களில் நிறுவனமயப்பட்ட அடிப்படையில் முன்னெடுக்கப்படும் போர்களில் வெளிப்படுத்தப்படும் வன்முறை வடிவங்களாலும் அதன் சுழல்களாலும் பலவேறுவிதமான நெருக்கடிகளை மனிதர்கள் எதிர்கொள்வதுடன் மிகவும் வேதனையான வாழ்வையும் அனுபவிக்கின்றனர். இவ்வாறான வாழ்க்கையானது மனிதர்களிடம் உடல் ரீதியான பாதிப்புகளுக்கு சமாந்தரமாக மன மற்றும் உளவியல் ரீதியான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதால் அவர்களின் உடல் உள மற்றும் மன வளர்ச்சிகளை தொடர்ச்சியாகப்; பாதிக்கின்றது. இதனால் வளர்ச்சி தடுக்கப்படுகின்றது. வாழ்க்கை கேள்விக்குறியாகின்றது. இம் மனிதர்கள் தம்மால் சமாளிக்கவோ ஏற்றுக்கொள்ளவோ புரிந்துகொள்ளவோ முடியாத பயங்கரமான நெருக்கடியான வேதனையான சுழலுக்குள் தொடர்ச்சியாக வாழ்வதால் இவர்களுக்கு ஒருவிதமான மன அழுத்தம்> மன விரக்தி> மற்றும் மனச் சோர்வு என்பன ஏற்படுகின்றன. அதாவது உடலில் அங்கங்களை இழப்பதால் அங்கவீனர்களாவது போல் இது மனிதர்களுக்கு மன உளவியல் என்பவற்றில் ஏற்படுகின்ற தாக்கத்தினால்; உருவாக்கின்ற பாதிப்பு வகைகளில் ஒன்று. ஒன்று அல்லது ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மீள் மீள் ஏற்படும் ஒரேவிதமான பல்வேறு பயங்கரமான நெருக்கடி சம்பவங்களின் பின் மனிதர்களுக்கு ஏற்படுகின்ற மன உளவியல் தாக்கத்தை ஆங்கிலத்தில் The posttraumatic stress disorder (PTSD) எனக் கூறுவார்கள். சிக்மன்பிரைட் இவ்வாறன ஒரு சொல்லாடலை உருவாக்கியதற்கான முக்கியமான காரண கருத்தாவாக இருக்கின்றார்.

போர் மற்றும் இயற்கை அனர்த்தங்கள் பொதுவாக அனைத்து மனிதர்களைப் பாதித்த போதும் குறிப்பாக குழந்தைகளையும் பெண்களையும் அதிகமாகவும் வேவ்வேறு வகைகளிலும் அதிகமாகவும் ஆழமாகவும் பாதிக்கின்றது. குறிப்பாக இவ்வாறான சம்வங்களால்; பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் மற்றும் போரில் ஈடுபட்ட அல்லது ஈடுபடுத்தப்பட்ட பெண் குழந்தைகள் சிறுமிகள் தொடர்பாக “பெண்களும் அக மனப் போரும்” என்றடிப்படையில் தனிக் கட்டுரையாக விரிவாக ஆராயப்பட வேண்டும். ஏனனில் இவர்களுக்கு ஏற்பட்ட> ஏற்படும்> எதிர்நோக்கும் பிரச்சனைகள் ஆண்கள் மற்றும் ஆண் குழந்தைகள்; ஆகியோரின் அனுபவங்களிலிருந்தும்  பாதிப்புக்களிலிருந்தும் மிகவும் வேறுபட்டதுடன் பெண்களுக்கே உரித்தான விசேசமான பிரச்சனைகளும் உள்ளன. ஆகவே பெண்கள் தொடர்பான பிரச்சனைகளைத் தவிர்த்து பொதுவாக குழந்தைகள் மற்றும் அவர்களுக்கு ஏற்ப்பட்ட பாதிப்புகள் என்றடிப்படையில் மட்டுமே இக் கட்டுரை அக்கறை கொள்கின்றது. அதாவது குறிப்பாக போரினால் பாதிக்கப்பட்ட பொதுவான (ஆண் பெண்) குழந்தைகள் மற்றும் சிறுவர்கள் தொடர்பான கவனத்தையே பிரதானமாக இக் கட்டுரை கொண்டுள்ளது.

குழந்தைகள் எனும் பொழுது அதில் பல பிரிவுகள் உள்ள. குறிப்பாக தென்னாசிய சமூகங்களைக் பொருத்தவரை தமது முழுமையான கல்வி முடிகின்ற 21 வயது வரை தமது குடும்பங்களில் மாணவர்களாக தங்கியிருக்கின்றனர். ஆகவே குழந்தைகள் எனப்படுவோர் பிறந்த குழந்தைகள்> ஆரம்ப கல்விக்கு செல்லாத குழந்தைகள் (3 வயது வரை)> ஆரம்ப கல்விக்கு முன் கற்க செல்கின்றவர்கள் ( 5 வயதுவரை)> ஆரம்ப கல்வி கற்கின்றவர்கள் (7 வயது)> நடுத்தர கல்வி கற்கின்றவர்கள் (14 வயது வரை)> உயர் கல்வி கற்பவர்கள் ( 18 வயது வரை) மற்றும் முதல் பட்டப்படிப்பை கற்கின்றவர்கள் (21 வயது வரை). ஏன பல்வேறு வகையாகப் குழந்தைகளையும் சிறுவர்களையும் பிரிக்கலாம். ஆனால் சர்வதேச சட்டரீதியாக 18 வயது வரையானவர்களையே குழந்தைகளாக அல்லது சிறுவர்களாக கணிக்கின்றது. இவ்வாறான ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் உட்பட்டவர்கள் மேற்குறிப்பிட்ட போர் மற்றும் இயற்கை அனர்த்தங்கிளினால் உருவாகின்ற பயங்கரமான நெருக்கடியான சம்வங்களால்  ஒவ்வொரு வகையில் பாதிப்படைகின்றனர். இவ்வாறான தாக்கத்தின் பாதிப்பை தம் வாழ்நாள் முழுவதும் எதிர்கொள்ள வேண்டியவர்களாகவும் பலர் உள்ளனர். 2000ம் ஆண்டில் எடுக்கப்பட்ட ஐ.நா வின் கணக்கிட்டின்படி 90களில் அதாவது பத்தாண்டுகளில் இரண்டு மில்லியன் குழந்தைகள் போரினால் கொல்லப்பட்டும் ஆறு மில்லியன் குழந்தைகள் காயத்திற்கும் உள்ளாக்கப்பட்டு அல்லது உடல் அங்கங்களை இழந்துள்ளனர் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

தமிழ் சூழலில் குழந்தைப் போராளி என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. ஒரு போராளி என்பவர் சமூகத்தில் காணப்படுகின்றன அநீதிகளையும் அடக்குமுறைகளையும் தனது சுய அறிவினுடு கண்டு சுய சிந்தனையினடிப்படையில் அதைப் புரிந்து கொண்டு அதற்கு எதிராக செயற்படுவதற்காக போராடுவதற்காக தானே சுயமாகவும் சுதந்திரமாகவும் ஒரு போராட்ட வழிமுறையை தெரிவு செய்வதாகும். ஆனால் குழந்தைகளை கட்டாயமாக இணைப்பது அடிப்படையில் ஒரு மனித உரிமை மீறல் செயற்பாடாகவும் ஆகவே தவறானதாகையாலும்> அவர்களது விருப்பங்களுக்கு எதிராக செயற்பட நிர்ப்பந்திக்கப் படுவதாலும்> மற்றும் அவ்வாறான வன்முறைப் பாதையை பின்பற்ற திட்டமிட்ட முறையில் குழந்தைகள் பயிற்றுவிக்கப்படுவதாலும் அவர்களை குழந்தைப் போராளிகள் என்ற சொற்பதம் கொண்டு அழைக்காமால் குழந்தை இராணுவம் என்றே அழைப்பது பொருத்தமானது. ஆகவே இனிவரும் பகுதிகளில் அவ்வாறே அழைக்கின்றேன். மேலும் குழந்தைப் போராளி என்ற சொற்ப்பதம் ஒரு வகையான நேர் மறைத் தன்மையையும் கொண்டுள்ளதால் அதை நியாயப்படுத்தும் தன்மை தொங்கு நிற்பதாலும் அச் சொற்பதத்தை தவிர்க்கின்றேன். ஏனனில் குழந்தைகளுக்கான அடிப்படை மனித உரிமைகள் என்பன பாதுகாப்பு> அன்பு> ஆரோக்கிய நலம்> குடும்ப ஆதரவு மற்றும் கல்வி எனக் கூறப்படுகின்றது. இதைவிட குழந்தைகள் அதிகளவு பாரத்தையும் பொறுப்புகளையும் சுமக்காதளவு ஆனந்தமான வாழ்வுக்கு உரித்தானவர்கள் என்பது புர்pந்துகொள்ளப்படவேண்டிய ஒன்று எனவும் ஐ.நா கூறுகின்றது. ஆனால் குழந்தைகள் தொடர்பான இவ்வாறான ஒரு சிந்தனைப்போக்கு தமிழ் சமூகத்திலோ தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்திலோ இல்லாமல் இருந்தமை மிகவும் பாரதுரமான எதிர் மறை நிலையை போராட்டத்திற்கு மட்டுமல்ல குழந்தைகளுக்கும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்தடிப்படையிலையே குழந்தை இராணுவம் என்பதை நாம் ஆழமாகவும் விரிவாகவும் புரிந்துகொள்ளவேண்டியவர்களாக உள்ளோம்.

அண்மைக் காலங்களில் குழந்தை இராணுவம்  என்பது சர்வதேச கவனத்தை அதிகமாகப் பெற்றிருக்கின்றது என்கின்றனர் ஆய்வாளர்கள். ஏனனில் உலகளவில் 18 வயதுக்கு குறைந்த 300>000 பேர் குழந்தை இராணுவத்தினராக> அரச இராணுவத்திலும்> மற்றும் தீவிரவாத> போராட்டக் குழுக்களிலும் இணைக்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகின்றனர் எனக் கூறுகின்றனர். ஒரு புறம்> இவ்வாறன குழந்தை இராணுவம் பயன்படுத்தப்படுவது மனித உரிமை மீறல் தொடர்பான விடயமாக பார்க்கப்படுகின்றது. மறுபுறம் இவ்வாறு குழந்தை இராணுவத்தில் ஈடுபட்ட குழந்தைகளினதும் சிறுவர்களினதும் மன உளவியல் பற்றிய பிரச்சனை என்பது மிகவும் அக்கறைக்குரிய விடயமாகவும் பார்க்கப்படுகின்றது. ஏனனில் இந்த குழந்தை இராணுவத்தினர் பொதுவான குழந்தைகள் சிறுவர்கள் எதிர்கொள்கின்ற மன உளவியல் பிரச்சனைகளிலிருந்து குறிப்பான வேறுபாட்டை கொண்டுள்ளதால் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றனர். ஒரு புறம் இவர்கள் அதிகமான வன்முறை தன்மை கொண்டவர்களாக தொடர்ந்தும் இருப்பதால் எதிர்கொள்கின்ற பிரச்சனைகள். மறுபுறம் இவர்கள்; தமது கடந்தகால வன்முறை செயற்பாடுகளிலிருந்து விடுபட்டு புனர்வாழ்வு அடிப்படையிலோ அல்லது சுயாதினமாகவோ மீண்டும் தமது சமூகத்தில் வாழ வரும் பொழுது அல்லது வாழ முற்படும் பொழுது அல்லது வாழும் பொழுது எதிர்கொள்கின்ற பிரச்சனைகள். இவ்வாறன பிரச்சனைகளிலும் குழந்தைப் இராணுவத்தில் ஈடுபட்ட பெண் குழந்தைகளின் பிரச்சனைகள் வித்தியாசமானவை என்பதால் இது தொடர்பான குறிப்பான பிரச்சனைகளை ஏற்கனவே கூறியதுபோல் தனியான கட்டுரையாக எழுதுவதே நல்லது. ஆகவே இங்கு குழந்தைகள் என பொதுவாகவே பார்க்கப்படுகின்றது.

அண்மைக் காலங்களில் அதிகமான போர்கள்> வன்முறைகள் பரவலாக உலகத்தில் பல நாடுகளில் சதாரணமாக நடைபெறுகின்ற சம்பவங்களாக இருக்கின்றன. இதனால் மனிதர்களுக்கு குறிப்பாக குழந்தைகளுக்கும் சிறுவர்களுக்கும் பெண்களுக்கும் குறுகிய மற்றும் நீண்ட கால பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன. குறிப்பாக உடல் உள மற்றும் மன பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன. ஆனால் இவை தொடர்பான ஆரோக்கியமான பார்வையும் அக்கறையும் குறைவாகவே இருக்கின்றன என ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றர். இலங்கையை விட ஆப்கானிஸ்தான்> ஈராக்> பாலஸ்தீனம்> சுடான்> ருவன்டா பொஸ்னியா போன்ற பல நாடுகளில் குழந்தைகள்> பயங்கரமான நெருக்கடியான நிகழ்வுகளின் பின் ஏற்படும் மனச் சுமை> மன அழுத்தம் மற்றும் உளவியல் பாதிப்புகளுக்கு அதிகமாக உள்ளாகியுள்ளார்கள். இவ்வாறான போர்> வன்முறை போன்ற நெருக்கடியான சுழலில் வாழ்ந்தும் மற்றும் பயங்கரமான சம்பவங்களைப் நேராக பார்த்தமையும் குழந்தைகளில் பல்வேறுவிதமான மன உளவியல் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. உதராணமாக இவ்வாறன பயங்கரமான நெருக்கடியான அனுபவங்கள் மீள மீள நினைவுக்கு வருதலும் அவற்றை மீண்டும் அனுபவிப்பதும்> மேலும் மீள மீள வரும் இது தொடர்பான ஒரேவிதமான சிந்தனைகள் அல்லது இந்த சம்பவங்களை நினைவுகளை மீண்டும் மீண்டும் நினைக்க விரும்பாது தவிர்ப்பது அல்லது தவிர்க்க முயற்சிப்பது> உடலில் ஏற்படும் உணர்வுகள் உணர்ச்சிகள் இல்லாதிருப்பது மற்றும் கவனித்தல்> நித்திரை என்பவ்ற்றில் ஏற்படும் குழப்பங்கள் என சிலவற்றைக் கூறலாம். இவ்வாறாக குழந்தைகளுக்கு ஏற்படும் பாதிப்புகள் அவர்கள் வயது வந்த பின்னும் பாதிக்கின்றது என நீண்ட கால அடிப்படையில் ஆய்வு செய்த ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். இதற்கு ஆதாரமாக முதலாம் மற்றும் இரண்டாம் உலகப் போரின் போது பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளையும் அவர்கள் பெரியவர்களாக வளர்ந்த பின்பும் பல்வேறு விதமான மன உளவியல் ஆய்வுகள் செய்து கண்டறிந்து முன்வைத்துள்ளனர். ஆகவே குழந்தைகளாக இருக்கும் பொழுதே இவர்களுக்கு சிகிச்கை அளிப்பதும் குணப்படுத்துவது இவர்களதும் சமூகத்தினதும் எதிர் காலத்திற்கு நன்மையானதாகும். ஆகவே குழந்தைகளுக்கு இவ்வாறான மன உளவியல் தாக்கங்களும் அதனால் ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்குமான காரணங்களை ஆராய்வது அவசியமானதாகும்.

போர்> வறுமை> குடும்ப வன்முறைகள்> வீடில்லாமை> நிரந்தர வதிவிடமின்றி அலைதல்> அகதி வாழ்வு> ஏற்பட்ட உடற் காயங்கள்> குண்டுகள்> செல்கள் போன்றவற்றின் தாக்குதல்கள் மற்றும் அன்புக்குரியவர்களின் இழப்புகள்> உறவுகளின் மரணங்கள்> இழப்புகள் மற்றும் பயங்கரமான மோசமான சம்பவங்களை பார்த்தமை> அதை அனுபவித்தமை என்பனவும்> மேலும் இச் சந்தர்ப்பங்களில் உதவிகள் எதுவும் கிடைக்காமையும்> குழந்தைகளுக்கு மன அழுத்தம்> மனச் சுமை மற்றும்; உடல் உள மனப் பாதிப்புகள் ஏற்படுவதற்கான காரணங்களாக ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இவற்றைவிட கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் வீட்டிற்குள்ளும் வெளியிலும் நடைபெறும் பாலியல் தூஸ்பிரயோகங்கள் மற்றும் வன்முறைகளும் காரணங்களாக இருக்கின்றன எனக் கூறுகின்றனர். இறுதியாக குறிப்பிட்ட நிலமைகள் குறிப்பாக ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஈராக் போன்ற நாடுகளில் அதிகமாக காணப்படுகின்றது என்கின்றனர். ஆய்வு முடிவுகளின்படி> இலங்கையில் ஒன்றிக்கு மூன்று என்ற வீதத்திலும் ஆப்கானிஸ்தானில் அரைவாசி எண்ணிக்கையான குழந்தைகளும் சிறுவர்களும் மன அழுத்தத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் என தெரிவிக்கின்றன. ஏனனில் இலங்கையை விட ஆப்கானிஸ்தானில் வறுமையும் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட குழந்தை தொழிலாளர்களும் அதிகமாக இருப்பதே காரணம் என்கின்றனர். ஆனால் இலங்கை தொடர்பான இந்த ஆய்வானது போருக்கு முன்வு சமாதான காலத்தில் செய்யப்பட்ட ஒன்று. ஆகவே இலங்கையில் கடந்த வருடம் நடைபெற்ற பயங்கரமாக மோசமா பல அழிவுகளை ஏற்படுத்திய போரின் முடிவின் பின்னான வடக்கு கிழக்கில் காணப்படுகின்ற புதிய நிலைமை மேலும் அதிகமான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஏனனில் இன்று காணப்படுகின்ற மோசமான வறுமை> பசி> இடம் பெயர்தல்> அகதி வாழ்வு> வேலையின்மை> பயம் மற்றும் போரினால் ஏற்பட்ட இழப்புகள்> பாதிப்புகள் அதிகரிதுள்ளதுடன் இதுபோன்ற நிலைமைகள் இங்கு வாழும் குழந்தைகள் மற்றும் சிறுவர்களை அதிகமாக பாதித்துள்ளதுடன் தொடர்ந்தும் பாதிக்கின்றது என்பதை புரிந்துகொள்ளக் கூடிதே.

இலங்கையில் குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கில் கடந்த 30 ஆண்டு காலமாக நடைபெற்ற வன்முறைகளும் 20 ஆண்டுகாலமாக முன்னெடுக்கப்பட்ட போரும் அங்கு வாழும் குழந்தைகள் மற்றும் சிறுவர்களிடம் அதிகமான ஆழமான உளவியல் மற்றும் மனநிலை பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன என பல ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. நீண்ட கால போர்கள் மட்டுமல்ல வன்முறை சம்வபங்களினால் ஏற்படும் குறுகிய கால ஒரு நாள் அனுபவங்கள் கூட மனப் பாதிப்பு> சோர்வு மற்றும் உளவியல் ரீதியான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தவல்லன என சில ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. இத்துடன் 2004ம் ஆண்டு நடைபெற்ற சுனாமியும் இப்பாதிப்புகளை அதிகப்படித்தியுள்ளது என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இதனால் மன அழுத்தத்திற்கான அறிகுறிகளும் மற்றும் மோசமான உடல் நலம்> மன> உளவியல் மற்றும் சதாரண மனிதப் பழக்கவழக்கங்களில் பல்வேறு வகையான பாதிப்புகளை இக் குழந்தைகளிடமும் சிறுவர்களிடமும் ஏற்படுத்தியுள்ளது காணக்கிடைக்கின்றது என்கின்றனர்.

பல குழந்தைகளும் சிறுவர்களும் இவ்வாறன தம்மை பாதித்த சம்வங்கள் நடைபெற்றபோது எந்தவிதமான உதவியையும் பெற முடியாதவர்களாகவும் இருந்துள்ளார்கள் என்பது கவலைக்கிடமான துர்ப்பாக்கியமான ஒரு நிலையாகும். இது இவர்களுக்கு மேன்மேலும் மன உளவியல் பாதிப்புகள் ஏற்படுவதை அதிகப்படுத்தியுள்ளது. ஆகவே இவர்களுக்கு இவ்வாறான சம்பவங்களின் அனுபவமானது> ஒரு சுமக்க முடியாத பெரும் சுமையாகவே இருக்கின்றது என ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. இது சிறுவர்களுடைய நாளாந்த வாழ்க்கையை குறிப்பாக தங்களுடைய குடும்ப அங்கத்தவர்கள் நண்பர்களுடனான உறவுகளை பாதிப்பனவாகவும் உள்ளன. குறிப்பாக இவர்கள் கல்வி தொடர்பான கவனித்தல்> ஞாபகம் கொள்ளுதல் என்பவற்றை செயற்படுத்த முடியாதவர்களாகவும் பரிட்சையில் நல்ல பெறுபேறுகள் எடுக்க முடியாதவர்களாகவும் இருக்கின்றனர். இதற்கும் மேலாக தமது கல்வியையே தொடர முடியாதளவிற்கும் இவர்களை இவர்களது மனநிலை மற்றும் உளவியல் கொண்டு செல்கின்றது. மேலும் சமூக மற்றும் உறவுகளினால் கிடைக்கக்கூடிய அன்பும்> ஆதரவும் இல்லாமையும் இவர்களை அதிகமாகப் பாதிக்கின்றது. இதனால் பயம்> வேதனை> துன்பம்> இயலாமை> தன்நம்பிக்கையின்மை என்பனவும் இவர்களிடம் அதிகம் காணப்படுகின்றது.

 இவற்றைத் தவிர வீடு இல்லாமை> தொடர்ச்சியான இடம்பெயர்தல்> சுற்றுசூழல் மாசடைந்திருப்பதாலும் அவற்றுக்கு அருகிலிருக்கும் நீரைப் பருகுவதலாலும் வயிற்றோட்டம் போன்ற நோய்களும் இவர்களுக்கு சாதாரணமாக ஏற்படுகின்றன. இவ்வாறன எதிர்மறை தாக்கங்களின் விளைவாக வாழ்வின் மீதான நம்பிக்கை> தன் நம்பிக்கை மற்றும் நேர் மறைத்தன்மைகள் என்பன இவர்களிடம் குறைகின்றன அல்லது இல்லாமல் போகின்றன. இதனால்; இவர்கள் மேலும் அதிகமான பிரச்சனைகளை தம் வாழ்வில் எதிர்நோக்குகின்றார்கள். ஆகவே விளைவாக இவர்களது நாளாந்த வாழ்வில் எதிர்மறை தன்மைகள் பல உருவாக்கி வாழ்வை இருண்டதாக்குகின்றன. உதாரணமாக தன் மீதும்> தான் வாழும் சமூகத்தின் மீதும்> பிற சமூகங்களின் மீதும் நம்பிக்கையில்லாது போகின்றது. ஆகவே இவ்வாறன சுழலில் வாழுகின்ற குழந்தைகள் மற்றும் சிறுவர்கள் அதிகமான வன்முறையாளர்களாக ஒரு புறம் மாறுவதுடன் மறுபுறம் இந்த வன்முறைகளாலும் அவை உருவாக்கும் இழப்புகள் மற்றும் வேதனைகளாலும் இவர்கள் உணர்வு ரீதியாக பாதிக்கப்பட முடியாதவர்களாக அல்லது அதனால் ஏற்படும் தாக்கம் குறைவானவர்களாக அல்லது இல்லாதவர்களாக> அதாவது இருக்கமான மன உள தன்மை கொண்டவர்களாக வளர்கின்றார்கள். அதாவது இரும்பு மனிதர்களாக உருவாகின்றார்கள். குறிப்பாக போரில் ஈடுபடும் இராணுவம் மற்றும் போராளிகளின் குழந்தைகளின் பழக்கவழக்கங்கள் வழமையான பெற்றோர்களின் குழந்தைகளைவிட அதிகமான வன்முறையானதாகவும் மூர்க்கமானதாகவும் இருக்கின்றன என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

 பாடசாலைக்குச் செல்லாத குழந்தைகள் மற்றும் ஆரம்ப கல்வி கற்கும் குழந்தைகள், மிக அதிகமாக ஆழமாக பின்வரும் காரணங்களால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். முதலாவது மீணடும் மீண்டும் ஒரே விதமான போர் மற்றும் வன்முறை சம்பவங்களை பல தடவைகள் எதிர்கொள்ளும் பொழுது ஆழமாகப் பாதிக்கப்படுகின்றனர். இவர்களுக்கு அல்லது இவர்களது அன்புக்குரியவர்களுக்கு அல்லது நெருக்கமான உறவினர்களுக்கு காயங்கள் ஏற்படும் பொழுது பாதிக்கப்படுகின்றனர். இவர்கள் அல்லது இவர்களது உற்றார் உறவினர்கள் மரணத்தை சந்திக்கும் பொழுது அல்லது இறக்கும் பொழுது பாதிக்கப்படுகின்றார்கள். இந்தக் குழந்தைகளுக்கு இவ்வாறான சம்பவங்களால் அதிகமாகவும் ஆழமாகவும் பாதிக்கப்படுவதற்கு அவ்வாறு ஏற்படுவதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன. முதலாவது இந்த வயதுக் குழந்தைகள் அதாவது 14 வயது வரையான குழந்தைகள் திறந்த மனதுடன் அப்பாவியாக இருக்கின்றமை முதலாவது காரணம். இரண்டாவது காரணம் தொடர்ச்சியான எதிர்மறை அனுபவங்களும் அதனால் ஏற்பட்ட காயங்கள் பாதிப்புகள் தொடர்பான இக் குழந்தைகள் கொண்டிருக்கின்ற பார்வைகள். மூன்றவாவது காரணம் இடம் பெயர்ந்து இருப்பதாலும்> இவ்வாறன இடம் பெயர்தல் தொடர்வதாலும்> இதன் விளைவாக தனித்து இருப்பதாலும்> ஆகவே தமது அனுபவங்களை பிறருடன் பகிர்;ந்து கொள்ள முடியாமல் இருப்பதாலும்> மேலும் பகிர்ந்து கொள்ளக் கூடிய முடியாதவகையில் குறைவான தன்னம்பிக்கையும் உள்ளவர்களாக இருப்பதும் என பல காரணங்களைக் கொண்டிருக்கின்றனர். குறிப்பாக வடக்கு கிழக்கில் நிலவிய சமூக கலாசார மற்றும் அரசியல் சுழல்கள் இந்தப் பிரதேசங்களில் வாழ்ந்தவர்களை குறிப்பாக குழந்தைகளையும் சிறுவர்களையும் தமது எண்ணங்களை பேசவிடாது அடக்கி வைத்திருப்பதற்கே வழிவகுத்தது. இது இவர்களது மன உளவியல் தன்மையில் குறிப்பானதும் ஆழமானதுமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம் என கூறப்படுகின்றது.

இவ்வாறு உடல் உள மன ரீதியாக பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கும் சிறுவர்களுக்கும் இவ்வாறன பாதிப்புகளிலிருந்து அவர்களை விடுவிப்பதற்கான அளிக்கப்படும் சிகிச்சைகள் மிகவும் நுணுக்கமான தன்மைகளையும் பொறுப்புணர்வையும் அதிகமான ஆற்றலையும் வேண்டிநிற்கின்றன. இக் குழந்தைகளுக்கான சிகிச்சை முறைகள் மூன்று தளங்களில் மேற்கொள்ளப்படவேண்டும் என்கின்றனர். ஒன்று உடல் சார்ந்து. இரண்டாவது சிந்தனை அல்லது உளவியல் சார்ந்தது. மூன்றாவது பழக்கவழக்கம் சார்ந்தது. இதற்காக குடும்பம்> குழு> கண் அசைத்தல்> விளையாட்டு மற்றும் கலை சார்ந்த வேவ்வேறு வழியிலான குழுமுறை மற்றும் தனிப்பட்ட சிகிச்சை வழிமுறைகளைப் பின்பற்றலாம் என்கின்றனர்.

குறிப்பாக சிக்மன்பிரைடின் காலத்திலிருந்த்து அடக்கப்பட்ட நினைவுகளையும் அதனுடன் தொடர்புபட்ட உணர்ச்சிகளையும் வெளிக்கொண்டுவருவதை வெளிப்படுத்துவதை இவ்வாறான உள மன பாதிப்புக்களை குணப்படுத்துவதற்கான அடிப்படை சிகிச்சை முறையாக கொண்டுள்ளனர். இவ்வாறன அடக்கப்பட்ட விடயங்களை வெளிப்படுத்துவதற்கு மனிதர்களுக்கு உதவமுடியுமாயின் அவர்களை பெருமளவில் குணப்படுத்தலாம் என்கின்றனர். ஏனனில் மனிதர்களிடம் காணப்படும் பெரும்பாலான நோய்களுக்கான மூலக் காரணிகள் இந்த மனிதர்களின் உள மன தன்மைகளிலையே காணப்படுகின்றன எனக் கூறப்படுகின்றது. மேலும் இந்த மனிதர்கள் இவ்வாறு தமது அடக்கப்பட்ட உணர்வுகளை உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவதானது மற்றவர்கள் இவர்களை புரிந்துகொள்ளவும் மற்றும் இவ்வாறு பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு தேவையான பொருத்தமான குணப்படுத்தும் சிகிச்சை வழிமுறைகளையும் அறிமுகப்படுத்தவும் அதைப் பின்பற்றவும் உதவலாம். ஆனால் குறிப்பிட்ட நாட்டில் பிரதேசத்தில் உள்ளவர்களுக்கு எவ்வாறான சிகிச்சை முறையையை அளிப்பது என்பது தொடர்பாக மிகவும் அக்கறை எடுக்கவேண்டியவர்களாக உள்ளோம்.

  குறிப்பாக இலங்கையின் வடக்கு கிழக்கு போன்ற பிரதேசங்களில் போர் முடிந்த நிலையில் பல முன்னால் குழந்தை இராணுவத்தினர் மீண்டும் நாளாந்த வாழ்வுக்கு திரும்பிக்கொண்டிருக்கின்றனர். ஆகவே இவர்களுடன் எவ்வாறு உறவு கொள்வது என்பது ஒவ்வொரு தளத்திலும் முக்கியமானதும் கரிசனைக்குரியதுமாகும். அதாவது குடும்பம்> பாடசாலை> மற்றும் பொது இடங்களில் இவர்களுடன் ஏற்படும் உறவுகள் மற்றும் அவர்களை புரிந்துகொள்ளுதல் என்பன முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. குடும்ப சுழலில்> அதன் அங்கத்தவர்கள்> பெற்றோர்> சகோதரங்கள் மற்றும் நண்பர்கள்> பாடசாலைகளில் ஆசிரியர்களும் நண்பர்களும் பொது இடங்களில் சந்திக்கும் மனிதர்கள் என ஒவ்வொருவரும் கடந்து சென்ற போரினால் பல வகையான மன உள மற்றும் உடல் பாதிப்புகளுக்கு உள்ளாகியுள்ளனர் என்பது வெளிப்படையான ஒரு உண்மை. இதை ஏற்றும் புரிந்து கொள்ளும் அதேவேளை குழந்தைகள் சிறுவர்கள் குறிப்பாக முன்னால் குழந்தை இராணுவத்தினர் தொடர்பாக மேற்குறிப்பிட்ட ஒவ்வொரு தளங்களிலும் உள்ள மனிதர்கள் மிகவும் கவனமாகவும் உணர்வுபூர்வமாகவும் பிரக்ஞையுடனும் செயற்படவேண்டியவர்களாக உள்ளார்கள். ஏனனில் இந்த குழந்தைகளையும் சிறுவர்களையும் விட ஏதோ ஒரு வகையில் வளர்ந்தவர்கள் அறிவிலும் அனுபவத்திலும் இவர்கள் முன்னேறியவர்களாக இருப்பதால் இது தொடர்பான பொறுப்பும் அதிகமாக இருக்கவேண்டியது அவசியமாகின்றது.

 ஏனனில் ஆய்வுகளினடிப்படையில் குழந்தை இராணுவத்தில் பங்குபற்றிய குழந்தைகளும் சிறுவர்களும் கூறுகின்ற> “அவ்வாறான குழுக்களுடன் இணைந்து செயற்பட்டது “எங்களது தவறில்லையே” என்ற கூற்று மிகவும் ஆழமாக புரிந்துகொள்ளவேண்டிய ஒன்றாகும். ஆகவே இந்த முன்னால் குழந்தை இராணுவத்தினரை மீண்டும் நாளாந்த வாழ்வில் இணைக்கவேண்டிய பாரிய பொறுப்பு நம் ஒவ்வொருவருக்கும் உள்ளது. இவ்வாறான ஒரு பொறுப்புள்ள அன்பான ஆதரவான செயற்பாடினுடாகத்தான் இவர்களது மன உள ரீதியான பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கலாம். அதாவது அரசாங்கம் முன்னேடுக்கும் குறுகிய கால புனர்வாழ்வு திட்டம் மூலம் இவர்கள் முழுமையாக நலமடைவார்கள் என எதிர்பார்ப்பது யதார்த்தமற்றது. ஆய்வுகளின் படி இவர்களுக்கான புனர்வாழ்வு என்பது நீண்ட கால அடிப்படையிலானதும்> குறிப்பாக குடும்பம் மற்றும் சமூகத்தின் ஏற்றுக்கொள்ளும் தன்மையிலும்> கல்வியை மிண்டும் தொடர்வதாற்கான சாத்தியப்பாடுகளிலும்;> இவர்களுக்கு வழங்கப்படும் தொடர்ச்சியான பயிற்சிகளிலும்> மற்றும் இக் குழந்தைகளினதும் சிறுவர்களினதும் சொந்த பங்களிப்பிலும் என பல்வேறு காரணங்களின் அடிப்படையில் தங்கியுள்ளது என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

 பொதுவாக குழந்தைகள் மற்றும் சிறுவர்களின் மன உளவியல் பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதை மூன்று அடிப்படைகளில் மேற்கொள்ளலாம்; என்கின்றனர். முதலாவது பிரதானமானதும் சர்வதேச அடிப்படையிலான தடுப்புமுறைமையைக் கொண்டது.  அதாவது இவ்வாறான பிரச்சகைளால் பொதுவாக பாதிக்கப்பட்ட பரதேசங்களில் வாழ்கின்ற மனிதர்களுக்கு குறிப்பாக குடும்பங்களுக்கும் கல்வி கற்கின்ற மாணவர்களுக்கும் மன உளவியல் பிரச்சனைகள் தொடர்பாகவும் அவற்றை எவ்வாறு எதிர்கொள்வது என்பது தொடர்பாகவும் பல்வேறுவகைகளல் அறிவுட்டுவது. இரண்டாவதும் தேர்வு செய்யப்பட்ட தடுப்பு முறைமை என்பது சராசரிக்கு அப்பாற்பட்ட பாதிப்புகளைக் கொண்ட அதாவது குழந்தைகளின் வளர்ச்சியை பாதிக்கின்றளவிற்கு உள்ள பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்வது தொடர்பானது. இவ்வாறான குழந்தைகள் போரினால் ஏற்பட்ட மிகமோசமான அனுபவங்களை நேரடியாக பெற்றவர்களாக இருப்பார்கள். உதாரணமாக குடும்ப அங்கத்தவர்கள் கொல்லப்பட்டும் தமது வீடுகள் அழிக்கப்பட்ட அனுபவங்களைக் கொண்டிருப்பார்கள். மேலும் அநாதராவாக விடப்பட்ட குழந்தைகளும் மற்றும் பொருளாதார ஆதரவை இழந்த குழந்தைகளும் இதற்குள் அடங்குவர். இவர்களுக்கு நெறிப்படுத்தப்பட்ட அக உரையாடல் மற்றும் ஆறுதலடைவதற்கான தியானப் பயிற்சிகள் போன்ற பல்வேறுவிதமான சிகிச்சை முறைகள் பயனுடையவை என்கின்றனர்;. மூன்றாவதும் குறிப்பிட்டத்தக்க தடுப்பு முறைகள். இவர்கள் மிகவும் பாரதுரமாக உடல் மற்றும் மன உள அளவில் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக இருப்பார்கள். இவர்கள நீண்ட கால அடிப்படையில் தொடர்ச்சியாக சிகிச்சையளிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.

 பொதுவாக குடும்ப சுழலில் கிடைக்கின்ற அன்பு> அரவணைப்பு> ஆதரவு> பாதுகாப்பு உணர்வு> மற்றும் வழிகாட்டல் என்பன நெருக்கடியான சம்பவங்களின் பின் உருவாகின்ற மன சுமை மன அழுத்தம் மற்றும் உளவியல் பாதிப்புகளை குறைக்கின்றன என ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. மேலும் தியானம் மற்றும் புதிய சுழலை எதிர்கொள்ளும் சிகிச்சை முறைகள் பயனள்ளவை என ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. ஆசிய குறிப்பாக தென்னாசிய சமூகங்களைப் பொருத்தவரை தியான வழிமுறைகள் அதிகம் பயன்மிக்கவையாக உள்ளன. காரணம் சுழலாலும் பரம்பரை உறவுகளாலும் இவர்களுக்கு இதனுடன் ஏற்கனவே இருக்கின்றன இயல்பான பரிச்சயமும் உறவும்; எனலாம் என்கின்றனர். இதற்காக அதிகாரத்துவ வர்க்கத்தின் ஆக்கிரமிப்பு வடிவங்களை உதாரணமாக ஆதிகாரத்துடன் நிறுவும் புத்தர் சிலைகளை அடக்கப்பட்ட மனிதர்கள் தமது வளர்ச்சிக்கு சதாகமாக பயன்படுத்துவது என்பது உளவியல் ரீதியான போராட்ட வழிமுறை மட்டுமல்ல> ஆரோக்கியமான போராட்ட வழிமுறையுமாகும். அடக்கப்படும் மனிதர்களைப் பொறுத்தவரை சாதாகமானதே. ஏனனில் புத்தர் சிலை என்பதும் புத்தரின் போதனைகள் என்பது இரு வேறு விடயங்கள். புத்தரின் போதனைப் படி நாம் தியானம் செய்வது என்பது நம்மை பௌத்தர்களா மாற்றாது. ஆனால் சிறந்த பிரக்ஞையுள்ள மனிதர்களாக வளர்ச்சிப்பாதையில் செல்ல அடித்தளமிடும். இவ்வ்hறான செயற்பாடுகள் ஆயுதப் போராட்டத்திற்கு மாற்றீடாக ஆரோக்கியமான போராட்ட வழிமுறைகள் சிந்திப்பதற்கான ஆரம்பமே இது.

 இன்று போர் முடிந்த நிலையில் குழந்தைகளினதும் சிறுவர்களினதும் மன உளவியல் நலன் தொடர்பாகவும் அதன் வளாச்சி தொடர்பாகவும் அக்கறை கொள்ளவேண்டியவர்களாகவும் அதற்காக பெறுப்புகள் எடுத்து செயற்படவேண்டியவர்களாகவும் நாம் உள்ளோம். குறிப்பாக புலம் பெயர்ந்து வாழ்கின்றவர்களுக்கு பாரிய பொறுப்பு இதில் உள்ளது. ஏனனில் ஆயுதப் போராட்டம் ஒன்று தவறான பாதையில் பயணம் செய்தபொழுதும் அதன் மீது எந்த விதமான விமர்சனங்களையும் முன்வைக்காது தாமும் தமது குழந்தைகளும் பாதுகாப்பாக வாழ்ந்துகொண்டு இருந்த குற்றவுணர்வை மறைக்க> குறைக்க>  தமது இன உணர்வை காண்பிக்க> எந்தக் கேள்வியுமின்றி அதிகளவு பணத்தை வாரிவாரி இறைத்தவர்களுக்கும்> தவறான ஆயுத போராட்ட வழிமுறைக்கு தொடர்ச்சியான ஆதரவை அளித்தவர்களுக்கும் இந்தக் குழந்தைகள் சிறுவர்கள் தொடர்பாக பாரிய பொறுப்பு உள்ளது என்பது இவர்கள் புரிந்துகொள்ளவேண்டிய ஒன்றாகும். இக் குழந்தைகளும் சிறுவர்களும் எதிர்காலத்தில் ஆரோக்கியமான மனிதர்களாக உருவாவதற்கு புலம் பெயர்ந்து வாழுகின்ற தமிழ் பேசும் மனிதர்களின் பங்களிப்பு என்பது அவசியமானதும் இன்றியமையாததுமாகும். ஆனால் தமக்குள் குழுக்களாக பிரிந்து பதவிக்காகவும்> தமிழ் பேசும் மனிதர்களிடம் சேர்த்த பணத்திற்காகவும் சண்டையிடும் முன்னால் புலம் பெயர் புலிகளுக்கும் அவர்களின் ஆதரவாளர்களுக்கும்> மற்றும் மாற்று அரசியல்> ஐனநாயக அரசியல்> புரட்சகர அரசியல் கதைப்பவர்களுக்கும் இந்த குழந்தைகள் சிறுவர்களில் தொடர்பான அக்கறை இல்லை என்பதையே காணமுடிகின்றது;.

  அடக்குமுறை மேலும் மேலும் தொடர்கின்ற நிலைமையில் போராட்டம் ஒன்று எப்பொழுதும் உருவாகலாம். ஆனால் உருவாகின்ற போராட்டம் என்பது ஆரோக்கியமான வழியில் செல்லவேண்டுமாயின் ஒரு சமூகமானது> அந்த சமூகத்தில் வாழும் மனிதர்கள் ஆகக் குறைந்தது தமது சிந்தனையிலும் மன ;உளவியலிலும் ஆரோக்கியமானவர்களாக இருக்கவேண்டியது அவசியமானது. ஏனனில் ஆரோக்கியமான  மனிதர்களே ஆரோக்கியமான முன்னேற்றகரமான நேர்மறையான ஒரு போராட்டத்தை முன்னெடுக்க தகுதியானவர்கள். இதற்கு அடிப்படையானது இன்று மன> உளவில் ரீதியாக பாதிக்கப்ட்டவர்களை குறிப்பாக குழந்தைகளையும் சிறுவர்களையும் குணப்படுத்துவதே அவசியமானதும் அவசரமானதுமான முக்கிய கடமைகளில் ஒன்று என்றால் மிகையல்ல.

  மேற்குறிப்பிட்ட கட்டுரையின் விபரங்கள் மற்றும் அதில் கூறப்பட்ட பெரும்பான்மையான கருத்துக்கள் பின்வரும் புலமைசார் ஆய்வுக் கட்டுரைகளில் இருந்து பெறப்பட்டும் அதனடிப்படையிலும் இன்றைய இலங்கையின் வடக்கு கிழக்கு சூழலுக்கு ஏற்ப்ப தமிழாக்கம் செய்யப்பட்டது.

 மீராபாரதி

 Hart, Robert(2009) ‘Child refugees, trauma and education: interactionist considerations on social and emotional needs and development’, Educational Psychology in Practice, 25: 4, 351 — 368

 Somasundaram, Daya (2010) . Collective trauma in the Vanni- a qualitative inquiry into the mental health of the internally displaced due to the civil war in Sri Lanka.  International Journal of Mental Health Systems.

 Claudia Catani, Abigail H. Gewirtz, Elizabeth Wieling, Elizabeth Schauer, Thomas Elbert, & Frank Neuner. (2010 ) Tsunami, War, and Cumulative Risk in the Lives of Sri Lankan School children. Child Development, July/August  Volume 81, Number 4, Pages 1176–1191.

 María Dolores Braquehais & Leo Sher. (2009). Posttraumatic stress disorder in war veterans: A discussion of the Neuroevolutionary Time-depth Principle. Journal of Affective Disorders.

 Dubow, Eric F. , Boxer, Paul , Huesmann, L. Rowell , Shikaki, Khalil , Landau, Simha , Gvirsman, Shira Dvir and Ginges, Jeremy(2010) ‘Exposure to Conflict and Violence Across Contexts: Relations to Adjustment Among Palestinian Children’, Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology, 39: 1, 103 — 116

 Zipora Shechtman , Michal Mor. (2010).  Groups for Children and Adolescents with Trauma-Related Symptoms: Outcomes and Processes. INTERNATIONAL JOURNAL OF GROUP PSYCHOTHERAPY, 60 (2)

 T.S. Betancourt et al. (2010). Past horrors, present struggles: The role of stigma in the association between war experiences and psychosocial adjustment among former child soldiers in Sierra Leone.  Social Science & Medicine 70 (2010) 17–26

 Kirsi Peltonen and Raija-Leena Punama. (2010). Preventive Interventions Among Children Exposed to Trauma of Armed Conflict: A Literature Review. AGGRESSIVE BEHAVIOR. Volume 36, pages 95–116.

மீராபாரதி

Advertisements

Responses

  1. நண்பர் ஒருவர் பின்வரும் கேள்வியை கேட்டிருந்தார்…
    அதற்கான எனது பதிலை இங்கும் இடுவது பயனுள்ளது என நினைக்கின்றேன்…
    “அகம்,மனம் ,உளம் என்ற மூன்று சொற்களும் எப்படி வித்தியாசப் படுகின்றன ? ”
    நட்புடன்

    அகம் என்பது தங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும் என நம்புகின்றேன்….
    அகம் அகம் தான்….
    அதில் என்ன சந்தேகம் என எனக்கு விளங்கவில்லை…

    ஆனால் மனம் என்பது சிந்தனைகள் மற்றும் எண்ணங்கள் கொண்ட ஒரு நிறுவனம் எனக் கூறலாம்….
    இந்த நிறுவனத்தை அதிகாரத்துவம் செய்வது இந்த சிந்தனைகளும் எண்ணங்களும்….
    இவற்றில் மிகப் பழமைவாய்ந்தனவும் உள்ளன…மிகப் புதிதானவையும் உள்ளன….
    இவை மனிதர்களை பலவழிகளில் அலைக்கழிக்கின்றன….
    மனிதர்களும் பிரக்ஞையில்லாததால் இதன் பின்னால் அலைகின்றனர்…..
    இந்தடிப்படையில் போர் கால சூழலில் பிறந்த குழந்தை ஒன்று….
    தனது மனத்தால் மிகமோசமாக அலைக்கழிக்கப்படுவதற்கான சாத்தியம் உள்ளது….

    இரண்டாவது உள்ளம் என்பது …
    இது மனிதர்களது உணர்வுகள் உணர்ச்சிகளால் பின்னிப்பிணைந்த ஒன்று எனக் கூறலாம்…..
    இதன் தன்மையைப் பொறுத்து மனிதர்களது உள்ளமானது அதாவது உளவியல் பாதிக்கப்படுகின்றது….
    இதனால் மனிதர்களது பழக்கவழக்கங்களும் நாளாந்த வாழ்வும் வளர்ச்சியும் பாதிக்கப்படுகின்றது….
    மேற்கூறியதைப் போன்று போர்க்காலத்தில் குழந்தை ஒன்றின் உணர்வுகள் உணர்ச்சிகள் எந்தளவு பாதிக்கப்படும் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ளலாம்….

    இந்த மன உள பிரச்சனைகள் மனித அகத்தினுள் நடைபெறுகின்றன…
    இந்த அகத்தினுள் நடைபெறும் முரண்பாடுகள்
    நமது பழக்கவழக்கங்கள் செயற்பாடுகள் சிந்தனைகள் எண்ணங்கள் ஊடாக வெளிப்படுகின்றன…..

    ஆகவே பின்னயதை ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்வதன் மூலம் மனித அகத்தைக் புரிந்துகொள்ளலாம்….
    மனித அகத்தை புரிந்துகொண்டு அப் பிரச்சனைக்கு தீர்வு கண்டு குணப்படுத்துவதன் மூலம்
    மனித புறத்தை (பழக்கவழக்கங்கள் செயற்பாடுகள் சிந்தனைகள் எண்ணங்கள்) மாற்றலாம்

  2. இதன் மறுதலையும் சாதியமே…..
    அதாவது புறத்தை மாற்றுவதன் மூலம் அகத்தையும் மாற்றலாம்…


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: